Stronger (2017)

Ligt het nou aan mij, of speelde Maslany hier zowaar Gyllenhaal van het scherm?

Wat Oscarbuzz betreft, het mag niet in de schaduw staan van zijn rol in Nightcrawler, of Phoenix’ rol in You Were Never Really Here die we eerder deze dag zagen. Maar dat was bepaald geen film in de schijnwerpers van The Academy. Hij speelt prima, maar dat mag je verwachten. Ik mistte iets, voornamelijk in de film, maar ook in zijn spel.

Stronger. Tsja, de naam zegt het al een beetje. Een portie Boston Strong, en het overkomen van obstakels. Ik zal toegeven dat ik een nauwkeurige radar heb voor Amerikaans sentiment, en hoewel die niet compleet berserk ging, waren er zeker wat bliepjes op te horen. Vlaggenzwaaien op hockeywedstrijden, de pitch tijdens een basketbalwedtsrijd, mensen die elkaar er bovenop helpen (soms wildvreemden die hem komen verkondigen hoe ze hoop uit hem putten); het mag nog zou uit het leven gegrepen zijn, je moet van goede huize komen om zulks in een film aan een nuchtere Hollander te kunnen verkopen wie dergelijk patriottisme vreemd is. En daar schort het voor mij toch wat.

Maslany was voor mij eerder de emotionele kern dan Gyllenhaal, en dankzij haar krijgt deze weinig opzienbarende film toch een voldoende. Pluspunten voor de CG en lichte toetsen van humor door de film heen, dat dan weer wel. En de korte scène met Carlos. Altijd fijn wanneer ze ook voor een bijrol iemand weten te vinden, die zelfs voor dat korte moment toch indruk weet te maken.

Verder niet heel bijzonder. Ik vond (en niemand is daar zo verbijsterd over als ik) Peter Bergs Patriots Day (2016) beter, eens temeer die film slaagt in wat hij beoogt...

Ik had toch wat meer verwacht van Stronger. Vooral na alle buzz die ik hierover gehoord had zat ik klaar met de tissues. Maar dit viel nogal tegen. Op Gyllenhaal valt niks aan te merken, toch mijn favoriete acteur van het moment en hij stelt nooit teleur. Maslany speelt ook fantastisch en samen stelen zij de show in Stronger.

Qua emoties is de film in het begin het sterkst, wanneer de hoofdrolspelers met het drama te maken krijfen.
Daarna zwakt het eigenlijk nogal af.
De film is nogal rechtlijnig, weet weinig te verrassen en de typische Amerikaanse momentjes, waar mensen op Gyllenhaal aflopen en zeggen wat hij voor hen heeft betekend. Dit soort momenten laten mij volledig koud. Wat dat betreft heeft John Milton hierboven precies gezegd hoe ik me voel tegenover zo'n film, die mikt op vaderlandsliefde en vervolgens te maken krijgt met een nuchtere Nederlander die het behoorlijk koud laat.


Jammer, op het sterke begin en het goede acteerprestaties na weet Stronger bij mij niet de gevoelige snaar te raken. Doe dan maar liever een film vol puppies, dan pak ik de page plus er wel bij.

3,0*

Het verhaal is een 'ware-woensdagavond-zakdoekendrama' pur sang! Man raakt door tragedie (aanslag Boston Marathon 2013) zijn benen kwijt, maar komt er - na een hoop obstakels te hebben overwonnen - weer bovenop. Dit heeft dus alle ingrediënten voor een ongelofelijke zeikfilm, maar met name door de voortreffelijke regie van David Gordon Green [Oscar-kandidaat!] wordt het dat nooit en blijkt dit een diepgravend, pijnlijk en regelmatig zeer ontroerend portret te zijn van een man die zich totaal vervreemd voelt van zijn directe omgeving en de media-hype die rond hem ontstaat, enerzijds omdat een foto van hem daags na de aanslag op vele voorpagina's prijkte, anderzijds omdat hij een cruciale ooggetuige was in de jacht op de daders. Door intelligente beeldregie en effectieve geluidseffecten (ook Oscarwaardig) weet Green je inzicht te geven in de belevingswereld van Jeff [Jake Gyllenhaal], wat onder anderen te merken is in de scène waarin hij de vlag mag zwaaien voor aanvang van een ijshockeywedstrijd van de Boston Bruins: in een objectief longshot zien en horen we het enthousiasme van het publiek, maar dan snijdt Green naar een laag, onderbelicht shot waarbij het publiek niet te zien en door geluidseffecten nauwelijks te horen is. Het maakt op treffende wijze dat Jake in zichzelf gekeerd is, zich afsluit voor de adoratie en doodsbang is om iets verkeerds te doen. Soortgelijke scènes tonen ook dat zijn (ex-)vriendin Erin [Tatiana Maslaney] de enige is die in ieder geval deels beseft hoe Jake zich voelt. Niet dat 'Stronger' één groot tranendal is, want de film benadrukt ook het belang van familie, hoe disfunctioneel die ook mag zijn. In een hilarische scène met een schommel en bij Jeffs voorbereidingen op een honkbalwedstrijd onderstreept het scenario van John Pollono [Oscar?] bovendien het belang van vrienden. Andere emotionele hoogtepunten zijn Jeffs ontmoeting met Carlos [Carlos Sanz], de man die Jeffs leven redde en een gesprek met een honkbalfan na afloop van de honkbalwedstrijd. Miranda Richardsons vertolking als Jeffs moeder is wellicht wat te karikaturaal, maar Gyllenhaal en Maslaney zetten voortreffelijke [Oscar-waardige] vertolkingen neer in een film die niet gaat over een held, maar over de effecten van ongevraagd heldendom en de betekenis van dat heldendom voor duizenden volslagen onbekenden. Een meesterwerk en een Oscar-favoriet!

Goed geacteerd in een aardige film. Het geinige is dat die Bauman een beetje een loser is. Maar daar krijg je ook een beetje een clichéfilm van, ook al zal het grotendeels gebaseerd zijn op de waarheid. Maar de film die ik zie, en dus beoordeel, lijdt er wel wat onder, met onze Gyllenhaal die tegenslag te boven komt en aan het eind dan het licht ziet. Ik spoiler dat voorgaande voor de zekerheid maar, al kon je de film zo uittekenen vanaf het begin. En er zit niks bijzonders in de hele film, die is degelijk tot en met. Verder wel een aardig sfeertje in Boston en als gezegd goed geacteerd met een overtuigende Gyllenhaal en een eigenlijk nog imponerende Maslany. Zij is het echte hart van de film. 3,0*.

Overigens zijn Jeff en Erin inmiddels gescheiden. Hadden ze aan het eind van de film ook best mogen noemen.

Amerikaans zeker weten. Maar ik vond het alsnog een behoorlijk indrukwekkende film. Mede door het acteerwerk. Gyllenhaal is zoals zo vaak waanzinnig overtuigend. Het is natuurlijk ook een behoorlijke rol om te spelen. Tatiana Maslany is ook heel sterk. Kende haar volgens mij verder nog niet. Hoewel het heel sentimenteel is, vond ik het best een eerlijk verhaal. Vooral zoals zijn familie overkomt. En ook zoals de explosie is neergezet, erg goed en subtiel.

4*

"Can I get a picture with you?"

Deze tweede film rondom de bomaanslag tijdens de Boston Marathon weet ook geen indruk te maken.

Waar 'Patriots Day' de klopjacht op de daders laat zien, toont 'Stronger' de nasleep die Jeff Bauman doormaakt; een loser die ten tijde van de aanslagen op de verkeerde tijd en plaats aanwezig was. Doordat zijn foto wereldwijd was te zien wordt hij tegen wil en dank gelijk gebombardeerd (no pun intended) tot held, opdat hij dient als een inspiratie voor anderen.

Normaal gesproken volgt er een clichématig verhaal over obstakels overwinnen gevuld met het nodige Amerikaans sentiment, hoewel deze zaken er zeker in verwerkt zitten, poogt de film een weerbarstig narratief op te zetten. Er wordt namelijk niet geschroomd om het falen van Jeff, zoals overmatig drankgebruik en zijn onuitstaanbare familie in beeld te brengen.

Des te jammer dat David Gordon Green uiteindelijk toch trapt in de valkuilen die hij lang probeert te ontwijken. Met Jake Gyllenhaal en Tatiana Maslany mag je dan twee gedegen acteurs hebben, echter als het materiaal niet toereikend genoeg is, dan valt er weinig meer te redden. Gelukkig zitten er een aantal sterke momenten in waarin zowel Gyllenhaal als Maslany kan excelleren.

Al met al een aardig drama, maar uit deze aangrijpende gebeurtenis had duidelijk meer gehaald kunnen worden.

3,0 Sterren.

“I'm a hero for just standing there and getting my legs blown off?”

Sterk. Ik had echt zo’n degelijke semi-autobiografische film verwacht, maar Stronger heeft net wat meer te beiden. Fantastisch acteerwerk van Gyllenhaal en Maslany vooral, die op fantastische wijze twee mensen neer zetten die voor de aanslag uit elkaar zijn gegaan, maar door de terroristische aanslag toch weer naar elkaar toetrekken. Zonder de onderliggende problemen die er waren te bagatelliseren, wat een zeer realistische blik geeft op hun relatie. Gyllenhaal en Maslany zijn het hart van Stronger, en alleen al de woede uitbarsting in de auto is een masterclass acteren.

Grootste minpunt zijn de soms karikaturale familieleden van Jeff, die voor humor moeten zorgen maar vooral zorgen voor plaatsvervangende schaamte. Boston Strong, oppepraatjes van vreemden, heldenverering etc. Het is soms zeer Amerikaans en patriottistisch, maar het werkt. Vooral ook omdat je het ongemak bij Jeff ziet, waardoor je het ook als kijker wat makkelijker kan relativeren. De problemen die Jeff had voor de aanslag blijven bestaan, en hij wordt niet opeens een ander (beter) mens. Wat Stronger uiteindelijk een realistische en sterke biopic maakt.

Het typisch amerikaanse (en waargebeurde) onderwerp doet veel heroïek en wapperende vlaggen vrezen, maar dit valt uitendelijk alles mee. Dit is vooral te danken aan het prachtige, subtiele spel van Jake Gyllenhaal, maar ook regisseur David Gordon Green weet doorgaans de juiste snaar te raken. Hier en daar een kleine uitglijder richting manipulatief sentiment, maar overwegend is dit een sterke, verrassend eerlijke en meeslepende film geworden.

Op zich prima, hoewel het natuurlijk een film is die qua hoogte- en dieptepunten nergens verrast. Nu scheelt het wel dat het waargebeurd is en alles dus wel een extra dramatische lading meekrijgt.

Jake Gyllenhaal is goed als altijd, de rest van de cast ook prima. Verder een film die vrij gemiddeld is in het genre.

kleine 3,5*

Goeie film over een man die zijn benen verliest tijdens een terroristische aanslag in Boston. Een waargebeurd persoonlijk verhaal. Afgezien van een paar scenes tegen het einde wordt sentiment goed vermeden. De film is op zijn best als het zich concentreert op de relatie die hij heeft met zijn moeder en vriendin en het hele held tegen wil en dank gebeuren. Jake Gyllenhaal is uitstekend als altijd maar Tatiana Maslany en Miranda Richardson mogen niet onvermeld blijven als respectievelijk de vriendin en moeder. Met gemak 3.5 sterren.

Fijne, geslaagde film. Had er vooraf een hard hoofd in. Dit soort waargebeurde verhalen levert in de USA toch vaak een sentimentele, nationalistische draak op, maar in dit specifieke geval viel dat heel erg mee. Regisseur Green houd lange tijd de zaak prima en slim in balans. Het wordt door onder andere het tonen van realistische, harde beelden nergens te sentimenteel, en er valt zelfs heus wat te schaterlachen met enkele ironische grappen(Bauman die uit zijn schommel vliegt....schitterend). Stronger heeft ook enorm voordeel van de vertolking van Gyllenhaal, die weer een ijzersterke rol aflevert: chapeau. Minpunt dat het tegen het einde toch weer even fout gaat als het bekende nationalisme om de hoek komt kijken, had wel wat minder gemogen. Maar alles bij elkaar toch een aanrader binnen het genre waargebeurde verhalen, ontstijgt duidelijk het niveau van een tv film.

Een aangrijpend, waargebeurd verhaal met veel aandacht voor het sociale milieu van Jeff Bauman. De uitstekende vertolkingen van Gyllenhaal, Maslany en Richardson tillen de film naar een bovengemiddeld niveau.

Now I'm stronger...

Stronger richt zich vooral op de nasleep van de Boston aanslagen. Hoe gaan de mensen om met dit verschrikkelijk drama, de beelden die voor altijd op hun netvlies gebrand staan, met het verlies van een dierbaren, verlies van ledematen. De film geeft een goed beeld van veel van die elementen. Stronger heeft goede intenties, maar de impact blijft in veel momenten een beetje weg. Dat soort elementen maken Stronger alleen maar erg goed en niet sterk.

Een film waarin geprobeerd word om Gyllenhaal alles te laten dragen, werkt ook niet. Hij zet hier echt weer een geweldige prestatie neer. Maar net als met zo veel dingen, kun je het niet alleen. Van zijn tegenspelers krijgt hij weinig bijval. Vooral omdat velen zijn niveau niet kunnen evenaren. En dat is jammer, daar de film zeker potentie had om boven zichzelf uit te stijgen en het verhaal van Jeff Bauman eer aan te doen.

Film die dankzij Jake Gyllenhaal net boven de middelmaat uitsteekt.

Ik heb Patriot's Day, een film over hetzelfde onderwerp die zich richt op de zoektocht naar de daders, een aantal jaren geleden ook gezien, dus het onderwerp was me wel bekend. Deze film richt zich op één slachtoffer, namelijk Jeff Bauman, die beroemd werd om z'n foto na de aanslag en die hielp met het zoeken naar de daders. Gyllenhaal vertolkt de rol van Bauman, en doet dat echt geweldig.

Aangezien het script niet zo heel goed is, de bijrollen eerder irritant dan een meerwaarde (denk aan z'n familie, wat was dat irritant slecht zeg) is lang niet alles dus positief te noemen. Positieve uitzondering is de rol van Tatiana Maslany als (ex)-vriendin. Alhoewel de film een aantal heftige scènes kent, is er naar mijn idee toch te weinig uitgehaald. Zeker wanneer je een klasbak als Gyllenhaal hebt binnengehaald.

Twijfel tussen 3* en 3.5*, geef het laatste dankzij Gyllenhaal.

Gekeken vanwege Tatiana Maslany, en dan valt de film niet tegen: ze speelt een grote en goede rol. Samen met Gyllenhaal de enige acteur van naam in Stronger, dat is alvast een goede keuze. Maslany is natuurlijk bekend van haar geweldige vertolking in Orphan Black (de op één na beste serie ooit). Maar afijn, daar zal ik het verder niet over hebben. Stronger kent een aantal oprechte momenten en goed uitgewerkte lijnen: de relatie tussen Jeff en Erin met name, maar ook de rivaliteit tussen moeder Patty en Erin, en dan het hele heldenaspect rondom Jeff. Helaas is het soms en met name richting het einde toch teveel aangezet en verliest ook het drama aan kracht. Stilistisch stelt het weinig voor, erg op veilig allemaal. Verder dus puik acteerwerk van Gyllenhaal en TMas en de rest stoorde mij niet (vond die familie hoewel irritant eigenlijk wel realistisch).

Stronger is een sterke film over een overlevende van de Boston Marathon in 2013 die door de media en bevolking als symbool werd gezien tegen deze terroristische daad. Het is een verhaal van vallen en opstaan, van wilskracht en doorzettingsvermogen, maar vooral ook een strijd met jezelf. Een concept die al meerdere malen is gepasseerd in een filmformat. Toch vond ik Stronger wel iets extra’s bieden.

Vooral de worsteling met de toegemeten heldenstatus vond ik vrij goed weergegeven. Jeff werd gedwongen in de schijnwerpers te staan hoewel hij dit helemaal niet wou. Ook zijn moeder deed hier flink aan mee en wou haar trots uitbazuinen tegen iedereen die het wou horen. Ook de onderlinge relaties werden goed uitgediept. Eerst sowieso de knipperlichtrelatie tussen Jeff en Erin met het dilemma van Erin om verder te gaan (of opnieuw te beginnen) met Jeff. Maar ook de verschillende opvattingen tussen Erin en diens “schoonmoeder” waren sterk.

Heb ook een boontje voor Jake Gyllenhaal, mijn 23e film al denk ik, en hij ontgoochelt zelden. Topprestatie wederom waarbij pijn, verdriet, angst en hoop dicht bij elkaar lagen. Net geen 4,0*. Mooi!

Biografische dramafilm gebaseerd op het ware verhaal van Jeff Bauman, één van overlevende slachtoffers van de aanslag bij de Boston marathon in 2013.

Cinematografie: realistische lichte kleuren van het leven in Boston. Scѐnes: buiten op straat, binnen in het ziekenhuis en in huis bij Jeff en zijn moeder en later bij Jeff en Erin thuis. Muziek: afwisselend opbeurend en af en toe dramatisch. Cast: Jake Gyllenhaal speelt de rol van Jeff realistisch en zeer overtuigend, Tatiana Maslani speelt zijn vriendin Erin redelijk goed, daarnaast speelt Miranda Richardson de moeder van Jeff.

Plot: Jeff Bauman heeft problemen in zijn relatie en probeert het goed te maken door bij de finish van de marathon zijn vriendin Erin op te wachten. Een aanslag vlakbij de finish zet Jeff's hele leven op z'n kop. Hij overleeft het, maar zal verder moeten leven zonder benen....... Dit gaat hem niet in de koude kleren zitten en zet hun relatie nog verder onder druk.

Resumé: de film volgt Jeff vanaf vlak voor de aanslag tot bijna aan het einde van zijn revalidatieperiode. Naast de relatieproblematiek wordt zijn strijd om met zijn beperkingen om te leren te gaan en opnieuw te moeten leren lopen zeer realistisch in beeld gebracht. Ook laat Jeff een enorme persoonlijke groei en ontwikkeling zien. Ik vond de film wel typisch Amerikaans: Jeff wordt (ongewild) als nationale held betiteld en zijn moeder probeert hier gebruik van te maken. De film was niet slecht, maar kwam imo wel iets te populistisch over......

Boodschap: maak het na een ruzie altijd weer goed, want het kan iedere dag je laatste dag zijn en dan kan je niets meer uitpraten of goedmaken..... En met een sterke wil en veel doorzettingsvermogen kun je veel obstakels overwinnen!

De sterke prestatie van Gyllenhaal loodst de film naar een behoorlijk niveau, want eigenlijk vond ik het aanvankelijk niet zo bijzonder en zekerlijk onder "Patriots Day", die andere film die ik zag over het Boston drama.

Naar het einde toe stak er meer emotie in en de scène met de herbeleving van de aanslag is toch wel sterk en aangrijpend.

De felle drang van Amerikanen naar heldenverering, met vlag en wimpel en een massa volk, hoe gek ook, was onvermijdelijk en moet ge er maar bijnemen evenals een zekere voorspelbaarheid, maar dat was moeilijk te vermijden.

Degelijk.

Lange tijd kan men overdreven Hollywoodsentiment ontwijken. De film is best rechtuit, getuige de manier waarop de aanslag in beeld gebracht wordt. Hoewel het verhaal zich daar gemakkelijk voor leent, blijft het gedoe met die marginale moeder nog redelijk oké. Dat is mede te danken aan het acteerwerk. Verder doet ook Jake Gyllenhaal het wel oké in de hoofdrol, maar de mij onbekende Tatiana Maslany speelt hem m.i. toch naar huis.

3

Ik draag voor iedere overlevende van een terroristische aanslag een grote hoeveelheid respect, maar het verhaal van Jeff Bauman zoals regisseur David Gordon Green dat hier afbeeldt is niet bepaald motiverend. Het is dat de regie soms aardig sfeervol en Jake Gyllenhaal erg goed op dreef is dat Stronger op de middelmaat laat balanceren. Geregeld zijn de melodramatische scenes van de film doeltreffend, maar uiteindelijk neemt het obstakel waar Jeff overheen moet komen veel meer tijd in beslag dan wanneer hij dat eenmaal te boven is gekomen. Het is een grote, lange weg vol medelijden en wat mij betreft te weinig hoop. Normaal ben ik daar als kijker niet erg precies op, maar bij deze film maakte het me juist alert en nieuwsgierig. Bovendien vond ik de rol van Miranda Richardson als moeder bijna uitsluitend negatief.