The Mechanic (1972)

Ontzettend cool filmpje met Charles Bronson. Geweldig hoe Bronsen een paar gasten op een boot opblaast. Verrassend ook dat Bronson het niet overleefde in deze film. Dit vond ik een genietbare, harde actie film uit de jaren 70. 4,0.

Aardige actiefilm over een huurmoordenaar en zijn protoge. Het verhaal is niet bijster interessant of origineel en valt soms zelf in herhaling. Maar de film levert wel een paar goeie scenes af waaronder de motorachtervolging en de openingsscene waarin geen woord wordt gesprokken. Charles Bronson doet het goed in een rol die voor hem gemaakt is.

Niet altijd helemaal geloofwaardig maar ontzettend sfeervol en dat is voornamelijk te danken aan de geweldige muziek.

De hele film voelt daardoor beklemmend aan.

Sowieso geen enkele scene is wat het lijkt, telkens gebeurt er weer wat anders dan je verwacht.

Ook daarmee scoort de film voor mij hoog.

De manieren waarop Bronson zijn slachttoffers omlegt zijn origineel verzonnen.

Verder is Bronson gewoon erg goed en vooral Jan-Micheal Vincent zet een puike prestatie neer als leerling.

Zeer knap verzonnen einde ook.

Ik had nooit van de film gehoord en puur toevoel dat ik deze gezien heb, gelukkig want dit is voor mij een vergeten/onbekende topper uit de jaren 70.

Bronson met z'n rare snor en gesloten air. Pietje Precies in z'n vak, maar het laat hem niet onberoerd, zo blijkt uit het eerste en beste deel van de film. De stille opening is goud waard, de stress misschien wat minder, maar daar staat dan weer een ontmoeting met een, eh, 'vriendinnetje' tegenover. Een aparte, net als de scène met het meisje van Steve.

Het geeft zo'n op het oog wat eenvoudige film toch wat extra's. Het tweede deel moet het meer hebben van actie en de gespannen verhoudingen tussen leerling, meester en opdrachtgever. Niet dat Winner of het scenario het daar laat afweten, het heeft nog wat in petto, maar het haalt het toch niet bij de eerste pakweg 45 minuten. Goed te doen, dat wel.

Jawadde wat een goede film dit... Vind ik één van Bronsons fijnste uit zijn post-westernperiode. Er zit een stuk meer psychologie dan in zijn latere actiefilms. De camera zoomt soms erg dicht in op Bronson: op zijn gezicht, zijn ogen, handen... Ik weet niet goed wat de regisseur daarmee beoogde maar ik vond het wel meerwaarde hebben. Het was aanvankelijk de bedoeling dat er een soort homosexuele ondertoon tussen Bronson en J.M. Vincent was; jammer genoeg hebben ze dit eruit moeten laten, dan was het zeker een klassieker geweest, zeker als je bedenkt uit welk jaar de film is. Nu blijft het een subtiel machtsspelletje tussen twee gevoelloze figuren, waarbij het peilen is hoe beiden naar elkaar kijken. Hitman Arthur heeft hier heel zeker veel bewondering voor zijn jongere discipel, terwijl Steven moeilijker door zijn kaarten en ambities laat kijken. Verder een knappe intro met 15 minuten lang geen gesproken woord, enkele stevige actiescènes en een slot dat de fans van Bronson zal doen steigeren .

The Mechanic is een film die met weinig woorden qua beeldmateriaal ontzettend sterk een geheel weet neer te zetten. Charles Bronson en Jan-Michael Vincent zijn helden voor mijn tijd maar in die zin dan ook gewoon tijdloos. Zij maken deze film zeker compleet.

Na Chato's Land (1972) is The Mechanic de tweede samenwerking tussen regisseur Michael Winner en acteur Charles Bronson. Een samenwerking die resulteerde in een aantal opzienbarende films waarvan Death Wish (1974) wellicht de bekendste is.

In The Mechanic is huurmoordenaar Charles Bronson actief in een wereld waarin ordehandhavers niet aanwezig zijn. Een wereld die alleen door criminelen en moordenaars bewoond lijkt te worden. Een anarchistische zone die zich buiten het gezichtsveld van het justitiële apparaat afspeelt. Bronson wordt door de spelers in dat wetteloze circuit ingehuurd om moorden te plegen. Zijn autoritaire opdrachtgevers verblijven in de schemering. Het contact verloopt telefonisch. Of de slachtoffers schuldig zijn of niet, is voor Bronson niet van belang. Er is één regel waar hij zich aan moet houden: onvoorwaardelijke gehoorzaamheid.

De film stamt uit 1972. Op dat moment woedt de Vietnamoorlog nog in alle hevigheid. Enige parallellen met die oorlog zijn in het verhaal zichtbaar. De wetteloze zone die Vietnam op dat moment is en de blindelingse opvolging van bevelen aldaar, verdragen zich uitstekend met de werkomstandigheden van Bronson.

De referentie naar Vietnam past trouwens goed bij de eigenzinnige manier van film maken door een collectief dat onder de noemer 'New Hollywood' bekend staat. Een collectief dat een andere manier van filmen voorstond dan in het brave Hollywood gewoon was en een nieuwe generatie filmmakers als Martin Scorcese, Francis Ford Coppola en Michael Winner opleverde.

The Mechanic is een fijne film. Het camerawerk is goed. Point of View shots door verrekijkers of snelle zoomshots op gebeurtenisen drukken de kijker op de handelingen en werken spanning verhogend. Het script rammelt hier en daar wat, maar dat is niet heel storend. De montage werkt hier en daar wat slordig, maar de abrupte cuts passen goed bij de rauwe en grove opzet van het verhaal. En de personages? Die zijn keihard en hebben een sociopathische inslag maar worden verder amper uitgewerkt. De filmbeleving vraagt ook niet om verdere expansie van de karaktertrekken. Basic volstaat.

Tot slot nog aandacht voor de eerste vijftien minuten van de film. In het eerste kwartier wordt niet gesproken. Er wordt gewerkt. Bronson in de voorbereiding en de uitvoering van een moord. De focus ligt op het detail. Alle afzonderlijke stappen die nodig zijn om het doel te bereiken, worden met een grenzeloze hoeveelheid geduld uitgevoerd. Bronson verkeert in zijn eigen wereld. Zijn eigen volmaakte wereld. Een prachtige opening van de film. Meditatief voor Bronson. Meditatief voor mij.

De sfeer wordt direct in de eerste minuten neergezet: prima. Maar dan vervalt een groot deel van de film wat daarop volgt in een behoorlijke traagheid die pas in het laatste half uur weer goed wordt gemaakt. Vandaar dat ik deze film iets minder vind dan de andere films van Bronson uit die periode. Niettemin blijft het een plezier om naar zoiets te kijken, mede door de achtervolgingen en actiescenes. En Bronson zelf natuurlijk...

Yes nice! Charles Bronson jaren 70 als hitman. Koele kikker, Bronson heeft natuurlijk net die kop waarop geen enkele emotie af valt te lezen, charme 0 en toch werkte het vaak prima. Hier zowaar nog wat vaderlijk op de tour als hij een jonge protegé neemt. Begin redelijk kalmpjes in de eerste helft en in de tweede helft een geweldige motorchase en een geweldige hit in Europa. Verhaal mwoah, is allemaal niet zo belangrijk. Nors, kil, doeltreffend.

Deze van de week op een R1 blu ray binnen gekregen en vanavond bekeken.

Bronson in rol van hitman is hem uiteraard op het lijf geschreven. Blijf er bij dat het eerste kwartier, waarin minuten lang niet wordt gesproken, het beste gedeelte van de film is. Daarna kakt het wat in, om in laatste gedeelte weer vol er tegen aan te gaan. Vincent -hoewel enigszins pedant- is redelijk aan hem gewaagd als protegé.

Op de extra's vertelt scriptschrijver Carlino dat het oorspronkelijk de bedoeling was dat de twee hitmen een homoseksuele relatie met elkaar zouden krijgen, maar dat werd voor die tijd als te gewaagd gezien en werd meteen van tafel geschoven toen de twee ultra hetero's Bronson en Winner aan de film werden toe gevoegd.

Ondanks de veranderingen in het script blijft dit een niet alle daagse actie thriller met feitelijk twee emotieloze keiharde hoofdpersonen in de belangrijkste rollen.

Een aantal ongewone shots en close ups, de vlotte, doch hier en daar wat warrige montage en de sfeervolle score van Jerry Fielding doen de rest.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Actieheld Charles Bronson en regisseur Michael Winner maakten samen zes actiefilms (o.a. Death Wish 1,2 & 3) met een scherp randje. In deze is Bronson de huurmoordenaar Arthur Bishop, die ook wel 'monteur' worden genoemd. Hij neemt exclusieve contracten aan van een internationaal misdaadsyndicaat dat alleen wordt aangeduid als "de Vereniging". Bishop krijgt gezondheidsproblemen en neemt Steve onder zijn hoede als potentiële opvolger en leert hem de kneepjes van het moordvak.

En dat was toch wel andere koek dan de remake uit 2011 met Jason Statham in de hoofdrol! Duidelijk zijn er veel risicovollere scènes..? Want wow...naast een indrukwekkende begin waar er zestien minuten geen dialoog is en het vette einde was er ook een opvallende scène met de vriendin van McKenna. Een scene die nu absoluut nooit zal worden geschoten!

De film verzandt een beetje zodra Arthur Steve begint te onderwijzen en trainen. Maar die worden gelukkig wel op smaak gebracht met een aantal goede actiescenes; zo is er een spannende off-road motorachtervolging en een auto-achtervolging plus schietpartij op het Italiaanse platteland. Een paar gebreken of niet, deze film is een heerlijke ijskoude actiethriller!

Met gemak 1 van mijn favoriete 70s films, ik denk wel de coolste uit dat tijdperk. En sowieso de beste Bronson die ik ken, hooguit Death Wish is misschien beter als statement, maar deze film vermaakt beter.

Bronson is geknipt in de rol van koele huurmoordenaar, geduldig, gesloten en stoicijns. Mooie jongen Jan Michael Vincent (Air Wolf) is zijn getalenteerde, maar ook verwaande en decadente protege. De film waagt zich nog een beetje aan karakter studie. Zo zien we Bronson een prostituee betalen om zijn echtgenote te spelen. En we zien dat Vincent veel geld heeft maar geen echte vrienden. De scene met de "vriendin" van Vincent laat zien dat hij niet de enige is waar wat steken aan los zitten. Hoewel er genoeg actie is, ook de gesprekken tussen de meester en de leerling behoren voor mij tot de betere momenten in de film. Je waant je deelgenoot van een geheim genootschap met eigen codes.

IJzersterk begin met een tot in de puntjes voorbereide moord. Zo'n zalig klassiek stukje film waar in het eerste kwartier slechts 1 woord woord uitgesproken. Het enige vreemde vond ik wel dat het doelwit in zo'n shabby appartementje woonde. Hierna blijft het met nieuwe ontwikkelingen en opdrachten een zeer onderhoudend verhaal van mannen met doordachte plannen en eigen agenda's. De film blijft in een redelijk hoog tempo doorgaan, want hij streeft naar dezelfde efficiency als diens koelbloedige onderwerp. De razendsnelle aftiteling na de bevredigende finale is het summum van die efficiency.

Erg goed camerawerk en de sets zijn erg mooi, alleen al de villa van de inmiddels rijk geworden killer, maar we worden ook getrakteerd op vergezichten langs de westkust van LA en op een fraai stukje van Italie. De 10 miljoen die in het budget gingen zijn wel terug te zien.

De achtervolgingen hier en daar met motor en auto zijn typisch 70s en misschien te langgerekt. Maar het enige wat op een storende manier gedateerd is, is de filmmuziek, de typisch rommelige geluidjes met weinig structuur. We kunnen dat misschien wijten aan vernieuwingen van de experimentele New Hollywood beweging.