Religulous (2008)

Iets minder dan verwacht.

Weet niet welke film Streeter heeft gezien, maar anti-atheïsme zag ik niet terug. Niet zo heel erg verder, Agnost of Atheïst ach.

Het is inderdaad zoals verwacht lekker bashen, extreem subjectief verder, maar het ligt er zo duidelijk bovenop dat je er het eerste uur niet echt aan kan storen als je tot de groep hoort die geen religie aanhangen. Het is vrij luchtig, en ook een (weliswaar vooringenomen) zoektocht van Maher. Helaas verliest de film bij de Joodse man die het niet eens is met wat de joden doen in Jeruzalem, zijn toon. En had die beter kunnen gaan naar islamitische-pretparken of iets dergelijks, net als die in de US deed. Nu wordt de docu daar te zwaar en werkt het duidelijk knip en plakwerk minder. Hij had zeker een paar goede punten tegenover de Islamitische mensen. Maar het onderwerp is zwaarder over moord en doodslag, om er dan een beetje lacherig doorheen te gaan. Bij de Amerikaanse christelijke groep, ging het onderwerp veel meer over de onzinnige dingen in het boek waardoor het luchtige lacherige sfeertje veel beter paste.

Jammer, als die de Islam niet had aangepakt was dat waarschijnlijk een kritiek geweest. Maar ik had liever dat die in de US gebleven was de gehele docu. En daar was Moslims had opgezocht bijvoorbeeld.

3 sterren toch nog, er valt genoeg te zien en te lachen. Maar het gaat toch weer mis naar het einde toe.

Nou pfoe, bijna een jaar later toch eindelijk gezien.

Maher maakt zich er soms wat al te makkelijk van af in de editing ruimte met flauwe ondertiteltjes en gegein in de auto achteraf, maar wat heeft de man toch gelijk. Alleen daarom al de 3,5*. Wel een documentaire om heel somber van te worden, want wat lopen er toch een idioten rond op deze aardkloot...

Die dikke trucker, wat een hilarische gast! Net als die 'Ex-Gay'

"Hey, My Wallet!!"

De laatste 10 minuten waren sterk, maar het was mij allemaal wat te braaf, had nog wel wat harder gemogen. Maher is niet echt iemand die de aandacht weet vast te houden, valt ook wat te vaak in herhaling en het had dus vooral wat harder gemogen.

3.0*

Wat een fascinerende docu zeg! Gewoon recht door zee! Het doet me wel een beetje denken aan Michael Moore.... 1 ding is sowieso zeker; humor zit erin! Heb me meerdere keren erop betrapt dat ik hardop aan het lachen was voor mijn laptoppie. Ik vond de clipjes, muziekjes en ondertitels ertussen door erg grappig en een bijdrage leveren aan de boodschap. De boodschap komt dan ook echt over!

Hoe dom kunnen mensen eigenlijk zijn? Hoe idioot zijn eigenlijk sommige geloven? Waarom willen mensen toch geloven?

Hoe dan ook. Er zitten absoluut interviews in die je niet mag missen! Lachen, maar ook huilen

Vind die Bill Maher (had hem nog nooit aan het werk gezien) best wel nog een sympathieke figuur. Akkoord, het is geen "eerlijke" documentaire (voor zover dat bestaat) maar Religulous is dan ook in de eerste plaats entertainment.

Onevenwichtige maar onderhoudende en af en toe erg grappige documentaire. Maait wild om zich heen met opgeheven vingertje, maar weet toch interessante kwesties aan te boren, al dan niet opzettelijk. Maher is de juiste persoon voor deze aanpak, al had zijn moralistisch commentaar aan het einde achterwege mogen blijven. Leuk gemonteerd aan de hand van slim gekozen filmbeelden, maar subtiel is het allemaal niet.

Kan me helemaal vind in Mather en vond het in zijn totaliteit ook boeiend en grappig.

Mather maakt veel goede punten.

Maar hij spreekt en discussieert wel met veel idiote figuren waardoor het wel een beetje makkelijk is natuurlijk.

3.5

Best sterk.

Hoewel Maher er erg makkelijk mee weg kan komen door een beetje te grappen en mensen niet uit te laten spreken, heeft hij zóóó ontzettend gelijk met zo'n beetje alles. Want welke ''tegenstander'' heeft nou werkelijk iets normaals kunnen zeggen? Mensen die geloven in ''sprookjes'', hij lacht het vaak weg, en ik doe vanachter m'n tv gezellig mee.

Best beangstigend om te zien hoe extreem mensen kunnen geloven in dingen die feitelijk helemaal op niets slaan. Dat lijkt hun vaak ook door te dringen tijdens het gesprek (discussie) met Maher. Vervelende stiltes, vragende blikken, zoekende naar opnieuw een vergezocht antwoord om het goed te praten...pijnlijk.

Zoals hij zelf al zegt; ik verkoop twijfel. En met succes, want niemand heeft enig goed weerwoord kunnen brengen, dat is te danken aan sterke punten (altijd een feitje bij de hand) maar ook aan het behoorlijk irritante onderbreken, best goedkoop en het mist af en toe wat aan respect, maar ik zou hypocriet zijn als ik zou beweren dat ik wél met een strak gezicht tegenover deze mensen zou kunnen staan.

Interessante docu die vragen heeft die het beantwoord wilt hebben, maar dat blijkt dus niet altijd te kunnen. Kudo's voor die kale man bij het Vaticaan Leuk stuk.

Makkelijk, weinig nieuws, heel erg een gemiste kans, soms best vermakelijk.

Charles en Maher mogen dan wel voor een groot deel voor mijn parochie preken, maar dit was toch echt niet wat ik hoopte. Vooral makkelijk door de montagetrucjes en veelal flauwe (en vooruit, af en toe erg rake) opmerkingen van Maher. Er is niet zoveel nodig om te lachen om religieus extremisme. Het maakt zichzelf vaak veel grappiger belachelijk dan de betere grappen van Maher, maar ze kregen daar de kans juist niet toe omdat Maher er weer tussen kwam met een opmerking die alle dicussie doodsloeg. Soms komt een discussie wat beter uit de verf, juist als Maher zich in weet te houden (die met de Jezusacteur in dat Christelijke pretpark). Soms nog eens laf in de auto napraten over wat de man zojuist gezegd had (en dat dat nonsens was).

Veel te veel bezoekjes ook, waardoor nogal wat geinterviewden er bekaaid vanaf kwamen. Bij sommigen niet zo erg (Wilders, Elatik), bij anderen doodzonde (zoals de discussies met bezoekers uit dat park waarvan we slechts flardjes krijgen. Wat overbodige mafketels ook (zoals die man van die "marihuanakerk"). Overigens kwam het stuk uit de VS vaak beter uit de verf dan de stukken in Israel en vooral Nederland.

Hmm, uiteindelijk zijn er betere anti-religiefilmpjes door amateurs op Youtube te vinden, vaak grappiger ook.

2.0*

Begrijpelijk dat Bill Maher en Larry Charles zo af hebben willen geven op de absurditeit van de religie in het licht van het presidentschap onder Bush. Het is dan ook meer een komisch pamflet dan een serieus gefundeerde documentaire. Iedere geïnterviewde die iets zinnigs zou kunnen beweren wordt buiten beeld gehouden en de volstrekte malloten krijgen het meeste screen time. Dat levert hilarische fragmenten op met mensen die het echt verdienen om door de mangel gehaald te worden, maar vaak worden onschuldige mensen met een wat eigenzinnige kijk op religie ook belachelijk gemaakt. Ik ben daar niet zo'n liefhebber van, Het stuk in Nederland/Engeland is abominabel slecht en toont eigenlijk alleen maar aan waar het onbegrip t.o.v. de Islam al ontstaat.

Tja, de documentaire was wel grappig (zo stond er opeens het haar van een "junkie-priester" in de fik ), maar Bill laat jammer genoeg z'n geïnterviewden vaak niet uitspreken of geeft dan vaak kritiek als hij terug in z'n auto zit of zet er dan achteraf tekst bij, ipv bij z'n geïnterviewde. Neutraal is hij ook al niet en zo lacht hij letterlijk de mensen uit (hun gezichten trekken letterlijk weg).

Voor de rest geen saaie, langdradige documentaire.

Goed als komedie, maar als documentaire niet echt serieus te nemen. Eentje om eens te huren of via tv te bekijken.

Er zitten genoeg haken en ogen aan deze documentaire, maar zodra je jezelf in het achterhoofd houdt dat het in eerste instantie is gemaakt om te lachen en dat Bill Maher als Amerikaan uit een land komt waar hij als ongelovige in een behoorlijke minderheid van 16% zit, dan maakt het allemaal al iets minder uit dat het allemaal wat oppervlakkig en al helemaal niet objectief is. Het doel van deze documentaire om mensen te vermaken wordt in ieder geval makkelijk gehaald. De agenda om religie belachelijk te maken is overduidelijk, maar in een land als de VS mag dit best vaker gebeuren, al is het alleen maar om tegen de schenen aan te trappen van idioten als Mitt Romney, Bill O'Reilly, Glenn Beck, Michelle Bachmann, Sarah Palin en Newt Gingrich.

Een makkelijke kritiek die je zou kunnen leveren, is dat Maher vooral idioten interviewt. Dit is grotendeels waar, maar juist in deze idioten kom je al vrij snel achter het belangrijke punt dat religieuze mensen achterlijke dingen geloven. De mensen die claimen religieus te zijn, maar dit op een moderne manier doen (en hierbij meer dan de helft van hun heilige boek achter zich laten) zijn op zichzelf al moeilijk echt religieus te noemen. In dat opzicht was ik het helemaal eens met de directeur van het creationism pretpark: als je een ding niet gelooft, kun je net zo goed niets geloven.

Op het einde vervalt de luchtige toon echter wel iets te makkelijk naar anti-religieuze propaganda, iets wat aan de hand van de opzet niet direct logisch lijkt. We kunnen de hele tijd lachen, maar op het einde krijgen we een aaneenschakeling van oorlogszuchtige, homohatende en vooral gevaarlijke gelovigen te zien, die door Bill Maher op zo'n serieuze toon worden besproken, dat het hele doel van mensen aan het lachen maken een beetje wegneemt.

Voor de opzet alleen al krijgt de docu van mij een voldoende. Bill Maher weet op een grappige manier enkele vrome en/of bijgelovige personen te benaderen. Wat m. i. ontbrak was een reflectie op hetgeen die personen vertelden of geloofden: waarom geloven zij dit? Welke argumenten gebruiken ze? In plaats van de sarcastische ondertitels kon men bijvoorbeeld de drogredenen van de geïnterviewden vaststellen. Maher beperkt zich helaas tot het samenvatten van de nonsens. Sommige "interviews" waren sterk en zelfs schrijnend (de senator), andere dan weer overbodig (de Amsterdamse junkie). Dat alleen "idioten" aan bod komen (of de gewone man) is misschien wel waar, maar uiteindelijk geloven zij exact hetzelfde als de "intellectuelen" van het soort Dinesh D'Souza, Alister McGrath: mirakels (de tijdelijke opheffing van de natuurwetten), maagdelijke geboorte, opstanding van Christus...

Voor echte discussies tussen atheïsten en gelovigen verwijs ik graag door naar YouTube: Matt Dillahunty en zijn programma "The Atheist Experience".

Een antireligieuze documentaire met veel humor. Al lachend zegt een zot de waarheid. Religieus fundamentalisme is inderdaad belachelijk en kan leiden tot oorlogen in naam van God.

Het is wel nogal eenzijdig en subjectief. Er bestaan ook gematigd religieuze mensen die de sacrale teksten niet zo letterlijk interpreteren, maar die kwamen slechts beperkt aan bod.

Ik ben fan van Bill Maher, maar wie hem een intelligente mening over religie wil zien formuleren kan beter een paar Youtube-filmpjes bekijken van zijn talkshow. Een stuk efficiënter en sympathieker dan dit onsamenhangende snoepreisje.

Maher reist de halve wereld af, maar als je alleen jezelf wilt horen, hoef je eigenlijk je tv-studio niet te verlaten. De scenes op historische plekken in Israël hebben dan ook geen meerwaarde, want de volgende scene is toch weer een interview met een ex-zanger van Melvin en the Blue Notes (?) of iemand die Jezus speelt in een pretpark.

Op de beste momenten weet Maher zijn slachtoffers zo vast te lullen dat ze absurde statements gaan maken (de senator die toegeeft dat je geen IQ-test hoeft te doen om het senaat binnen te komen) of haalt hij obscure absurditeiten boven water (die Joodse winkel met technische snufjes om de regels van de Sabbat te omzeilen).

In plaats van ons de ruimte te geven die informatie zelf te verwerken, staat Maher echter steeds zelf in de weg, met een spervuur van sarcastische sneren en creatief gemonteerde interviews. Iedereen kan roepen wat hij wil dat een documentaire niet 'objectief' hoeft te zijn, maar het totale gebrek aan journalistieke ethiek is hier natuurlijk wel gewoon een probleem, net als in de documentaires van geestverwant Michael Moore. Niet omdat fundamentalisten nou per se met respect behandeld moeten worden, maar omdat ik als kijker verdomme de ruimte wil om iets te leren en een eigen mening te vormen. Flikker op met je pamflettistische gedram, Bill.

Nu ging ik na een half uur echt hopen dat Maher een keer flink voor zijn bakkes werd geslagen. Mijn sympathie voor religieuze idioten was blijkbaar gegroeid door het zien van deze film. Mmm.