Shutter (2008)

Opzicht wel een boeiende en soms ook spannende film met een aardig verhaal. Het einde was ook best goed. Eng of schrikmomenten heb ik niet echt gezien maar dat komt misschien ook omdat ik al aardig bedorven ben en wel wat gewend ben.

Moeilijk te beoordelen, deze remake. Laat me beginnen met te zeggen dat ik het origineel een ware verademing binnen het genre vond: perfect uitgevoerd met intense schrikmomenten en een origineel, diep verhaal.

Aangezien het hier een remake betreft werd het scenario (= de basis) grotendeels overgenomen, met als gevolg dat de film puur inhoudelijk nog staat als een huis. Nieuw gegeven in het remake-circuit is wel dat men deze film voor het overgrote deel in Azië laat plaatsvinden waardoor alsnog die typische look&feel wordt gehandhaafd.

Minpuntje is dan weer de uitvoering. Vond deze minder grauw en minder angstaanjagend dan het origineel. Voornamelijk ook omdat de schrikmomenten hier amper effect hadden. Neemt niet weg dat er toch enkele erg akelige sequenties voorbij komen. De impact blijft echter beperkt, maar het is vooral de kracht van het verhaal die je moeiteloos naar de eindgeneriek voert.

Conclusie: als op zich staande film is dit zeker geen mislukking, maar het echte remake-gedeelte (niet het scenario, maar de uitvoering ervan) schiet hier en daar een beetje te kort.

Het verhaal is erg leuk met dat foto idee

uitwerking had wat beter gekund.

verders is het spannend.

3 sterren

Daar waar mijn vriend T. geenszins een liefhebber pleegt te zijn van poppen, ben ik nimmer dol geweest op geesten, waarschijnlijk vanwege hun ongrijpbare karakter, waardoor zelfs de enige veilige plek mijnes huizes, mijn bed, onveilig wordt. Derhalve was ik ook enigszins huiverig Shutter te kijken, een rolprent die handelt omtrent het verschijnen van geesten op fotografisch materiaal. Een dergelijk gegeven zou mij ogenschijnlijk de pleuris moeten laten schrikken, zoals dat heet, doch daar ik allesbehalve fotogeniek ben aangelegd, heb ik mij zeer goed weten te houden, moet ik zeggen. Daarbij komt dat de makers van deze rolprent zich uiterst sociaal hebben opgesteld, want de griezelfactor - bij gebrek aan een wetenschappelijker term - lijkt opzettelijk laag te zijn gehouden, hetgeen slechts in potentie akelige momenten oplevert. Alzo wordt Shutter niet meer dan een aardig prentje, alwaar meer in had gezeten, doch die redelijk weet te beklijven, voor zolang als het duurt.

Karl.

Hele prettige film. Enig kritiekpunt is het wat voorspelbare scenario maar dankzij een aantal mooie scénes en heel aardig acteerwerk bleef ik toch geboeid kijken. Hoogtepunt voor mij was Rachael Tayler een mooie verschijning die de film volledig draagt.

Ik zie dat de meeste mensen deze film een gemiddelde waardering hebben gegeven terwijl ik het toch wel een hele goede film vond. Ik ben dus een van de weinigen zie ik ha ha.

Ik heb met deze film op het puntje van mijn stoel gezeten. De geesteffecten vond ik heel sterk overkomen. Het feit dat er ook een psychologisch element achter zit geeft het extra dementie. Ik bedoel ermee het feit dat de geest bij leven verkracht was. En nog steeds kon ze geen afscheid nemen.

De originele film heb ik nog niet gezien maar dat wil ik zeker nog een keer gaan doen. De beelden vond ik ook heel mooi weergegeven en het acteerwerk kon me ook wel behagen. Ik vond Joshua Jackson niet echt een bijzonder goede acteur maar in deze film vind ik hem toch een goede rol neerzetten. Ook Rachael Taylor was heel goed. Van alle japanse remakes die ik heb gezien vond ik deze de spannendste !

Gemiddelde remake...

De film vliegt met een sneltreinvaart door de gebeurtenissen heen, waardoor die gebeurtenissen (goed voorbeeld: het autoongeluk) maar een kleine indruk kunnen achterlaten.

Hierdoor ontstaat ook een groot gebrek aan sfeer, dat deze film toch erg nodig had. Hij had ook gemakkelijk 20 min. langer kunnen duren. Er zat wel een redelijk goede spanning in, daardoor konden de schrikmomenten zich goed ontwikkelen. Visueel ziet het er allemaal voldoende uit, daar is verder niks op aan te merken.

Wel een minpunt zijn de Special-effects. Die zien er te vaak goedkoop uit en werken dan tegenovergesteld van wat het zou moeten zijn ('eng').

Het acteerwerk is wisselend. Vooral mnr. Jackson deed het wat minder, Rachel had wat meer haar momenten maar ook daar zaten een paar missers tussen...

Verder heeft deze film nog wel een paar aardige spook-scènes waar ik toch wel tevreden over ben.

Genoeg voor een avondje vermaak.

* 2,5

Misschien in de toekomst de Originele versie maar eens kijken...

Over het algemeen vind ik films met spoken echt creepy en dat was deze film ook wel. De film was zeker in de stijl van The Ring, dezelfde producer als ik de hoes mag geloven, met aardig wat mysterie en regelmatig enge momentjes. Het einde vond ik trouwens echt super vet.

Soft spookverhaal.

Er valt amper te griezelen in deze zoveelste slappe remake van een Aziatische horror. Dit mede dankzij een waardeloze spanningsopbouw en slechte CGI. Met dit plot viel er heel wat moois te brouwen, maar de uitwerking is zeer standaard.

Doorsnee.

Shutter weet op geen enkel moment het origineel te evenaren, of ook maar in de buurt te komen van het origineel. Maakt dit Shutter een slechte film? Nee!

De acteerprestaties zijn minder. Het verhaal is minder goed uitgewerkt. De originaliteit is natuurlijk ver te zoeken. Het is over het algemeen minder overtuigend. De vrienden van de fotograaf irriteren vanaf minuut 1.. Ga zo maar door.

Deze Shutter komt niet in de buurt van het origineel. Maar het is geen slechte film. Ik heb me zelfs erg goed vermaakt. Het is een luchtige horrorfilm geworden waar je in tegenstelling voor het origineel niet écht voor hoeft te gaan zitten.

Nergens wordt de film echt eng, wat toch wel de bedoeling is. Maar dat zal ook komen doordat ik het allemaal al heb gezien in de Thaise versie. Toch zijn er ook enkele verschillen en bevat deze film uit 2008 ook enkele originele dingetjes.

Ik heb mij geen moment verveeld bij deze Amerikaanse remake. Je wordt net als in het origineel direct in het diepe gegooid met het auto ongeluk en de foto's die daarop volgen. Geen gezeur, horror!

een echte kippenvel film!

De film zag er mooi en fris uit en verhaal wist me wel nog enigszins te boeien alleen werd het nooit echt spannend of griezelig en daar kijk je toch vooral voor.

De Japans vrouw met zwart lang haar mocht natuurlijk ook weer niet ontbreken en kwam in deze film niet griezelig over.

Een zoveelste variant van The Ring die eigenlijk niks toevoegde. Absoluut geen must-see.

Had weer iets te veel verwachtingen van deze remake, maar dit is gewoonweg weer een dikke prut. Gewoon een afgeraffeld zooitje dat een beetje in een hap slik klaar fase de enge momenten uit de Thaise versie overdoet. Maar dan wel op een hele bombastische beroerde wijze, (die geest zag er meer debiel dan eng uit), gooi daar nog van die orkestische kutmuziek overheen en je hebt een horrorfilm finaal verneukt. Acteerwerk is niet goed, weer van die typische Amerikaanse flutacteurs, sfeer is beroerd en dat het in Tokyo is opgenomen is natuurlijk weer een goedkope opzet van de Japanse regisseur, zodat hij voor zijn Amerikaanse film niet naar Amerika hoefde te gaan, want de locatie voegt helemaal niks toe aan het geheel.

Gewoon weer een flutremake, net zo beroerd als die One Missed Call. Gewoon lekker de Thaise versie bekijken en deze vermijden.

1,0*

Rare mengelmoes.

Het is al wat gek dat Amerika een Thaise film gaat remaken in Japan. Al valt dat nog wel enigszins te verklaren, aangezien Japanse horrotjes het wel oké deden in die tijd, in ieder geval véél beter dan Thaise.

Ook een Japanse regisseur aan het roer, ééntje die z'n strepen in het genre ook al verdiend had. Maar je kan je afvragen hoeveel invloed hij uiteindelijk op deze film gehad heeft. Want ondanks de Japanse setting en enkele Japanse acteurs voelt het nooit Japans aan. Het is overduidelijk een toeristische (Amerikaanse) visie op Tokio en Japan, duidelijk merkbaar aan het tempo en cinematografie.

Verder is Jackson niet bijster goed (weer zo'n serie-acteur die het probeert te maken in de filmwereld) en kende is het verhaal nog iets te goed van het origineel, dus erg verrassend was het niet meer. Maar ook echt spannend of sfeervol werd het nergens, enkel op het einde komen er wat leukere scenes voorbij.

Mnee, zeer matige remake.

2.0*

Slap aftreksel van het Thaise origineel. Grappig dat ze de film af laten spelen in Japan. Lijkt dan net of ze willen laten blijken dat het origineel Japans is. Naar mijn mening geen uiting van respect naar de Thaise horror industrie.

Deze remake mist alles dat het origineel wel heeft: enge momenten, prima effecten en degelijk acteerwerk. De film is op geen moment eng en de personages zijn erg vervangbaar. Ik zag ze het liefst zo snel mogelijk doodgaan.

Dit is een remake die je het allerbest gewoon kunt overslaan. Gelukkig is de film 85 minuten en duurt de verveling niet te lang.

2*

Shutter, de originele thaise versie was wel te verwachten beter qua horror.. maar in dit geval gaat de film om het verhaal. Die is wel heel pakkend en ik heb er wel kippenvel gekregen op het einde. Het was meer een drama triller..

Dit is een film die het NIET is. Zwakke auteurs, labiel verhaal en zeker geen horror. En nergens, nergens is het spannend of boeiend. Was blij dat ie maar 85 min. duurde. De maker wist er klaarblijkelijk ook geen raad mee.

“GET OFF ME!!”

Niet slecht. Dat komt vooral door de sfeervolle Japanse setting en het spel van Rachael Taylor en sommige Japanse actrices. Want Joshua Jackson vond ik behoorlijk miscast en het duurt lang voordat de film echt op gang komt. Shutter heeft ook nog een aantal aardige schrikmomenten en het einde is goed, maar dat kan de film als geheel niet redden.

een mooie film. hij is wel aan de korte kant, maar zeker de moeite waard. Er zitten een aantal behoorlijke schrik momenten in. mooie verhaallijn en de film duurt niet lang om opgang te komen. Het einde was overigens ook heel sterk. echte goede pluspunten.

Oké, ik moet je dit zeggen. De film viel in mijn ogen meer onder een thriller met een paar redelijke Jumpscare’s als een horror. Bij horror verwacht je meer die spanning die continu aanwezig is, en dat ontbreekt hier. Op het eind was Megumi niet creepy meer. Want je wist waar zij achter aan zat, en het was tè voorspel baar. Vanaf het punt dat het duidelijk was wie die meid was, was het al niet creepy meer. Maar als je het bekijkt zoals je een thriller bekeken zou hebben, is dit een redelijke film. In het horror genre zou deze film een 2* hebben gekregen, maar in het thriller genre toch wel een 3.

Zwak.

Matige horror als je het mij betreft, want er zit eigenlijk gewoon veel te weinig sfeer, spanning en creepy gedoe in. Ik heb de originele Thaise versie nog niet gezien, dus daar kan ik ze niet mee vergelijken, maar als ik dit zo zie verwacht ik niet al te veel.

Taylor speelt wel goed, maar ze is daarmee ook de enige die wat charme met haar rol weet te brengen. Jackson lijkt het Engels maar moeilijk uit zijn mond te krijgen soms, maar Okina als het spook is al helemaal niet eng. Ze komt soms te lang in beeld waarmee het gewoon komisch wordt.

De schrikmomenten werken ook gewoon niet, slechts richting het einde krijgt de film een beetje sfeer. Alles daarvoor is vrij dom gedaan, niet eng en het spook is gewoon niet eng genoeg om echt bang van te worden om spanning erin te pompen.

Een gefaalde poging op horror dus, Ochiai hoeft dit genre niet snel meer te maken, want zo te zien snapt hij het gewoon niet. Dit is gewoon een gefaalde poging tot sfeervolle horror. Jammer.

“Um, so, anyway... thank you all so much for being here and... uh, let's eat some cake!´

Ontzettend zwakke film was dit zeg. Ik had er al niet echt een heel goed voorgevoel bij maar dat gevoel is ook wel werkelijkheid geworden. Eigenlijk achteraf kwam ik er achter dat dit wederom een Amerikaanse remake is, en dat ik dus de originele film nog altijd eens moet kijken (die er op de voorgrond alleen al beter uitziet). Toch maar snel kijken voordat de nachtdienst begon, zo heel lang duurde de film ook niet. Toch heb ik met vlagen wel wat kunnen genieten van deze film, zo heel slecht was hij niet op veel fronten al had er veel meer mee gedaan moeten worden.

Samen zijn ‘Jackson’ en ‘Taylor’ een prima duo en vormen leuke hoofdpersonages. Maar daar is ook alles wel mee gezegd. Ik vond het acteerwerk nou ook niet heel bijzonder. Die Japanse dame deed het ook wel prima maar de rest van de cast was matig.

Horror kon ik het niet altijd even goed noemen. Het geestenverhaal is aardig maar word erg slordig uitgewerkt door ‘Masayuki Ochiai’ die het verhaal kriskras laat afspelen waardoor eigenlijk niks echt duidelijk begon te worden, en dat is best zonde. Het werd spannender, zeker qua geestvertoning zaten er wat spannende stukken in de film verwerkt, helaas pakte het nooit effectief genoeg uit, jammer.

Dus nee, deze film vond ik erg matig. Ik ga het originele deel uiteraard binnenkort (ik denk dit weekend) opzetten omdat toch deze weer uit mijn geheugen te kunnen verwijderen, want zo heel boeiend was hij niet, zonde.

1.5*

[spoile]Shutter

vrij hoge score op moviemeter. Ik vond deze film nogal voorspelbaar. Had gehoopt op een eng ''Japans'' aftreksel, maar wederom lukt het ze niet om hen te evenaren.

2,5 sterren.