Klass (2007)

Vooraf had ik me weinig van deze film voorgesteld. Over het algemeen kan ik niets met films die draaien om bloedvervelende kinderen. Eden Lake is wat dat betreft toch wel een absoluut dieptepunt.

Maar gelukkig is deze film iets compleet anders. De belangrijke troeven zijn de locaties en de sfeer. De Estlandse setting heeft iets troosteloos en melancholisch. De hoofdrolspeler zit sterk in het verlenge van dit gevoel. Het is een personage dat nergens bijpast maar toch herkenning wil vinden in zijn omgeving.

Die omgeving heeft daar weinig oog voor en begrijpt hem niet en dat maakt het allemaal alleen maar schrijnender. Zelfs in de laatste scene wordt hij min of meer veraden door de enige persoon waar nog enige steun bij vond.

Het treiteren en pesten wat in deze film zo centraal stond was voor mij nauwelijks een belangrijk onderwerp. Het ging veel meer om de nonchalante manier waarop dit thema wordt behandeld. Als het blonde meisje het pesten rechtvaardigd door te zeggen dat het altijd zo geweest is vat zij voor mij de kern van de film samen. Het is in wezen totaal niet belangrijk wie hij is of wat hij doet het gaat erom dat hij niet in een hokje past en daarom wordt uitgekotst door zijn omgeving.

De eerlijkheid van deze film vond ik misschien nog wel het meest schokkende. Het primaire dierlijke gedrag. Klass laat heel duidelijk zien dat het laagje fatsoen dat mensen hebben in feite maar heel dun is en dat is knap gedaan. Het is een intelligente film met oprechte bedoelingen.

In zijn genre is dit een klassieker.

Zeer goed.

Ik had niet verwacht dat deze film zo'n impact zou hebben. Ondanks het simpele verhaal en een overbekend gegeven werd ik helemaal stil van dit klein meesterwerkje. Je kan de loop van het verhaal vantevoren al voorspellen, maar toch leef je helemaal mee met de hoofdpersonen, raakt de film alle juiste snaren en heeft het een perfect einde. Stukken beter dan die andere film met hetzelfde, waargebeurde uitgangspunt: Elephant. Waarom beter? De manier van filmen, cameragebruik, introductie van de personages, bijna alles eigenlijk. Toppertje dat even heel snel mijn top 10 inknalt, zeker voor een paar weken.

Een beklemmende film. Langzaam word je meegenomen naar een punt waarop je zelf tot veel in staat zou zijn om de pestkoppen de mond te snoeren. De agressieve evidente aanstoker die op zijn beurt door de slimme geniepige (die zelf zoveel mogelijk buiten schot blijft) wordt opgehitst. Het is herkenbaar: die combinatie leidt nog elke dag tot oorlogen. De pestkoppen worden zelf ook meegezogen naar een schijinbaar onomkeerbare escalatie en de grote groep kan ook nauwelijks anders reageren, uit eigen angst/belang. De dingen gaan zoals ze gaan als ze eenmaal teveel uit de hand zijn gelopen. In het begin waren er momenten genoeg om het tij te keren, maar het eigen geweten, klasgenoten, leraren, rector, ouders: ze schoten allemaal tekort. Goed acteerwerk, goede regie, een zeer knappe film.

Sterke drama/thriller, waarbij de pesterijen zo realistisch en grauw overkomen dat je daadwerkelijk een gruwelijke hekel aan de pestkoppen krijgt.
Het is makkelijk om te zeggen dat zo'n gepest jongetje er is een keer tegen moet optreden, maar als jij je hele leven al wordt gepest(zag je dus ook in een flashback) dan is het lastig om daar opeens tegenop te treden. Vooral wanneer een hele klas het op je voorzien heeft. Daarnaast is het ook nog is een oostblok land, daar is het leven al niet al te prettig en dat komt ook erg goed door in de film.
Heel veel grijs, lelijke en kale huizen en schoollokalen waarin je nog niet dood gevonden wilt worden. Het is dan uiteindelijk wachten tot het los gaat en het onvermijdelijke gebeurt ook in de film.

Over de boodschap kan je misschien je twijfels neerzetten, want wij zaten allemaal te juichen toen de "bad-guys" neergeknald werden. Dat is uiteindelijk ook weer niet helemaal juist als je er eventjes bij nadenkt. Dan gun je zelfs de bully's niet zo'n einde.

Juist daardoor is het einde misschien ook wel zo indrukwekkend, want het zet je aan het denken en uiteindelijk maakt een kat in het nauw rare sprongen.

Ruim 3,5*

Helemaal eens met de bovenstaande commentaren. Veel beter dan het zeurderige geneuzel van Van Sant (hoe vaak kan je eenzelfde shot herhalen?). In Klass is de aandacht niet alleen gegaan naar de vormgeving, maar heeft men er ook een script bij geschreven. Iets wat bijzonder is in de hedendaagse arthouse cinema. De shoot-out is priceless en deed mij meer aan een typische revenge-film denken, dan aan tienerdrama. Mede daardoor 4 sterren.

Een Letse film die doorbreekt in Europa. Zoiets merk je bijna nooit. Maar dat het er wel tenminste eentje is die heel erg uitstekend en zo vals mogenlijk in elkaar is gezet.

Eigenlijk zou je dit, aan het jaartal te zien, een concurent van Ben X kunnen noemen, maar dat maakt niet uit want beide films zijn eigenlijk even hard en even rauw. Alhoewel Klass nog wel een stukje verder lijkt te gaan.. of toch niet? Want Ben X was ook al heel heftig en kwam ook een beetje op hetzelfte neer, dat bijde jongens gevangen zitten in de pestcircuit en door iets gewoon hopeloos zijn. Er word dan wel niet verteld dat Joosep een eigen wereld heeft maar het is wel iets anders waar ik later nog op terug kom. Maar dit is ronduit afschuwelijk, en daarmee bedoel ik echt afschuwelijk. We maken kennis met Joosep, een van de voorbeelden die we wel bijna op alle scholen hebben, iemand die zo uitermate gepest, getreiterd, vernederd word. Dan sta je nog zwak in je schoenen en weten ze dat je niks terug durft of kan doen. Dan kunnen die kankerlijers nog gebruik van je maken ook door je te chanteren als je je mond opendoet. De manier zoals het in Klass word vertoond is gewoon onmenselijk en natuurlijk ken je wel het good old, meeloperij gedrag. Er is een leider (Anders) die is het mannetje van de klas, maar dan wil de andere nog erger zijn dan die en die andere.... oooch ik kan het nog veel beter en nog veel erger want nu ben ik stoer. In Ben X gingen ook alle remmen los maar hierin lijkt het nog vele malen verder te gaan. Om over de thuissituatie van Joosep maar te zwijgen, zijn rebelse vader, tevens ex-marinier vind hem een mietje omdat hij niet terugslaat als hij en zijn moeder er uiteindelijk achterkomen dat hij slachtoffer is. Dan kan je je al bedenken: hoeveel kan een mens nog hebben? En dan zeker zo'n onzekere, kwetsbare knul?

En in het land der blinden is een eenoog koning als klasgenoot Kasper er eigenlijk achterkomt dat hij met tegenzin met de meute meedoet en heel subtieletjes steeds meer aan Jooseps kant gaat staan. En dan krijgt hij de bagger ook over zich heen en word ie beschouwt als verrader. Het pesten word met de dag erger, ook met lichaamlijk geweld en hoe ver je al voorbij de grensepost bent. Dan komt uiteindelijk het Wraakthema aan bod, waarbij Joosep en Kasper met wapens van Jooseps vader de school betreden, je zou dan haast denken: wat een Hollywood actie. Zeker niet! Het voelt ook totaal niet zo aan. Als kijker ben je stiekem weg ook erg opgelucht waneer die pestkoppen het loodje leggen en ook nog hun dood mee mogen maken door langzaam aan hun schotwonden te sterven. Ook die zelfmoord-scene was ingrijpend.

Dus, naar mijn mening mogen alle pestkoppen ook op zo'n manier aan hun einde komen. Dit is gewoon een hele rauwe, harde film en ook de grauwe troosteloze armoedige buurten in een stad in Estland zorgen voor een flinke schep erbovenop. Laat dit een waarschuwing zijn!

4,5*

Beklemmende verhaal met een apocalyptisch slot. Inmiddels weten we helaas van incidenten o.a. in Finland en Duitsland hoe dicht deze film de werkelijkheid benadert.
Sterk geregisseerd door Ilmar Raag en prima acteerprestaties van de jongelui.

Slappe hap.

Ongelofelijk dat dit zo'n hoge ogen gooit... Saai en wat simplistisch uitgewerkte film met een enkele verontrustende scene. Tenminste, dat is de bedoeling. Vind het zelf nogal ongeloofwaardig en vooral makkelijk scoren. Zeker gezien de rest van de film nauwelijks onder de huid weet te kruipen.

Acteerwerk is matig tot redelijk. Vind het wat statisch en stijfjes. Dat ligt ook wel aan de Estse mentaliteit, maar dat heeft verder weinig met niveau te maken. Met name veel jongeren lijken zo uit een soap weggelopen.

Visueel een sobere film en dat past prima bij het onderwerp. De soundtrack is een ander verhaal. Die is vaak misplaatst en bestaat voornamelijk uit simpele en wat gedateerd aandoende popmuziek en elektronische deuntjes. Klinkt oppervlakkig en te blij voor deze film. 4/10*

Het is een indrukwekkende film. Niet het vrolijkste verhaal, maar het geeft wel een goeie indruk hoe ver men een mens kan drijven. Deze film ging wel nog een stuk verder dan dat 'k in "Ben X" had gezien. Hier zijn de scholieren een pak gewelddadiger.

De cast speelde overtuigend en het tempo zat er goed in. Het einde was wel een beetje voorspelbaar, maar paste wel.

Je leeft mee met de personages, 'k vond het een meeslepende film. Een aanrader.

Indrukwekkend...

de hoge scores die men aan deze film geeft. Direct vanaf het begin (de basketbalwedstrijd) is de clichéheid troef waardoor voor de kijker zowel het verloop als de afloop helder voor ogen is. Naast het supervoorspelbare verloop, welke nog kinderlijker is aangepakt dan de gemiddelde "moralistische Nederlandse puber-telenetfilm" (slecht uitgewerkt script) is het ook op (audio)visueel vlak van een dramatisch niveau. Visueel oogt de film eerder 1987 dan 2007 en de muziek probeert op een erg onsubtiele en irriterende manier, in dit geval rouwdouw en geforceerd, een bepaalde emo bij de kijker op te wekken. Wat betreft de cast / personages. De acteerprestaties zijn, en ik druk mij nog mild uit, belabberd. En de personages... lachwekkend.

Het valt mij trouwens op dat Estlandse films de neiging hebben tot het superpretentieuze. Of misschien kijk ik de verkeerde films...

Een film met een boeiend onderwerp. Klass is niet indrukwekkend, maar weet wel te overtuigen en te boeien. En zeker ook te verontrusten, want pesten is toch wel een erg vervelend thema, zeker als het zo extreem voorkomt als in deze film. Wat ik wel jammer vind is dat iedereen wel erg zwart-wit neergezet wordt. De pesters zijn allemaal ratten en niemand grijpt in. En de 2 die worden gepest zijn allebei extreem weerloos. En dan heb je ook nog eens de leraren die niks merken en de agressieve pa die het met geweld op denkt te lossen in het leven. Wat weer erg hint naar hoe de film zou eindigen.

Ik denk dat er in het echt meer een middenweg is, al ben ik zelf gelukkig nooit gepest. Tijdens de film krijg je zeker medelijden met de jongens en de shootout op het einde voelt dan ook als gerechtigheid, ondanks dat het toch vreselijk is. Maar als kijker hoopte ik dat hij al die pesters af kon schieten. Jammer dat het wat kort en rommelig in beeld gebracht is. Een film als Elephant deed dat toch beter. Verder was het wel jammer dat de film wat onrealistische momenten kent. Ik bedoel, niet 1 leraar merkt de problemen in de gang op? En waarom loopt Joosep niet eens de klas in als de leraar dat ook doet, wetende dat hij steeds vooraf aangepakt wordt.

Klass mag je best een aanrader noemen, al zijn er betere films (vooral Elephant) in het genre. Maar door het intrigerende verhaal, goed acteerwerk en krachtig slot mag je deze zeker ook noemen.

3,5*

Als je na de film Elephant een soortgelijke film wilt maken, vind ik wel dat je met wat nieuws moet komen. De film Klass heeft dat niet gedaan. Terwijl Elephant alles op een erg originele manier in beeld brengt, komt Klass met weinig originaliteit. Ja, sommigen zullen de beelden erg origineel vinden, maar in mijn ogen is het meer een poging tot. Daarbij oogde sommige effecten erg goedkoop, en was de stoere pestkop een magere jongen.

Gelukkig beoordeel ik een film niet op basis van welke film ik eerder gezien heb, en krijgt deze film toch nog 3* voor het verhaal en de personages, ik heb me namelijk wel kunnen vermaken. Maar dat laat niet weg dat Elephant stiekem toch stukke beter en interessanter is!

Toch een teleurstellende film.

Het onderwerp is al een aantal keren verfilmd en deze film op wat dat betreft weinig toegevoegde waarde. Toch is het begin best goed en kreeg ik best snel een hekel aan bepaalde pestkoppen. Vooral die lange slungel, die een soort van rechterhand van de leider is, heeft een ongelofelijke rotkop.

Er zaten echter een aantal (ongeloofwaardige) zaken in de film die mij behoorlijk stoorden. De hele klas werd nogal zwart-wit afgeschilderd. Verder is er nooit een leraar of lerares aanwezig als de leerlingen de klas inkomen. Er kan minutenlang gevochten worden op de gang, zonder dat iemand het ziet. Die gast met die rotkop wordt gelijk geloofd door de directrice omdat hij volgens haar de slimste jongen van de school is. En zo zijn er nog een paar zaken die mij iets teveel stoorden aan deze film.

Het camerawerk en de montage is best goed. Verder is het jammer dat de hoofdpersonages nogal oppervlakkig bleven. Ik had wel een hekel aan de pestkoppen, maar had verder weinig met de twee jongens die gepest werden.

De beste film over dit onderwerp blijft wat mij betreft Bang Bang You're Dead (2002) en zeker niet het zeer zwakke Elephant.

2,0*

Prachtige film waarin een jongen het opneemt voor degene die gepest wordt in de klas. Een verhaal met een redelijk voorspelbaar verloop, maar wel bijzonder goed en effectief neergezet. De onmacht en vernedering komen sterk over en zorgen voor een aangrijpende film. De grimmige en rauwe uitstraling past goed bij het onderwerp.

Sterk drama waarin iemand gepest wordt. Wellicht zie je het allemaal al aankomen en wordt je niet snel verrast maar dat is nu eenmaal het geval met dit thema. Het is dan ook belangrijker hoe een dergelijk verloop precies gepresenteerd wordt in plaats van eventuele wendingen en zijsporen toe te voegen. Deze Klass uit 2007 pakt het knalhard aan en zo moet het.
Ik herinner me nog dat er op de middelbare school een meisje bij me in de klas zat met een grote neus, rare lippen, veel sproeten, ongekamd haar en een vreemde manier van lopen. Zij werd dan ook het doelwit en ik kan niet anders dan eerlijk toegeven dat ik net als de rest ook wel eens wat propjes papier in haar muts gooide. Zo'n slachtoffer wordt helemaal niet meer sirieus genomen en men begint het grappig te vinden om haar te plagen/pesten. En doordat bijna alle kinderen op dezelfde manier tegen haar aankijken verdwijnt je schuldgevoel automatisch naar de achtergrond en moet er wel iets heel schokkends gebeuren voordat je tegen de stroom in gaat. Het is steeds puur het plezier die de groep onderling heeft en ze hebben vaak niet eens een hekel aan de persoon. Nu ging het er hier natuurlijk wel iets heftiger aan toe maar dan nog steeds kan ik me voorstellen dat er tieners zijn die er in worden meegesleurd zonder dat ze het echt beseffen.
Mooi om te zien dat er hier iemand opstond, met name aangespoord door zijn toekomstige vriendin vanaf het moment dat hij die deur tegenhield en haar in de ogen keek. Ze leken met z'n tweeën al een stuk sterker te staan maar uiteindelijk zijn ze toch niet opgewassen tegen ongeveer acht man die eenzelfde visie delen. Ik denk echter wel dat ze een stuk meer kans hadden gehad als ze een geschikt moment uitzochten om genadeloos die leider aan te pakken (je zag ook dat hij best onder de indruk was toen Kaspar met die stoel stond te zwaaien). Wat dat betreft geef ik die vader van Joosep ook gelijk dat hij voor zichzelf op moest komen maar hij had er wat meer tijd voor moeten nemen om het echt tot hem door te laten dringen. De leraren bleven afwezig tijdens verschillende incidenten en je kunt jezelf afvragen hoe dit kan gebeuren maar het is vrij lastig om op ieder moment alle plekken van het gebouw in de gaten te houden. Het einde is heerlijk: payback time! Ietwat jammer dat hij zichzelf ook van kant maakt maar anders kreeg hij toch een lange gevangenisstraf. Uitstekend.

Wat een film... Wat een film... Geweldige acteerprestaties, ijzersterk verhaal, maar vooral het filmwerk: oogstrelend. Het is pittig om een verhaal waarin uiterst duidelijk is wat er gaat gebeuren, de spanning vast te houden. Een zo goed als onmogelijke taak. Maar Ilmar Raag lukt het. De muziekkeuze en de matige ontwikkeling van een paar karakters maken de film een dikke 4, in plaats van een 4,5. Eerste product uit Baltische Staten dat ik in mijn leven heb gezien en meteen een aanrader, die je met een overweldigend en pijnlijk gevoel achterlaat. Een betere keuze had Raag niet kunnen maken voor de laatste scène. Klass is klasse.

Heb Klass gistermiddag gezien. Ik vond 'm over het algemeen een vrij aardige film. Het verhaal maakte wel indruk. Dat zeker. Maar de reacties van sommige acteurs vond ik wat ongeloofwaardig. De paniek in de kantine op het eind kwam op mij onecht over. Thea, de net ex-vriendin van Kaspar, lag daar maar wat uitdrukkingsloos te kijken. En de reactie van Joosep op al het pesten was ook gelaten. Ik zag weinig emotie. Ongeloofwaardig.

Dan vond ik de treiteraars beter acteren. Geloofwaardiger. Met die vuile lachjes. Ook de treitermeiden met hun lachjes. Maar goed, de ene emotie is makkelijker te acteren dan de andere natuurlijk.

Wat de film wel sterk oproept is inderdaad het duidelijk tonen van de naïeve houding van de direct betrokkenen. Die lering kan mijns inziens uit deze film worden getrokken.

Ik vind deze film zeker niet overdreven. Natuurlijk is het een film en dat blijft acteren en soms aan de oppervlakte. Toch herken ik veel situaties en dat maakt dat ik deze film niet alleen kan beoordelen op de filmische kwaliteiten. Het heeft me geroerd en niet alleen door effectbejag, maar gewoon omdat ik weet dat gebeurt.

Het einde heeft mij ook geraakt en aan het denken gezet. Ik kon me verplaatsen in de twee jongens en genoot van de wraakneming. Ik wilde dat deze personen zouden lijden. Het is dan erg tragisch, de zelfmoord en de uiteindelijke consequenties van de daad, omdat ik mij realiseer dat zij zich verlagen tot hetzelfde niveau en niet kunnen winnen door wraak te nemen. Winnen is je eigen leven leiden en trouw blijven aan jezelf en in jezelf blijven geloven. En blijven geloven dat er ook andere mensen hzijn die van binnen goed zijn. Hun daad begrijp ik en hoewel niet goed zijn het voor mij ook helden. De daders hebben ook redenen om te zijn wie ze zijn en dat komt in het verhaal ook goed naar voren. Deze film zet je aan het denken en verruimt mijn blikveld in elk geval, het zijn allemaal slachtoffers door angst er niet bij te horen, minderwaardigheids gevoellens en afgunst.

Goede pest film. Af en toe moeilijk om naar te kijken omdat je machteloos moet toekijken, en iedereen de rest van de klas, de leraren de ouders niks doen. Zodat je op het einde zelf ook denkt, schiet ze allemaal maar neer!

Stukken beter dan Spijt!

Een aanrader in het genre is Despues la Lucia

De zelfverzekerdheid waarmee sommigen oordelen over of iets realistisch is of niet, zonder er vooral al te lang over na gedacht te hebben, verbaast mij. Hoe komt men aan die wijsheid? Omdat men zoiets zelf niet in extreme heeft meemaakt? Natuurlijk is dit een exces, daarom is er ook een film over gemaakt.

Anyway vind het een overtuigend pleidooi tegen pesten. De opbouw pakkend, de karakters overtuigend en hoewel ik de hele speelduur zat te hopen dat die gasten werden afgeknald (beetje fout sorry) had ik dat gevoel in een klap niet niet meer toen het daadwerkelijk gebeurde. Zelfs een naar en leeg gevoel. knap. Wel vond ik de stap om het op te lossen met slachting van met name Kaspar wel erg groot. Dat geloofde ik misschien niet helemaal. 4 voorzichtige sterren.

Misschien moet RTL deze film anders eens uitzenden in plaats van dat programma waar nu toch geen beelden van mogen worden uitgezonden. Of een rijke filantroop tikt die boete van € 250.000 gewoon even af, dat lijkt me ook wel weer geinig. Maar duidelijk is dat deze film nog steeds actueel is en dat gepesten niet zomaar van pesters afkomen, ofwel omdat ze niets durven zeggen, ofwel omdat schoolleidingen het niet aandurven pesters van school te trappen. En ja, om pestprotocollen en cursussen (managersjargon) moet ik echt lachen.

Jammer wel dat de film weinig subtiel is, dat er niet heel goed wordt geacteerd (de pesters zijn vooral ettertjes, en dat is vaak een teken van slecht acteerwerk, want een goede acteur maakt geen karikatuur ervan) en dat het visueel niet even consistent is. Leuk hoor, dat hippe stijltje na de hoofdstuktitels, maar echt consequent wordt dat niet doorgevoerd. Nu is het vooral een gimmick die opvalt, maar er wordt zo weinig mee gedaan. Jammer. En ondanks de zeer oude en weinig opgepoetste look van de film wordt ook weinig met het Oostblok gedaan (al is dat dan wel cliché. ik vind dat wel mooi). Het einde is dan wel terecht en je juicht echt mee, maar eigenlijk zegt dat genoeg over de fillm dat deze de boemannen zo neerzet en allicht daarmee zijn doel voorbij schiet. Nee, RTL kan maar beter gewoon een documentaire maken over hoe schoolbesturen pesten vooral niet aanpakken voor we ooit hier een shooting krijgen. 3,0*

De hele film voel je al waar het naar toe gaat natuurlijk. Ik kocht hem destijds op DVD en op de achterkant staat Joseph met een pistool.. hoezo spoiler..? Maar dat doet voor mijn gevoel niet veel af aan de kracht van deze film.

Met name de spanning van de middelbare schooltijd is fantastisch in beeld gebracht: de pesters die hun positie vast willen houden, de enorme groepsdruk, het verlangen naar erkenning, erbij willen horen, geen verrader willen zijn, voor jezelf opkomen of meedoen ten koste van je eigen idealen... Al die dilemma's die jongeren doorlopen in deze moeilijke periode komen aan bod. Met pompende muziek en slimme effecten (hartslag, zware adem) denk je snel weer terug naar deze moeilijke momenten in de schoolbanken waarop je je gedwongen voelde een kant te kiezen: voor jezelf opkomen met elk risico van dien, of meelopen en onder de radar blijven?

Waargebeurde escalatie van de gevolgen van pesterijen op school. Thema dat "in" is en zich ook op het werk manifesteert, hier op een degelijke manier filmisch verhaald.

Sterk.

Somber is het uiteraard, maar dat is dan ook wel passend bij het genre. Dit soort films worden eigenlijk zelden niet-serieus gebracht en Klass gaat dan ook aardig ver in het sombere. Qua pesterijen is dit ook direct 1 van de betere films die ik heb gezien. Een film die voor de volledige speelduur intrigerend blijft.

Tevens is Klass mijn eerste kennismaking met de cinema van Estonia. Een land waar ik sowieso nog maar weinig kennis van heb, maar als er soortgelijke films zijn zoals Klass hoor ik dat uiteraard graag. Ondanks dat deze film duidelijk niet te duur was is het erg sterk uitgevoerd, en Raag kiest eigenlijk precies de juiste toon uit om deze film mee in te vullen.

De sombere cinematografie en kale inrichting van de film hebben een aparte en nare sfeer. Dat Raag zich verder bijna uitsluitend op de pesterijen concentreert maakt de film er ook niet vrolijker op. Veel intense scenes die allemaal uitstekend opgebouwd worden, en in principe de volledige film opvullen. Het is niet makkelijk om dit te laten werken, maar Raag doet dit erg goed.

Acteerwerk is ook zeker goed. Onbekende acteurs en actrices, maar allemaal doen ze het naar behoren, zeker gezien diens leeftijd. Er wordt wel karikaturaal geacteerd, maar dat nemen we voor nu maar even voor lief. Het gaat overigens ook allemaal qua gebeurtenissen erg ver, waardoor het niet altijd realistisch aanvoelt, maar dit eigenlijk wel is.

Visueel is dit niet de knapst uitgewerkte film, maar Raag lijkt zich te beseffen dat te veel focus op visueel vlak ook niet nodig is. Alles wat hij nodig heeft is de koude toon en die weet hij uitstekend te benutten. De scenes blijven keer op keer inhakken op de kijker en per scene wordt de druk steeds erger, om uiteindelijk op een harde finale neer te komen.

Het is geen plezierige zit, maar eigenlijk precies goed uitgevoerd. Juiste toon, juiste setting, het klopt eigenlijk allemaal. Het is jammer dat het voor mij niet altijd even geloofwaardig was, maar het zal vast ergens wel gebeurd zijn. Volgende keer misschien iets meer "echte" personages gebruiken, maar verder is dit een erg sterke film die je voor de volledige speelduur in diens greep houdt.

Deprimerend.
Ik voelde me toch wat dooreengeschud na afloop Al die negativiteit zeg. In ieder geval moet Klass niet onderdoen voor Elephant. De aanpak is hier wat meer recht voor de raap en confronterend. Pestgedrag kan nooit goedgepraat worden en het is ook aan het onderwijs om een zero-tolerance beleid te voeren. In de film zijn die leraars veel te passief; ze zien gewoon niks. Natuurlijk keurt dat de fatale daad op het einde helemaal niet goed en de film is vooral goed in het tonen dat Kasper en Joosep geen uitweg meer zien uit hun gewelddadige situatie. Het is allemaal ferm uitvergroot en wat je ziet is het slechtst mogelijke scenario maar het is niettemin al heel wat keren waarheid geworden. Een verontrustende film over iets wat helaas nog veel te vaak voorkomt. Eigenlijk was ik blij dat die ettertjes afgeknald werden maar dat is een gevoel waar ik me eigenlijk schuldig bij voelde.