Castle Freak (1995)

Castle Freak is ongetwijfeld een b-film, maar wel eentje met de nodige kwaliteiten. Stuart Gordon in de regisseursstoel en Jeffrey Combs in een hoofdrol, voor menig horrorfanaat kan het dan al niet meer fout gaan. Het verhaal bereikt een beetje een kruising tussen drama en horror, waarin vooral de aanwezige tragiek door sterke acteerprestaties goed overkomt. Toch wel een verrassing gezien de aard van dit soort films. Qua horrorgehalte had het iets meer mogen zijn want pas in de finale barst de hel los met hier en daar een druppel bloed en ... daar blijft het helaas bij. Het design van de freak is uitstekend, maar iemand met de status van Stuart Gordon zou toch wat meer de vettige toer mogen opgaan. Al moet gezegd dat in Castle Freak het scenario centraal staat; een verhaal over een ontwricht gezin met wroeging als kernemotie. En dat is misschien niet eens zo'n slechte keuze.

Begint wel aardig, 't is ook erg duidelijk dat Gordon vooral zijn ding kan doen binnen het horror genre.

Aardig sfeervol, toffe locatie en beloftevol begin, toch verwatert het al snel een beetje. Combs is goed voor extravagante rollen maar een serieuzere rol als dit is hem duidelijk niet gegeven. Ook de rest van de cast is matig tot gewoon belachelijk slecht (die dochter). Niet zo erg maar de film gaat toch voor een deeltje op het drama leunen (grappig voor een film die zich in Spanje afspeelt) waardoor het toch niet echt meer uit de verf komt.

Jammer ook dat de "freak" er beter uitziet in vermomming dan zonder. Op een bepaald moment ziet hij er cool uit, met half omgeslagen bebloed gewaad, maar zonder dekentje is het maar een dom ding. Voor de gore en vetzakkerij moet je het ook niet doen, best tam allemaal.

Het sfeertje blijft aardig maar er zat duidelijk meer in deze film. Betere effecten, beter acteerwerk of minder drama en een toffere freak hadden deze film naar een hoger niveau kunnen tillen.

Toch is het mij ondertussen ook wel duidelijk dat Gordon z'n vroegere periode zeker niet z'n beste was. Hoop dat hij nog een tijdje films blijft maken.

2.0*

Prachtige film van Stuart Gordon met weer uitstekend acteerwerk van Jeffrey Combs en Barbara Crampton. Ook de rest van de cast is uitstekend. Het verhaal is niet bijzonder maar wel erg goed uitgewerkt en zo'n oud kasteel is natuurlijk een perfecte setting voor een lekker creepy filmpje. De gore is niet veel aanwezig maar wanneer het wel voorkwam was het ook goed. Gewoon een lekker rauw en goed geacteerd horrorwerkje. Erg mooi !

Verhaaltechnisch verre van m'n favoriete horrorfilm maar hij liep redelijk vlot. Vond het monster er netjes uit zien en de cinematografie was redelijk. Was wel erg gecharmeerd van de gore.

Castle Freak was een film waar ik niet al te hoge verwachtingen van had, als je mijn gegeven sterren bekijkt zie je dat het uiteindelijk alles behalve tegenviel.

Het begon toch vrij sfeervol met een oud vrouwtje dat haar "zoon" voert. Het is al wel duidelijk dat hij dan ook de Castle Freak is waar het om gaat.
De muziek die volgt bij de namen van de regisseurs, producers en directors kan ik wel waarderen, verder in de film horen we dit soort sfeervolle muziek nog meer.

Het schitterende Italië met haar mooie huisjes en dergelijke zien we aan het begin van de film, hopelijk gaan de hoofdrolspelers vaker naar buiten, en speelt de film zich niet in zijn geheel in het donkere kasteel.

De Castle Freak zelf ziet er erg tof uit, zijn vieze haar, huid en tanden maken hem behoorlijk angstaanjagend. Wel grappig was dat de Castle Freak zijn kat er al jaren was, maar net op het moment dat de nieuwe bewoners er zijn hij besluit de kat te vermoorden. Onlogisch. De eerste gore scène was wel behoorlijk ziek, de Castle Freak probeerde zijn hand los te krijgen, en dat lukte, op een behoorlijk zieke manier. Zijn manier van lopen vond ik ook erg tof.
Wat ik wel jammer vond was dat de Castle Freak al zo snel aan bod en los kwam. Ik had graag de karakters nog wat beter leren kennen.

Voor de liefhebber van gore is er meer dan voldoende, naast de smerige scène met de vinger is er een seks scène met de Castle Freak, waarin wij zien dat zijn penis is geamputeerd. Het is wat. Daarnaast wordt er een tepel afgebeten. Het is zeker wat.

De scènes met de Italiaanse acteurs bevallen mij wel, leuke figuren met natuurlijk een mooie taal. Enig probleem is het gebrek aan ondertiteling.

Vanaf het moment dat de politie voor de deur staat voor een huiszoeking verandert de film in een aardige thriller, het blijft spannend, en omdat we weten wat er aan de hand is krijgen we ook enigszins meelij met John.
Het einde zelf valt ook niet tegen, gelukkig is de horror weer terug, al is het natuurlijk wat voorspelbaar allemaal.

Al met al is Castle Freak een ontzettend goede film van Stuart Gordon. De film moet het hebben van sfeer, dat in het kasteel meer dan aanwezig was. Daarnaast deed de goede muziek dit ook ten goede. De freak zelf zag er ontzettend goed en ziek aan. De gore is meer dan prima en goed aanwezig. Alle ingrediënten voor een geslaagde horror dus, een hele goede aflevering uit de Mr.Horror Presents reeks.

Een kleine 4 sterren lijken mij meer dan voldoende.

Hideous... hungry... and loose!

Ik was Castle Freak al een aantal keren tegen gekomen in de winkels maar doordat ik twijfelde of de film wel echt iets voor mij was, liet ik hem vaak liggen voor wat hij was. De prijs draaide altijd rond de 7 euro en dat kon ik echt niet aan een blinde gok uitgeven. Gelukkig kwam ik een tijd geleden in de Boekenvoordeel waar ze de film (met de mooie poster van het Mr. Horror label) voor nog geen 2 euro verkochten. Toen meegenomen en een tweetal dagen geleden maar eens opgezet. Laat in de avond, de verduisteringen toe, ... Perfecte gelegenheid voor een horror film dus.

Ik had trouwens wel wat schrik om me weer eens in te laten met een grote naam in het horrorgenre want een paar maanden geleden had ik The Gruesome Twosome aangeschaft van Herschell Gordon Lewis en die viel enorm tegen. Soit, ik wou de gok wel wagen en daar ben ik blij om want Castle Freak bleek een sterke film te zijn. Het is vooral de duistere, groezelige sfeer die meteen de toon zet. Het kasteel, dat trouwens geleend werd door de eigenaar van de distributiemaatschappij Full Moon Pictures, heeft een enorm duistere tint. Wanneer je dit dan nog eens combineert met wat wrede toestanden en geslaagde gore, dan heb je een mooi sfeerbeeld. Het verhaal zelf laat ook gelukkig wel wat gelegenheid zien om diezelfde sfeer ten volle te benutten. Op zich is het nogal redelijk standaard en cliché maar met een goede uitwerking heb je soms niet meer nodig. De Castle Freak zelf is een lekker gestoord personage dat lekker los kan gaan op de inwoners van het kasteel en dat blijft gelukkig boeien. De film wordt nergens verrassend maar kent wel een aantal beklemmende en vieze scènes (wanneer Giorgio, de Castle Freak, uit zijn boeien ontsnapt door zijn duim af te bijten) en die zorgen ervoor dat je het cliché verhaaltje laat voor wat het is. Wat een geweldige effecten trouwens! Het sfeerbeeld dat hier wordt gecreëerd deed me vermoeden dat de film een stuk ouder was dan 16 jaar, ik dacht eerder dat het rond eind jaren '70 - begin jaren '80 draaide, maar zelfs dan nog is de gore wel erg goed geslaagd. De Castle Freak zelf ziet er enorm vies uit en ook de moorden zijn erg geslaagd.

Al had gisteren eigenlijk mijn frank moeten vallen dat dit helemaal niet zo oud kon zijn want ik herkende Jeffrey Combs als de geniale maar gestoorde Kevin Burkhoff uit The 4400. Hier was hij wel een stuk jonger maar toch weer geen 30 jaar. Soit, Combs is wel uitstekend als de gekwelde vader. Ik las dat hij en Stuart Gordon wel eens meer de verhalen van H.P. Lovecraft verfilmden (wel schandalig trouwens dat Gordon pas ergens op het einde van de film een verwijzing maakt naar Lovecraft maar wel doet uitschijnen alsof het zijn verhaal is) dus dat kan wel eens interessant gaan worden. Jessica Dollarhide is ook wel redelijk goed gecast als slachtoffer van dienst, al was het soms echt wel te overduidelijk dat ze wel degelijk kon zien. Oké, het moet enorm lastig zijn om dit te spelen maar in die scène waar ze naar beneden valt in de trappen naar Giorgio's kelder, weet ze perfect haar stok te vinden die daar ergens op de uitgestrekte vloer ligt. Soit, niet echt storend maar wel opvallend. Geweldige rol trouwens voor Jonathan Fuller als de Castle Freak.

Tegen praktisch alle verwachting in is dit toch een vermakelijke film geworden. De sfeer is beklemmend, de cast acteert op een solide niveau en het verhaal is standaard maar een perfecte kapstok voor dit soort films. Misschien toch maar eens wat meer van de samenwerking Combs - Gordon opzoeken.

Dikke 3.5*

1995? maar dat had ook 1985 kunnen zijn, waar blijft de tijd!

leuke film maar de spanning is er gauw uit omdat het mysterie van het monster al snel

duidelijk is, wat volgt zijn achtervolgingen door de gangen van het kasteel, okay,

beetje gillen, blote borsten, blote freak, en een politieagent met een flinke knuppel

in zijn hand

toch een film die je gezien moet hebben want het is een dol-dwaze die bij blijft

denk daarbij aan de sprong uit het raam van de Castle Freak, brrr

Grappig, dat gevoel had ik ook. Verouderd, maar op de meest positieve manier denkbaar. Levert een opvallend sfeervolle film op van een fantastische regisseur. Re-Animator zal hij nooit overtreffen, maar dat hij dit 10 jaar later nog op weet te brengen is eigenlijk enorm zeldzaam.

Om te beginnen is het een geweldige keuze wat betreft de locatie, waarmee de buit al half binnen is. Daarnaast gaat hij verder met special effects waar geen foutje aan te ontdekken is. Heel erg los gaat hij niet, maar die 'subtiliteit' staat de film goed. In principe een must see en daarom ook weer een perfecte release van Mr. Horror...

Weer een Mr. Horror presents die ik beter niet had kunnen kopen. Vooralsnog wat ik ook daadwerkelijk ervan heb aangeschafd en gekeken, viel me vies tegen. En ook deze film is het ook weer net niet. De locatie was prima te noemen en er hing ook een fijne sfeer omheen, maar de horrorscene's vielen me tegen.

Gordon's beste, naast dat ik From Beyond nog moet zien en Re-Animator eens aan een herziening moet onderwerpen. Sfeervolle film die inderdaad zomaar uit de jaren '80 had kunnen komen. En dat is in geval van campy horrorfilms alleen maar een pluspunt.

Het verhaal is niet onnodig moeilijk gemaakt. In feite is het niet meer dan de twee woorden die de titel maken. Geen verrassende plotwendingen of diepgaand achtergrondverhaal. Het draait gewoon om een freak die het nieuwe gezin terroriseert. Wat dat betreft had het iets mysterieuzer gemogen, daar waar je de freak al na enkele minuten vol in beeld ziet. Haast meteen is alles duidelijk.

De freak is echter goed vormgegeven. De scenes met hem en Rebecca bijvoorbeeld zorgen voor een erg ongemakkelijk gevoel. Zijn smerige klauwen, rotte tanden en het kreupele loopje kleurt de toch al niet te happy setting vies grauw. Van het kasteel is goed gebruik gemaakt, al heb je nooit echt het idee dat het enórm is. De continue bliksem die de gangen dreigend oplichten zorgen voor een kwaadaardige sfeer. Bodycount is niet hoog, maar de freak aan het werk zien maakt dat goed. De gore ziet er sowieso goed uit.

Castle Freak vliegt ook voorbij wat de speelduur perfect maakt. Geen topscore omdat het daarvoor net wat te weinig bijzonder is, maar goed verzorgd en vermakelijk is het zeker weten.

Kan er geen genoeg van krijgen, de toonzetting van Stuart Gordon en co. Echt genieten van de personages, de locatie en hoe de camera door de kasteel-ruimtes manoeuvreert, soms op de hielen van die gebochelde lomperik. Het potentieel van de locatie wordt weer ten volle benut, dit keer een Italiaans kasteel (en dan ook echt in Italië in plaats van een surrogaat-plek).

De rode lijn over jonge zoontjes vind ik origineel, en daaraan gekoppeld de relaties die mislukt zijn, onder druk staan of die 'geheim' zijn. De freak heeft ook iets tragisch; niet alleen weerzinwekkend maar ook meelijwekkend gezien zijn geschiedenis wat hem (en de film) meer maakt dan alleen maar een monster dat uit is op bloed.

Eng of spannend is het allemaal niet, wel sfeervol met een paar goede gore effecten en redelijk bizar / seksueel op z'n tijd. De scene met de freak en het hoertje is fantastisch

"There's somebody else here there's somebody in the castle!"

Deze '90s Direct-to-video film van Full Moon is een typische Stuart Gordon film. Sfeervol, Jeffrey Combs, goede make-up en goede opnames. Tot nu toe een van zijn betere werken. Laat je vooral niet afschrikken door het fijt dat de film is gemaakt voor VHS, de blue-ray versie van de film is in breedbeeld en zorgt ervoor dat de mooie cinematografie beter uit komt.

Jeffrey Combs speelt weer een prima rol, Barbara Crampton en Jessica Dollarhide deden het ook wel prima. Helen Stirling was ook wel grappig in het begin. Voor een horror-film is het acteerwerk ruim in orde en er is zelfs best aardige drama.

De film heeft een prima sfeertje met het kasteel, al vond ik dat het kasteel nog wel wat sfeervoller kon (het schijnt dat de CEO van Full Moon Entertainment er zelfs in woonde). De gore en make-up was helemaal in orde, zeker voor het beperkte budget.

Het verhaal is misschien in concept een beetje cliché maar de uitwerking vond ik eigenlijk prima gedaan. Wat wel niet werkt voor mij is dat ze een soort Frankenstein-achting medelijden voor de Castle Freak proberen te creëren, vanaf het moment dat hij die kat heeft verslonden (wat ik trouwens vreselijk vond om aan te zien) wilde ik namelijk al dat Combs z'n schedel zou inslaan, helaas komt hij minder bloederig aan z'n einde. De enige met wie ik wel medelijden heb in deze film zijn de vader en de dochter (en de kat natuurlijk ). Het einde werkt wel opzich.

Al met al was het wel een gave film van Gordon, zeker een van z'n beste.

Vandaag deze maar eens een kans gegeven en ik moet zeggen dat hij me best wist te vermaken.

De Italiaanse accenten en de agenten zijn me net iets te overdreven, maar verder zorgt de toevoeging van de blinde dochter wel voor wat meer levendigheid. Verder weet Combs hier ook nog wel een aardige rol neer te zetten.

Het hele subplot rondom de freak en de familierelaties is best sterk verzonnen en zorgt ervoor dat de freak ook nog een beetje meelijwekkend word. Verder weet Gordon hier en daar nog best leuk uit te pakken met de gore en de make-up fx. De freak zelf vond ik er ook goed en overtuigend uitzien.

De setting en de pompeuze soundtrack van Richard Band doen de rest.

Een mooi voorbeeld van een lowbudget film waarbij men duidelijk hun best heeft gedaan om met de beperkte middelen een zo sterk mogelijke horrorfilm te maken. Best tof, vooral voor liefhebbers van Gordon's jaren '80 werk.

Heerlijke setting! In een kasteel. Oud en donker met vele kamertjes, gangetjes en nare geluidjes. Kan het creepier. Kan het sfeervoller. Ja, de setting is grandioos.

Het verhaal is matig. Veel toevalligheden en krampachtige pogingen om zaken met elkaar in verband te brengen. De probeersels om psychische laag in de personages aan te brengen komen zelfs zielig simpel over. De personages worden er tevens niet minder nietszeggend door.

De visuele handicap van de dochter werkt goed. Als kijker weet je meer en bestaat de mogelijkheid tot meeleving en kunnen meelijwekkende gevoelens van frustratie de kop opsteken als dochterlief weer eens niets doorheeft. Ach, lief kind wel.

Het monster gedraagt zich in beginsel nogal stuntelig en gaf mij reden tot veel vrolijkheid. Lijkt me geen goede introductie voor een schrikwekkend creatuur. Als het monster vanaf een bepaald moment zich aan serieuze hardcore Gore zet, is het in eerste instantie even twijfelachtig of zijn bizarre gedrag de lachlust mag opwekken of niet. Het antwoord luidt nee, maar het duurt even voordat dit kwartje valt. Als het kwartje is gevallen, bevalt het monster goed.

De slotscènes waarin zaken manmoedig worden rechtgezet is wel erg theatraal en doet afbreuk aan de indrukwekkende monsterlijke Gore die we net hebben verstouwd. Niet spannend en een zwak slotakkoord.

Castle Freak is een horrorfilm, waarin de sfeer, het uiterlijk van het monster en de Gore indruk maken.

Leuke film. De sfeer zit er goed in en combs is leuk om naar te kijken. Ik had wel wat meer smerigheid verwacht. De film is wat dat betreft wat tam, maar dat doet geen afbreuk aangezien de film gewoon solid is.

Als groot fan is regisseur Stuart Gordon niet bepaald onbekend met het werk van horrorschrijver H.P. Lovecraft. In totaal maakte hij zeven films die als basisconcept een verhaal van de schrijver hadden. Deze film is dan ook gebaseerd op Lovecraft’s “The Outsider” Hoofdrolspelers uit Re-Animator en From Beyond, Jeffrey Combs en Barbara Crampton spelen wederom in de film en een sterk Gotisch aandoend griezelsfeertje en een behoorlijke dosis grimmigheid maken de boel compleet.

De ellende begint allemaal als de Amerikaan John Reilly een Italiaans kasteel erft en besluit om samen met zijn gezin af te reizen naar zijn nieuw verworven landgoed. De kerkers van het monumentale kasteel herbergen echter een luguber geheim... Het Italiaanse kasteel was een perfect decor voor een verhaal als dit. Het acteerwerk was redelijk goed. Echter is ‘Castle Freak’ natuurlijk ook niet helemaal zonder gebreken. Zo was Gordon heel wat zuiniger met bloed en lichaamsdelen dan in veel van zijn andere (horror)producties, maar dit neemt niet weg dat deze film ook wel een paar verontrustende scènes bevat. Misschien kwam het doordat de regisseur de film maakte met een bedrag van $ 500.000, wat zijn kleinste budget ooit was. Toch wist Stuart Gordon met dat budget een erg goede en vermakelijke genrefilm te maken!

Bijzonder sfeervol horrorwerkje die op een eenvoudige manier de kijker weet te boeien tot het eind. De locatie is top : een geweldig groot kasteel met heel veel kamers, gangen en een enge kelder. De sfeer is uitstekend dankzij het kolossale kasteel dat een zeer naar geheim met zich mee draagt. De cast is overtuigend en het monster ziet er behoorlijk eng uit. Een creep van formaat die nochtans in begin van de film enig sympathie weet op te wekken, maar gaandeweg zich door omstandigheden toch tot een bloederige engerd ontwikkelt. Het verhaal wordt zorgvuldig opgebouwd met aandacht voor de verschillende personages. Er zitten niet zoveel kills in het verhaal, maar de scène met het hoertje is ééntje om in te lijsten. Jammer van de simpele uitwerking naar het einde toe, al sluit het wel aan bij heel het concept van het verhaal. Echt genoten van dit horrorwerkje dat ik op voorhand niet zo hoog had ingeschat. Zo zie je maar 7,5/10

"I didn't kill her, I fucked her, Okay?”

Rond het begin van de horrorchallenge heb ik de fantastische film ‘From Beyond’ gezien, en zei ik ook dat ik graag meer films met Barbara Crampton wou zien. Toen ik zag dat er nog een film was uit de zak van ‘Stuart Gordon’ met daarin ook ‘Jeffrey Combs’ en ‘Barbara Crampton’ heb ik direct deze film in mijn kijklijst gegooid. Nu aan het einde van de challenge moet ik nog een aantal films kijken, en daar hoorde deze film ook echt bij. Want met dat power-trio wil ik graag nog wel meer films zien dacht ik, alleen wellicht heb ik wel het gevoel dat de film me toch een beetje tegenviel. Al denk ik persoonlijk wel dat ik misschien te hoge verwachtingen had geschept voor deze film.

Overigens wel op het eerste oog een vrij sfeervolle film. Zo'n kasteel doet mij altijd wel wat, de film verteld op het begin dat er wat woont wat niemand eigenlijk mag weten maar, kibbelt toch rustig voort. Eigenlijk neigt de film constant naar de komst van de ‘Castle Freak’ maar, het duurt allemaal heel lang. De film neemt zijn tijd maar, ik had wel gehoopt op misschien iets meer belevenis. Eigenlijk alleen het laatste half uur is dan echt interessant te noemen, en ook daar mis ik misschien toch een beetje meer dat horrormoment, het ‘echte’ gore of misschien wel een beetje spaning. Wel is (zoals ik al zei) de film onwijs prachtig gemaakt, een leuke setting maar dat monster vond ik er ook heel goed uit zien.

De cast deed het in mijn ogen ook een stukje minder. Combs kan gewoon niet evenaren zoals hij liet zien in zijn andere film (Re-Animator, From Beyond) en ook Crampton deed het in mijn ogen toch wel echt een tikkeltje minder. Jammer, want dat zijn wel echt de twee waar ik de meeste hoop op had gelegd.

Toch wel erg blij dat ik deze film had gezien. Want het was gewoon een vermakelijke anderhalf-uur en dat monster zag er echt goed uit. De horrormomenten die deze film had, was ook wel echt heel goed, voornamelijk de gore die deze film had. Al had ik misschien wel iets meer willen zien, zoals ik al eerder zei. Leuk om eens te zien, al had er wel meer uitgehaald kunnen worden in mijn ogen.

Castle Freak is een film die al veelvuldig in de horrorchallenge voorbij is gekomen... Wellicht dat de tot de verbeelding sprekende poster daar een rol in speelt; of men komt gewoon voor regisseur Stuart Gordon en Jeffrey Combs, en JM is een beetje een pervers mannetje. Wie weet, het een hoeft het ander natuurlijk niet uit te sluiten.

Ik vond Castle Freak aangenaam wegkijken. Hoewel de Lovecraftiaanse component voor mijn gevoel niet enorm aanwezig was, is het nochtans gebaseerd op zijn korte verhaal 'The Outsider'. Hoe dan ook, Gordon maakt er zoals je mag verwachten een lekkere pulpy horrormysterie van met een freaky kasteelmonster, een blind meisje, vochtige kerkers, mismaaktheid, sex en afgehakte pielemuizen van.

3,2*