Enemy of the State (1998)

Fijne actie nonsens, nog altijd actueel met de afluisterpraktijken en privacy, al moet je het verder natuurlijk niet serieus nemen. Scott doet het op zijn vermakelijke manier en voegt er een stootje adrenaline aan toe. De achtervolging met Zavitz en de satellietbeelden is meteen al lekker wild en energiek. Wanneer Dean het doelwit wordt, gaat het met enige regelmaat op die voet verder.

Met daartussen wat plot om het aan elkaar te lijmen. De humor is niet altijd raak. Vooral bij Smith en King zitten enkele missers. Bij de jongens van de NSA gaat dat allemaal vlotter. Kleurrijk clubje ook die met speels gemak de advocaat en meer in de gaten houden. Onzin uiteraard, maar van het lekkere soort en dat maakt het door de bank genomen tot een vitaal en bruisend filmpje.

Eentje die in ieder geval bijna altijd onderweg is. Moet ook wel, want het beschikt niet direct over de meest imponerende figuren. Dat verandert pas wanneer de knorrige en snauwende Hackman zich meldt. Altijd leuk als hij mag ijzervreten. Wel jammer dat Sizemore zo weinig aan bod komt. Film heeft soms wat teveel last van z'n blockbuster mentaliteit, desondanks best amusant.

Leuk.

The Conversation en Snowden, de twee keywords van deze film. The Conversation omdat dit met Hackman bijna een rechtstreeks vervolg lijkt op die film, Snowden omdat hij als wissle blower toch wel liet zien dat er ten minste een kern van waarheid in deze film zit.

Natuurlijk wel lekker aangedikt. De surveillance gaat net iets te vlotjes en het gaat allemaal wat makkelijker dan het in het ech zou gaan, maar Scott weet eigenlijk als één van de weinige dit soort filmpjes tot een goed einde te brengen.

Smith is perfect voor een rol als deze, ook Hackman weet zich goed te redden. Voight ook een sterke bad guy, alleen de bijrolletjes zijn soms wat dubieus gecast. Jack Black is bijv. maar een vreemde vogel in deze setup.

Duurt best lang maar voelt nooit traag of saai aan. 't Is spijtig dat Scott er niet meer is, had vast nog een paar leuke films in z'n vingers gehad. Veel gevolg heeft hij jammer genoeg ook al niet, dus is het gewoon spaarzaam genieten van de film die ik nog niet gezien heb.

3.5*

Uiterst spannende thriller. Hoe lang hij ook duurt gaat hij vlot vooruit.

Crimi en politiek zijn hier ook weer niet ver van mekaar.

Al lijkt het geheel een overdreven technisch gedoe. De scenes volgen elkaar zo vlug op dat je met moeite al deze kneepjes kunt volgen.

De vertolking was prima.

4 sterren.

Uitstekende actie/thriller, welke heerlijk wegkijkt en met een thema dat natuurlijk helemaal weer actueel is tegenwoordig, wat op een aantrekkelijke manier wordt vormgegeven.

Er zitten, zoals je van Tony Scott mag verwachten, hier en daar wat clichés in, maar dit heb ik niet als storend ervaren. Dit is tegenstelling tot zijn directe collega Michael Bay die er een sport van gemaakt heeft. De clichés nemen bij Bay zodanige extremen vormen aan, dat het voor een normaal ontwikkelt mens, die een klein beetje normaal in de wereld staat, niet meer te behappen is. De is het cruciale verschil tussen de films van Bay en Scott, welke natuurlijk wel in elkaars verlengden liggen.

Van begin tot eind spanning en actie afgewisseld met geslaagde humor (vooral de laatste scene waarbij de NSA boys in conflict komt met de maffia, kon ik erg waarderen), waardoor de film niet al te zwaar wordt en dat is voor dit type-films een pré. Voldeed gewoon helemaal aan de verwachting.

Goeie, spannende film. Met voorspellende waarde; de film is al 18 jaar oud! Mooi teruggrijpen op Coppola's The Conversation waardoor het verhaal aan diepte wint. Intelligente plot finale. Merk de ironie op van een NSA die zich helemaal toelegt op onderscheppen en controleren van communicatie, en dan de rogue NSA director (gespeeld door Jon Voight) die zich in de luren laat leggen door de miscommunicatie die besloten ligt in de restaurant confrontatie. Leuk, veel van de acteurs die je hier ziet, zaten aan het begin van hun carriere. Kleine rol weliswaar van Jack Black, maar een opvallende. Schoolvoorbeeld van hoe je veel in kleine momenten kan stoppen.

Enemy of the State vind ik een redelijk goede film.

De film dient een beetje met een korreltje zout genomen te worden. Het is niet altijd allemaal even geloofwaardig. Toch is de film in deze tijd waarin nog steeds discussies zijn over privacy nog steeds actueel.

De film is eigenlijk van het begin al spannend en eigenlijk weet de gehele film de spanning vast te houden. We krijgen in de film veel achtervolgingen te zien. Dit vond ik stuk voor stuk allemaal degelijke actie scenes. Er was niet één actie scene die mij echt omver blies, maar al de actie was meer dan degelijk en zeker het kijken waard.

Het acteerwerk in de film vond ik behoorlijk goed. Goede rol van Will Smith. Ook Jon Voight is goed opdreef, maar Gene Hackman is toch de persoon die het meest opvalt in positieve zin. Ook de bijrollen zijn in het algemeen wel goed gecast. Al zitten daar soms wel wat missers tussen. ( zie bijvoorbeeld Regina King als Carla Dean )

De muziek in de film wordt verzorgd door Trevor Rabin en Harry Gregson-Williams. Zij leveren een degelijke soundtrack af die goed bij de film past.

Al met al een degelijke actie film. Nergens echt speciaal, maar wel spannend en vermakelijk om te zien.

3,5 ster voor deze film.

Alweer 18 jaar geleden en nog steeds onverminderd actueel. Hoewel de afluistertrucjes hier en daar wel een klein beetje overdreven worden, is de problematiek vandaag net zo interessant als toen, en de discussie erover nog steeds hetzelfde. Al wordt die hier dan wat overschaduwd door de actie - en die is best goed op orde. Leuk spannend ook, met een paar mooie verrassingen in het verhaal.

Will Smith zet een behoorlijke stempel, maar krijgt ook wel mooi tegenwicht van Gene Hackman die een leuke rol speelt. En er zijn een heleboel leuke bijrollen, John Voight als de badguy, maar ook Jack Black, Barry Pepper en Anna Gunn - toen ook al met de cijfertjes bezig. Mooi dat dat zo over haar carriere loopt.

In het verhaal een paar leuke subtiele details die een contrast met elkaar vormen, bijvoorbeeld de high tech hideout van Brill/Lyle, maar dan wel met die kat er in. Cool beessie. Daar denk ik dan de hand van Scott in te zien, en het maakt de film wel tot net iets meer dan de zoveelste blockbuster of het zoveelste Smith-vehikel. Jammer dat het einde net een tikkie flauw is.

“I'm all you've got. And you're all I've got.”

Heerlijke actieknaller die een moordend tempo heeft waarbij je bijna geen kans krijgt om rustig adem te halen. En dat is voor dit soort film zeker een compliment want het geeft je geen tijd om over sommige plotgaten of onwaarschijnlijkheden na te gaan denken. En ik ga daar ook niet te veel over zeuren want de film heeft zoveel actie, humor en leuke acteurs dat ik gewoonweg heb genoten.

Het verhaal is ook interessant en zelfs George Orwell zou het Spaans benauwd krijgen in hoeverre de overheid in deze film inbreuk maakt op de privacy van zijn burgers. Zendertjes in je schoenen, broek, jas, telefoon waardoor ze je overal kunnen volgen… Will Smith mag weer de charmante gladjakker spelen en hij is uitstekend. Hij mag zijn humor combineren met het serieuze werk en hij slaagt daar zonder problemen in. Ook oudgedienden Hackman en Voight hebben heerlijke rollen. Enemy of the State heeft veel geknal, heerlijke oneliners, sterke acteurs, een ingenieus verhaal en constante spanning... Wat wil je nog meer?

Het was alweer een hele tijd geleden dat ik deze film van Will Smith nog eens zag. Eigenlijk moet de film heel weinig inboeten van wat ik me er nog van herinnerde. Het thema blijft fantastisch en is ongelooflijk actueel. De film zet aan tot nadenken hoever de inbreuk op de privacy gerechtvaardigd is. Wat wil een individu opgeven in ruil voor een optimale bescherming in de strijd tegen terrorisme, criminaliteit, fraude en corruptie? Welk belang heeft een samenleving erbij basisrechten op te geven en inmenging in zijn privéleven bloot te geven? Allemaal interessante vragen die op de achtergrond aan bod komen in deze film. Uiteraard is alles een beetje met de haren getrokken, maar het thema zet de toon voor een boeiende discussieavond met vrienden (op café). Een film die me aanzet dat te doen, krijgt sowieso al een hoge quotering.

De film grijpt je van in het begin bij de strot. Er is weinig ademruimte en eigenlijk gaat dit de hele film door. De film zwakt niet af en behoudt zijn niveau en tempo. Will Smith doet het uitstekend en de achtervolgingsscenes zijn knap in elkaar gezet. Met uitzondering van misschien één a twee scenes is het geweld of de actie niet excessief. Gene Hackman zet een interessante rol neer en ook Voight als bad guy is niet te versmaden. Zelfs de bijrollen van de andere bad guys vond ik uitstekend gecast.

Uiteraard laat de film een aantal hiaten en plotgaten vallen, maar deze wil ik er graag bijnemen. Het einde vond ik wel sloridg en haastig afgewerkt. Het idee erachter sluit aan bij het begin van de film, maar bracht de film niet naar een hoger niveau. De spanning zat goed en zelfs de humor adhv oneliners vielen best mee. Een nipte, maar verdiende 4,0*!

Interessant uitgangspunt, zeker omdat de film bijna twintig jaar oud is, maar behoorlijk de huidige technologie voorspelt. Inmiddels schijnen de straten vol met camera's te zitten, die meer en meer een internetconnectie hebben en dus in principe door de NSA te gebruiken zijn. Ook nu worden massaal telefoongesprekken afgeluisterd. Ik heb alleen begrepen dat het aan elkaar knopen van losse eindjes nog niet zo makkelijk gaat als de film doet suggereren.

Los daarvan voelt de film toch ongeloofwaardig aan, gezien al het materiaal dat ingezet wordt (helikopters, satellieten), en het lijkt me dat dat moeilijk te verantwoorden is. Verder wordt het gevaar van de NSA heeft wel erg zwart/wit afgeschilderd in de vorm van een antagonist die de technieken misbruikt voor eigen doeleinden. Daar bovenop de vrouw van de hoofdpersoon die flink tegen privacyschending ageert, terwijl de hoofdpersoon het allemaal relativeert, om natuurlijk later van een koude kermis thuis te komen. Het voelt allemaal iets te makkelijk aan. Liever had ik problemen door een misverstand gezien, waar in de film ook al naar gehint wordt: noem in een onschuldige telefoonconversatie een aantal triggerworden en je zou zo de NSA achter je aan kunnen krijgen. Zo'n scenario bijvoorbeeld.

Het plot is dus een beetje vergezocht (al hoop ik dat dat niet verandert in de toekomst). Wat de rest van de film betreft, aardige rollen voor Smith, Voigt en Hackman. Verder draait het vooral om de actie, die aardig is met een snelle montage, maar duidelijk niet van het niveau Bay. Maar goed, die mist dan weer vaak de inhoud van deze film. 3*.

Aardige thriller. Qua plot zeker niet heel hoogstaand, met hier en daar ook wat opvallende ongeloofwaardigheden. Dat neemt niet weg dat de film van begin tot eind aardig wegkijkt en bij vlagen ook best spannend is. Verder is de cast de moeite waard met Smith, Voight en Hackman. Met name Hackman zet hier een zeer behoorlijke rol neer.

13 in een dozijn.

Het enige aan de film waardoor het zich aan de middelmaat kan onttrekken is het rappe tempo. Ook wel nodig, want 130 minuten is een flinke kluif voor een eenvoudig plot als deze. Slepen doet het daardoor gelukkig nergens, maar iets meer inventiviteit was wel gewenst.

3*

Ook deze maar weer even in de herziening gegooid en zo dunnen we dat lijstje langzamerhand steeds meer uit, en kom ik steeds dichter bij mijn doel. Ik heb zelf de lijst dusdanig verdunt dat ik nu alleen nog films over houd waarvan ik weet dat ik ze met plezier nog ga herzien, en dat is altijd iets positiefs. Ook ‘Enemy of the State’ was heerlijk op weg, en ook al is het allemaal niet héél erg bijzonder word de film best tof gebracht, het concept blijft leuk en Smith is zeker nog steeds een acteur die hoge waarderingen van mij krijgt. Ik kan echter wel merken dat ik deze film mijn ‘Smith-tijdperk’ heb gezien, aangezien ik de film altijd beter herinnerde dan dat hij nu daadwerkelijk uit de kast kwam.

Ik ga het bij deze film ook weer even wat korter houden, de herzieningen wil ik meestal bestempelen met een wat kortere mening, minder prioriteit naar mijn mening en na twee keer zien kan ik de films vaak wel heel goed na vertellen. Ook ben ik weer aardig vermoeid naar een zware werkdag dus komt mij het niet goed uit om voor deze film weer meer dan een uur tik werk te verwerken.

“I have been a law abiding citizen my whole life, and one day with you, I'm shooting... and breaking...”

De cast vond ik persoonlijk best tof. Natuurlijk de hoofdrol dat weggelegd is voor mijn grote vriend, en één van mijn favoriete acteurs: Will Smith. Smith speelt de rol van Robert Clayton Dean een advocaat in New York met een goeie familie. Zijn vriendin Carla Dean (Regina King) en zijn zoontje Eric Dean (Jascha Washington). Beiden ook prima geacteerd en eindelijk weer eens een kinder rol die niet ontzettend irritant weet te zijn! Voor de rest deed Gene Hackman het ook erg goed als de rol van Edward Lyle, toffe rol. En ook Jon Voight deed het prima als Thomas Brian Reynolds.

Het verhaal was leuk, we volgen Robert die bezig is voor kerstmis. We volgen ook Reynolds die bezig is met politieke moorden en dan ook iemand vermoord, die ergens een belangrijke rol in had. Dit tafereel is eigenlijk opgenomen met een camera en Reynolds zet alles op alles om deze schijf terug te krijgen wat hem niet echt heel lekker lukt. De desbetreffende persoon kent Robert en tijdens het kopen van de kerstcadeau’s en de vluchtende man een schijfje bij hem achterlaat met daarop de moord te zien. Robert weet van niets en na een aanrijding en een verontwaardigde Robert gaat hij richting huis maar krijgt al gauw de NSA achter zich aan omdat ze zijn kaartje bij de vluchtende man hebben gevonden. Na een tijdje ontstaat er een kat en muis spel en Robert weet nog steeds niet wat er aan de hands is. Op de vlucht om zijn leven te redden gaat hij allemaal uitdagingen aan en is de film continu spannend.

Het is allemaal erg tof gedaan, goeie actie en een leuk te volgen verhaal. Het concept is wat herhaald maar word wederom erg sterk uitgevoerd in deze film. Ik vond het soms iets te lang duren maar, om de kleine minpunten gaan we even niet zeiken nou. Prima vermaakt, leuke film en een fijne herziening.

4.0*

Vlotte wegkijker, die wel iets door de tijd is ingehaald. Will Smith was in zijn Top of the bill jaren maar speelt naar mijn mening wel erg vaak dezelfde types. Het verloopt echter allemaal in een razend tempo zonder veel inkakmomenten en een paar leuke bijrollen, vond Jack Black het hier leuk doen.

Redelijk.

Tony Scott slaat voor mij de plank wel al eens mis met z'n films na 2000, waarbij hij à volonté zenuwachtige editing en dito camerawerk koppelt een hoop hippe filtertjes. Met Enemy of the State houdt hij zich redelijk in - wellicht waren de middelen anno 1998 een beetje beperkter?

Het levert in ieder geval de meest volwassen film op die ik tot dusver van hem gezien heb, zeker qua onderwerp. De uitwerking is een wat ingetogen versie van de Scott na 2000 en dat levert voor mij althans een aangenamere film op. Nog steeds aan een hoog tempo, nog steeds met wat snelle cuts, maar oké, het is een voortvarende actiefilm natuurlijk. Op deze manier kan ik het wel hebben.

Om de boel beladen genoeg te houden kan Scott gelukkig ook rekenen op een aardige cast. Will Smith doet het goed, maar ook zo'n Jon Voight is toch wel een belangrijke steunpilaar. De buitenbeentjes à la Jack Black als techneut zijn dan weer wat minder.

Maar al bij al een vermakelijke actiethriller. Voor mij één van de betere Scotts die ik tot dusver gezien heb (en dat zijn 9 stuks).

3

Enemy of the State is een film met een interessant onderwerp en qua plot ontzettend goed in elkaar gezet. De cast doet het prima. Ik hoor diverse geluiden met twijfels over Will Smith maar ik vind dat regelrechte onzin. Heb me prima vermaakt deze mooie actiefilm waar Tony Scott wel garant voor durft te staan.

Uitstekende film waarin een nietsvermoedende advocaat in het bezit komt van beelden van een moord. Een prima en onderhoudend plot. De spanning blijft zo'n beetje de hele lengte goed gehandhaafd, mede door de vlotte montage en de muziek. Een cast met stiekem aardig wat bekende namen. Wat mij betreft één van de betere films van Tony Scott.

Tony Scott.

Een goed regisseur die ik stiekem wat hoger heb zitten dan zijn succesvollere broer. Het duurde even voordat de films van Scott me aanspraken. Zijn eerdere films waren wat minder up my alley, maar later begon hij een wat vlottere en rauwere stijl aan te nemen. Die lag me gelukkig wel, en deze film vormde zowat het begin.

Lekker sterk ingevuld op het vlak van actie, ook al is het niet zo dat er non-stop actiescenes aanwezig zijn. Het is eerder het concept waar de film het van moet hebben, maar Scott lijkt een nogal 'Amerikaanse' kijk op dit soort verhalen te hebben. Daarmee wil ik zeggen dat veel personages nogal nep en overdreven aanvoelen. Smith en Hackman vond ik allebei precies om deze redenering niet sympathiek genoeg om me vlot door de speelduur van 132 minuten te leiden.

Concept is wel interessant, alleen had ik liever een beklemmender sfeertje gezien voor een gegeven als deze. Het is natuurlijk beangstigend want het gegeven van deze film is niet eens zover weg van de werkelijke realiteit. Las ergens dat Nederland het meest afgeluisterde land was ter wereld, en dan zou ik wel ongemakkelijk worden uiteraard. Dat gevoel werd alleen niet versterkt met deze film, een gemiste kans wat mij betreft.

Aardig geacteerd en sterk in beeld gebrachte actie, dat wel. Als Scott ergens punten op kan scoren is dat wel de actie en ook hier wordt dit wederom naar behoren in beeld gebracht. Knappe filters, strak camerawerk en degelijk gestructureerde actie. Het tempo ligt erg hoog en de editing is ver boven niveau. Altijd wel iets dat Scott heeft gekund, maar het trucje in dit geval herhalen is geen probleem.

Aardige film. Zeker niet de beste film van Scott wat mij betreft, maar ook niet z'n minste. Aardig gemonteerd, goed ingevuld en redelijk verteld. Toch zijn er ook minpunten te bekennen, maar dat neemt niet weg dat Enemy of the State binnen zijn soort een zeer degelijke film is die nergens echt inkakt. Geen teleurstellende nieuwe ontdekking uit de carrière van Scott.

Redelijk gemaakte thriller, hoewel in het begin wat rommelig, uiteindelijk te lang met een matig einde (dat was ineens wel heel abrupt voor mijn gevoel) en ook lang niet altijd even geloofwaardig. Maar wel met schwung in beeld gezet, Smith is prima als leidende man, ook andere rollen worden prima ingevuld en de 130 minuten, hoewel te lang, vervelen niet echt. De actie wisselt, soms een goede stevige scène, soms één die weer als net te veel aanvoelt. Al met wel voldoende. 3,0*.

En als weekend afsluiter deze Enemy of the State nog even en daarmee een film die ik bij uitkomst in de bios zag, en de eerste indruk me nog wel redelijk vers in het geheugen ligt. Maar is dat alweer 25 jaar geleden? Jemig...

En mjoa... Enemy of the State maakt destijds best wel een oké indruk, maar zakt anno 2023 toch best wel een beetje door het ijs. Aan de cast zal het niet liggen want Hackman is sowieso altijd wel een meerwaarde, Jon Voigt ook, en zelfs Smith is te pruimen in een voor zijn doen erg serieus rol. Ook leuk de perfecte casting van Tom Sizemore als louche baas, past perfect. En op zich pakt de film uit met een destijds lonkend fenomeen dat heden ten dage nog actueler is, namelijk Big Brother is watching you. Aardig is het beeld van de vele technologische hulpmiddelen die ingezet kunnen worden en hoe uiteindelijk het leven van Robert Dean overhoop gehaald wordt. Het afluisteren van Rachel en Robert kan een regelrechte The Conversation rip-off genoemd worden, maar buiten dat maakt Scott er een typische actie thriller van, herkenbaar voor dat decennium, met de voor Scott soms zeer herkenbare hysterische montage.

En het begin tot en met de klopjacht op Robert Dean is best oké te noemen, zo ook de pogingen om hem voor het lapje te houden, maar op een gegeven moment gaat het wel sterk ten koste van de geloofwaardigheid en wordt het beeld van alle surveillance en controle toch wel lichtelijk overtrokken, alsof men iedere camera overal maar te kust en te keur kan manipuleren en daar ook meteen een 3D beeld van kan maken. En soms slaat het gewoon ook helemaal nergens op met dikke schietpartijen, idiote achtervolgingen en snelle flashie auto's voor deze zogenaamde undercovers. En waar het huis van de Dean's over hoop halen om een camera te verstoppen misschien heel slim lijkt zit daar ook weer een keerzijde aan, want met zo'n chaos is men toch geneigd op te gaan ruimen, en ja, dan kan je ook wel eens wat vinden natuurlijk, dus is dat dan heel slim of heel dom? Of ze moeten natuurlijk alleen in de brandmelders zitten. Dan die zogenaamde brand in die textielkamer waarbij ik het bijzonder vind dat karakter Robert dat overleeft, met zoveel vuur zou die al lang gestikt zijn. Dan de scène waarin hij in de lift zit met Hackman, ze bewegen verticaal, ze zitten in een lift, wordt er geroepen. Knap dat je dat op een scherm kan zien wat niet meer dan een raster is met een paar bewegende bliepjes, en dan komt daar zo'n totaal overbodige maar heel interessant klinkende roep 'anybody got a visual', hoe dan? Er word toch net vastgesteld dat ze in een lift zitten wat hen totaal overrompeld? Het zijn voor mij van die kleine momenten waarmee men een film interessanter probeert te maken maar het geheel in mijn ogen juist onderuit haalt.

Geinig is dan nog wel hoe Hackman met al zijn know how Reynolds op een koekje van eigen deeg trakteert, maar dan heb ik de film toch eigenlijk al weggezet en beoordeeld als een gedateerde jaren '90 film die typerend is voor dat decennium qua actie, snelheid en een erg blits verhaal. Het resultaat is degelijk en best geinig, maar verre van bijzonder en maakt niet meer de indruk van toen.