Departure (2015)

Trage film over Elliot, a real pain in the ass (of is het peen?), wiens ouders in scheiding liggen. Hij is samen met z'n depressieve moeder naar Frankrijk gereist om daar hun vakantiehuis te verkopen en leert daar Clément kennen die hen helpt het huis leeg te halen. Hoe meer hij met Clément optrekt hoe meer zijn seksuele gevoelens voor hem toenemen, behoorlijk gay dus. Geen vrolijke film met een niet al te interessant onderwerp waar ook heel wat dooie stukken in zitten. Er wordt wel goed gespeeld, er worden fraaie landschappen getoond en de muziek is ook mooi maar het onderwerp ligt me niet zo. Het einde is ook niet veelzeggend.

Trage film die heel veel wil vertellen. Wordt verteld vanuit het oogpunt van Elliot, maar er zijn zoveel bijverhalen die even langskomen (soms letterlijk: de buurvrouw en nooit worden uitgewerkt. Daardoor richt je je als kijker op de seksualiteit van de hoofdrolspeler. En dat verhaal is saai gebracht. Mooie landschappen maken dat niet goed. Het acteerspel van de jongens is goed, maar de muziekkeuze te bombastisch. Einde vond ik mager.

Dubbele gevoelens over deze film. Enerzijds vind ik het een mooie film. Mooie omgevingen, een rustige sfeer die mij wel beviel en vrij poëtisch in elkaar gezet. Anderzijds wist de film mij niet echt te raken, daarvoor voelde het sentiment niet oprecht genoeg, en ik bleef niet constant geboeid. Prima acteerwerk, wat mij betreft, en een redelijk interessant verhaal, maar niet erg memorabel. Zoals vaker in films over homoseksualiteit, vindt er een letterlijke worsteling plaats. Ik vind dat eigenlijk niet nodig, en ook niet uniek, maar ik snap dat een letterlijke en figuurlijke worsteling spannender wordt gevonden voor in een film. Voldoende. 3*