The Rocker (2008)

Ik snap de vergelijking met School of Rock wel, en begrijp ook wel dat The Rocker weinig origineel is. Toch blijft er genoeg te genieten over. Echt speciaal wordt het echter nergens en echt goed ook niet. Enkele keren erg goed gelachen, maar net zo goed enkele keren groen en geel geërgerd.

Een heel aardige wegkijkfilm, die je prima als tussendoortje 'wegslikt', om m vervolgens weer te vergeten.

Het begin is vrij standaard en er komen flink wat clichés naar voren, waarschijnlijk had de regisseur dat ook door dus daarom wordt er als een bezetene door het eerste deel van de film geracet, voeg daar nog eens de soms absurde humor aan toe en je hebt toch een heel erg leuk begin van de film. Misschien zelfs wel het leukste gedeelte van de film. Dat komt hoofdzakelijk ook door Rainn Wilson, die de hoofdrol voor zijn rekening neemt. Ik vind het werkelijk een geniaal acteur en kende hem al van The Office US. Dat was dan ook 1 van de redenen dat ik deze film keek, ik ben dus ook bevooroordeeld, en dat helpt ook.

Niet iedereen zal de soms wel heel flauwe en droge humor kunnen waarderen. Maar ik kan er nog steeds om lachen als Fish voor de zoveelste keer zijn kop stoot, om de een of andere manier is het hier toch weer leuk. Andere hoogtepunten in het groepje acteurs zijn Emma Stone, - is er een film waar ze niet mooi is - en de mannen van Vesuvius, allemaal bekende comedy acteurs, wel jammer dat hun rol niet erg groot is.

Uiteindelijk dus echt een film waar je van moet houden, het helpt waarschijnlijk ook wel als je in een wat melige bui bent, de muziek in de film is helemaal niet slecht, het verhaal stelt daarentegen, vooral het einde is nogal lam, maar dat is eigenlijk helemaal geen probleem. The Rocker is een leuke film en er zitten genoeg geslaagde grappen in.

Ik heb erg genoten van deze film. Alles heb ik natuurlijk al eens eerder gezien maar in The Rocker was de uitwerking erg aanstekelijk. Wilson vond ik onverwacht leuk als de iewat sentimentele val, smijt en weer opstaan Rocker en het was ook leuk om Applegate weer eens te zien. Verder heb ik erg gelachen om de comedyacteurs en vooral de bandleden waren opvallend goed gecast.

Vooral Emma Stone viel op. Ik had haar nooit eerder gezien maar het is een mooie meid en ze zet hier een hele overtuigende rol neer. Het word toch eens tijd dat ik Superbad en Zombieland eens ga bekijken.

O en tenslotte is de jaren 80 muziek natuurlijk ook erg gaaf in dit soort films.

Hele grote meevaller.

Het begin van deze film vond ik echt tè flauw voor woorden. Ik vond alles heel overdreven en ik kon eigenlijk nergens om lachen. Mijn man naast me zat wel te lachen dus het zal wel aan mij gelegen hebben.

Vanaf het moment dat het bandje besloot om Fish aan te nemen begon ik het wel leuk te vinden. Maar meer om te zien hoe het met het bandje af zou lopen dan dat ik voor de humor bleef kijken. Want wat humor betreft is het wat mij betreft niet echt goedgekomen met deze film.

De eindscene als ze in het voorprogramma van Vesuvius zitten vond ik wel erg leuk om naar te kijken !

Een film die onvermijdelijk te vergelijken is met School of Rock. Daar is het Jack Black die de show steelt. Deze film heeft wel de nodige humor en neemt de rockscene op de korrel. Rain Wilson is wel met momenten irritanter dan Jack Black. En de interactie is hier niet echt geweldig. Ik heb tijdens de concerten meer het gevoel naar een optreden te kijken van Jonas Brothers of zo.

Naast de film die uiteindelijk nog wel meevalt, toch even iets zeggen over de muziek. Teddy Geiser zingt de nummers zelf en die vallen best mee. De rest van de muziek is blijkbaar bedoelt om een vette knipoog naar de rockmuziek te maken, want de muziekkeuze is niet echt de coolste playlist moet ik zeggen. Terwijl School of Rock kon rekenen op muziek van The Who, Black Keys, Ramones, Stooges, AC/DC, Led Zeppelin en anderen, hoor ik in The Rocker op een gegeven moment The Final Countdown... Hoe wil je een film maken over een rockband als de soundtrack niet goed zit. A.D.D. was met momenten goed, maar het blijft een jeugdbandje en Vesuvius is ook niet echt de muziek die ik in huis zou halen.

Erg tegenvallende komedie (met erg cliché verhaal en einde). Dankzij het meespelen van Rainn Wilson dacht ik dat het misschien wel eens grappig kon zijn. Maar m.u.v. het begin was hij eigenlijk alleen maar irritant in deze film. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Emma Stone die eigenlijk alleen maar irritant was. De muziek was trouwens erg waardeloos en paste ook totaal niet meer in deze tijd waar de film zich afspeelt want het waren allemaal jaren 80 bagger liedjes. Helaas een gemiste kans deze film, had er meer van verwacht.

Are you familier with the term PILS, no im not? what does it mean? its PERSON ILL LIKE to STAB.....

the rocker.

een aparte comedy, redelijk leuk, normale humor geen date movie humor. De acteurs waren ok, niet meer niet minder, ik vond Emma Stone niet geweldig spelen ben best een fan van haar maar dit was niet echt geweldig, had liever iemand anders de rol gezien. Het verhaal is wel leuk, verwacht geen top comedy dat is het zeker niet. Gewoon een leuke film voor tussen door eens te kijken.

Verdient een voldoende in mijn ogen dus 3*

Zit ik ook eens een keer klaar om een avondje te lachen om het meest pathetische figuur dat je in een band hebt: de drummer!! (niet boos worden ik ben/was er ook één).

Tsja twee leuke gags op 102 minuten (de drumsolo op het schoolfeest en de knipoog naar Almost Famous) da's nogal weinig.

Dan produceert de band nog een uitermate vervelend soort emo-pop die veel te prominent in de film voorkomt, maar het allerergste is wel het uitermate nare conformistische toontje dat de film uitdraagt op een manier die we sinds The Breakfast Club niet meer zagen.

Mensen met ook maar een greintje rock in zich laten deze film maar lekker links liggen.

Die obsessie van zoveel mensen met Rainn Wilson is voor mij echt onbegrijpelijk. Buiten het feit dat ik iedere speler in The Office US mijlenver onder het niveau van de cast van The Office UK vind liggen, verbaasde ik me hier echt over de schaamteloze kopie die mijnheer Wilson hier van Jack Black neerzet. Helaas voor Wilson mist hij echt alle charisma die Black wel heeft en is ook iedere 'gevatte' opmerking niet meer dan een gemiste kans om iets grappigs overtuigend over te brengen. De enige acteurs waar ik nog lol in kon zien zijn de bandleden van Vesuvius (wtf deed David Bradley daar?), en die komen maar enkele tellen in beeld.

Hier komt ook nog eens bij dat A.D.D. het soort muziek maakt waar bij mij de broek van afzakt. Irritant emogezeik zonder enige vorm van ballen. Zo'n band zou mogen openen voor een glamrockact (die kennelijk uitzonderlijk populair is)? Als je een film maakt waarbij de hoofdrolspeler constant roept hoe rock n' roll hij is, dan mag ik toch ook wel een portie rock n' roll verwachten? Nee, als het op muziek aankomt dan blijf ik This Is Spinal Tap, Still Crazy en Rock Star met gemak beter vinden dan deze zooi.

Goed, de film vermaakte wel in al zijn lichtvoetigheid, dat het een flop zou worden had iedereen volgens mij al met gemak kunnen voorspellen.

Njah.

Het begint best wel leuk, Rainn Wilson is ook wel iemand die een film als deze redelijk makkelijk kan dragen. De vergelijking met School of Rock is nooit ver weg, al is Jack Black dan iemand die z'n rol iets serieuzer neemt, terwijl Wilson toch vol voor de parodie gaat.

Maar na een half uurtje verdwijnt de echte comedy plots en wil de film weinig meer zijn dat een flauw rise to fame verhaaltje van een "rock" bandje. Ik zet er maar aanhalingstekens rond, want de muziek die eruit komt is echt van het ergste soort, ik zou het geen rock durven noemen en ik heb verder niks met het genre.

De rest van de film wordt eigenlijk met de minuut flauwer, het "rock & roll" gehalte is echt miniem en het drama werkt voor geen meter. Het is jammer, want het is een verspilling van de acteurs die meedoen aan deze film. Wilson weet de eer nog een beetje hoog te houden, maar verder is het maar melige rommel.

2.0*

Een beetje komedie, een beetje drama en een heleboel lawaaierige muziek. Allemaal van een niveau dat eigenlijk geen daglicht kan verdragen. Bovendien was ik het geschmier van Rainn Wilson na tien minuten al beu. Erg matig.