The Food of the Gods (1976)

Ongeloofwaardge film met hele treurige special effects

( zelfs voor de jaren 70)

Saai verhaal .

Houterig acteerwerk en veel donkere nachtscenes.

2*

Die slow motion ratten (om ze zo groot te laten lijken) en die reuzenkip heb ik nooit uit mijn geheugen kunnen wissen. Wat dat betreft is de amusementswaarde hoger dan je zou verwachten.

Is deze al op dvd te krijgen in Nederland?

Neen, maar hij komt op 11 september wel uit in de States.

http://www.axelmusic.com/productDetails/027616087621

Niet al te beste horrorfilm uit de jaren 70 met inderdaad nogal slechte special effects. Opvallend vond ik wel dat er blijkbaar heel wat echte ratten gedood werden. Normaal wordt er op voorhand gezegd dat er geen dieren mishandeld werden voor een film, hier dus niet.

Zin voor realisme is natuurlijk ver te zoeken, maar de film hoort dan ook bij het genre sciencefiction/horror. Dus daar reken ik deze film sowieso al niet op af. Het gegeven is wel leuk en er is toch genoeg te beleven. Wel jammer dat veel scènes in het donker werden gefilmd. Ook de aanvallen van de ratten zien er wat onduidelijk uit. Maar er vloedt toch wel voldoende bloed.

De reuzekip, de grote wormen, de wazige donkere grote wespen.... leuk , maar vaak te donker weergegeven. Het acteerwerk stoorde mij niet zo, wel het personage die de hoofdacteur speelt. Wat een irritante houding. Toch een voldoende wegens het concept en het feit dat de film nu heel wat ingeboet heeft, maar voor die tijd behoorlijk is. 6/10

Dit is Bert I. Gordon zoals bij bijna al zijn horrorfilms low budget en geen al te beste effecten. Ik moet echter zeggen dat deze toch een stuk vermakelijker was dan bijvoorbeeld Empire of the Ants. Ik heb mij er niet mee verveeld en er zat best nog wel een leuk verhaal achter niet dat dit met dit soort film erg belangrijk is. Zo nu heb ik ze bijna allemaal gehad van deze regisseur.

Noodless misschien heb jij een versie in slechte beeldkwaliteit gezien, want ik heb toch niet veel donker gefilmde scènes gezien?

Als er één ding goed aan de low-budget film is dan is het wel dat er geen tijd wordt verloren! Het toont bijna onmiddellijk waar het omdraait; reusachtige moorddadige beesten. Het is de tweede film van regisseur Bert I. Gordon die zich licht heeft gebaseerd op de roman The Food of the Gods and How it Came to Earth van H.G. Well’s. De eerste film was Village of the Giants (1965) De regisseurs bijnaam is Mister B.I.G. Die bijnaam kreeg hij niet alleen omdat het de letters van zijn naam waren maar ook voor het soort films wat hij maakte! Films over reusachtige! Net zoals in het verhaal draait het om het voedsel wat alles laat groeien tot reusachtig formaat.Echter onder het vermelden van “God gave it to us,” komt dit eten nu rechtstreeks uit de grond. Kippen, wormen, bijen en ratten alles wat ervan het voedsel eet krijgt het maatje: Kingsize. Soms zien we dit met echte beesten, maar soms ook met special effects. De regisseur levert hiermee een erg charmante film met een hoog amusement waarde en zelfs met nog heel wat bloederige scenes ook!

Net zoals de gisteren bekeken Horror film "Dogs (1976)", komt ook deze Sciencefiction / Horror film uit hetzelfde jaar, namelijk 1976, en oogt het eveneens allemaal goedkoop en zeker m.b.t. de speciale effecten, waarbij men gewoon normale ratten heeft gebruikt die zich mogen uitleven op miniatuur gebouwen en voertuigen (o.a. een camper).

In dit verhaal draait het om de Amerikaanse footballspeler Morgan (Marjoe Gortner), die met twee vrienden, te weten Davis (Chuck Courtney) en Brain (Jon Cypher), gaat jagen op herten op een afgelegen Canadees eiland, waar één van hun opeens dodelijk wordt aangevallen door een zwerm reusachtige wespen. Op zoek naar hulp stuiten ze op een nabijgelegen boerderij met een schuur, waarin enorme grote kippen zitten. Na een uitgebreide strooptocht over het eiland blijken alle dieren op één of andere manier buitensporig groot te zijn, waarbij het lijkt of de natuur wraak wilt nemen op de mens.

Hoewel het nergens spannend of eng (eerder flauw) wordt, weet deze film wel te vermaken en gebeurt er ook genoeg en dat ook nog eens in een hoog tempo. De grote dieren gaan lekker tekeer (waarbij er vijf dodelijke slachtoffers vallen en waarbij ook vrij veel bloed te zien is) tegen de mens en vooral de ratten (waar men niet echt diervriendelijk mee omging en dan doel ik op de filmmakers) onder leiding van een witte rat, die centraal staan in dit verhaal. Met name de scène waarbij de ratten Mr. Skinner (John McLiam) in zijn Volkswagen Kever te grazen nemen, was best grof.

Buiten grote ratten, wespen (zagen er zeer nep uit) en kippen, zien we verder een grote agressieve haan en grote wormen, die er best aardig uitzagen. Het einde (opblazen van een dam, waardoor de ratten verdrinken) was best aardig en heeft zowel een goede als een slechte afloop en de slechte afloop heeft betrekking op de verspreiding van de oorzaak voor de grote dieren, die ook de mens zal gaan raken (via de melk van de koeien).

Dat deze film weet te vermaken komt ook door de cast en vooral door hoofdrolspeler Marjoe Gortner, die zijn verantwoordelijkheden neemt op het eiland en ook nog eens sympathiek, dapper en vindingrijk is. Ik kon me dan ook goed voorstellen dat bacterioloog Lorna Scott (Pamela Franklin) gelijk onder de indruk was van hem, toen hij vermanend begon te praten tegen haar klootzak van een baas, te weten Jack Bensington (Ralph Meeker), die alleen aan zichzelf denkt en aan geld.

De cast bestaat eigenlijk allemaal uit onbekende acteurs en actrices, waarvan Ida Lupino (als de gelovige Mrs. Skinner, die samen met haar man woont op de boerderij en die een bron op hun land hebben, welke de oorzaak is van de grote dieren) misschien wel de bekendste is. Ze kwam overigens best grof aan haar einde door een rat.

Veel stelt het allemaal niet voor en deze Sciencefiction / Horror film is waarschijnlijk ook gemaakt voor een appel en een ei, maar desondanks weet deze film toch te vermaken en kijkt hij met circa 85 minuten ook best lekker weg.

P.S. de poster mag er best wezen en de grote rat daarop is zeker van toepassing in het verhaal, maar niet de schaars geklede vrouw met de nachtjapon. In het verhaal hebben de acteurs (zeven in totaal en daarbij zit ook de veerboot begeleider met zijn rode handschoenen) en actrices (buiten Pamela Franklin, Ida Lupino ook nog Belinda Balaski in de rol van de hoogzwangere Rita, die tijdens de ratten aanval op de boerderij bevalt van een jongen) juist veel kleding aan en dat omdat het koud was toen deze film werd gemaakt.

Nog zo'n reuzen-dieren SF. Het concept vond ik eigenlijk nog aanvaardbaar. Maar sommige speciale effecten waren toch wel beneden alle peil. De kippen en de ratten vielen nog mee. Maar die reuzenwespen en gigantische rupsen waren gewoonweg lachwekkend.

2*