The Toxic Avenger, Part II (1989)

Stuk minder dan het eerste deel. Bizarre twist dat het zich in Japan afspeelt, wederom een hoop onzin maar met minder charme.

2,5*.

Heerlijke nonsens.

Aardig vervolg op het geweldige eerste deel. Gewoon weer heerlijk fout.
Ook waren sommige dingen weer hillarisch. Een soort postbode die een blinde oma in een rolstoel af knalt met een AK-47. En het gevecht op het begin is hilarisch leuk. 3,0 voor een lekker fout deel.

Toxic 1 was nog aardig, dit was echt een ramp.

De eerste minuten tot oma neergeknald wordt zijn dramatisch, dan volgen een paar aardige momenten, maar na het gevecht is het weer dráma.. wat een schijt muziek, irritant gejammer, domme plot creatie.

Ik heb echt zelden zoveel bagger dialogen moeten aanhoren. Dat gegrom naast de mietjes stem van Toxic Boy begon me inmiddels ook de keel uit te hangen. En dan hebben we het nog niet over de funniest home video special effects.

Wat een lange zit, ongelofelijk. Ik pas maar wat betreft deel 3 en 4. 0.5*

This is not the end

Wat een underrated deel zeg. Heb me echt weer geweldig vermaakt. Deze twee heren blijven me fascineren met hun walgelijke gevoel voor humor, al kan dit lang niet tippen aan deel 1: hét Troma pronkstuk natuurlijk!

Vooral jammer dat het de focus anders legt, niet meer de fijne afgemeten mix tussen gore en humor, maar een overweldigend aandeel aan de bekende slechte Troma humor. Deed me een beetje denken aan Terror Firmer, vooral dankzij de overvloed aan belachelijke verschijningen, kan pagina's vol schrijven over de debiele zooi die voorbij komt, heerlijk!

Het is wellicht het meest vreemde werkje die ik ooit heb gezien, wat een stortvloed aan complete willekeur, er valt geen touw aan vast te knopen, het kan niet debiel genoeg gemaakt worden. Wel jammer is dat hierdoor dus de focus (op de openingsscène na dan) niet meer op de gore komt te liggen, dat had de score nog hoger gemaakt. Al met al zwaar kunnen genieten, echt constant zitten grijnzen. Het kan haast niet fout voor mij, Melvin is een held

Toch een erg leuk tweede deel. Heb regelmatig erg moeten lachen, vooral met het segment in Tokyo. Toxie in Japanse zakenman outfit inclusief toupet is gewoon hilarisch, net als die neus in de vorm van dat viskoekje, of die Japanse verslaggever Ja ik heb hier, net als van deel een, van genoten. De fun factor is enorm hoog en weet gelukkig nergens zó over de top te raken dat het vervelend wordt, zoals het geval is bij deel 4, dat teveel van het goede is. Nu nog het derde deel zien te vinden en mijn Toxic Avenger avontuur zit erop. Het is mij trouwens een raadsel waarom Reinbo dit beloont met de allerlaagste score. Ik snap dat hij valt voor de ultra debiele humor van deel 4, maar hier moet toch ook wel genoeg genietbaars in zitten?

3,5*

Jammer, vreselijk niet leuk 2e deel. Waar de uitwerking in het 1e deel regelmatig nogal briljant is, werkt het hier voor geen meter. Vreselijk slecht acteerwerk, ook al op zo'n niet leuke manier, domme personages, achterlijke humor (?) en de creativiteit die Herz en Kaufman voor het 1e deel wel uit hun mouw wisten te schudden, blijft hier totaal weg. Inspiratieloos en dom. Dikke onvoldoende.

Toch wel ondergewaardeerd. Natuurlijk, vergeleken met het hilarische eerste deel is het een stapje minder, maar ik kon me er nog steeds mee vermaken.

Intro is al erg leuk waarbij de nodige, volslagen belachelijke badguys door Toxie verpulverd worden. Een aantal moorden creatief, sommige smerig en een aantal weer cartoonesk. Jammer dat de film buiten deze paar toffe kills verder weinig bloed en smerigheid bevat.

Personages zijn weer hopeloos lachwekkend; soms erg grappig, maar net zo vaak zo onleuk dat het gênant is. De humor lijkt vaak regelrecht uit een tekenfilm te komen. Dat het geheel in Tokyo afspeelt is als Japan-fan een leuk gegeven, maar toch mis ik het sfeertje in Tromaville een beetje.

Geslaagd vervolg dus in mijn ogen en op naar het volgende deel.

Troma balanceert altijd tussen de heerlijk foute pulp en de abominabel slechte onzin. Hier slaat het helaas door naar grappen die op het irritante af hun doel missen. Gewoon slecht, maar niet creatief slecht.

Toxie is terug! Vijf jaar naar het eerste deel kwam er een tweede deel uit. Tromaville is ontdaan van alle criminaliteit en de Avenger werkt bij een blindeninstituut. Maar nieuw gevaar dreigt als Apocalypse, Inc. een snood plan bedenkt om van hem af te komen en de Toxic Avenger gaat naar Japan om naar zijn vader te zoeken. Hilarische Kung-fu gevechten met vis! Deze sequel verschilt vooral met de eerste doordat het allemaal zeer luchtig is.Zoals het bij een goede Troma hoort is het acteerwerk belabberd, de grappen van flauw naar ranzig. Is er wat maatschappij kritiek en zijn er ontblote vrouwen boezems.Toch steelt de film mijn hart. En heb ik met een grote glimlach zitten kijken naar dit werkje!

Aardige film waarin de monsterlijke superheld zich verveeld nu er geen kwaad meer is in zijn stadje. Wansmaak, maar de film pretendeert ook niet meer dan dat te zijn. Wellicht wat minder spontaan en fris dan zijn voorganger en de humor is soms wat flauw. Ook wat aan de lange kant, maar dit wordt wel gerechtvaardigd door de vele, lange actie-scenes.

Even comic book villains like us can tell if you want the job done you need to buy a Japanese product!

De eerste Toxic Avenger was toch een licht onverwacht schot in de roos ten huize Metalfist. Een van de pot gerukt jaren '80 product dat zo enorm over the top is dat het leuk wordt. Ik had dan ook wel zin in de 3 sequels die er in de loop der jaren volgden maar werd al menigmaal gewaarschuwd dat met het tweede deel een serieuze drop in kwaliteit volgde. Aangezien regisseurs Michael Herz en Lloyd Kaufman terugkeerden verwachtte ik dat dat wel ging meevallen.

Verkeerd gedacht dus. Het is bijna niet voor te stellen dat dit van dezelfde mensen komt die het eerste deel hebben gemaakt. Toegegeven, daar was ook veel op aan te merken (en de film liep sowieso al wat te lang door) maar alles wat er mis was met het eerste deel, komt hier gewoon dubbel en dik terug en juist de goede stukken ontbreken. Het leek me wel fijn om de unrated versie te zien maar dat heeft ook als gevolg dat dit op bijna 2 uur speelduur afklokt (de versie die ik zag duurde 110 minuten) en dat is veel maar dan echt veel te lang. Hier en daar komt er nog wel iets van die typische Toxic Avenger vibe terug boven (vooral in de vechtscenes) maar er kan toch niemand zijn die die climax met Dark Rider de moeite waard vind? Wat een verschrikkelijk slepende en absoluut niet spannende achtervolging. De kaart van de belachelijke humor wordt ook volop getrokken maar dat leuke jaren '80 sfeertje is verdwenen en daardoor is het vaak toch meer miss dan hit. De verwachtingen voor deel 3 zijn dan ook serieus laag nu, want wat blijkt? De eerste versie van Toxic Avenger II duurde meer dan 4 uur waarop er besloten werd om de film op te splitsen in een deel 2 en deel 3.

Vandaar dus dat Toxie al halverwege de film aankondigt dat er een derde deel zal volgen en dat zal vermoedelijk wel meer van hetzelfde zijn. Sowieso wel vreemd hoe dit met haken en ogen aan elkaar hangt met zijn voorganger. Melvin heeft ineens Junko als achternaam gekregen, zijn vriendinnetje Sara wordt ingewisseld door een zekere Claire, ... maar vooral de make-up ziet er een stuk slechter uit. Wat vreemd is, aangezien dit uiteraard een recentere film is. Toxie zelf wordt ook ingewisseld door andere acteurs maar daar is weinig van te merken. Phoebe Legere is ook wel wat een teleurstelling ten opzichte van Andree Maranda. Ze maakt er een veel meer karikaturale blinde van maar is in de eerste plaats gewoon een vervelend personage en dat kan ook van de vele slechteriken gezegd worden. Rikiya Yasuoka als Big Mac Junko stelt weinig voor maar vooral Rick Collins is een nietszeggend figuur als de chairman.

Pfoeh, dit is toch een fikse tegenvaller waarbij het eerste deel een geniale film lijkt te zijn. Ik blijf het vreemd vinden hoe ze zo ineens de bal compleet konden misslaan, zeker als je ziet dat hier toch voor een groot stuk dezelfde mensen aan werken. Ik begin al met heel wat minder zin aan het derde deel maar als ik me door 14 delen aan Puppet Master kan worstelen, dan zal 4 delen aan Toxische Wraak dit ook wel lukken.

1.5*

Eergisteren had ik nog het eerste deel van de "The Toxic Avenger" reeks gezien waarmee ik me goed vermaakt had en daarom besloot ik gisteravond naar dit tweede deel te kijken, maar daar kwam ik van een koude kermis van thuis. Daar waar in eerste deel nog veel zieke en foute actie / humor te zien is, bevat dit tweede deel enkel flauwe actie / humor en dat vanaf de eerste tot de laatste minuut. Het is gewoon allemaal vreselijk slecht en goedkoop en dat is o.a. te zien aan de "Toxic Avenger" (oftewel Toxie) want het is gewoon een man in een maillot en met een rubbermasker op zijn hoofd, die rondloopt in kapotte kleding en die wat make-up op zijn lichaam heeft.

Nu de misdaad in Tromaville laag is, gaat Toxie (John Altamura) naar Japan op zoek naar zijn lang verloren gewaande vader. Maar terwijl hij weg is in het land van de rijzende zon, wordt zijn geboortestad het doelwit van een kwaadaardig bedrijf, te weten "Apocalypse Inc.", dat met alle mogelijke middelen wil regeren. Tromaville wordt zelfs omgedoopt tot Apocalypseville en het is aan Toxie om daar iets aan te doen als hij weer terugkomt uit Japan.

De film opent met een korte introductie van Melvin Junko (oftewel Toxie), het plaatsje Tromaville, de moeder (dit keer gespeeld door Jessica Dublin) van Toxie en de blinde vriendin van Toxie, die nu Claire heet en accordeon speelt en die nu gespeeld wordt door de vreselijk irritante Phoebe Legere. In het eerste deel had Toxie tenminste nog een schattige relatie, die in dit vervolg vervangen is door een onsubtiele, platte, over-the-top verhouding (met dus een andere actrice) die grappig noch aandoenlijk is en die nauwelijks iets bevat dat het kijken waard maakt.

Toxie en Claire (waggelt vooral rond in haar ondergoed) werken voor een blindenschool, waar een tikkend pakketje wordt afgeleverd aan Claire door "Apocalypse Inc." in een lange limousine en welke kort daarna explodeert in het blindeninstituut (van te voren wordt ook nog een oud vrouwtje in een rolstoel doodgeschoten). Alleen Toxie en Claire weten de aanslag te overleven. Daarna neemt Toxie wraak en zien we hem vechten met een eindeloze reeks moordenaars die uit de lange limousine stappen en waarin ook de voorzitter (Rick Collins) en zijn rechterhand, te weten Mona Malfaire (Lisa Gaye), van "Apocalypse Inc." zitten. Het is vooral een flauwe en beschamende bedoeling om naar te kijken en daarin vecht Toxie o.a. met een travestiet (die eruit zag als Weird Al Yankovic), een man die zich gedraagt als een hond, een donkere Bruce Lee en een donkere dwerg en van de laatste maakt hij een basketbal. Dat geeft al min of meer aan hoe flauw de humor en de actie is.

Het enige leuke aan die 18 minuten ellendige lange opening is als Toxie te maken krijgt met een indiaan, die tegen hem zegt:

"Hey, Toxic! Hey, Toxic! What's the matter? Can't you hear me? You slimebucket, you! Can't you hear me? Hey, Toxic!"

Toxie trekt dan zijn oren eraf en zegt dan in de oren:

"Yeah, kemo sabe. I can hear you. Can you hear me?"

Dat was gelijk het hoogtepunt van de film, want wat er daarna allemaal te zien is, gewoon intens triest en flauw en heb ik eigenlijk ook alleen maar zitten te kijken op 1,5x snelheid, waarbij ik het geluid nog kon horen. Na de opening krijgen we te horen dat de voorzitter van "Apocalypse Inc." Tromaville wil vernietigen, krijgen we een korte flashback van "The Toxic Avenger" uit 1984 te zien en komen verschillende medewerkers van "Apocalypse Inc." aan het woord, waarbij ook de eerder genoemde Mona Malfaire. Ze is jaloers op Claire en ze zegt dan over haar:

"I'll get a hold of that blonde, blind, bimbo, whore, bitch girlfriend of his with those long legs- Ooh! And those melon-heavy breasts. I'd like to take her hair and wrap it around her neck! I want to strangle her till her eyes bugged out!"

Dat was ook nog enigszins leuk om te horen en daarna zien we Toxie neuken met zijn freudiaanse psycholoog (zij vertelt hem over zijn vader in Japan) en Claire (dan zien we ook eventjes de borsten van Phoebe Legere). Daarna reist hij surfend op een surfplank naar Tokio in Japan om zijn vader te zoeken, die Big Mac Junko heet. Uiteraard wilde men gewoon de locatie Tromaville wijzigen en hiermee een nieuwe impuls in het verhaal brengen, of in de context hiervan. Maar veel schiet je als kijker hier niet mee op, want Toxie doet hier namelijk precies hetzelfde als in Tromaville. En dit keer pakt hij niet de misdadigers aan die hem of zijn geliefden dwars hebben gezeten, maar pakt hij iedereen aan die lastig wordt. Zo helpt hij de Japanse vrouw Masami (Mayako Katsuragi, die er niet onaardig uitzag), die lastig wordt gevallen door een domme bende en die haar ook uitkleden (dan zie je dus de borstjes van Mayako Katsuragi) en als dank maakt Masami hem dan wegwijs in Tokio en helpt ze hem zijn vader te vinden. En ook pakt hij zijn zogenaamde vader aan, die een drugsdealer blijkt te zijn en die cocaïne verscheept via vissen.

"He is smuggling cocaine in fish!"

Japan zorgt voor weinig meerwaarde, of het moet de vele blote borsten betreffen van Japanse dames op straat en in een badhuis, en het is ook allemaal heel erg flauw wat je in Japan te zien krijgt. Toxie ontmoet zijn zogenaamde vader, die dus een crimineel is, op een vismarkt en daar vecht hij dan eerst met zijn handlangers, inclusief een visman (een man met een vissenhoofd), door verschillende soorten vissen en ongewervelde dieren te gebruiken. Zo vecht hij met twee aan een touwtje bijeengehouden vissen als nunchaku vechtstokjes, gooit hij met zeesterren die hij gebruikt als werpsterren, gebruikt hij de kop van een zwaardvis als zwaard en wordt de kop van een hamerhaai als hamer gebruikt door Masami. Ze slaat daarmee namelijk een volledig naakte vrouw op haar hoofd, die aan het vechten was met Toxie en die door Toxie met een zwaard ontkleedt werd. Ook maakt Toxie van een aantal tegenstanders Japans gerechten (zo maakt hij van de visman rauwe vis).

Zijn vader blijkt ook nog eens een sumoworstelaar te zijn waarmee Toxie worstelt en hij wordt uiteindelijk in stukken gehakt door een visboer, die opgewonden naar een blote vrouw (de zonet eerder genoemde volledig naakte vrouw) zit te kijken en niet meer oplet waarin hij aan het hakken is. Het is gewoon allemaal zeer flauw en het uitstapje in Japan is ook volkomen nutteloos en het levert alleen veel geschreeuw en nutteloze naaktheid op.

Toxie keert dan ook weer surfend op zijn surfplank terug naar Tromaville, of beter gezegd Apocalypseville. Daar wordt het verhaal er ook niet meer beter op en zien we o.a. hoe Claire wordt gepakt door een vrouwen bende, waaronder ook Mona Malfaire van "Apocalypse Inc.", die dan tegen haar zegt:

"I've been waiting and waiting to get a hold of these yellow locks and these melon-heavy breasts."

Uiteraard komt dan Toxie te hulp en samen met Claire rekent hij dan af met de vrouwen en krijgt Mona Malfaire van Claire een knietje in haar kruis. Ook dat was eigenlijk niet leuk om te zien en was wederom zeer flauw. Ondertussen verandert Toxie Apocalypseville weer in Tromaville en wilt de voorzitter van "Apocalypse Inc." Tromaville opblazen via de motor rijdende "Dark Rider" (Scott Leva). We zien dan twee flauwe en achterlijke achtervolgingsscènes, waarbij Toxie zowel in een taxi (inclusief een taxichauffeur en een ouder stel) als op een hovercraft achter de "Dark Rider" aanzit. Uiteindelijk laat Toxie hem crashen in een stal / schuur en ontploft hij daarin en ook ontmoet Toxie nog zijn echte Big Mac Junko vader (Jack Cooper), want de man in Japan heette namelijk Big Mac Bunko (Rikiya Yasuoka) en was een oplichter. Daarna zien we nog de voorzitter en zijn rechterhand het plaatsje Tromaville verlaten, waarna de ellende gelukkig is afgelopen. Wel wordt er nog afgesloten door Toxie met de woorden:

"So just remember, folks, when the bad guys come to your town, and you're not quite sure what to do, call me, the Toxic Avenger!"

De gehele cast is gewoon vreselijk slecht en het is vooral jammer dat de humor in "The Toxic Avenger, Part II", nauwelijks een glimlach op je gezicht weet te toveren, want het is vrijwel allemaal beschamend slecht. Er is teveel onleuke slapstick aanwezig en de zogenaamde “grappen” zijn gewoonweg ongeïnspireerd en zeer flauw. De gore is ook nauwelijks meer aanwezig en wat er te zien is, is ook minder spetterend en dat letterlijk en figuurlijk. Op een samengeperste man in rolstoel, afgerukte oren en in mootjes gehakte armen na, zijn er nauwelijks fijne gore-momenten in de film te bekennen. En een dunk met een opgerolde dwerg is misschien lichtelijk amusant, maar hier houdt het wel zo’n beetje op.

Nee, deze ellendige, sfeerloze, goedkope en zeer flauwe Troma-film kan je beter links laten liggen. Afgezien van een handvol min of meer geslaagde scènes is er geen enkele reden om "The Toxic Avenger Part II" te bekijken.

Vervelende en lang uitgesponnen vuilnisfilm vanuit de gedachtegang van regisseursduo Michael Herz en Lloyd Kaufman, waarvan de tweede natuurlijk al lang bekend is vanwege zijn Troma-achtergrond. Aangezien het eerste deel een redelijk succes wist te behalen was het natuurlijk afwachten voordat het vervolg op de stoep stond en het feit dat dit geheel eigenlijk al onderdeel was van de derde film zegt wellicht wat over de ambitie van de makers. Helaas komt die ambitie hier niet veel verder dan barslecht acteerwerk, een erg lelijke opmaak en uiterst kinderachtige grapjes. Een aanzienlijk gedeelte wordt besteed aan de zoektocht naar de vader Ron Fazio, een nogal lang middenstuk dat eindeloos lijkt te duren. Het is dan ook beslist niet gemakkelijk om deze film vlot uit te zitten, maar de praktische effecten zorgen nog voor wat bonuspunten.

Oeeiii. Zeer matig inderdaad. Met The Toxic Avenger had Troma een hitje te pakken. Deze heeft recent zelfs een remake gekregen met namen als Kevin Bacon, Peter Dinklage en Elijah Wood (al loopt de uiteindelijke release ervan nog steeds moeizaam). De vervolgen op het origineel had ik nog nooit gezien. Dus vandaag was de beurt aan het tweede deel.

Begint leuk met die heerlijke retro 80's soundtrack, maar Toxic Avenger 2 blijkt toch wel erg weinig te bieden te hebben. Troma staat sowieso al niet bekend om zijn verfijnde humor, maar dit is allemaal wel HEEL erg flauw. Veel te weinig gore ook. Dat is misschien wel het meest storende.

De 88 Films dvd die ik heb tikt de 108 minuten aan, en dat is gewoon veel en veel te lang. Vooral het middenstuk met de zoektocht naar zijn vader is inderdaad enorm langdradig. Uiteindelijke ontknoping ook een behoorlijke let down.

Hier en daar zit er wel een aardig shotje in: Toxie die door Tokyo loopt met zichtbaar verwarde Japanners op de achtergrond starend naar de camera ploeg. Toxie die als Godzilla uit hebt water in Japan komt gelopen. Toxie die terug naar Tromaville zeilt met het Vrijheidsbeeld op de achtergrond. Het leukste moment vond ik de fish cookie neus. Maar waar de film eigenlijk vol hoort te zitten met dat soort momenten, zijn ze helaas zeer schaars.