Alvin and the Chipmunks (2007)

Moeilijk om deze film te beoordelen, aangezien de film toch voornamelijk gericht is op kinderen. Voor hen zitten er dan ook hele leuke elementen in, want de eekhoorntjes zijn erg leuk gemaakt. Voor volwassenen is het allemaal net iets minder want de film is ontzettend voorspelbaar en het ligt er allemaal wel erg dik bovenop wat er gaat gebeuren. Weet best dat het een familiefilm is, maar ik heb leukere gezien, die ook echt leuk waren voor volwassenen.

Ik houd het bij 2,5*

Vermakelijke film, zeer goede animatie van de knabbelaars en een

grappig verhaaltje eromheen.

De muziek gaf natuurlijk een extra meerwaarde vanwege de grappige stemmetjes.

Wat wil een kind nog meer!

Flauwe kinderfilm.

En ondanks dat Lee mij sterk deed denken aan Bruce Campbell, zit er verdomd weinig humor in deze film. Zelfs de liedjes missen net dat kleine beetje van vroeger. Al zijn ze tevens bijna de enige reden om de film af te kijken. Naast de beestjes zelf.

Alleen leuk voor de hele kleintjes.

Doorsnee.

Ach.. wat kun je er over zeggen. Een kinderfilm, die ik dus ook op mijn werk gezien heb. Zelf ben ik er niet kapot van, maar het was leuk om te zien hoe goed de kids er op reageerden. De stemmetjes gingen mij al snel irriteren, maar als je even doorbijt wen je er wel aan. Leuk voor een keertje, maar ik hoef hem niet snel nog een keer te zien.

Net een voldoende.

Flauw middelmatige irritante kinderfilm.

De tekenserie/films waren wel geinig.

Het opvallende is dat bij een kinderfilm altijd dieren kunnen praten. Het kan dan ook nooit een gewoon dier zijn want dan is het niet leuk en ordinair voor kinderen. Had dan ook last van ADHD figuurtjes.

De stemmetjes waren vrij irritant (het werkte zelfs op mijn zenuwen). Normale stemmetjes krijgen diertjes ook al niet meer.

De film is wel vermakelijk als de diertjes even niet meer te voorschijn komen. Chipmunks heb ik in het echt weleens gezien maar daar waren ze wel wat leuker.

2,0 voor de vermakelijke stukken zonder de chipmunks en voor de moeite.

Ik kijk dan ook niet uit naar de tweede film want dat zag er ook aardig irritant uit.

Deze eens bekeken en het is geen zo'n bijzondere film.

Een familiefilm met een standaard verhaal. Jason Lee die het hoofdpersonage speelt vond 'k wat miscast. Hij had niet echt veel uitstraling. De grondeekhoorns zagen er goed en schattig uit.

Het kerstliedje was wel een leuk liedje, maar de rest van de liedjes waren een stuk minder.

Verwacht een film waar je niet veel moet bij nadenken, die eens goed is om via tv te bekijken.

Enige tijd geleden het deel uit 2011 al gezien (Chipwrecked). Nu werd het eens tijd om dit eerste deel te bekijken. Dit deel is weliswaar beter, maar vond het op bepaalde fronten toch nog wel matig. Het is met name zeer voorspelbaar en maar zeer zelden echt grappig.

De acteerprestaties waren oké. Ik ergerde mij dood aan het personage Ian, maar ik vermoed dat dat ook wel grotendeels de intentie was en dat de schuld niet bij de acteur gelegd kan worden. Dave is een ontiegelijk kinds personage, dat eigenlijk zeer volwassen over zou moeten komen. Zijn intenties zijn daarentegen ook daadwerkelijk om volwassen te zijn. Toch kwam hij totaal niet volwassen over. Mogelijk omdat het een kinderfilm betreft en zij zich moeten herkennen in het personage. Ik heb mij er aan geërgerd. Hij had prima een volwassen vaderrol neer kunnen zetten.

Het verhaal op zich is leuk, maar zoals eerder aangegeven voorspelbaar. Daardoor soms ook wat traag, omdat je toch al weet wat er gaat gebeuren. Theodore heeft de schattigheidsfactor en raakt deze de gehele film niet kwijt. Simon komt niet altijd even slims over, terwijl hij het genie van de drie zou moeten zijn. Ik hou juist van zijn personage wanneer hij zo vreselijk bijdehand doet en de andere twee er niets van begrijpen. Alvin is gewoon Alvin, valt verder weinig over te zeggen.

Verder is het allemaal best prima gemaakt. De chipmunks zijn prima, hun stemmen zijn oké. Kom dan ook op mijn meest gegeven stem hier op MM: 3*.

Het moest er een keer van komen en aangezien we nog steeds druk zijn met de herzieningen en deze trilogie ook in die lijst staat, en het handige was ook dat de films nog te vinden zijn op Netflix, dus ik pak de gehele trilogie gelijk mee dit weekend maar man ó man wat is dit lastig uit te zitten. Het was in 2004 dat ik deze films voor het eerst gezien heb (en wanneer hij dan ook uit kwam) waar ik me van kon herinneren dat ik de films ‘fantastisch’ vond. Nu een paar jaar later in de herziening walg ik er eigenlijk van en kan ik merken dat mijn interesse in verloop van de jaren wel wat verandert is, en hoewel ik hier eerder nog van kon genieten ben ik er langzamerhand niet meer van onder de indruk.

Misschien was het wel beter dat ik de film rond kersttijd had gekeken, aangezien de kerst beelden je nog om de oren willen vliegen. Maar om de film nou super slecht te gaan noemen, dan zeg ik nee. De film is kinderlijk, best logisch, en staat me totaal niet meer aan op alle fronten. Het verhaal was best saai om te volgen, en nogal dun maar het concept vond ik nog redelijk geslaagd, al was ik daar ook geen grote fan van.

Er is eigenlijk niet echt een cast om op te noemen, drie eekhoorns die best slecht er in werden geanimeerd en Jason Lee als Dave was best irritant en de meest irritante persoon uit de hele film was David Cross, verschrikkelijke acteur.

Het verhaal was simpel. Dave wil graag een sing en songwriter worden en hier mee door breken waar hij constant mee aanklopt bij Ian. Op een dag word er een boom omgehakt die vervolgens naar de platenmaatschapij gaat bij Ian waar die eekhoorns in leven. Ze liften mee met Dave en eenmaal aangekomen in het huis van Dave doet hij de ontdekking van hun aanwezigheid, hij merkt dat ze praten maar merkt ook dat ze goed kunnen zingen. Hij maakt een lied voor ze en breken vervolgens door. Nadat Ian hun om gepraat had om bij Dave te vertrekken, weet Dave’s ze weer terug te halen en leven ze allen nog lang en gelukkig.

Naja, leuk om weer eens te zien, dat wel maar, zo’n grote fan ben ik niet meer van deze films en dat is soms wel spijtig. We groeien denk ik allemaal wel op en ik denk dat ik de Animatie tijd nu wel een beetje gehad heb (al is Japanse animatie nog wel fun om zo nu en dan eens te zien).

2.5*

Als kind nog vaak naar Alvin en z'n Boefjes (zoals het in het Nederlands gekend stond) gekeken, als jongvolwassene dan ook enkele van deze live action films gekeken en vond ze toen wel knap gemaakt. Nu nagenoeg 20 jaar later vind ik het eerder matig, maar dit soort films zijn dan ook gericht op een jonger publiek, en de kinderen smaakten het wel.