Pistol Whipped (2008)

Een hele verbetering ten opzichte van Seagal's vorige DTV-troep, maar goed is het helaas niet. Eindelijk een plot wat te volgen is, aardige bijrollen en Seagal die nog eens zelf wat kunstjes laat zien; maar helaas ligt het tempo laag en is de actie ondervertegenwoordigd. Daarnaast blijft Seagal veel gelijkenis vertonen met het Michelin-mannetje en straalt het lage budget van de productie af. Rein'e heeft best goede ideën maar wordt duidelijk beperkt door het minimale budget, alles lijkt op een middag gedraaid te zijn. Zo zijn bijvoorbeeld de shots van de craneoperator met parkison gewoon in de film beland ... *1,75

Na een paar (erg) teleurstellende films is deze nieuwste van Steven Seagal nog weer een beetje te pruimen. Goed zullen zijn films niet meer worden denk ik en dat is jammer, maar we kunnen het er denk ik wel over eens zijn dat films als Marked for Death, Under Siege, Hard to Kill en Nico niet meer overschreden kunnen worden door de beste man.

Het verhaal is mager, acteerprestaties zijn niet van de hoogste plank, maar de vechtscenes zijn dan weer een beetje een opluchting want die waren zeker beter dan in voorgaande films van hem. Steven Seagal is dik geworden, maar hij lijkt daar in deze film geen moeite mee te hebben. Kreeg nogal het idee dat in vorige films zijn dikheid nogal werd verborgen.

Goed ga ik deze film niet noemen, maar zeker wel beter dan bijv. Urban Justice of Submerged. Ik ben misschien in een goede bui om twee en een halve ster te geven, maar ik doe het toch omdat de film opzich nog wel lekker weg keek.

Waar Steven Seagal de laatste jaren weinig tot niets meer presteerd, met als dieptepunt het werkelijk waar dramatische Flight of fury, moet ik eerlijk zeggen dat Pistol Whipped weer een klein lichtpuntje is in zijn donkere dagen. Hoewel Seagal nog steeds erg pafferig oogt zaten er weer enkele ouderwetse vechtscenes in en verveelde het zowaar eens een keertje niet echt. Vond het verhaal soms wat rommelig en echt zo goed als vroeger wordt het waarschijnlijk ook niet meer, maar met dit soort filmpjes kan de man nog wel even door. De scene op het kerkhof was trouwens erg goed en elke Film met Lance Henriksen verdient in mijn ogen ook altijd een kans

2,0*

Wat zeg je Seagal?

Volgens mij de eerste film die ik echt goed helemaal heb gezien van de man. En hij maakt zijn naam van onverstaanbare acteur waar. Hij maakt wel meer waar, helaas is het voornamelijk negatief.

Wel leuk natuurlijk voor Reine dat hij aan de B kant van Hollywood bezig is. Maar eerlijk is eerlijk hij is niet echt een goede filmmaker. Hij maakt voornamelijk actie dacht ik. Maar hij mist ritme in zijn actiescenes. Hij pleurt muziek onder de actie, en laat dan wat gasten schieten en rennen soms in slow-mo en soms niet. Het lijkt nergens op. Waar ik een goed uithoudings vermogen heb als het op actie aankomt, viel ik bij de laatste battle gewoon in slaap. Te saai.

Verder is het in het begin erg lachen om het belachelijke verhaal en de totaal debiel uitziende Seagal. Briljante scene met die lucifers!

Maar door het ontbreken van zelfspot en humor in het algemeen raak je daar ook na een tijdje op uitgekeken. En zie je de zoveelste gemaakt voor de grabbelbakken bij de blokker film.

Jammer. 1.5*

Bovengemiddelde aktiefilm die met name door Seagal-fans zeer gewaard zal worden. Reiné heeft hem namelijk zover gekregen zijn eigen stunts weer eens uit te voeren. Dit levert mooie vechtscenes op al laat het verhaal hier en daar wat te wensen over. Toch is dit zeker geen slechte film en een aanzienelijke verbetering voor de aikido-man. Het is knap dat Reiné in zo een korte tijd al bezig is in het B-film circuit.

Toch nog een half puntje erbij, omdat de slow-motion shootouts toch niet zo hinderlijk waren als ik in eerste instantie dacht. Nogmaals: goed acteerwerk (helemaal omdat Seagal voor de verandering een dronkelap speelt), interessant script en bovenal de beste actiescenes die Seagal in jaren heeft gehad.

Now you're cremated...

De scene waar Steven Seagal met twee geweerschoten een auto laat ontploffen is onbetaalbaar!

Verder is de film moeilijk om uit te zitten. Het acteerwerk is weer schrikbarend slecht maar het grootste probleem is het verhaal. Ze proberen er weer iets heel interessants van te maken... Laat iedereen nou maar gewoon schieten en vechten!

*2,0

Heb deze film opnieuw bekeken omdat ik hem samen met andere Seagal-films nu zelf in bezit heb.

En ik heb aan mijn eerdere commentaar niets toe te voegen.

Reiné maakt er iets fijns van. Seagal is werkelijk über-cool. Eindelijk weer wat krachtige lines. Beetje het jaar (samen met 2009, A Dangerous Man (2009) e.d) waar de stijgende lijn weer werd ingezet na een aantal droevige tussendoortjes.

Reine krijgt Seagal zowaar wat in beweging en bovendien laat hij hem meer praten dan ooit lijkt wel. Veel beter wordt het er niet op, het verhaal is niet boeiend (al is het ditmaal wel te volgen) en de actiescenes zijn knullig. In Amerika zelf lopen wel meer van dit soort regisseurs rond lijkt me. De slow motions, typisch b regisseur trucje, werkt irritant en de shoot out op het einde is volstrekt fantasieloos.

Film is er één waar er "13" van in het dozijn zitten,dus verstand op nul en kijken. Als er niks op tv is en je kan nog niet slapen,dan is deze film wel om aan te zien. Enige probleem is Seagal...hij is toch echt te oud om in zulke films te spelen. Allemaal die trucages om het vlot te laten uitzien falen ook hier...Seagal is te oud en heeft een kilootje te veel,hier en daar. Vroeger was hij echt heer en meester wat vechtfilms aangaat. Oke,hij is nu wat ouder,maar gaat er bij hemzelf geen belletje rinkelen? Of bij de heren die zo'n films maken?

Begon leuk, met goede gevechten en hilarische onelines en droogheid, maar zwakte toen af tot een flauwe brei aan scènes. Het verhaal sprong van de hak op de tak en de actiescènes waren opeens verdwenen. Maar voor het verhaal kijk ik geen Seagal-films.
Het niveau van het begin werd helaas niet meer gehaald en eindigde in een hersenloze schietpartij die veel te lang duurde. De ontploffing van de auto was dan wel weer erg komisch.
Acteerwerk, effecten (bij die achtervolging) en de ondertiteling werkten ook niet echt mee.

6,5/10

Pistol Whipped kent zo z'n scenes waar je van houdt als je naar Seagal kijkt. Toch is deze film zo inspiratieloos en saai dat het een moeilijke rit is. Het acteerwerk werkt vaak ook niet echt mee en dan blijft er toch te weinig over.

Af en toe moet je gewoon je brein op standje debiel zetten en dan kom je al snel uit bij een Steven Segal film uit. Nu was het al nooit veel soeps met deze acteur die eigenlijk elke film zichzelf speelt.

Naja het is tamelijk belachelijk de cartooneske stijl die hij heeft maar zonder lachje of iets van zelfspot draait Segal zijn routine af. Beetje stoer kijken, binnensmonds mompelen, gare oneliners. Alles wat je van Segal kent komt terug. Hij heeft hier nog geen gele bril met ringbaard.

Deze man heeft voor een filmrol zelfs nog nooit een haarlok blond geverfd of anderzijds iets aan zijn uiterlijk verandert. Dat is geschift haha. Dus het effect is dat je de hele film denkt "het is Steven Segal maar vandaag heet hij Matt". Dit komt ook omdat Segal nauwelijks acteert. Maar goed.

Er is ook best wat goeds aan deze film gelukkig. Reine maakt van het wanhopige pak scènes dat ze een script noemden nog iets beeldends best boeiend. Hierdoor stijgt de film wel boven het meeste werk met Segal uit want er zitten best mooie beelden in.

Prachtig was ook de scène dat twee mensen al vechtend in slowmotion over het gras rollen. Ook de 25 minuten durende schietscene waarbij je geen idee hebt wie er precies tegen wie schiet is hilarisch. Je krijgt toch een beetje het idee dat de zelfspot die Segal mist er toch via de regie nog een beetje in is gemoffeld.

Kortom, je weet wat je krijgt een filmische bigmac maar ja best lekker op zn tijd.

“And after, like, a bunch of years I finally realized what I really needed to do was grow a dick.”

"Well, probably I would like you a lot less if you had a dick.”

"Especially if it was bigger than mine, you know what I mean?”

“I don't think that's possible.”

Met het Nederlands elftal op de achtergrond kijk ik nooit echt films waar je héél goed bij moet op letten, en komen dit soort B werkjes vaker naar voren. Ik had opzich wel zin in een Seagal film, en deze moest ik nog zien. Ik bewaar nog een paar pareltjes van hem voor later, en wil liever toch zijn relatief slecht ontvangen films eerst zien, al zijn nou niet per definitie al zijn films goed ontvangen natuurlijk.

Dit is gewoon typisch zo'n film die je eigenlijk meer voor tijdverdrijf aan zet, anders zal ik ook mijn god niet weten wat je met deze film aan moet. Voor de rest is het vooral gewoon een Seagal film met heel veel hersenloze actie, de film duikt daar direct overigens al in.

Vervolgd wordt het met een vrij zwakzinnig verhaal en een heel matig concept. Eigenlijk kan ik er ook niet heel veel van maken Het kijkt overigens allemaal best leuk weg, en zo naast de voetbal is het zeker niet verkeerd; echter kent Seagal wel betere prenten.