menu

The Golden Arrow (1936)

mijn stem
1,86 (7)
7 stemmen

Verenigde Staten
Komedie
68 minuten

geregisseerd door Alfred E. Green
met Bette Davis, George Brent en Eugene Pallette

Een werkneemster in een cafetaria wordt door een marketingmanager van een parfumfabrikant ingehuurd om het leven van de niet bestaande Daisy Appleby te leiden, erfgename van een fortuin. Hiermee kan het bedrijf een commerciële slag slaan. Daisy ontmoet al snel mede-high society lid Johnny Jones en sluit met hem een nephuwelijk om gelukzoekers weg te houden. Maar Johnny, die eigenlijk straatarm is, krijgt al snel genoeg van haar en ontdekt bovendien dat ze niet is wie ze zegt dat ze is.

zoeken in:
rick@themovies
Laatste contractfilm van Bette Davis bij Warner Bros.

Pure fluf. Met een speelduur van krap aan 65 minuten is er van een echt uitgediept verhaal geen sprake. Het is een soort screwball comedy maar het scenario en de dialogen missen scherpte, waardoor het allemaal nogal flauw blijft.

De film draait dan ook vrijwel volkomen op de acteerprestaties van Bette Davis en haar tegenspeler George Brent. En die zijn nog best aardig.

Leuk voor even tussendoor, meer niet.

avatar van Metalfist
1,0
Ik had wel betere dingen kunnen doen met mijn tijd

Ik heb het al meer gezegd maar Bette Davis is een actrice die ik heb moeten leren waarderen. Ik begreep niet waar ze haar status vandaan haalde maar langzaamaan begon ze me toch meer en meer te interesseren. Ondertussen begin ik toch wel een redelijk groot aantal films van La Davis gezien te hebben maar The Golden Arrow was me volstrekt onbekend. Gisteren nog wel zin in iets kort en dit voldeed aan mijn wensen.

Maar dit is by far het slechtste dat ik van Davis gezien heb. Al gebiedt de eerlijkheid me te zeggen dat dat niet de schuld van de actrice zelf is doordat het verhaal gewoon enorm saai is. Waar ik dan ook altijd enorm moe van word is het gefladder van de ene naar de andere man. Hier draait het er de hele tijd om dat Daisy verliefd is op Jones. Voor een hoop redenen lukt die relatie niet en gaat ze wat aanpappen met een jeugdvriend in de hoop Jones jaloers te maken. Dan wordt er nog wat over en weer geslagen met een aantal blauwe ogen ten gevolge en komt Daisy dan toch uiteindelijk terug bij Jones terecht. Dit druist geheel in tegen de rest van de film en dat is toch altijd zo enorm jammer. De film moet trouwens ogenschijnlijk overkomen als een screwball komedie wegens de snelle dialogen en meer maar daar is maar bitter weinig van te merken.

De oudste Davis films die ik tot nu toe heb gezien, ik heb Of Human Bondage hier nog wel op DVD liggen maar nog altijd niet gezien. Ik ben dan eerlijk gezegd ook meer een fan van de oudere Davis met The Anniversary als hoogtepunt. Hier probeert ze altijd nog een femme fatale te spelen (iets wat grandioos mislukt want ik heb nooit begrepen wat men zo schoon vindt aan haar maar het kan er maar nipt mee door. Wanneer ze wat meer begint te manipuleren wordt het allemaal een stukje interessanter maar dan is het al ruimschoots te laat. Davis was trouwens ook niet echt al te content met de promotie rond de film. Normaal gezien ging de film iets later uitkomen maar wegens het succes van Davis en de bijhorende Oscar voor Dangerous werd de film snel snel afgewerkt. Davis kon het niet verkroppen dat haar degelijke rollen geassocieerd gingen worden met dit misbaksel en het resulteerde dan ook in haar laatste contractfilm voor Warner Bros. De tegenspeler van Davis is deze keer George Brent (het zou niet de laatste keer zijn) en ook hij probeert er zeker en vast nog iets van te maken. Het lukt hem nog wel maar echt goed wordt het nooit.

Bah, geen fan van deze Golden Arrow. Het verhaal is niet al te boeiend en zelfs met deze korte speelduur slaagt men er toch nog in om de boel enorm hard te laten slepen. Naar het einde toe wordt het iets interessanter maar dan is het kalf al lang verdronken en doet het einde zelf de film finaal de nek om. Davis en Brent proberen maar daar is ook alles mee gezegd.

1*

avatar van Mochizuki Rokuro
2,0
Ik vond m niet zo desastreus als het gemiddelde of de posts hier doen vermoeden. Maar echt een topper is het ook niet, nee. Wat de film vooral bijzonder maakt is dat Brent en Davis (ze speelden in 11 films samen) dat het een vrij lichtvoetige komedie is. Daar zijn er niet veel van met dit duo (zo ze er al zijn). De screwball was in opkomst (deze komt er net voor qua tijd) en hoewel deze het op alle fronten aflegt (scherpte, snelheid, etc) zijn er zeker goede scènes. Het geheel is alleen nogal onsamenhangend. En Davis is nu eenmaal beter als ze kwetsbaar én vilein is. Dat is hier niet het geval. Maar ik vond het wel aangenaam, omdat ik het fijn vond haar eens in deze a-typische rol te zien.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:43 uur

geplaatst: vandaag om 18:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.