Splice (2009)

Net gezien in de bios, hier in Polen. Vanaf de inleiding is het meteen boeiend door dat mysterieuze gangenstelsel en de bubbels, leuk gemaakt dat die namen 'in het lijf'.
Het verhaal verloopt leuk, ondanks dat Adrien en Sarah de enige zijn die acteren. Het kleine wezentje in het lab lijkt erg echt en later raakt Sarah het ook echt aan, knap gemaakt dus. Sarah Polly vind ik wel erg tegenvallen, het lijkt of ze alles maar vanzelfsprekend aanneemt, ongeacht wat er ook gebeurt.
Een aardig origineel verhaal met hier en daar flink verassende scenes. Als het einde wat beter was had ik een 4,5 gegeven maar jammergenoeg is dit toch wat flauw afgewerkt. Ik begrijp ook niet dat de mannelijke Dren opeens geboren is, waar komt hij vandaan? Want ze hadden het meisje begraven. Misschien heb ik dat net gemist maar hoe dan ook had Adrien niet dood gehoeven, hij stond er bij en keek ernaar letterlijk.

- 4 -

Zeer matig!

Waar ik een spannende thriller verwachtte, werd dat al snel 1 of ander lulkoek verhaal over opvoeden en andere oninteressante soapserie zaken.
Zonde zeg, want het begin van de film was veelbelovend met de creatie van ''Dren''. Zeker de scene waarbij bij een congres de wezens werden getoond waarna ze elkaar afmaakten in de glazen bak was erg sterk!

Maar daarna werd het erg suf. Dat hele opvoeden was zo niet boeiend. Sowieso werd het toen meer een mislukt drama. Dren zag er steeds menselijker uit, waar ik meer hoopte dat je duidelijk een mutant zou blijven zien. Het kwam allemaal soft en saai over. Later zijn er uiteraard complicaties, want de film moet nog wel een beetje spannend worden, maar het deed me allemaal niks. Dieptepunt van de film was wel dat Dren seks had met die man .. Lekker onnodig en zeker niet boeiend om te zien.

Nee, bepaald geen aanrader. De effecten zijn overigens wel goed. Dat viel me wel mee nog.

1,5*

Niet de topper die ik gehoopt had. Nochtans zat alles mee: een goede regisseur, goede acteurs en een op het eerste zicht veelbelovend script. Helaas is het met dat laatste niet helemaal goed gekomen en daar verdenk ik stiekem producent Del Toro van. Aan het aantal clichéscènes in Splice (die geforceerde finale bijvoorbeeld) merk je gewoon dat de film doelbewust voor een groot publiek gemaakt is, ook al heeft Natali al bewezen een eigenwijs en erg creatief regisseur te zijn. Ik vrees dan ook dat het keurslijf van de filmstudio hem voor een deel genekt heeft. Al moet wel gezegd dat hij behoorlijk wat vrijheid gekregen heeft om binnen die beperkingen zijn eigen ding te doen.

Inhoudelijk is Splice een van de slimmere horrorfilms. Amorele wetenschappers die zich bezondigen aan genetische manipulatie krijgen hier een flinke veeg uit de pan onder het mom van "wat als een schijnbaar risicoloos experiment een eigen leven gaat leiden?" Niet geheel ondenkbaar natuurlijk. De wisselwerking tussen het streven naar vooruitgang enerzijds en de negatieve consequenties die daaraan verbonden zijn anderzijds, is dan ook datgene wat de film zo boeiend maakt. In dat opzicht doet Splice denken aan The Fly, eveneens een Canadese horrorfilm waarin een wetenschappelijk experiment fataal afloopt.

Verder wordt de film opgeleukt met een resem bizarre scènes die grenzen aan het surreële en het perverse die de doorwinterde horrorfan op zijn wenken bedienen.

Op audiovisueel vlak merk je dat er, net zoals met de grote lijnen in het script, weinig risico's genomen zijn om een zo groot mogelijk publiek te paaien. Van de frisse visuals en bevreemdende soundscapes die Natali in Cube en Cypher nog uit zijn hoed toverde, schiet in Splice weinig over. De stijl is dit keer vrij klassiek, zij het wel doeltreffend uitgevoerd, met uitzondering van de openingstitels die tot een van de mooiste behoren die ik ooit gezien heb.

Eindbalans: een goed uitgangspunt, veel leuke ideeën, tof monsterdesign, maar zowel qua stijl als script te conventioneel om echt te overdonderen. Al met al toch verplichte kost voor de fans.

Het horrorgenre heeft niet veel om het lijf. Wat bordkartonnen personages die geconfronteerd worden met moordenaars of een buitenaards wezen, dat nog liefst gemuteerd is. Het is aan de regisseur en de scenarist om alles zeer sfeervol in beeld te brengen of op een bijzonder originele manier de personages aan hun einde te laten komen. En daarin zit dan de fun van het genre.

Toen ik de poster zag, was het duidelijk tegen welk onding de personages, in dit geval twee jonge beloftevolle wetenschappers, zouden moeten opboksen. Ze creëren zonder medeweten van hun collega's, een foetusachtig wezen. Waar iedere horrorfan nu hoopte dat dit experiment op hol zou slaan en daarbij systematisch elke wetenschapper een gruwelijke dood zou brengen, tot natuurlijk het koppel dit monster overwint en in elkaars armen vliegt, zoals de regels van het genre het betamen, gebeurde dit niet. Of toch niet meteen...

De eerste negentig minuten, schat ik, krijgen we te zien hoe Elsa en Clive een opvoedkundig lesje geven aan hun Dren. Wat nog hersenloos popcornvermaak had kunnen worden, wordt een zeer bevreemdende filmervaring. Waar waren de scenaristen met hun gedachten? Brody, wiens gezichtsuitdrukking in elke scene ook zijn twijfels bij het scenario verraadt, bereikt een, zoals vermeld, absoluut dieptepunt in zijn carrière met de nu al beruchte seks-scene. Ook het make-up aanbrengen of de sub-plotje rond Elsa's voorgeschiedenis, zijn lachertjes.. Ik weet dat we bij horrorfilms geen al te snugger verhaaltje moesten verwachten, maar dit sloeg echt alles. Het laatste kwartiertje, waarin het monster uiteindelijk doet wat van hem verwacht wordt, kan het hele zaakje niet meer redden. En ik was niet de enige die de zaal met dit gevoel verliet.

1,5* Het medelijden krijgen met een monster is al eens eerder en beter gedaan door Mary Shelley.

There are some things you just don't do!

Ja, wat perversiteit betreft slaat deze film de nagel op de kop. Wat velen blijkbaar het dieptepunt van de film vonden, vond ik zowaar het hoogtepunt. Erg goeie insteek die het sowieso gecontesteerde onderwerp van klonen en genetische manipulatie mogelijkerwijs nog complexer en fouter maakt. Kon dat stuk wel appreciëren.

Begin was ook prima. Twee wetenschappers die dé doorbraak van de eeuw willen forceren en daarbij ethische en morele grenzen overschrijden. Onder het motto "we zien wel waar we uitkomen" vangen ze hun experiment aan. Maar hun testcase neemt steeds grotere vormen aan en voor ze het weten zitten ze ermee opgescheept, en wat dan?

Misschien had het hierbij moeten blijven, of had er wat meer focus gelegd kunnen worden op het trio Elsa-Clive-Dren in plaats van krampachtig een toespeling te maken op de ongelukkige jeugd van Elsa en haar onconventionele kinderwens, maar bovenal had men het einde niet moeten omtoveren in een ordinaire slachtpartij. Dit leek me een intelligente sci-fi thriller te worden, maar die finale kon ik echt niet smaken.

Al bij al een leuk begin dus, prima vormgegeven creatuur, vrij solide acteerprestaties maar een redelijk dramatisch script, vooral naar het einde toe.

In het begin nogal wat aan de saaie kant, naar het einde wordt het gelukkig wat beter.

Acteurs zijn wel goed in hun rol.

De effecten zijn ook redelijk goed te doen.

Jammer had meer in kunnen zitten.

3 sterren

Goedgemaakte SF-thriller, jammer alleen dat het script zo voorspelbaar in elkaar steekt. Bepaalde aspecten van het verhaal worden ook behoorlijk afgeraffeld. Jammer, want sommige elementen van de film, waaronder fraai vormgegeven begincredits en een paar lugubere scenes, zijn de moeite waard. De special effects zijn ook eersteklas. De personages van Brody en vooral Polley worden helaas nergens echt duidelijk; sympathiek zijn ze al helemaal niet. De film doet hier en daar wel wat denken aan Cronenberg's The Fly, met als verschil dat dat een oneindig veel betere film is.

het kijken niet waard, lang geleden dat ik zo'n slecht gemaakte film gezien heb.

Qua trailer en opzet is de film veelbelovend, maar de uiteindelijke uitwerking stelt ietwat teleur. Hoewel het geen kopie van Species is, is het wel erg standaard allemaal. De regie vind ik nogal knullig. Er lijkt nergens een echte balans te worden gevonden en dan lopen prima acteurs als Adrien Brody en Sarah Polley er maar verloren bij. Het einde maakte wel wat goed, maar al met al denk ik dat er meer uit te halen was.

Heeft Splice soms 2 jaar op de plank gelegen? Adrien Bordy ziet er niet bepaald uit zoals in Predators. Hij is echt weer de nerd zoals we hem kennen uit andere films. Zelfs zijn neus lijkt extra groot.

Ik vind deze film eigenlijk best ok. 2 wetenschappers (Polley en Brody) hebben een doorbraak in de wetenschap. Ze creëren en geheel nieuw wezen, maar ze doen dit discreet en ze willen het ook liever geheim houden. Natuurlijk zorgt dit al gauw voor problemen. Het wezen groeit namelijk enorm snel en ze nemen haar mee naar hun appartement, want ze wordt steeds moeilijker te hanteren. Ze krijgt echter wel een naam, namelijk Dren.

Deze film weet niet echt goed wat ie wil. Je zit je af te vragen waar ze naartoe willen. Op zich is de band die wordt opgebouwd tussen het stel en Dren wel interessant, maar ze gaan op een gegeven moment toch de fout in. Ergens verwacht je dat het omslaat in een soort slasher ofzo, maar dat gebeurd niet. Er zit wel een omschakeling in de film die mij niet bevalt en dat vind ik dan toch weer een beetje erg jammer.

De special effects zijn goed en de acteurs ook wel. Er zitten trouwens niet zoveel acteurs in de film. Brody heeft in de film een broer met zowaar hetzelfde kapsel, maar hij voelt erg overbodig aan. Spannend wordt het niet en de echte gore blijft ook achterwege. Toch heeft deze film wel wat. Dren lijkt geen moraal te hebben en dat is een goede keuze geweest. En de sexscène tussen haar en Brody zullen velen lachwekkend vinden, maar ik zat er wel een beetje op te hopen eigenlijk! Het einde is overigens niet verassend, maar dat is bij voorbaat al geen verassing lijkt mij.

Splice is best te doen, dus 3,0*

Back to the eighties.

Deze vermakelijke griezelfilm doet vaak denken aan het betere SF/horror-werk uit die jaren. Dat zit hem deels in de sfeer, alsmede in het ietwat makkelijk te voorspellen plot. Het zwakke einde was vast niet in een Cronenberg opgekomen. Alhoewel..

Goed.

Erg bijzonder filmpje, maar voor Natali's doen wat te conventioneel. En dan doel ik vooral op de gehanteerde stijl, want het standaard uitgangspunt kent wel een bijzondere uitwerking, wat zijn hoogtepunt kent in een merkwaardige seksscène. Dit geeft Splice nou net dat beetje extra wat dit boven het gros van de sci-fi doet uitsteken, wat ik gewoon erg waardeer. Even weer wat anders dan de standaard monsterfilm en gelukkig ook niet al te moralistisch en/of sentimenteel. Ik ben blij dat ik gisteren even de sneak heb meegepakt.
Dikke 3,5*

Slecht.

Tijdens het kijken van deze film vroeg ik me meerdere malen af van wat moet ik hier nu mee. Het concept is enigszins interessant maar weet niet overtuigend te worden gebracht noch entertainent.

Acteerprestaties van Sarah Polley waren bij vlagen echt tenenkrommend slecht en mijn god wat heb ik me er aan geïrriteerd. Adrien Brody, tja, hij kan het wel maar komt ook niet echt uit de verf.

Het hele gebeuren rond 'Dren' is meer lachwekkend dan spannend of interessant.. het is is simpelweg niet boeiend. Dat geluid wat dat ding produceerde was zwaar irritant en kwam belachelijk over. Ik verwachtte nog iets van spanning of horror elementen, maar Adrien Brody met Dren ging dansen en nog en stukje verder ging, was het voor mij helemaal moment geworden van een slaphead. Ik moest wel even lachen toen zijn vrouw hem betrapte


De laatste 20 minuutjes slaat de film geforceerd om, om nog wat spektakel te proberen te brengen. Dren veranderd in een of ander Jeepers Creepers gedrocht en hielp me nog een beetje om m'n ogen open te houden, alhoewel het ook niets voorstelde. Allemaal zeer pover.

Het etische dilemma tegen het einde aan, komt te laat en had ik veel eerder willen zien. (Dat ze zwanger raakte) Wellicht dat dit wat interessanters had kunnen opleveren.

Onbegrijpelijk dat dit in de bioscopen komt, het zal ook wel geen daverend succes worden. Laat deel 2 maar lekker uitblijven, ook al solliciteerde het einde hier wel degelijk naar

1.0 *

Gisteren in de bios gezien en het begint vrij sterk, alleen het einde wordt iets te lang doorgesmeerd.

Overigens moet je deze film niet als een horror zien, want zo ging ik in eerste instantie ook naar de film afgaande op de trailer. Er zitten wel wat smerige dingen in, maar dat is het dan ook wel.

Overigens wel erg mooie special effects gebruikt om Dren te weergeven. Alleen wel erg overdreven dat ze op het laatst nog vleugels krijgt, dat was wel iets te veel van het goede.

Helaas niet de topper de topper die ik had verwacht van Natali, maar toch goed voor 3, 5 sterren.

Wij vonden het een erg slechte film...

Slechte opbouw, verhaal lijkt enig zins spannend, maar dat valt vies tegen...

Halverwege de film was ik eigenlijk geneigd om te zeggen laten we maar lekker naar huis gaan...

Laatste gedeelte van de film vond ik het officieel een verspilling van tijd....

Brrrr bar slecht!!

Rare film die Splice, ik kan hem uiteindelijk moeilijk plaatsen.

Waar ik een horror had verwacht(heb me niet ingelezen in de film) was het toch vooral meer een soort van drama het eerste anderhalf uur.

Moralistisch gezien bevat de film een hoop kwesties die in het dagelijkse leven ook aan de orde zijn. Dit brengt behoorlijk wat wrevingen in de relatie tussen Polley en Brody, die samen in het geheim "Dren" hebben gemaakt. Dat vond ik opzich wel aardig gedaan en was zeer nieuwsgierig naar het steeds ouder worden van Dren en de gevolgen hiervan.

Echter laat de film me niet helemaal bevredigend achter, het lijkt soms teveel op een incestieuze boel en na de dood van Dren had de film eigenlijk afgelopen moeten zijn. Hier introduceert de regisseur jammer genoeg wel de horrorelementen, alleen interesseren die eigenlijk niet meer en doet de film vooral richting het einde aan als erg langdradig. Hadden ze het beter bij de sfeer van de 1e helft kunnen houden. Het lijkt wel alsof de makers niet meer wisten wat ze wilden.
Ook snap ik niet waarom Polley uiteindelijk het kind/monstertje houdt na dat incestieus sekspartijtje met die freak. Neem aan dat een morning after pil o.i.d. hier ook wel had geholpen?

Dit laat me achter met vooral een teleurgesteld gevoel, waar ik na een redelijk sterk 1e uur toch iets meer had verwacht.

Gemiddeld: 2,5*

Eigenlijk is Splice een film waarin de regisseur een aardig idee heeft, maar totaal niet een beeld heeft van waar de film heengaat en hoe die moet eindigen.

Zo loopt het verhaal van vreemd naar wel HEEL bizar! Daarmee doet de regisseur de film eigenlijk de das om, de karakters veranderen wel heel drastisch en Brody en Polley zijn (afgezien van de vlotte montage aan het begin) ongeloofwaardig als wetenschappers.

Zo besluit Polley's karakter een moederfiguur uit te hangen, waar ze het hele wetenschappelijke gedeelte vergeet en ook Brody's karakter weet haar niet bij zinnen te krijgen. Dit stoort mij, zeker wanneer Polley aangevallen word en besluit de staart af te hakken . Dit vond ik wel heel veel van de hak op de tak.

Hierna volgen de meest bizarre scenes die gewoon bewijzen dat de regisseur niet echt een idee had van hoe hij de film moest eindigen en word het onbedoeld humoristisch waar de film eigenlijk als dramatisch moet worden geïnterpreteerd. Beste blunder mijns inzien!

En dan dat einde, dat vreselijk slechte einde! Ik miste spanning, het liet me heel erg koud wat er met zowel Polley's karakter als dat van Brody zou gebeuren en alles wat daarvoor was gebeurd, maakte dit niet meer boeiend en te langdradig.

Toegegeven, deze film valt niet echt te labelen qua genre, daarvoor zijn de scenes te divers. Maar of ik dat als positief moet zien?

2 sterren voor de originaliteit denk ik.

Best een aardig concept hoor, maar de uitwerking laat enorm te wensen over. Ook een cast die te incapabel is. Sowieso zijn Brody en vooral Polley te beperkt. Wel jammer, want het concept an sich, vind ik heel interessant. Karakteruitdieping is ook niet al te best, waarom Polley zo geneigd is de moederfiguur uit te hangen en waarom dat totaal omslaat, en waarom heeft Brody eigenlijk de behoefte Dren te naaien?


Ook de development van Dren zelf had wat beter in beeld gebracht mogen worden. Haar 'evolutie' proces bestaat nu een beetje uit los zand, en laat haar perspectief nou ook interessant zijn. Visueel ook niet al te interessant en helaas iets teveel scenes die totaal niet zo relevant zijn. Natali maakt eigenlijk op elk vlak een verkeerde keuze, en dat is knap. Een meer dan aardig concept weet hij totaal de vernieling in te helpen. Chapeau.

Geweldig idee voor een mooie film, maar helaas. Het begint zeer aardig, alhoewel het acteerwerk me al vanaf het begin irriteerde, dankzij een paar leuke proeven. Maar na het redelijke 1ste uur wordt het steeds vervelender. Het gepiep van Dren begint je de keel uit te hangen en het gezever tussen de 2 wetenschappers ook. De twist en het einde zijn voorspelbaar en niks aan.

2 sterren dankzij het begin en de sex?-scene.

Zomer 2009. Doodnieuwsgierig was ik geworden naar deze prent door het bekijken van op internet rond zwervende beelden die ongeveer 5 minuten van de film toonden.
In deze 5 minuten zag je het organisme Dren ''geboren'' worden.
Dit in combinatie met het lezen van de omschrijving van de film en wetende dat grootheid Guillermo del Toro tevens aan de film had bijgedragen liet me al snel verlangen naar meer.

Dat verlangen naar meer liet even op zich wachten omdat Splice pas in 2010 zou verschijnen. De film heeft dus ogenschijnlijk wel even op de planken gelegen. De film wel of niet uit op het witte doek uit te brengen zou er gedacht kunnen zijn? Uiteindelijk hebben vermoedelijk het originele verhaal, de uitmuntende special effects en de regisseur die ook de cult klassieker Cube op de markt bracht de doorslag gegeven.
Echter staan deze punten niet garant voor een sterk eindproduct. En dit is niet omdat de film geen horror is geworden maar meer een soort van science fiction drama met aan het einde enkele horror elementen. (Wat juist een pluspunt is omdat de film de plat gereden padden niet bewandelt)

Het probleem zit hem in de uitzet van het verhaal. We krijgen praktisch niks van de jeugd van Dren te zien. Dren mag dan wel uitzonderlijk snel verouderen, in de tijd dat ze klein was had best meer tijd mogen worden gestoken.

Ook is de film vlak na de geboorte van Dren vrij saai te noemen omdat er niet veel dingen gebeuren. We spreken hier van een volledig nieuw organisme; er had best meer aandacht aan de levenswijze en de opvoeding van Dren besteed mogen worden dan dat nu gedaan werd, uiteraard vergezeld van de nodige problemen die dit met zich mee zou brengen .

Helaas worden bovenstaande punten niet benut en voelt Splice aan als een half afgemaakt product.
Ook de plotwending waarbij Dren van geslacht verandert en waarbij de film eindelijk eens echt spannend had kunnen worden wordt veel te snel afgerafeld en had met meer tijd en moeite een stuk beter kunnen zijn dan dat het nu was.
Gemiste kansen alom dus en voor mijn part mag het einde van deel 1 maar al te graag als een herstart gebruikt worden van een gemiddelde film die groots, heel groots had kunnen worden.

Nu helaas slechts 2,5 sterren.

Vreselijke film.

Ik had redelijke verwachtingen voor Splice, maar helaas is het mij behoorlijk tegengevallen. Concept is goed, maar heel erg slecht uitgewerkt. Komt totaal niet geloofwaardig over, en het acteerwerk vond ik ook maar matig, had ook niks met de acteurs zelf. Om dan nog maar niet te beginnen over het einde.

Zit ook totaal geen spanning in de film. Dren word in het begin neergezet als een lief 'wezentje' die verzorgt word door Elsa, die dan een soort moeder gevoelens voor haar krijgt Nou daar kan ik me nog iets bij voorstellen, maar ik kon totaal geen sympathie opwekken voor Dren zelf, en ook niet voor Elsa, die ik tijdens de film steeds vervelender vond worden. En als dan die gast ook nog eens Dren even lekker gaat nemen is de leukigheid er voor mij al af. Jammer want het concept was echt niet slecht, maar ze hadden het veel enger moeten maken, en zorgen dat je als kijker sympathie krijgt voor de Dren, en de situatie waarin Elsa en Clive terecht zijn gekomen.

Goed concept, maar enorm slecht uitgewerkt. Helaas.

1*

Bijzondere mengeling van sci-fi, horror, drama en lol die je nog wel eens vindt (vond is mischien beter gezegd) in het B-segment van de horror-wereld. Splice mag dan gedrenkt zijn in een auraatje van ernst doordat enkele persoonlijk zaken in de mix worden gegooid, in de kern gaat het over twee mad scientists die volledig verdwaald raken in hun eigen experiment, met alle gevolgen van dien. Iets wat natuurlijk wel weer een serieus randje heeft.

Sferisch minder kenmerkend dan eerdere films van Natali, maar zeker niet onder de maat. De verandering van locatie is, alhoewel wat plots, wat dat betreft een meerwaarde. Zet het toch wat in een ander en op dat moment ook passend daglicht. Design en ontwikkeling van Dren zijn érg fraai gedaan, vooral haar verschillende eigenschappen mogen er zijn. Niet zozeer een eng schepsel, uiteraard, maar ook niet te vertrouwen. Dat konijntje zag het in ieder geval niet aankomen.

Natali's poging om toch nog zo plausibel mogelijk uit de hoek te komen, valt te prijzen. Soms wat gehaast, maar grotendeels steekt het wel aardig in elkaar. Wel jammer dat Polley's rol iets teveel nadruk heeft, maar de film heeft genoeg dynamiek om dat te overbruggen.

Dren blijft een fascinerende verschijning en de presentatie van Fred en Ginger is een hoogtepunt dat nog eens moeiteloos wordt overtroffen door twee formidabele momenten van 'intimiteit'. Fijn filmpje met een paar markante krenten in de pap.

Het had zoveel kunnen zijn.

Toen ik de eerste trailer zag dacht ik, eindelijk weer eens een echt spannende vieze horror. Iets wat Cronenberg ooit maakte, en misschien nog wel ietsjes beter. Helaas bleek het niet zo te zijn.

Film gaat de mist in door meer de drama kant op te gaan, dan de horror kant. Deze film roept om een Alien achtige aanpak, door het monster vrij snel in de film los te laten op de mensen, het liefst in het laboratorium in plaats van de bossen. In plaatst daarvan gaat de film meer over de relatie tussen de twee wetenschappers en het monster. Het is niet eens dat dit zo erg is om te proberen, maar dan heb je betere schrijvers nodig. Nu zijn het makkelijke teksten over kinderen krijgen, en onduidelijk verhaallijnen over Polley die een slechte jeugd heeft gehad. Die het drama kracht bij moeten zetten, maar zelden lukt. Daarom had de survival horror beter gepast bij deze regisseur.

Natali, laat ook weer zien dat die alles behalve een spelregisseur is, zelfs best aardige acteurs als Brody en Polley leveren de teksten zonder enige kracht of inbeelding.

Splice is geen totale waist of time, monster is in sommige fases cool. Visueel is het ook geen slechte film.

Hoewel Cronenberg zijn films niet allen even goed zijn, schreeuwt Horrorland stiekem wel weer naar die films. En echt komen doen ze helaas niet.

2.5 sterren.

Die t-shirts van Brody Bring NOTHING to the table

Verder is dit maar een flauwe bedoening, vind ik. Het script is ronduit matig en ook de uitwerking zet Splice een padje in de korf.

Visueel soms redelijk aardig (die opening credits!), maar over het algemeen echt een doorsnee werkje. Zelfde geldt voor Brody (zijn neus begint inderdaad steeds monumentalere proporties aan te nemen) en Polley. Beiden doen het niet beroerd, maar op acteerprijzen hoeven ze alvast niet te rekenen.

Wel props voor de seksscène. Zeker geen draak van een film, maar toch ook niet al te boeiend. Ergens tussen 1,5 en 2*.

Ik zou hetzelfde zeggen. Bedroevende score voor deze pakkende thriller. Twee wetenschappers die een nieuwe levensvorm scheppen, als dat niet uit de hand loopt. Het idee kan als een afgezaagd cliché klinken en als de voorbode van een zoveelste onoriginele "mad scientist" film klinken. Niets is minder waar.

Natali verwerkt enkele leuke ideeën in de film zoals die wisseling van geslacht. De seksscène met Dren kwam bizar over maar illustreerde mooi hoe dat wezen puur op haar oerinstincten leefde. Het tegenover elkaar zetten van de menselijke en dierlijke eigenschappen van Dren vond ik tevens ook het sterkste punt van de film. Haar gedrag en reacties zijn totaal onberekenbaar en het is ook die factor X die de film enige spanning geeft. Deze film, clevere mix van SF en thriller, heeft me geen moment verveeld en behoort tot de betere film in dit genre voor dit jaar. Heeft nog het meest overeenkomsten met Species.

Wat een gezeik hier zeg. Heb sterk het idee dat de meeste een thriller/SciFi a'la Alien hadden verwacht. Tja nee, dat is het niet. Maar om dan meteen deze film de grond in te boren? Nog erger, als ik de opmerkingen van een paar pagina's terug lees, hebben ze de film helemaal niet begrepen (zo moeilijk was de film niet hoor)... of ze hebben de helft gemist. Maar dan wel een lage score geven...

En iedereen zit maar te klagen over de neuk scene... ik vond de opbouw naar die scene juist erg goed. Het begon al bij het dansen, je voelde de sexuele spanning en vond dat juist erg overtuigend gedaan!

Heb van begin tot het eind vol spanning zitten kijken, heb mij geen moment verveeld. Ik dacht eerst ook 'als zoiets eruit komt, dan maak je er toch een eind aan'. Maar vond het zeer overtuigend hoe Sarah Polley die onvoorwaardelijke liefde op het scherm zette, die je normaal voelt bij je eigen kind! En dat de rollen langzaam verschuiven/omdraaien kwam ook zeer goed uit de verf.

Nee, ik snap de vele belachelijk lage score's hier echt niet. Is zeker niet terecht. Dus, ik geef 'm 5 sterren, puur uit principe om de score wat omhoog te krijgen!

Ik vond dit zo'n slechte film dat ik hem halverwege heb uitgezet. Ik zie dat anderen zeggen dat het op het einde spannender wordt dus misschien had ik hem af moeten kijken. Toch trok deze film mij helemaal niet en ik vond het ook niet sterk geacteerd, daarnaast vond ik het schepsel vrij nep.

Het onderwerp van de film sprak me eigenlijk wel aan. Het is alweer een tijd geleden dat ze dit onderwerp (naar mijn idee) hadden gebruikt. De film begon ook aardig. Spannend, maar toch miste er iets. Ik heb het in de hele film niet kunnen vinden en zeker niet meer toen het een beetje ranzig werd. Er zaten aan het eind een boel zieke gedachtes in de film.

Conclusie: ik heb me niet verveeld tijdens de film, maar ik had gister beter mijn afwas kunnen doen.

Splice zou je het best kunnen omschrijven als 'body horror' in de Cronenberg-traditie, wat wellicht meteen de reden is waarom de film nogal misbegrepen wordt. Veel mensen hoopten volgens mij op Alien vs. Predator-achtige toestanden. En toch is de kritiek ook enigszins begrijpelijk, want het is nu eenmaal geen geweldige film. De thematiek is interessant en op bepaalde momenten zeker bizar genoeg uitgewerkt. Het feit dat Dren zoveel op een mens lijkt en zich ook zo gedraagt, vind ik juist iets naargeestig hebben. Ook de manier waarop de twee hoofdpersonages niet weten welke rol ze zich moeten aanmeten tegen het wezen, is interessant.

Helaas zijn de personages an sich clichématige, bordkartonnen typetjes en acteert Sarah Polley echt erbarmelijk. Bovendien ontaardt de film in een nogal protocollaire climax met allerhande stunts en moorden, wat eigenlijk totaal niet bij de sfeer van de film past. Mooi geprobeerd van Natali, maar hij durfde duidelijk niet all the way te gaan.

Afgelopen augustus de trailer in de bios gezien van deze film en was meteen geïnteresseerd. En dan is tie nu al uit op dvd.

Gisteravond de dvd opgezet en verwachtte een aardige film. Maar wat ik gezien en ervaren heb kan ik alleen maar zeggen dat dit de grootste verrassing van het jaar is. Wat een geweldige film! Iedereen is heel goed gecast in de film en zetten een prima geloofwaardige prestatie neer. De redenen die ik hierboven las om de film af te kraken (niet geloofwaardig etc.), kun je ook over Inception zeggen bijvoorbeeld. Of over vele vele andere topfilms. Star Wars en Harry Potter (om maar een dwarsstraat te noemen) zijn natuurlijk op en top ongeloofwaardig. Zulke redenen om een film af te kraken neem ik dus ook totaal niet serieus.

Bovendien is deze film helemaal niet zo ongeloofwaardig. Je moest eens weten wat men allemaal doet en kan doen in laboratoria...

Verder een goed uitgewerkt verhaal en naar het einde toe erg indrukwekkend.