Se Ying Diu Sau (1978)

Even goed als Drunken Master I. Hoe kan het ook anders als ze wel erg gelijk zijn, als nog wel een stel Chan films dat zijn. Een enkele maal klinkt een noot van een John Barry Bond-score door alsmede magisch gebruik van Jean-Michel Jarre's Oxygène: Part II (in een training montage en bij het eindgevecht). 3.5 sterren

Samen met Drunken master werd Chan een ster in Hong kong.

Geweldige martial Arts film. De sfeer van de vecht stijl is geweldig. Zeer goede setting, goed acteerwerk en goede gevechten natuurlijk. Jammer dat er een matig/waardeloos vervolg kwam. 5,0 voor deze Kung Fu klassieker.

Erg leuke Jackie Chan film, met genoeg humor en gevechten om anderhalf uur van te genieten.

Soms is de humor net iets te geforceerd, maar alles bij elkaar loopt de film lekker door. Dat Chan hierna meer van dit soort film maakte, is niet belangrijk. Hij is er nu eenmaal goed in.

3,5*

De start van Woo-ping Yuen.

Toch wel de duidelijk held van deze film. Chan en Siu Tien Yuen zijn ook best oké, maar het is uiteindelijk het frivole actiewerk dat deze film boven z'n tijdsgenoten uittilt.

Choreografieën zijn hier al best apart, met als hoogtepunt het "schoteltje grijpen", heerlijk dat soort semi-martial arts. Sommige scenes ogen echter nog wat slordig en vlotten ook niet altijd een goed. Zo zijn de drunken style scenes in het begin van de film een beetje knullig en traag, iets waar Yuen hard aan zou werken in z'n latere films.

Verhaaltje is absoluut verwaarloosbaar net als de fake make-up en de wat ruwe humor af en toe. Verder nog wel een gaaf live "cat vs snake" gevecht en heel wat martial arts spektakel. Maar later zou dit allemaal nog stukken beter uitgevoerd worden.

Vermakelijk, maar iets teveel schoonheidsfoutjes voor een vlotte voldoende.

2.5*

Jackie Chan en de kat

Snake in the Eagle's Shadow wordt samen met Drunken Master tot het beste werk van Chan gerekend. Ik had hoge verwachtingen van beide films maar Drunken Master leed daar schijnbaar onder dus ik besloot de verwachtingen maar wat te temperen voor deze tweede film van Chan onder regie van Woo-ping Yuen. Geen idee of dat effectief iets heeft uitgehaald maar voor mij is Snake in the Eagle's Shadow toch net iets sterker dan het voorgaande Drunken Master.

Vooral omdat Chan hier een stuk minder irritant is. Geen idee waarom maar ik irriteerde er me nogal aan in Drunken Master maar hier is het vooral de aanwezigheid van de Snake stijl dat er voor zorgt dat ik dit beter kan waarderen. Het blijft tot nu toe mijn favoriete vechtstijl en de choreografie is dan ook uitstekend. Lo Wei lijkt nu compleet uit de picture te zijn en dat resulteert toch overduidelijk in betere vechtscènes. Heerlijk ook van Chan dat die maar blijft voortdoen terwijl hij zelf gewond geraakt. In het eindgevecht verliest hij zijn tand (niet gedacht dat dat echt was want het gat is erg goed te zien) maar ook tijdens een zwaardgevecht wordt hij aan zijn arm geraakt en blijft hij gewoon verder gaan... Geweldig! Wel een erg vreemde soundtrack trouwens. Waar die van Drunken Master perfect in de film paste, lijkt het alsof er hier twee verschillende componisten zijn gebruikt die elk hun eigen compleet verschillende stijl hebben. Zo is er in het eerste deel meer gebruik gemaakt van een verschrikkelijk disco-achtig muziekje dat verscheidene keren terug komt en wordt er in het tweede deel van de film meer gebruik gemaakt van wat op mij overkomt als authentieke Chinese muziek. Erg vreemd in ieder geval.

Qua verhaal is dit eigenlijk vrij degelijk. Snake in the Eagle's Shadow bevat een redelijk standaard kung fu plot rond verschillende scholen die tegen elkander vechten maar het wordt allemaal vermakelijk uitgewerkt. Er wordt nog een poging gedaan om enige diepgang in het verhaal te brengen via een Rus en de strijd tussen de Eagle clan en de Snake clan en ook dat aspect van het verhaal komt nog vrij goed tot zijn recht. Het is echter vooral het gebruik van de Snake stijl kan op mijn sympathie rekenen en de film vliegt dan ook snel voorbij. Dit is voor mij tot nu toe misschien wel de meest indrukwekkendste rol van Chan. Ik vind het altijd leuk om de trainingen te zien (teveel films laten maar een minuutje training zien en pats, een nieuwe kung fu meester is geboren) en Chan ziet er toch wel weer heerlijk, bij een gebrek aan een beter woord, badass uit. In de jaren die tussen Cub Tiger from Kwang Tung en deze film liggen hebben we al veel acteurs zien komen en gaan. De films houden meestal wel dezelfde bijrolacteurs en Woo-ping Yuen lijkt wel een erg sterke combinatie te hebben gevonden. Dean Shek blijft nog altijd even leuk (heeft altijd wel fijne scènes met Chan) en ook Chiang Kam is er weer eens bij, deze keer in een wel erg kleine bijrol als de zoon van de magistraat. De enige die ontbreekt is James Tien maar gelukkig krijgen we wel Siu Tien Yuen in de plaats. De revelatie in Drunken Master en ook hier is hij een erg goede combinatie met Jackie Chan.

Woo-ping Yuen weet hoe hij een gevechtscène moet filmen en laat dat ook overduidelijk zien. De film zit vol met geweldige gevechtscènes en het vlotte verhaal in combinatie met een sterke cast zorgen ervoor dat dit gewoon één van de beste Jackie Chan films is. Ik heb de indruk dat we eindelijk bij de degelijke films zijn terecht gekomen, al zou het niet correct zijn om Chan zijn voorgaande werk compleet af te schrijven want daar zitten ook pareltjes tussen.

4*

Dit is imho de beste Jackie Chan film en misschien de beste Kung Fu film die ik ooit gezien heb.

Als je van kung fu films en/of vechtfilms houd, is deze film absoluut een aanrader!

De vechtstijlen worden mooi uitgebeeld:

de Snake style (finding the snake )

de Eagle style (met de 2 gekromde vingers en het klauwen)

de Praying Mantis (enkel gebruikt door de vechtkampioen waarmee chan het duel aangaat)

de Cat Claw: miaauw! LOL

Goede acteurs die hun rol fantastisch spelen:

Het verhaaltje is standaard kung fu (rivaliserende scholen, training en dan eindgevechten met wat drama en komedie erbij gesmeten). Maar nooit was het zo geperfectioneerd als hier.

TOP!

Één van de doorbraakfilms van Jackie Chan, samen met Drunken Master, die wat later in 1978 verscheen. Ook wel eens ooit gezien, maar het positief verrassende Snake in the Eagle's Shadow/Se Ying Diu Sau heeft toch wel mijn voorkeur denk ik.

Onder leiding van de hier debuterende regisseur Woo-Ping Yuen wordt een vrij eenvoudig verhaaltje over twee rivaliserende Kung Fu scholen, met daaraan gekoppeld de nog hardere tussen twee vechtstijlen ( de Snake-Style versus de Eagle Claw) prima uitgewerkt. Dat resulteert in erg vermakelijke en sfeervolle combinatie van fysieke komedie en voortreffelijke en veelzijdige actie. Jackie Chan (die ik het hier erg goed vind doen) is aanvankelijk niet meer als een bediende/schoonmaker op één van de Kung Fu Scholen. Maar na een ontmoeting met de oude en op de vlucht zijnde Snake Style meester Pai Chang-tien (uitstekend vertolkt door Yuen Siu-tien ) krijgt hij niet alleen les in de nobele vechtsport maar beland hij ook midden in het conflict.

In het restant van de film krijgt de kijker vervolgens de éne na de andere uitstekende actie scene voorgeschoteld, die naarmate we dichter bij de ultieme krachtmeting komen ook steeds wat in niveau omhoog gaan, iets waar de sterke bijrol bezetting ook zeker een groot aandeel in heeft.

En ondanks het feit dat Snake in the Eagle's Shadow af en toe wat hapert en wat kleine slordigheden bevat is het een erg leuke film geworden.

Woo ping Yuen en Jackie Chan zijn wel echte helden van de Hong Kong cinema. Ontzettend fun dit. Leuk dat dit vroege werk van deze geweldige regisseur / choreograaf en Jackie Chan meteen al zo goed is.