Kôshikei (1968)

Hele aparte film.

De film begint met de kijker te vragen of hij voor of tegen de doodstraf is. Wanneer we vervolgens te zien krijgen hoe een executiekamer eruit ziet en hoe de executie in zijn volledigheid verloopt, is de boodschap al meteen duidelijk. Je vraagt je af hoe de film nu verder zal gaan.

Zoals in de plotomschrijving te lezen is verliest de Koreaan 'R' zijn geheugen na het mislukken van de executie. Nu ontstaat het ethisch vraagstuk dat centraal staat in de film; moet de ter dood veroordeelde nog steeds geëxecuteerd worden, ondanks dat hij niets meer van zijn daden weet? Een interessant vraagstuk vind ik, en het deed me op momenten sterk denken aan 12 Angry Men.

De film begon voor mij ietwat langdradig te worden wanneer de officiële getuigen willen proberen om 'R' zijn geheugen weer terug te laten krijgen. Dit doen ze door R's leven na te spelen op een nogal komische sketchachtige wijze. Dit gedeelte van de film duurde mij iets te lang en de humor die ineens erg op de voorgrond trad had ik na een tijdje wel gezien. Gelukkig kent de film wel weer een prachtig, passend, einde.

Death by Hanging is een film die scherpe kritiek uit op het Japanse rechtssysteem, maar ook de Japanse minachting voor het Koreaanse volk aan de tand voelt. Dit alles wordt op een haast surrealistische manier neergezet met over-the-top acteerwerk en komedie. Een ander goed voorbeeld hiervan is het deel waarin de moorden gereconstrueerd worden. Sommige van de aanwezigen kunnen het slachtoffer wel zien en anderen weer niet. Ook voor de kijker zelf is dit even een tijdje onduidelijk.

Voor mij was de absurditeit toch iets teveel aanwezig om de ethische vraagstukken erg serieus te nemen. Weet ook niet of het primaire doel van deze film is om de kijkers aan het nadenken te krijgen. Dat mag een ieder voor zich beslissen.