L'Illusionniste (2010)

Toch wel een teleurstelling. De weinige humor, running gags die niet echt werken en het te veel spelen op de emoties van de kijker maken het toch wel een vermoeide zit. Ondanks dat film 'slechts' 90 minuten duurt.

Niettemin waren de getekende beelden weer verbluffend en sfeervol en geven ze een mooi beeld van de jaren 50. Jammer genoeg heeft Chomet zich ook ingelaten met CGI wat echt afbreuk doet aan de unieke sfeer die de animatiestijl van Chomet kenmerkt.

Gelukkig is met Les Triplettes de Belleville het leed snel vergeten!

3.0

Tati is een grootheid en met deze ode keert hij voor even terug naar het rijk der levenden, de trailer ziet er prachtig uit en ik zal deze film zeer spoedig bekijken!

Schitterende animaties vooral van Edinburgh. Althans, ik dacht duidelijk die Schotse stad in dit mooie animatiefilmpje te herkennen. Het verhaaltje stelt niet zo veel voor. De gags waren soms leuk, soms flauw. Dat dit filmpje naar een scenario was van Jacques Tati behoeft verder geen toelichting. Dat was overduidelijk te zien. Je zag ook nog een fragment uit zijn film "Mon Oncle".

Zij die deze film in de bioscoop willen zien raad ik aan bij de aftiteling niet gelijk de zaal uit te lopen. Na de aftiteling heeft deze film nog een leuke verrassing in petto.

3,5*

Dinsdag in de filmclub in Rialto oostende, ben zeer benieuwd.

AAAAh kan echt niet wachten om deze te zien! Komt deze in de bioscoop of wat?

Al geweest: 22 juli

Ik ben nieuw in deze animatiewereld, maar oh wat ben ik overdonderd. Is die andere Sylvain Chomet animatie ook zo mooi? En welke andere animators moet ik nog meer gezien hebben?

La vieille dame et les pigeons is een short van chomet die ook erg leuk is..en ja die andere is ook zo mooi...

De film niet kunnen zien.

Je zou Hayao Miyazaki kunnen proberen. Als je deze film mooi vindt, vind je zijn films waarschijnlijk ook om van te smullen. De stijl heeft wel wat overeenkomsten, zeker ook in sfeer.

Aanraders:

- Spirited Away / Sen To Chihiro No Kamikakushi

- Howl's Moving Castle / Hauru No Ugoku Shiro

Veel plezier

Ik heb de film afgelopen middag gezien in het Filmmuseum Amsterdam. Zeer mooi geanimeerd! In combinatie met de naadloos aansluitende muziek een wonderschoon geheel.

Het verhaal is echter flinterdun, dat is jammer. Maar als je de kans krijgt 'm te zien, zou ik 'm zeker niet overslaan.

3,5 ster.

Als groot liefhebber van Jaques Tati is L'Illusioniste een film die je niet zomaar links kan laten liggen. Tati schreef het script met zichzelf in de hoofdrol. Helaas heeft hij het nooit kunnen verfilmen. Zoals Manoel de Oliveira de enige was die ik een vervolg op Belle de Jour (van Bunuel) toevertrouwde, is Sylvain Chomet naar mijn idee de enige die met een script van Tati aan de haal mocht gaan. Kijkend naar zijn vorige werk (Les Triplettes de Belleville) niet meer dan logisch.

De film is prachtig geanimeerd en is op dat punt (bijna) het neusje van zalm. Ik vraag mij af waarom de makers soms nadrukkelijk met 3d animatie aan de haal zijn gegaan, want echt mooi is het niet altijd. Chomet weet uitstekend in de voetstappen van Tati te treden met zo nu en dan briljant situaties, maar ook erg veel sfeer. De film legt echter ook de nadruk op emotionele ontwikkelingen wat gepaard gaat met een onvergetelijk tedere score, gecomponeerd door Chomet zelf. Die treurnis is wel een mooie troef binnen het geheel, maar zorgt ook voor wat relatief 'dode' momenten.. Gelukkig dat de film op een werkelijk ontroerende manier eindigt met een prachtig lange compositie van Chomet. Beluister deze hier.

Typisch een film die nog wat kan groeien in waardering.

Door mijn ouders mee naar de bioscoop gesleept om deze film te bekijken. Ik moet zeggen dat ik van te voren zo mijn twijfels had, maar mijn nieuwsgierigheid was groter: is goede animatie alleen aan Japanners voorbehouden? Hoewel dit niet het beste is dat ik op animatiegebied heb gezien kan ik die vraag wel met nee beantwoorden. Het zag er gewoon prima uit. De achtergronden waren enigszins schetsmatig, maar de animatie an sich was goed. Het viel wel erg op dat de voertuigen uit de computer komen, maar het ergert niet, ook omdat de celshading wat mij betreft prima is gedaan.

Voor mijn vader was het zien van de oude auto's één groot feest en voor mijn beide ouders voelde het ook erg nostalgisch aan om Tati weer eens in een film te zien, zij het nu getekend. Omdat de man al stierf voordat ik überhaupt geboren was, deel ik die gevoelens niet. Desondanks wist de hoofdpersoon ook mij te ontroeren in zijn bestaan van klassiek illusionist, waar de maatschappij niet langer meer behoefte aan lijkt te hebben.

In de laatste scènes is de sfeer optimaal, en loopt de montage goed in lijn met de mooie muziek, waardoor ik erg voldaan de bioscoop verliet gezien mijn lage verwachtingen. 3,5*.

Waneer komt ie eens een keer op dvd?

8 februari 2011 in de videotheek. Een week later te koop.

Soms is minder meer. Dit geldt ook voor L'Illusionniste. Wat een prachtige animaties. Het geschetste stilleven i.c.m. het tekenfilmachtige bewegende is echt geweldig. Normaal gesproken vind ik stuurloze films (lees: zonder duidelijk plot) nooit echt goed, maar dit is zo'n uitzondering. Ondanks dat er weinig gebeurt (hell, er wordt amper gesproken!), is de film nergens saai of langdradig. En die muziek, oh wat prachtig. Het is weer een tijd geleden dat ik zulke mooie filmmuziek hoorde.

De meest originele en frisse film die heb ik gekeken sinds Mary and Max. En deze werd, in tegenstelling tot bovengenoemde, niet langdradig naar het einde toe.

Fantastisch. Een animatiefilm met zo goed als geen dialogen (als er eens wordt gesproken is het eigenlijk altijd onverstaanbaar gebrabbel) en weinig plot, maar ontzettend veel sfeer. De film vertelt ook juist erg veel in intelligent uitgedachte scènes. Erg veel heerlijk melancholische en lieve scènes en aan het begin ook regelmatig erg geinige en onschuldige kleine grapjes. Met nog een half uur te gaan vond ik het allemaal wat rommelig worden, maar de film revancheert zich met een prachtig einde. De animaties zijn op onnodige incidentele CGI tussendoor na echt schitterend, en ook de geluidseffecten en score vond ik bijzonder goed. Leuk grapje nog op het einde als na de eindcredits die bezopen Schot langs komt kruipen. 4.0*.

Prachtig treurige tekenfilm. Het is duidelijk te zien dat er met liefde aan gewerkt is. Sterke animatie en een mooi verhaal, welke op fascinerende wijze vertaald wordt naar een volwassen tekenfilm, begeleid door prachtige muziek van Sylvain Chomet zelf.

Les Triplettes was fantastisch en moeilijk te overtreffen.

L'Illusionniste is een leuk kort sketchmatig filmpje geworden met een liefelijk sfeertje. Dit soort animatie is een verademing na laatst prutswerk als Despicable Me te hebben gezien. Erg leuk stijltje, bij vlagen erg sterk geanimeerd, dezelfde minpuntjes als Les Triplettes als ze met bewegende voertuigen gaan werken, die steken nog steeds iets te veel af tegen de getekende animatie. De laatste 10 minuten zijn erg mooi, met mooie passende muziek en een leuke afronding, alles daar voor is leuk genoeg maar een stuk minder dan Les Triplettes de Belleville, maar dat is Chomet vergeven.

Chomet mag van mij gerust verder gaan met films in deze stijl te maken, de liefde straalt door het scherm heen. 3.5*

Ieder zijn genre maar ik kan dit echt niet goed waarderen ik vond juist de animatie erg houterig en erg lelijk.

Ik vond deze film heel erg mooi gemaakt! De sfeer was heel verbluffend net als de muziek. Alleen jammer dat de film geen goede verhaallijn bevatte, en de relatie tussen de goochelaar en het meisje vond ik ook maar vaag (een hele oude man met een klein meisje). Er was weinig diepte in de film en kon ook weinig emoties bij mij losmaken, behalve het eind stukje. Maar een voldoende omdat de film zo mooi is gemaakt.

3*

Ik heb hier een film preview van gezien tijdens een filmprogramma op televisie en ik ben erg nieuwschierig geworden, want naar het schijnt is het grotendeels handgetekend en dat prefereer ik nog steeds boven computeranimaties.

Een must voor Tati-fans! Qua sfeer en verhaallijn doet het me erg denken aan Mon Oncle, inclusief de ingebouwde weemoedigheid (het 'gezellige' versus het 'moderne'). En: net als bijna alle andere Tati-films is een plot van weinig belang en is het daarom geen 'makkelijke' film geworden. Oogverblindende decors en een mooie animatie! Eerst maar 'ns 4*!

Is deze animatiefilm al te koop, in iedergeval nergens te pindakazen.

Hij is zeker wel te downloaden, en de DVD staat op bol.com (bijvoorbeeld).

Mooie tekenfilm tussen alle computeranimatiefilms door. Erg sfeervol (de sfeer is treurig) getekend in een stijl waar je blijkbaar van moet houden. Ik vond het iig erg mooi. Vond het einde in tegenstelling tot vele anderen juist wat tegenvallen.

In deze film zit ook computeranimatie hoor.

Prachtige film, bewijst nog maar eens dat (grotendeels) getekende animatiefilms veel mooier zijn dan de Hollywood-films van Pixar en Dreamworks. Het enige wat jammer is, is dat het verhaal niet heel erg boeiend is, maar de beelden maken dit deels goed. Mooie ondersteunende muziek, echt een film om bij weg te dromen.

3,5 *

Mooi. Had ook niet anders verwacht van Chomet die met Les Triplettes de Belleville één van de beste animatiefilms van het afgelopen decennium had afgeleverd. Maar zoals Montorsi al zei, dat is lastig op te volgen. l'Illusionniste s bijkans nog simpeler van opzet dan Les Triplettes, mist ook een beetje de charme en humor van die film, maar dat is geen minpunt want de film bezit nog altijd meer charme en fijne humor dan de gemiddelde animatiefilm. Wat hier eigenlijk vooral belangrijk is, is het einde. Ingetogen en treurig, dat zie je niet vaak maar het is ook gewoon goed uitgewerkt met de muziek en de beelden die je langzaam maar zeker naar het einde toe dragen. Erg knap gedaan.

geweldige film van begin tot eind..ik vraag me alleen af waarom die enorm lelijke 3d pan vanuit dat konijntje in het grasveld terug naar de stad moest..