Bandolero! (1968)

Leuke film met sterrencast en een bepaald sfeertje, wat vooral door het aanstekelijke theme wordt versterkt en wat ik sinds ik de film voor het eerst zag, zo'n 25 jaar geleden niet meer uit mijn hoofd is te krijgen (zit het nu te neurieen, hihi!).

En voor Rachel had ik altijd al een zwak!!

3 sterren! (minstens!)

PS: wel een beetje zonde dat in de filmbeschrijving de verrassing aan het begin nu wordt verklapt, misschien dat dat iets veranderd kan worden?

Ik weet niet precies waarom, maar deze film heeft iets. Ik heb deze film denk ik wel 20 keer gekeken vroeger, omdat we hem thuis op video hadden. Na vele jaren zag ik hem vandaag eindelijk weer eens terug, nu op tv.

Het melodietje ben ik in al die jaren nooit kwijt geweest en zit nu nog weer wat steviger in mijn geheugen; erg mooi. Het acteren is goed, de kleuren en omgeving erg mooi en goed gefilmd ook naar mijn idee. Ook een erg mooie shootout.

Het verhaal is zoals in vrijwel iedere western niet veel, maar is hier wel zeer goed uitgevoerd. Misschien wat standaard, maar dat maakt me niks uit. Ik heb weer genoten van de film, zoals ik dat eerder ook deed. 4,5* van mij!

Bijna een dertien in een dozijn western. Eigenlijk zorgen alleen de acteerprestaties en de aanwezigheid van met name Stewart, Martin en Welch dat de film opvalt. Met name het eerste half uur hield goed mijn aandacht vast. Daarna was het toch vrij standaard, hoewel het einde op zijn minst bijzonder genoemd kan worden.

Voor mij toch een bovengemiddelde western, vooral door het spel van Stewart (grandioos) en Martin. Het eerste halve uur vind ik het meest sterke van de film. De manier waarop Stewart speelt, inderdaad wat komedie-achtig, vind ik geweldig gedaan. (geen idee meer of het klopt, maar qua stem moest ik aan Malle Pietje denken uit Swiebertje.)

Het vervolg van de film is meer serieus en zakt af en toe wat in met de diverse pogingen van deze en gene om de aandacht van Raquel Welsh te trekken. Welsh is buitengewoon fraai om te zien, maar haar rol vond ik niet echt bijzonder.

Een bovengemiddelde 'entertainment Western' met een uitstekende cast en een prima verhaal, van begin tot eind. Bandoleroi! laat voor mij die andere bekende entertainment Westerns als El Dorado en Rio Bravo achter zich vanwege minder luchtig plot, minder humor (dus geen 'Stumpy's' en knullige Mexicanen) en geen over-acting.

Het eveneens bovengemiddelde DVD beeldkwaliteit en stereo-geluid helpt nog bij het extra genieten van deze Western. De Blu-ray zal zeker helemaal top zijn.

Vanwege het door elkaar lopen van stills en promo-shots was ik qua rol van Raquel Welch op het verkeerde spoor gezet. Ze staat daarop geregeld afgebeeld als een soort gewapende guerrillastrijdster (zelfs op de DVD-cover), maar dat gebeurt pas in de Western 100 Rifles, een jaar later.

Raquel heeft slechts korte zinnen met Spaans accent en moet vooral mooi zijn (en is dat dan ook). Qua invulling van haar rol schiet zij t.o.v. de rest van de cast wat te kort en moeten we wachten tot 100 Rifles (of Hannie Caulder in 1971). Mijn enige minpunt eigenlijk.

Dean Martin en Jimmy Stewart zijn goed op dreef en lijken er zin in te hebben.

George Kennedy vind ik over de hele linie wat aarzelend; had wat meer pit mogen hebben.

Van de meedogenloze Bandoleros gaat echt dreiging uit, zeker hun aanvoerder. Van mij had ie ook in The Magnificent Seven gemogen i.p.v. Elie Wallach.

Ditmaal ook geen 'Hollywood einde'.

Bandolero! is een naar mijn indruk ondergewaardeerde Western (moest toen ook nog opboksen tegen die absolute Western-topper release in datzelfde jaar: Once Upon A Time In The West), maar samen tonen ze weer aan dat dit een geweldig genre is. Snel weer kijken, maar dan liefst in Blu-ray!

Een welverdiende IMDb score van *7,5/10.

Bandolero! is een prima en erg vermakelijke film die het vooral moet hebben van een uitstekende cast. Hoofdrollen van James Stewart, Dean Martin en George Kennedy zorgen ervoor dat het van begin tot eind erg lekker wegkijkt en de aanwezigheid van Raquel Welch is daarbij een erg mooi extraatje. Tussen alle spaghettiwesterns door stond Andrew Victor McLaglen eigenlijk altijd garant voor prima westerns van Amerikaanse bodem en met een film als deze bewijst hij toch maar weer een erg goede en constante regisseur te zijn. Want of het nu een John Wayne of een James Stewart is, geef hem de beschikking over een (of meerdere) topacteur(s) en hij geeft je er een zeer vermakelijke western voor terug.

Larry McMurtry, schrijver van het bekende Lonesome Dove, zal de film overigens ook wel gezien hebben want de namen van sheriff July Johnson en deputy Roscoe klonken me wel erg bekend in de oren (na het zien van de miniserie die op zijn meesterwerk gebaseerd is).

Goeie film waarin een beul naar een stadje afreist om vijf veroordeelde criminelen op te hangen. Een prima western die wellicht niet echt vernieuwend of origineel is, maar wel solide. Het verhaal kent genoeg vaart en er gebeurd ook genoeg om het onderhoudend te houden. James Stewart zet zowel een vermakelijke als goeie rol neer.

Toch wel inmiddels een zeer oubollige dertien in een dozijn Western film, waarvan het verloop van het verhaal zeer clichématig is, op het einde misschien na dan.

Het verhaal (speelt zich af in Texas in 1867 en het draait daarbij om een mislukte bankoverval in het plaatsje Val Verde door een bende onder leiding van Dee Bishop, waarbij de bende wordt opgepakt door de sheriff en waarna men veroordeelt wordt tot de dood door ophanging) vond ik eerlijk gezegd behoorlijk afgezaagd, is aan de flauwe kant en bevat eigenlijk ook best veel clichés. Bovendien is het hele verhaal behoorlijk voorspelbaar en zit er enkel op het einde een verrassing in het verhaal als beide broers Bishop doodgaan, op een typische ouderwetse Hollywood manier.

Het eenvoudige verhaal is eigenlijk opgebouwd uit drie gedeeltes, in de eerste 35 minuten (overigens wel het beste en leukste gedeelte van het verhaal) krijg je te maken met de mislukte bankoverval door de bende en hun ontspanning met de hulp van Mace Bishop (oftewel de broer van Dee Bishop). In de 35 minuten daarna krijg je te maken met de vlucht van de bende (waarbij men ook nog eens de vrouw Maria Stoner ontvoerd) naar Mexico en de achtervolging die wordt ingezet door de sheriff en zijn aanhangers. En in de laatste 35 minuten van het verhaal komt de bende aan in het verlaten Mexicaanse plaatsje Sabinas, waar zich dan het einde afspeelt en waar de bende geconfronteerd wordt met de sheriff en zijn aanhangers en ook nog met een bende Mexicaanse bandieten (oftewel "Bandoleros"), die iedere gringo (oftewel Amerikaan) die ze tegenkomen vermoorden.

Visueel (decors en landschappen) gezien zag alles er best aardig uit en ook zit er regelmatig wat pief paf poef schiet actie in met als hoogtepunt op het einde als de bende samen met de sheriff en zijn aanhangers de Mexicaanse bandieten bestrijden. Dat gedeelte is nog best hard (althans volgens de jaren 60 standaard) en ook verrassend, omdat daarbij alle bende leden worden gedood door de Mexicaanse bandieten en ook beide broers Dee Bishop en Mace Bishop Echter voordat zij doodgaan, vertellen ze natuurlijk eerst nog het één en ander voordat ze op een typische destijdse Hollywood manier doodgaan.

De sterrencast van destijds (op Raquel Welch na dan, is daarvan ook iedereen inmiddels dood) deed het best verdienstelijk en natuurlijk de hoofdrolspelers Dean Martin (in de rol van Dee Bishop die de leider is van de bende en die verliefd wordt op Maria Stoner en andersom geldt dat ook, over clichématig gesproken) ) en James Stewart (in de rol van de goedaardige Mace Bishop). De laatste zorgt overigens ook voor wat glimlach humor in het verhaal en zeker in het eerste gedeelte daarvan. George Kennedy (in de rol van sheriff July Johnson, die ook verliefd is op Maria Stoner) deed het ook verdienstelijk en in mindere mate ook de mooie Raquel Welch (in de rol van Maria Stoner, waarbij haar rijke man Nathan Stoner tijdens de bankoverval wordt doodgeschoten), maar zij is natuurlijk vooral gecast vanwege haar uiterlijk. Vanwege dat en omdat een aantal personen verliefd zijn op haar in dit verhaal, had men haar beter Maria Boner kunnen noemen Verder was het leuk dat Denver Pyle ook een klein rolletje had in deze film en hij is natuurlijk vooral bekend van zijn rol als Uncle Jesse in de legendarische televisieserie "The Dukes of Hazzard (TV Series 1979–1985)".

Omdat ik deze film inmiddels behoorlijk oubollig vond en het clichematige verhaal eigenlijk ook maar weinig voorstelt, heb ik me niet echt vermaakt met deze Western film en vond ik deze film vooral nog het kijken waard vanwege de bekende sterrencast van vroeger.

Dat ik nog niet gestemd heb voor deze film, dat verwondert mij toch wel. Zo zie je maar, er zijn zooo veel films die een mens in zijn leven te zien krijgt! En dankzij forums als deze, wordt je eraan herinnerd en kun je ze nog eens herbekijken. Als je ze tenminste nog kunt vinden...

Inderdaad, wat een sterrencast! Vooral Dean Martin is mr. Cool en heeft enkele grappige oneliners in deze film. En Raquel Welch was een beeld van een vrouw.

Bandelero! is een fijne western met een vaak grappig-ironische ondertoon. De film heeft ook een ander toontje dat grimmiger en cynischer is. De toontjes wisselen. Het verhaal kent weinig originaliteit, maar loopt lekker door. De film drijft erg op de cast en die is bijzonder aangenaam. Althans grotendeels.

James Stewart is er één van. Geweldige rol weer. Zijn opening als plichtsgetrouwe beul is heerlijk materiaal en goed voor een brede lach. Met Dean Martin heb ik niks, maar hij is hier uitstaanbaar. George Kennedy is prima als onbehouwen en onbuigzame sheriff en leider van de posse die de voortvluchtige Stewart en Martin achtervolgt. Grappig om Wil Greer te zien die later de grootvader speelde in de tv-serie de Waltons. Een zoetsappige serie die ik als kind erg leuk vond. En dan is er nog Raquel Welch. Zij kan niet acteren, maar heeft absoluut verrukkelijke andere kwaliteiten.

De Mexicaanse bandieten waar de titel naar verwijst is een anoniem stelletje. Ze spreken in de hele film geen enkel woord. Het enige dat ze doen is moorden, neergeschoten worden, van hun paard vallen en een boosaardige blik opzetten. Best indrukwekkend maar van mij had iets meer karakterisering en iets minder anonimiteit gemogen.

De regie is van Andrew V. McLagen die van Bandolero een vermakelijke revisionistische western maakt. Verder prima camerawerk en een goede score van Jerry Goldsmith.