Paris (2008)

Dit wordt een goede!

Kijk er al naar uit, een van mn favoriete regisseurs die Klapisch!

Ik vond dit een zeer aangename film om te kijken. Ik snap niet dat finisterra er maar 3 sterren voor geeft.. volgens mij heeft hij de film dan niet aandachtig genoeg gekeken...

oprecht verdiende 4 sterren voor deze film!!

Ietwat duf Frans drama.

Beetje jammer aangezien ik Klapisch vorige films nog best kon pruimen. Die voelde alleen een stuk frisser aan. Dit is meer een Any Way The Wind Blows voor veertigers.

Op zich best een leuk uitgangspunt maar veel personages zijn nogal zeurderig om niks en hun problemen zijn absoluut de mijne niet. Er zitten een aantal leuke, luchtige scenes in en er wordt wel aardig geacteerd.

Maar wanneer de film dient te schitteren komt het tevaak over als een oude knar. Het feestje was bijvoorbeeld een redelijk fiasco.

Jammer, maar Klapisch zelf wordt natuurlijk ook een jaartje ouder. Misschien vind ik dit binnen 20 jaar wel echt boeiend ofzo, al hoop ik het niet.

3.0*

Ik hou erg van de 'vibe' die Klapisch in zijn films weet te stoppen. Ook weer zo bij Paris: het grootstadleven van enkele inwoners, in beeld gebracht door sfeervolle straat-en cafébeelden,... De 130 minuten vlogen zo voorbij, wat positief is voor de filmbeleving.

Een kanttekening die ik wel wil plaatsen: persoonlijk vond ik dat enkele personages perfect uit het verhaal hadden weggelaten kunnen worden. Met name de verhaallijn van de Kameroener en het topmodel vond ik langs geen kanten stroken met de andere verhaallijnen en vond ik niet passen binnen het concept van de film (zoals ik dat ervoer). Ook de zwerver was zo'n personage dat uiteindelijk weinig terzake deed: het had nog iets kunnen worden, maar Klapisch besloot om hem na twee keer niet meer op te voeren. Zonde, want op die manier krijg je nietszeggende personages.

En dat idee krijg je initieel sowieso bij deze film, wegens onze brainwashing door de traditionele Hollywoodfilm die ons doet smachten naar mooi afgeronde verhalen. Paris is dit niet: het is gewoon een bepaalde periode uit het leven van enkele parisien(ne)s, het begint plots en het eindigt zonder compleet af te ronden. Maar gezien de sfeer van de film voor mij goed zat, kon ik helemaal leven met deze narratieve aanpak. Uiteindelijk kon het ook niet anders gebeuren, en 'eindigde' het verhaal toch wel op een manier.

Alweer een meer dan aardige film van Klapisch, met weer enkele frisse momenten (bv. de droom van de architect). Hij is voor mij geen groots cineast, maar wel een cineast die me voorlopig nog niet heeft weten teleurstellen.

3,5*

mooie review Friac, nu ik erover nadenk zijn een aantal personages inderdaad ietwat overbodig, maar op zich stoorde dat nooit.

Een prachtig snapshot uit het leven van de parijzenaars, de lange duur stoorde absoluut niet; de film kabbelt rustig voort en voor je er erg in hebt is hij gedaan.

Een sublieme Romain Duris overigens!

4,0*

Eens met hierboven, een paar personages hadden er uit gemogen.
Verder een erg knappe film, einde ook erg mooi.
Prachtig hoe Duris daar in die taxi ligt, erg emotioneel.
4 sterren

Een film met Binoche kan natuurlijk niet slecht zijn. Jammer van dat einde, maar ik heb me niet heel erg geïrriteerd. Parijs wordt goed gebruikt in deze film, daarmee wil ik zeggen: niet cliché. De Eiffeltoren kwam namelijk to mijn opluchting niet te vaak in beeld, want jezus wat is dat toch een gedrocht. Ik kan me niet aansluiten bij de mening van 93.9 & CyraX. Geen van de personages vond ik overbodig, maar goed... Dat is dan uw mening, niet waar? Toch had Friac wel een punt met die zwerver. Ik had ook verwacht dat deze er wat meer in voor zou komen. Duris speelde afentoe een beetje flauw, maar het werd niet zorgelijk. De scene over de droom in de 3-D wereld: 'Je bent normaal' was wel meesterlijk.

Twijfel tussen een 3,5 en een 4,0.
Toch een 3,5 denk ik, maar ik kan nog van mening veranderen.

Heb genoten van de film en het einde was inderdaad ook erg mooi.

Het typische franse sfeertje sprak mij wel aan. Goed einde ook. Op zich geen meesterwerk gewoon degelijke kwaliteit.

Ik vond dit juist wel erg goed geacteerd. Misschien waren een paar personages wel wat overbodig, maar mwah, dat stoorde me niet echt.

Er zitten ook een hoop leuke vondsten in wat camerawerk en montage betreft. Tenminste, voor mij dan. Ze zullen vast wel eerder gebruikt zijn.

Erg mooie beelden, al is Parijs daar ook wel een perfecte lokatie voor.

Ja, ik was hier best van onder de indruk.

4,5*

Toch weer een aangename Klapisch.

In het begin stonden bepaalde personages me niet zo aan.

Ik vond Binoche zelfs wat saai en gewoontjes.

Gelukkig zet het verhaal een paar tandjes bij en wordt het steeds interessanter.

Mooie kijk op het leven, de dood en relaties.

Het had filmisch gezien allemaal wat spannender gemogen. Er zitten hier en daar wat geinige visuele dingetjes, maar verder is het erg rechttoe rechtaan. Maakt niet heel erg veel uit, het is hoe dan ook vooral een acteursfilm.

Uiteindelijk toch weer genoten van Juliette Binoche!

Niet onaardig, maar zeker geen hoogvlieger.

Fijne, warme winterfilm die op een gegeven moment een beetje gaat lijken op een soort Love Actually, maar dan meer tragikomisch dan echt komisch.

Sfeervol geschoten en mooi geacteerd door een crème de la crème van Franse acteurs.

Official sites for Paris (2008)

http://www.lefilm-paris.com/

Film was OK, Binoche wordt er ook niet slechter op.Die "striptease" scene deed ze erg leuk en realistisch, verder is alles al gezegd.

Ik hou wel van films met raamvertelling, vooral als verhaallijnen mooi door elkaar gaan lopen (verbanden tussen personages die aanvankelijk niet duidelijk waren). In Paris is dit erg mooi uitgewerkt!

door deze film wil ik weer naar Parijs ! Klasse !

drama met weinig om handen.

Zag deze vanmiddag in de winkel liggen, zie alleen nu pas dat ie van Cédric Klapisch Als ik dat had geweten had ik hem gekocht...

Een van de betere raamvertelling van de laatste tijd. De sfeer was ontzettend sterk neergezet en vooral de Saté muziek beviel mij zeer. Acteerwerk is ook prima. De personages vond ik niet allemaal even interessant en er had best een kwartiertje afgekund als hier en daar wat geschrapt was maar het einde is dan weer erg sterk. Hoogtepunt was voor mij de rol van Mélanie Laurent als de studente. Wat een prachtvrouw was dat.

Saté. Altijd lekker

Nou, ik vond drie verschillende apart verhalen, het gaat wel voor de Franse film...

Romain Duris speelt wel erg ongeloofwaardig een terminaal zieke hartpatient.

Paris moet het hebben van warme en mooie sfeer van Parijs

Ach, wat een heerlijke stad is Parijs toch. Die gedachte kwam steeds bij op toen ik naar Paris keek, een film van de Franse regisseur Cédric Klapisch. ´t Is een film die je vooral voor de stad en voor Juliette Binoche zou moeten kijken. Want van een meeslepend en diepgaand verhaal moet Paris het niet hebben.

In deze mozaïekfilm krijgt Parijzenaar Pierre te horen dat hij een levensbedreigende aandoening aan zijn hart heeft. Zijn conditie laat te wensen over en hij trekt zich terug in zijn appartement en beschouwt de stad en haar inwoners. Om voor hem te kunnen zorgen, trekt zijn zus Elise met haar drie kinderen bij Pierre in. De koele broer-zus-band krijgt door deze omstandigheden weer een nieuwe impuls.

Heel veel rode draad is niet te vinden in de verhalen die elkaar in Paris kruisen. Of het moet zijn dat elk personage erg zijn/haar best doet om gelukkig te zijn in de stad. Twee broers begraven hun vader en gaan daar beiden op een heel andere manier mee om. Een Afrikaanse gelukszoeker probeert Parijs te bereiken. Een marktkoopman werkt nog altijd samen met de vrouw waarvan hij alweer een tijdje gescheiden is. Alle mensen zijn zoekende en Pierre ziet alles van bovenaf gebeuren.

Paris is een sympathieke film met mededogen voor de diverse karakters. Erg diep gaat het allemaal niet, waardoor het lastig is mee te leven met de personages. Zelfs de doodzieke Pierre blijft als karakter aan de oppervlakte, alle mijmeringen en mooie momenten met Elises kinderen ten spijt. Binoche springt er absoluut uit. Zoals vaker is het een feest om naar haar te kijken. Ook zij is zoekende. Na het vertrek van haar man heeft ze zichzelf nooit meer een pleziertje gegund, laat staan een nieuwe liefde. Hoe dat afloopt, laat zich raden in een warmbloedige film.

Een film met warme personages die elk hun verhaal te vertellen hebben. De opmerking van Onderhond die dit 'Anyway the wind blows voor 40ers' noemt is eigenlijk geen slechte vergelijking. Al is het filmisch iets minder dan die prent. Daardoor is dit één van de vele gelijkaardige drama's en ben ik bang dat ik hem morgen al vergeten ben. Nochtans geen slecht acteerwerk en een rustige aangename sfeer. Maar daar blijft het dan ook bij.

Inderdaad. Eigenlijk speelt de stad Parijs de hoofdrol in deze film. Ik heb kort geleden nog op het dak van de Tour Montparnasse gestaan en daarmee waren sommige beelden heel herkenbaar (Ik moet binnenkort beslist nog eens terug).

Juliette Binoche en ook Mélanie Laurent zijn altijd de moeite waard, maar als Cédric Klapisch-film vind ik "Paris" toch minder dan zijn "L'auberge espagnole" en het vervolg "Les poupées russes".

Een beetje voorspelbaar en te oppervlakkig voor mij en toen iedereen met elkaar ging seksen heb ik 'm uit verveling uitgezet. Onwaarschijnlijk en geforceerd 'Parisien' allemaal. Zelfs het feest was geen feest om naar te kijken. Niet mijn kopje thee, denk ik.

Al veel films gezien die het zelfde concept hebben.

Verschillende verhaallijnen die uiteindelijk altijd wel iets met elkaar te maken hebben.

Paris is een vrij zwak afkooksel hiervan met een betuttelende moralistische ondertoon.

Kon me echt niet raken en alle relaties leken zo ongeloofwaardig.

Zoals bv tijdens het bezoek aan de veiling.

En de verschijning van de Mooie Binoche bracht ook geen soelaas.

Einde was heel erg goed, Klapisch stopt op de juiste moment.

Maar wat deden die vluchtelingen eigenlijk in het verhaal? Dat begrijp ik niet.