Wonderful Town (2007)

Viel me een beetje tegen. Best sfeervol en zeker in het midden behoorlijk sterk soms, maar uiteindelijk niet overtuigend genoeg. De setting is redelijk overtuigend, het verhaal ertegen is dat minder, zeker tegen het einde schiet de film uit de bocht.

3.0*

Geveld door griep lag ik deze middag wat te suffen op de bank, toen de beeldenpracht op Ned2 m'n aandacht trok. Ook de melancholische muziek was een kolfje naar m'n hand en dus moesten de microben even wijken voor een dosis cinema. Het bleek om Wonderful Town te gaan, een film die ik al langer 'ns wilde zien.

En hoewel ik de eerste minuten heb gemist, kon dit debuut van nobele onbekende Additya Assarat me meteen overtuigen. Visueel is Wonderful Town magnifiek, waarbij het apocalyptische landschap badend in grijze kleuren een droefenis met zich meedraagt die de onwezenlijke nasleep van de tsunami-ramp heel doeltreffend weergeeft. Deze prent is dan ook voornamelijk sfeer en het tragische liefdesverhaal lijkt niet meer dan een kapstok om de wonde aan op te hangen die de vreselijke natuurramp in het gebied heeft geslagen.

Net daarom is Wonderful Town geen persoonlijke topper, niettegenstaande ik zowel de cinematografie als de muziek wondermooi vind. De verliefdheid van de twee charismatische hoofdrolspelers kon me ook nog bekoren, maar het dreigende pad dat Assarat plots inslaat werkte voor mij iets minder.

Toch is dit 'n indrukwekkend stukje cinema, dat beter werkt dan de zwaarste dafalgan!

Redelijk.

Vond het best aardig wegkijken, al was het net allemaal iets te doorsnee om echt te boeien.

Aardig traag tempo. Zo blijven we geregeld kijken naar landschappen waaruit de personages al lang weer verdwenen zijn. De omtrek van het dorpje is trouwens echt de moeite, maar veel verder dan het registreren van een mooie omgeving komt de film niet. Allemaal wel keurig, maar knap gefilmd vond ik het niet.

Muziek is iets boeiender, zeker de dreigende waves en soundscapes gaven sommige scenes wat extras mee. De muziek vond ik uiteindelijk nog het beste aspect van de film.

De relatie tussen de twee is redelijk standaard, het einde daarentegen komt wel erg hard uit de lucht vallen. Mocht het wel, het breekt de arthouse sleur een beetje en geeft de film wat meer smoelwerk. Los van enige betekenis die je nog aan het einde kan hangen.

Het hele tsunami gebeuren vond ik alleen erg slecht naar voren komen. Het speelt in de achtergrond wel, maar de focus ligt te sterk op de romance, waardoor er verder in de film maar weinig speelt.

Geen slechte film, maar verre van mijn favoriete Thaise film. Daarvoor vond ik het allemaal toch wat te beproefd.

3.0*

Wellicht is het voor het eerst dat ik een Thaise film zag. Het is meteen wel een prijswinnaar, aan de poster te zien. En terecht, het is een prachtige film.

Een trage romantische film, met de focus afwisselend op een van de beide hoofdrolspelers of op hen samen. Erg mooie beelden van Thailand en een fijne soundtrack eronder.
Een gewoon verhaal, wat ik juist erg boeiend vind.
Goede en mooie acteurs, goed vormgegeven, goede pacing.

Het eind is onverwacht gewelddadig en verandert de hele sfeer, zodat je na de film met denkvoer wordt achtergelaten.
Mijn waardering ligt tussen 3.5* en 4*

Voor het grootste deel lijkt Wonderful Town minimalisme tot in het extreme doorgetrokken te hebben. Weinig dialoog, nog minder verhaal en nog eens minder gebeurtenissen. De film kabbelt voort. We zien een plaatsje dat zich een beetje herstelt van de tsunami. Twee mensen worden verliefd, zonder dat daarbij hevige passie aan te pas komt. Dat lijkt een tijd lang de hele film te zijn. Daar is echter weinig mis mee. Ik moet toegeven dat ik het soms moeilijk vond mijn aandacht bij de film te houden, maar voor eens vond ik dat niet erg. Op de achtergrond bleef de film toch spelen, met zijn tropenbeelden en aangename muziek. En als mijn aandacht weer gefocust werd op de film bleek er nauwelijks iets verandert te zijn. Het had hier iets prettigs.

Later wordt er wat meer verhaal aan toegevoegd. Relatief gezien dan. Daar gaat het eigenlijk ook mis. Dat pessimisme dat ineens de kop opsteekt komt teveel uit het niets en de film doet er te weinig mee om het te ondersteunen. Daarnaast wordt er nog wat simplistische symboliek aan toegevoegd (die kinderen op het einde met die balletkleding aan, alsjeblieft...). De regisseur maakte bij het interview in de extra's op de dvd een sympathieke, onpretentieuze indruk en je merkte makkelijk dat zijn hart meer lag bij het maken van een film waarin weinig gebeurt en de personages gewoon zichzelf zijn. Geen wonder dat die scènes dan ook het meest overtuigen. Hij geeft zelfs toe dat het verhaal niet veel voorstelt.

Nee, doe mij maar de voortkabbelende eerste drie kwartier. Die zullen me ongetwijfeld niet heel lang bijblijven, maar stiekem mocht ik het wel.
3*

Sfeervolle film over een desolaat dorpje, dat zwaar getroffen is door de tsunami. In een desolate omgeving ontwikkelt zich een liefdesrelatie tussen twee mensen, die beiden op zoek zijn naar genegenheid. Tegen het einde ontspoort de film met een ontknoping, die zomaar uit de lucht komt vallen en totaal niet past bij de ingetogen sfeer van het voorafgaande. Dat doet de film als geheel geen goed.