Chi Bi (2008)

Schitterend camerawerk, een snufje drama en na een ietwat langdradige intro begint de film te lopen. Om te eindigen met een flinke dosis actie uit de koker van Woo. We zijn benieuwd naar deel twee. Goed.

Pff wat een zit. Red Cliff biedt aan de absolute war-strategy liefhebbers wellicht wel een fijne avond, maar ben je dat niet (zoals ik) kom je de film maar met moeite door.

De film begint met een openingsgevecht waar direct de toon wordt gezet, bloed spuit door het beeld, en er wordt gestrooid met slow-motions en in- en uitzoomeffecten, en zo worden de 'helden' wat voorgesteld. Ach, deze scenes gaan nog wel, al ben ik er verder niet verzot op.
Het enorm lange middenstuk was dan weer zo onwaarschijnlijk tergend, ruim een uur lang feitelijk geen gebeurtenis van betekenis, met als uitkomst dat we toch maar weer gaan vechten. Onnodige romantische aspecten en dat soort vulling. Boring.

Overigens was het immense budget goed te merken aan de aankleding, echter de gevechten lieten nogal wat te wensen over. In formatie lopen de tegenstanders bijvoorbeeld letterlijk de speren in. Als dan één van de helden het opneemt tegen -pakweg- 100 speermannekes wordt hij keurig bediend, het wordt hem totaal niet moeilijk gemaakt. Als de eerste twee tegenstanders aanvallen staat de rest keurig 4 meter te wachten tot ze aan de beurt zijn, en dat keer op keer op keer..
Het leukste fragment van de film was misschien nog wel die baardman die een bodycheck uitdeelde tegen dat paard, niet zozeer dat dat nou zo 'cool' was, eerder lachwekkend, maar eerlijk is eerlijk, ik moest ook lachen.

En dan komt er nog een deel 2 ook..

Kosten noch moeite zijn gespaard om hier een gigantisch spektakel van te maken. Visueel is de film dan ook oogverblindend mooi. Camerawerk, decors, kostuums, special effects, grootschalige aktiescenes- alles ziet er prachtig uit. Inhoudelijk is het verhaal helaas aan de dunne kant, met flinterdunne personages en dik aangezette heroïek teneinde dit te compenseren. Dat lukt aardig. De film mist alleen net dat beetje extra om het echt bijzonder te maken. Op naar het vervolg...

prima films en zeer goed geschoten actie scene's

john woo heeft weer eens een goede film gemaakt

3,5 ster

Aan zo'n idiote samengesmolten versie begin ik niet (wordt hier ook leuk met stemmen zo), mooi gewoon het "echte" deel 1 gekeken.

Viel me toch wat tegen, zeker na vanochtend ook Warlords gezien te hebben. Op elk vlak doet Woo onder, en dat met een budget dat 3-4 keer zo hoog is.

Allereerst de vechtslagen, die er een stuk minder boeiend uitzien. Hoewel het wél erg mooi was om de schildpad-strategie in werking te zien, duurde dat maar kort. De echte gevechten worden brak en inspiratieloos in beeld gebracht. Editing is niet goed, CG soms een doorn in het oog en de choreografie vaak ronduit teleurstellend.

Gelukkig (!) is dat maar een deel van de film. De gesprekken tussen Leung en Kaneshiro zijn veel leuker, de hele tussensequentie is ook eigenlijk het hoogtepunt van de film. Camerawerk veel mooier, ook de muziek is beter, met als toetje de play-off tussen de twee acteurs.

Wel jammer dat de cast wat te groot is. Erg veel grote namen, maar buiten Leung en Kaneshiro is er eigenlijk niemand die echt positief opvalt. En ook deze twee missen wat edge. Erg braaf allemaal, zeker als je naar de ruwe karakters van Warlords kijkt. Heb je een veel betere kluif aan. Maar dit zwart/wit goed/slecht gebeuren verkoopt natuurlijk wel beter.

Resten er Woo's duiven, ook die zitten er maar een beetje pips bij, sommigen zijn zelfs in het verhaal geschreven. Beetje goedkoop vond ik het. Duidelijk dat Woo eigenlijk geen kaas gegeten heeft van dit genre, het budget moet dan de rest maar oplossen. Vond het hele taktische spel in deze film wel interessant, maar de veldslagen zelf vielen enorm tegen. Gelukkig ook in deze film maar een onderdeeltje van het geheel, hoop dat voor deel 2 hetzelfde geldt.

Nipte 3*, en kan al raden welke delen uit de Europese versie uitgeknipt zijn. Volgens mij schiet er dan niet veel meer over van m'n waardering. Daar moet je als filmfan echt voor naar de bios

Ik ben niet thuis in John Woo films dus ik kan niet beoordelen hoe (goed) deze film is tegenover zijn andere films, maar wat een vette film is dit.

De film begint met een Engelse voice-over, mijn hart sloeg me even om m'n keel.. Zou zouden het toch niet nagesynchroniseerd hebben? Dit was gelukkig niet het geval. Nadat de film iets wat traag op gang komt (en ik soms goed moest kijken wie wie nou was) begint de film spanning op te bouwen, spanning naar dé strijd. Want daar gaat het uiteindelijk om. Langzaam wordt je steeds meer ingedompeld in strategieën en de personages van alle betrokkenen.

En die strijd, wow, wat een epische strijd is dat zeg! Er gebeurd zoveel, en zolang maar alles blijft gewoon overzichtelijk. Dit is de beste battle die ik ooit in een film gezien heb, en de film is hierom al alleen het bekijken waard.

Past in het rijtje van Chinese epische historische films, zoals Fearless, Warlords, House of Flying Daggers en etc. En dan als een van de betere.

Zeker een film die je niet mag missen!

Een prachtig avonturen film... John Woo wist me helemaal te pakken met Chi Bi. De schitterende decors, het mooie verhaal en vooral de vechtscenes en slagvelden. Hoe stijlvol die worden neergezet, wauw.. Werd helemaal meegesleept in de strategieën.

Ja, erg goed, zit niet heel lekker in de Chineese films, maar na deze durf ik me wel aan meer te wagen!

Dikke 4*

Een schitterende vertelling verpakt in een stijlvol geheel, was echt onder de indruk van deze film.

Dit had een classic kunnen zijn als men het verhaal wat interessanter had gemaakt...

Red Cliff had ik al een tijd op mijn verlanglijstje staan. Uiteraard kijk ik deel 1 en 2 allebei en begin ik niet aan een samengeperste versie die nu in de winkel ligt. Beetje zinloos zoiets..

Red Cliff 1 is een ongelooflijk fraai weergegeven epos. Het ziet er allemaal erg indrukwekkend en sfeervol uit! Het camerawerk, de aankleding, de uitzoomfragmenten, de slomotions...erg stijlvol en erg goed hoor!

Visueel is de film echt een plaatje. De veldslagen, de gevechten...subliem! Met als absoluut hoogpunt de slag waarbij men de schildpad-tactiek gebruikte. Yinyang strategie als ik de naam goed onthouden heb. Dat hele deel van de film is echt

Het is gaaf om te zien hoe slim de tactieken in de film zijn waardoor je met minder legers de betere kan zijn. De uitwerking is fantastisch en gelukkig schuwt men in de film het geweld en het bloed niet. Dit soort films liggen me meestal wel. Het is een erg interessante tijd in de wereldgeschieddenis geweest waar ook een aantal mooie films van gemaakt zijn.

Helaas is er wat minder aandacht besteed aan een plot dat net zo indrukwekkend is als het visuele en de actie. Ik verloor bij de kalmere delen van de film regelmatig de aandacht. De film duurt 140 minuten en misschien had het wel een kwartiertje korter gekund. Dan krijg je toch weer veel cliche's over de liefde en het tonen van de eer en het held willen zijn...

Maar gelukkig is de film altijd wel op niveau en zodra je denkt dat het echt saai begint te worden laat de film alweer iets moois zien.

Ik ben dan ook erg benieuwd naar Red Cliff 2 die ik snel hoop te zien. Laatste opmerking trouwens nog; erg mooie slotscene met de duif die over de vloot vliegt!

4*

deze film is echt over gewaardeerd..

ik vond m niet echt sterk.. maar de verschillende gevechtstactieken

die gebruikt werden, maakt het kijken nog wel waard..

Wat een spektakel allemaal en wat spelen Fung Yung hai (vond ik veel lijken op Jackie Chan), Tsjap Tsjoi, Babi Pangang en natuurlijk ook Loempia en Kroepoek sterk in deze film. Daarentegen vielen mij Koe Lo Yuk en Nasi wat tegen. Laatst genoemde zag er wel lekker uit.

De gevechten zien er uitstekend uit en de beelden zien er ook vaak fraai uit maar het verhaal stelt weinig voor en weet ook niet te boeien. Verder vind ik een bijna 2,5 uur durende film met alleen maar Chinezen (ik krijg dan meestal ook trek in Chinees eten) erin mij iets teveel van het goede.

John Woo blijkt een echte Hollywoodacteur te zijn. Enkel Face/Off springt er wat uit, maar met Broken Arrow, Mission Impossible II, Hard Target en co heeft hij zeker geen Oscarkandidaten gemaakt. Je zou denken dat hij beter is in Chinese films (zonder cliché te denken, de man is nu eenmaal Chinees) maar hij brengt gewoon een Hollywoodfilm met Chinese acteurs. Veel massaspektakel en een overdosis CGI dat niet altijd werkt. Het leuke is nog de verschillende strategieën. En ook de hoofdacteurs brengen wat meerwaarde aan de film. Al hebben die ook al in beter films gezeten.

De film mist wat van de Chinese sfeer. En daarmee bedoel ik niet dat hij per se authentieke tradties moet bovenhalen. Maar met films als Hero of Crouching Tiger, Hidden Dragon heb ik toch meer sfeer in de film ervaren. Chi Bi ontbreekt het wat aan de juiste kruiden. Maar los daarvan is het wel een leuke actiefilm geworden met een hoop gevechten en ontploffingen en slachtpartijen. Hollywood op z'n best dus. Inclusief happy end.

Prachtig mooi avontuur film.... (heel mooi HD kwaliteit)...

Heerlijk uitgekeken...

Erg vermaakt met deze film. Zag er goed uit en verhaal was dan wel wat slapjes maar doordat het heel venijnig en met veel strategisch spektakel wordt gebracht is dat niet erg. Gelukkig is het simpel te volgen zodat je je volledig kunt concentreren op de mooie beelden.

Die lovestory had niet gehoeven van mij, maar dat heeft onze Woo toch helaas meegenomen uit Hollywood. Ben toch wel benieuwd geworden naar deel 2.

De 2,5 uur vlogen om en waren wat mij betreft geen belemmering.

Visueel spektakelstuk, zelfs voor Woo's standaard. Bepaalde massa-scenes en veldslagstrategieen zien er wel erg mooi uit, evenals bepaald natuurshots en een cameravoering die er geregeld mag zijn.

Verhaal is bij vlagen op zn zachtst gezegd nogal chaotisch en het hele Hollywoodsausje dat er nogal dik op ligt, inclusief uitgebreid aanzwellende vioolmuziek en speeches die Braveheart nog doen verbleken, is best wel jammer in zo'n Aziatisch epos.

Maar goed, gewoon richten op de actie (met name de eerste Schildpadformatie-veldslag is echt indrukwekkend), en genieten als een popcornfilm en het komt allemaal wel goed.

Visueel verbluffend oorlogsdrama.

Velen hebben wat kritiek op het verhaal. Ik vond dat nog best meevallen. Niet altijd maar hakken en vechten, ook wat verhaal over de band tussen de 2 bondgenoten. Uiteraard is het hier en daar wat cliché. Storen doet het mij allerminst.

Waar ik wél kritiek op heb, zijn enkele personages die nogal karikaturaal overkomen. Die Cao Cao en de spleetoog met de dikke baard bij de 'goeien' zijn daar het beste voorbeeld van.

Tony Leung en Takeshi Kaneshiro vormen de ruggengraat in dit epos. Ook de vrouwen doen het erg goed. Zoals gezegd komen sommige personages wél niet zo goed over.

Aan het begin moet je als kijker wel de personages leren kennen. Iedereen lijkt op mekaar en de namen verschillen ook al niet veel.

Visueel is deze film erg goed. Het kasteel//paleis aan Red Cliff is echt mooi gedaan. De kostumering is top, de sfeer erg goed. Bij de gevechtsscènes waren de formaties erg leuk en met verve in beeld gebracht. Spijtig dat bij de schildpad die generaals efjes alleen een 50-tal mannen in de pak hakten. Komt wat kinderachtig over.

Er had hier en daar wat meer ingezeten, maar goed. Op naar Part ll.

Een 4

Langzamerhand begin ik toch te vrezen dat John Woo een regisseur wordt die ik maar moet gaan mijden. Ik blijf zijn films toch vaak véél te pompeus en overheroïsch melodramatisch vinden. De finale van de film lijdt aan een overkill aan (onoverzichtelijke) actie. Typisch John Woo. Net een basketbalwedstrijd, waar ik ook al geen zak aan vindt: bij teveel doelpunten doen de afzonderlijke treffers je niets meer.

De film kwam wat mij betreft ook veel te langzaam op gang. Er worden wat (voor mij onbekende) Chinese helden voorgesteld, ik veronderstel vergelijkbaar met Griekse helden als Achilles en Hector, waarvan de helft in de rest van de film eigenlijk nauwelijks meer in het stuk voor komen. Waarom dan zo uitgebreid, vraag ik me dan af?

Opvallend vond ik ook de erg lelijke computerbeelden. Op mijn oude Commodore 64 had ik vroeger spellen die erg grafisch beter uitzagen!

Het acteren vond ik echter wel een pluspunt, vooral Tony Leung Chiu Wai kon me wel bekoren. Zhao Wei heeft echter maar een flutrolletje toebedeeld gekregen. Foei!

Ook wel aardig vond ik de diverse taktieken en sluwheden van de underdogs. Ik heb het uit kunnen zitten, maar vond de film uiteindelijk erg teleurstellend.

Geslaagde verfilming van een eeuwenoud verhaal

En een verhaal dat al meerdere keren is verfilmd. Bij mij schiet de film Three Kingdoms en het spel Dynasty Warriors 5 te binnen maar er zijn sowieso nog een aantal andere versies waar ik momenteel niet kan opkomen. In dat opzicht stond ik ook nogal weigerachtig tegenover deze zoveelste verfilming maar ik had al van zoveel mensen gehoord dat dit erg de moeite zou zijn dus een paar dagen geleden het eerste deel gezien. Volgende deel zal waarschijnlijk donderdag gezien worden maar beginnen bij het begin natuurlijk.

Red Cliff is wel de meest uitgebreide versie die ik tot nu toe heb gezien. Met het eerste deel van zo'n dikke twee uur is het verhaal bijlange na nog niet gedaan. Woo neemt dan ook zijn tijd om het allemaal te vertellen en dat werkt goed voor het merendeel van de film. Halverwege lijkt de film eventjes wat in te zakken (de jacht op de tijger onder andere) maar eens er terug geconcentreerd op de strategie en de veldslagen is dit een genot om naar te kijken. Al blijf ik toch nog altijd last hebben van de verschillende personages. Ik weet niet hoe het komt maar ik moet me altijd erg goed concentreren om de verschillende personages uit elkaar te houden. Ook hier was dat dus weer het geval maar na een tijd wende het wel weer. Het verhaal van de drie koninkrijken blijft ook nog altijd een erg interessant verhaal trouwens. Moet me toch ooit eens aan het echte verhaal gaan wagen. Het is alleen te hopen dat Woo het in het tweede deel niet te veel gaat versnellen want dat zou erg zonde zijn. Visueel is dit trouwens ook nog erg de moeite. De tactische plannen worden erg geslaagd in beeld gebracht (het stuk met de schildpad!) maar de veldslagen zelf zien er gelikt uit. Woo weet duidelijk hoe hij dit alles in beeld moet brengen aan de hand van slowmotions, versnellingen en close-ups. Sowieso ook een aantal erg mooie scènes zoals de eindscène met de duif. Voor alle duidelijkheid, ik heb ook het eerste deel van de twee films gezien en niet de samengestelde versie die je tegenwoordig vindt.

Een hoop bekende namen naar het schijnt maar mijn kennis van Aziatische acteurs gaat niet verder dan Toshiro Mifune, Jackie Chan en Bruce Lee om maar eens een paar namen te zeggen. Misschien dat ik er hier al wel een paar van ben tegen gekomen in andere films maar dat is me dan niet bijgebleven. Soit, dit is in ieder geval wel de moeite qua cast. Tony Leung Chiu Wai, die Chow Yun Fat verving, is erg sterk als één van de twee strategen van dienst. Persoonlijk vind ik dit soort personages altijd de interessantste die er tussen zitten en Leung weet het perfect te benaderen. Maar de echte ster van de film is voor mij die andere strateeg. Ik heb het over Takeshi Kaneshiro die de rol van Zhuge Liang vertolkt. Zij vormen beide de ruggengraat van de film en weten dit vol te houden. De rest van de cast is van eenzelfde niveau maar vooral Kaneshiro springt er echt tussenuit.

Sowieso het beste volgens mij als je dit bekijkt op de manier zoals het bedoelt is, namelijk in de twee verschillende delen. Dit eerste deel is in ieder geval een lange maar aangename zit. Woo weet er een heerlijk visueel spektakel van te maken maar hier had volgens mij meer in kunnen zitten als men iets minder lang bij de romantische aspecten had gebleven maar bon, dat is maar een klein minpunt. Ben benieuwd naar deel 2

4*

Helaas een ietwat teleurstellend filmpje van John Woo. Qua geluid en beeld is het op blu-ray genieten geblazen; veel mooie beelden en de bombastische muziek past veelal goed. Jammer van de regelmatig lelijke CGI, daar had ik meer van verwacht. Voor de rest kon het verhaal me niet echt boeien, waren de actiescénes wel geinig (soms wat teveel van het goede, maar oké) en vond ik het allemaal net wat te langdradig. Weet ook niet of ik me wel aan het 2e deel ga wagen.

Een interessant filmisch verslag van een grote strijd in de Chinese geschiedenis.

De beelden zijn mooi, met allerlei gestileerde formaties van honderden soldaten bv.

De kostuums zijn ook prachtig. Ik vind de traditionele Chinese muziek boeiend om te horen, overige filmmuziek is door het Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra uitgevoerd, best mooi

Inmiddels begin ik de stijl van John Woo wel te herkennen volgens mij. Er is sprake van (subtiele) humor, een snelle montage en veel actie.

Audio-visueel zou ik hiervoor 4* geven (soms zelfs 4.5!) en qua epiek ook. Voor de een beetje te weinig dramatische uitvoering (naar mijn zin) van het verhaal 3.5.

Ik had een iets rustiger pacing en wat meer tijd en ruimte voor emotie wat prettiger gevonden.

Deze Red Cliff is blijkbaar het eerste deel van twee? Ik heb de samengesmolten versie gezien, die van tweeënhalf uur, en die zal ik hier dus maar beoordelen.

Tweeënhalf uur lang krijgen we gevechten te zien - vrijwel non-stop. In het begin krijgen we nog een inleiding waarbij alle personen netjes worden geïntroduceerd. Zelfs hun namen verschijnen in beeld, iets wat me wat deed denken aan een documentaire maar wat zeker geen overbodige luxe is in een Aziatische film. Mede hierdoor slaagde ik erin om de personages uit elkaar te houden. Toch fijn.

Maar goed, na de intro begint het vechten al en dat houdt bijna niet meer op. Ik geef er de voorkeur aan om iets meer verhaal in de film te hebben, maar op basis van de Aziatische films die ik heb gezien denk ik dat bij hen het plot ondergeschikt is aan de rest. De rest is hier dan vooral de actie, die dan wel weer met veel zorg in beeld is gebracht. Ook de manier van vechten is bijzonder: minder blindelings brullend op de vijand afstormen (hoewel dat ook gebeurt) en meer strategie en vuile trucjes. Dat maakt de film toch beter te verdragen dan tweeënhalf uur hersenloos gevecht. Bovendien mengt zich een vrouw in de strijd, letterlijk zelfs. Een andere vrouw draagt haar steentje bij middels het zetten van thee, daar stond ik dan weer minder om te juichen.

Het plot stelt zogezegd weinig voor, en persoonlijk heb ik toch wel een verhaal nodig om geïnteresseerd te blijven. Tweeënhalf uur lukt dat nog net, maar als ik de volle vijf uur had moeten kijken was ik me gaan vervelen. In deze korte versie wordt er veel gecompenseerd door de interessante strategie achter het vechten, maar niet alles. Drie sterren.

Toch wel een behoorlijk fijn actiespektakel, waarin Woo zich op sommige momenten nog eens even lekker kan uitleven.

Het eerste uur vond ik wel aardig, maar nog niet zo heel erg boeiend. Een hoop gepraat, waarbij het vooral interessant is om te zien hoe twee voormalige vijanden moeten gaan samenwerken tegen een grotere gezamenlijke vijand. Beetje bij beetje wordt het steeds wat boeiender en als de actie dan begint, is het bij vlagen ook best genieten geblazen. Het acteerwerk is goed, al moet ik zeggen dat sommige personages wel wat aan de oppervlakte blijven zweven. Vooral Tony Leung maakt weer een sterke indruk.

Ook is het leuk om te zien hoe de tactiek besproken wordt. Die schildpad-tactiek klinkt op papier al zeer interessant, maar de uitwerking is echt fantastisch. Geweldig hoe men op die manier toch een groter leger op zeer effectieve wijze weet te bestrijden. Het laatste uur, vloog dan ook om en voor ik er erg in had, waren de kleine tweeënhalf uur toch voorbij. Een mooi einde ook, waarbij ik gelijk wel zin had om het tweede deel te gaan bekijken en de befaamde duif van Woo nog maar eens aan bod komt. Dat soort details kan ik altijd wel waarderen.

Best een mooi epos dus, waarvan vooral het laatste uur erg sterk is. Benieuwd of deel II ook een vergelijkbaar niveau heeft. Ik zal dat spoedig weten.

3,5*

Deel 1 van dit heerlijke Oosterse epos brengt ons een heerlijk spetterend actie verhaal. We worden teruggenomen naar de Han dynastie, waar eerste minister Cao Cao toestemming krijgt om China weer 1 rijk te maken en de warlords uit het Zuiden over te nemen.

Dit houdt in dat er aardig wat namen, gezichten en diverse gevechten de revue passeren. Helemaal omdat de Oosterse namen natuurlijk niet zo herkenbaar zijn voor ons westerlingen.

Toch was het heerlijk te volgen, dankzij het tempo wat precies goed is. Omdat de film is opgesplitst wordt in dit deel genoeg tijd genomen om alles uit te leggen, en dat doet zonder ergens echt saai te worden.

De muziek is daarnaast fenomenaal, de gevechten episch en groots, en de cast meer dan prima. De CGI is dan wat minder, maar daar moeten we ons dan maar overheen zetten.

Als je van het genre houdt een dikke aanrader. Voor mij een betere Oosterse variant van Kingdom of Heaven. Op naar deel II!

De kwaliteit van deze film wist me te verrassen. Het verhaal is misschien wat cliché (we hadden immers soortgelijke dingen al eens gezien in Amerikaanse films als Troy en Gladiator, enz.), maar de uitvoering is zeker niet slecht. De romantiek komt wat ongeloofwaardig en onwaarschijnlijk over en voegt weinig toe, maar de spetterende actiescenes maken dit ruimschoots goed. De special effects zien er verrassend goed uit voor een Aziatische film en de actiescenes zijn hier en daar lekker over-the-top. Zo zijn met name de generaals in staat om dingen te doen die voor normale mensen onmogelijk zijn (een volwassen paard omver duwen met de blote hand, om maar een voorbeeld te noemen), maar dat kan een film als deze wel hebben.
Een aangename verrassing en een aanrader voor liefhebbers van dit soort
epische vechtfilms.

Visueel sterk, natuurlijk, voor zover ge van deze massale gevechtssituaties houdt.

Verschroeiend tempo wat het precies volgen nu niet bepaald vereenvoudigt, maar de schildpadstrategie was wel bijzonder.

Op het einde te Amerikaans, met die klassieke, voldane helden...

Voor mij was de enige manier om deze film te kijken het erg lange deel waarin deel 1 en 2 zijn gecombineerd. Erg jammer dat er uiteindelijk weer voor is gekozen om de film in twee delen te verknippen. Woo brengt met Red Cliff een epische film naar het scherm. Het is alsof de glorydagen van de grote meeslepende Hollywood epic weer tot leven komen.

Het acteerwerk is zeer goed, maar dat kun je de cast die bestaat uit Hong-Kong veteranen wel toevertrouwen. De manier waarop alles in beeld is gebracht is geweldig. De actie is heel, heel erg goed. Geweldige dingen gezien. Daarnaast is het strategische aspect erg tof en interessant in beeld gebracht. De muziek is ook erg mooi. Enige punt waar ik een beetje op stuit is dat het verhaal net even wat te groot is en begint op sommige punten net even wat te lang door te slepen en haalt het tempo daarmee behoorlijk uit de film. Maar verder heel erg van deze epische film genoten.

Veel te lange film en geen flikker aan!

Red Cliff, om de een of andere reden trok de film me al niet ondanks de behoorlijke cijfers en commentaren, en uiteindelijk kon de film me dan ook niet bekoren.

Als visueel spektakel slaagt de film in zekere zin. De film ademt een zekere stijl uit en vooral de oorlogs- en vechtsscenes zien er erg spectaculair en gelikt uit. Maar daar is dan ook het meeste mee gezegd. Behalve de lange speelduur, spreken me de karakters nog het verhaal aan, en lijken de vele acteurs nog al op elkaar wat ook niet mee werkt. Daarnaast gebeuren er wat kleine dingen die niet heel geloofwaardig overkomen zoals iemand die door een stel speren heen breekt alsof het lucifers zijn om vervolgens een stel paarden als dominostenen om te duwen. Het feit dat iemand een pijl met de hand blijkbaar iemand verder in het lijf drukt, dan met een boog, is ook nog al sterk. En zo zijn er meerdere van dat soort dingetjes.

Voor mensen die van spektakel houden en een avondje vermaak zal dit een prima filmpje zijn. Mij ontbreekt het vooral aan inhoud en er leek geen einde aan de film te komen. Niet mijn ding, zal ik niet snel weer proberen.

Vind ik ook, het kon mij niet boeien. Na de zoveelste veldslag heb je het wel gezien. De film duurt veel te lang en heeft inhoudelijk weinig te bieden.

Episch spektakel met grote action setpieces. Ik vond eigenlijk de film net daar ook op zijn zwakst. Woo wil teveel tonen en dat wreekt zich. Als kijker krijg je zoveel beelden en actie voorgeschoteld dat het een slordige chaotische indruk geeft. Iets wat mij ook stoort zijn die één-man-tegen-vijftig onzin-gevechten, om de heroiek nog wat beter in de kijker te zetten. Bijzonder storend dit soort scènes. De tweede veldslag duurt bijna 20 minuten maar ik had het dan toch wel gezien. Ook het verhaal is eigenlijk vrij dun en snel samen te vatten : de premier van de Han dynastie wil zijn buurlanden veroveren en zijn vijanden zoeken bondgenoten om zijn gigantische leger te stoppen. De trefplaats is een havenstadje aan de Red Cliff.

Zo'n synopsis vind ik op zich al niet heel bijzonder, klinkt als een Chinese "300", en om daarvan nog meer dan vier uur film van in te blikken is gerust over-ambitieus te noemen. De film schiet tekort bij mij maar visueel is het wel allemaal bekoorlijk en zitten er enkele acteer-zwaargewichten in zoals Leung en Kaneshiro die het niveau sowieso optillen.