Lars and the Real Girl (2007)

Het is best een trieste film over een persoon die eenzaam en apart is en met de opblaaspop een relatie begint. In zijn wereld leeft de pop echt. Je ziet hem ook gesprekken voeren met de pop, freaky zeg.

Ryan Gosling zet met Lars echt een hele sterke rol neer. Heel erg overtuigend hoe hij die gozer speelt. De filmtrailer geeft een heel vertekend beeld trouwens van de film. Je denkt aan een komedie over een opblaaspop en je krijgt een serieus drama. Niet dat mij het uitmaakte, want ik vond de film gewoon heel goed.

4*

Dit deed het niet voor mij.

Ik geef meteen toe dat het een prima gemaakte film is en vooral bijzonder goed geacteerd (dat mag ook wel met deze cast) en ik snap daarom ook wel dat veel mensen het een goede film vinden, maar het concept van de film spreekt mij echt totaal niet aan.

Ik vond het niet grappig, niet interessant en ook niet ontroerend, ik snap echt niet wat de bedoeling van dit vergezochte gedoe zou moeten zijn.

Het komt op mij over alsof de Indie-filmmakers in hun zoektocht naar een übertolerant en inlevend samenlevingsideaal een nogal verkeerde afslag hebben genomen..

Heel sterk geacteerd. Hoewel ik hem nog altijd niet als echte topper beschouw, acteert Ryan Gosling weer erg sterk. In The Notebook was hij erg goed, in Fracture deed hij het ook aardig en nu weer vervult hij zijn rol met verve. Een goede film die behoorlijk meeslepend is.

Leuk concept wordt de nek omgedraaid door volledig te leunen op dat ene leuke uitgangspunt en er vervolgens niets mee te doen. Op zich kan het geweldige humor opleveren als iemand op een feestje verschijnt met een pop. Hier blijft het daarbij en komt iedereen Lars wel erg ver in zijn wensen tegemoet. In het begin is het nog wel even leuk als je een pop voor een levende probeert aan te zien. Maar wat er uit voortkomt is noch geen geslaagd of aandoenlijk portret van iemand die zijn kijk op de realiteit kwijt is, noch een komedie die bol staat van venijnige dialogen, zwarte humor of andere momenten waar je echt om kan lachen.

Voor een feel - good komedie komt deze film veel tekort. Geen interessant hoofdpersonage op wat voor een manier dan ook, geen boeiende muziek en op cinematografisch gebied wordt er al helemaal niets gepoogd. Wat rest is een loser die helaas niet weet te entertainen, zijn omgeving evenmin. Haast geen kritische noot gehoord over het gedrag van Lars. Vrijwel alleen maar mensen gezien met goede bedoelingen jegens Lars. En als het feel - good element dan niet werkt, dan gaat dit vreselijk storen al die zoetsappigheid. Krappe 2,5*

Een bizar verhaaltje wat omslaat in serieuze setting en nergens pretendeert om grappig te zijn om grappig gevonden te worden.

Een film die duidelijk in de arthouse hoek geplaatst mag worden en daar was ik enigszins op voorbereid. Toch heb ik vooral in het begin van de film behoorlijk gelachen om bijv. de kennismaking van de pop en het verzorgen ervan. Hilariteit die op een gegeven moment serieus werd. Goede acteurs, melodramatische score die tot voldoende inlevingsvermogen leiden.

Toch jammer dat het einde van de film te zoet werd. Totaal ongepast en het leek meer op zieltjes winnen. Dat laatse stuk snel vergeten en er blijft een zeer mooi ingetogen filmpje over.

Wat een sympathieke film is dit.
Ryan Gosling is perfect gecast als Lars, een eenzame jongen die behoorlijke problemen heeft van een gevoels/psychische aard.
In het begin zijn de scenes met hem en de pop grappig, maar naarmate de film vordert worden ze meer en meer gevoeliger en begin je Lars te begrijpen.
Vanaf het begin wist ik al hoe de film zou eindigen, maar de weg daarnaar toe was lief en (bij tijd en wijle) emotioneel.

Een aanrader!

3,5*

Geestig uitganspunt, zeker omdat ik een tijdje terug nog een documentaire over dit onderwerp zag, waar mensen op eenzelfde manier 'doorgedraaid' waren als Lars hier.
Gek genoeg wordt het nauwelijks echt ongeloofwaardig. Je pikt vrij snel dat Lars een pop als vriendin heeft en dan zijn omgeving zijn best doet om hem hierin zo goed mogelijk te steunen. Wellicht eindigde die voor sommigen een beetje flauwig; ik vond het uitstekend werken. Leuk om te zien dat het zelfs de grootste tegenstanders van The Real Girl in het begin veranderen en het zich aan trekken als ze overlijd.

3,5*

Hilarische en tegelijk erg ontroerende film Niet door het realisme, dat is ver te zoeken (hoewel alles geloofwaardig blijft), maar door de totaal absurde relaties die deze film kenmerken. Schitterend hoe Bianca niet alleen Lars van de eenzaamheid redt, maar tegelijk het hele dorp iets geeft om voor te leven - of hoe een beetje gekte niet alleen in ieder hoofd te vinden is maar ook haast noodzakelijk wordt om te kunnen overleven.

Op zich wel een leuk idee om een film mee te maken: een sneue jongeman die met zo'n pop een 'relatie aangaat'. Toch werd hier helaas te weinig mee gedaan en bleef de echte humor achterwege. Ook vroeg ik me af wanneer iemand nou eens met een mes in die pop zou gaan snijden en Lars uit zijn waanwereld zou helpen. Helaas, er was iets te veel ongeloofwaardig aandoende meelevendheid met hem, wat tegelijk ook deze film wel weer heel aandoenlijk maakt. De omgeving en de suffe aankleding van de verschillende personen uit dat suffe dorp was wel goed gevonden.

Leuk uitgangspunt, zeer matige uitwerking. Eens met Figo dat er interessante psychologische en gemeenschappelijke kwesties worden aangesneden (zowel Bianca als Lars staan symbool voor uitgeslotenen), maar deze worden doorheen de film bijzonder eenzijdig behandeld. Alleen door Lars' broer wordt een klein beetje tegengas gegeven, maar dit is niet genoeg om van Lars and the Real Girl een interessante studie in de menselijke geest te maken. In plaats daarvan is Lars and the Real Girl een opeenhoping van moraal. Nergens uitdagend of prikkelend, helaas, want op papier had dit zeker een hoop te bieden. Flinke misser van Craig Gillespie, die er met Mr Woodcock trouwens ook al behoorlijk naast zat. Cinematografisch is het wel prima in orde, wat de film van een dikke onvoldoende redt. Verbaast me weer niks dat dit voor een oscar is genomineerd.

2*

Verrassend sterk.

Het is niet vaak dat ik een Amerikaanse comedy met echt droge humor zie. Het zwarte randje maakt het eigenlijk alleen maar leuker.

Maar Lars is meer. Een mooie tragicomedy met een heerlijk feel-good sfeertje. Het drama werkt, dankzij Gosling's meer dan aardig acteerwerk. Op zich geen al te moeilijk personage (veel maniertjes) maar halverwege is hij al ver boven z'n eigen cliché uitgestegen. Supporting cast is ook gewoon sterk.

Visueel is het niks en de soundtrack is ook pover, al zijn beiden wel functioneel en maken ze ook wel deel uit van de grijze, droge sfeerzetting. Normaal een belangrijk punt maar deze film is zo'n uitzonderlijk gevalletje dat qua drama en humor sterk genoeg is om zich daarover te zetten.

Leuk, grappig, mooi en innemend. Zeer welgekomen verrassing, zo zie ik ze graag meer van Amerikaanse bodem.

4.0* en een uitgebreide review

Fascinerend sprookje over hoe een kleine gemeenschap zich ontfermt over een eenzame jongeman en zijn grote liefde, een sexpop. Op een gevoelige manier wordt er een opbeurend beeld geschetst van hoe belangrijk gemeenschapszin is in ons leven. Een beetje de omgekeerde wereld van ''Dancer in the dark'' van Lars von Trier; daar is het elk individu voor zichzelf, hier is het juist een collectief dat zich inzet voor het welzijn van een individu.

Ryan Gosling zet, net als in Half Nelson, een charismatische sukkel neer die zijn leven niet meer op de rails heeft. Hij weet de hele film te boeien met zijn spel met mimiek en stemgebruik, en dat terwijl hij vrijwel alleen een pop tegenover zich heeft als tegenspeler. Ook een pluim voor Emily Mortimer en Paul Schneider die het echtpaar speelt dat het meest geraakt wordt door Lars en zijn pop, omdat zij de meest dichtbije familie van hem zijn. Vanuit hun ogen zien wij de pijn die het kost om te accepteren dat Lars een buitenbeentje zal gaan worden. De sterkste momenten zijn die waarin de door Schneider gespeelde broer zich afzet tegen de rare desillusie waarin zijn broer zich bevindt. Ik had een heleboel grappen en grollen verwacht, maar uiteindelijk is het meer een gevoelig drama met het hart op de juiste pla

Als dit geen vreemd gegeven is, dan weet ik het ook niet meer

Ik vond het hartverwarmend om zien hoe de dorpelingen samenwerken om Lars in de waan te laten dat zijn nieuwe vriendin écht leeft. Als kijker vergt het héél wat om er in te komen maar mij lukte het wonderwel. Indien je dit vreemde gegeven niet kan aanvaarden wegens té ongeloofwaardig zal je de rest van de film flauwe zever vinden. Als je echter mee bent staat je een mooie, emotionele trip te wachten die je met een warm gevoel vanbinnen achterlaat.

De mooie soundtrack paste perfect bij dit kleinschalige filmpje. In het begin komen er best enkele komische scènes in voor maar iets later gaat hij over in een Romantisch Drama zonder nog doelbewust grappig uit de hoek te komen.
Shrek - The Ogre - zou het volgende over Lars zeggen: "Layers ! Onions have layers. lars has layers. Onions have layers. You get it? They both have layers."

7/10.
Hier en daar kent hij een dood moment maar vooral het laatste half uur is ijzersterk en zal je niet onberoerd laten. Een mooie debuutfilm en wat mij betreft is dit de ideale Valentijns film

Filmsite : http://www.larsandtherealgi...

Deze film deed het niet zo bij mij. Het verhaal is origineel en Emily Mortimer acteert nog wel goed, maar de uitwerking vond ik echt niet boeiend genoeg.

Opvallend filmpje. De premisse is er een die zou kunnen voorkomen in een platvloerse talkshow, maar in plaats van een koddige freakshow wordt het verhaal uitgewerkt op een warme, respectvolle manier. Zodanig zelfs dat het dreigt door te schieten naar lief gebazel met een kopje kruidenthee. Dat de film niet over het randje dondert wat dat betreft, is te danken een aantal sterke scenes, plus de overtuigende acteerprestaties van iedereen, maar met name van Gosling. In deze absurde, maar intense rol weet hij negentig minuten lang te overtuigen, en maakt daarmee zijn reputatie als groot talent meer dan waar.

In de opbouw laat het script wel een paar steken vallen, en psychologisch worden er een paar bedenkelijke sluiproutes genomen. Maar ik pik dat wel van een film met een echte ziel, mooie beelden en fantastisch acteerwerk. Fijn ook dat de film tot op het einde opbeurend blijft, zonder in al te grote sentimentele valkuilen te trappen. Al met al een bovengemiddeld goede film.

De trailer en de poster doen een sexkomedie veronderstellen met een hoop dubbelzinnige humor. MAar eigenlijk is dit een melodrama dat perfect past in de collectie van Quality Film Collection. Denkelijk is ook de helft van de kijkers hier met een verkeerde instelling aan begonnen.

Een prachtige film is dit geworden met soms momenten waar je stil van wordt. Niet dat de film echte grote 'wow-momenten' kent, maar het doet toch nadenken soms. Ontroerend hoe de hele gemeenschap van dat dorp zich ontfermt over Lars. Soms denk je wel eens dat iemand uit z'n rol zou gaan, of dat dit nu echt wel te ver ging. Maar telkens gaat het sprookje als het ware door, zonder enige geloofwaardigheid te verliezen. Prachtige film.

De film haalt zijn kracht uit het aandoenlijke spel van Gosling. De sterke verbeelding van zijn personage doet je in eerste instantie fronsen, maar zodra je er in mee gaat weet de film je te overtuigen. Dit zorgt er voor dat de pop ook daadwerkelijk een personage wordt. Verhaal was wel iets te veel van het goede.

Gosling is weer erg sterk bezig in deze tragikomedie. Nu is het zeker geen volbloed komedie en niet iedereen zal erom kunnen lachen maar er zijn genoeg momenten die grappig zijn. Erg dramatisch vind ik het ook niet dus een kleine bescheiden film. Het einde kun je al raden voordat de film begint maar het maakt niet uit, had ook niet echt anders moeten eindigen. Typisch een film om een keer te kijken, zou niet weten wat ik er de 2e keer uit moeten halen met een kijkbeurt heb je het wel gezien. Gewoon erg vermakelijk en Gosling is een geweldig acteur.

3.5

Goeie film waarin een man, die het liefst niet onder de mensen is, een wel hele bijzondere vriendin krijgt. Een origineel verhaal dat een beetje eigenaardig is, maar zeker wel vermakelijk, grappig en een charmant karakter heeft. Vooral ook erg leuk hoe zijn omgeving 'de vriendin' min of meer accepteerd en er in mee gaan. Het acteerwerk is dik in orde en Ryan Gosling is erg goed en zet zijn rol subtiel neer.

Erg sympathieke film om te zien, met name Gosling zet zijn rol als de timide en aandoenlijke Lars echt goed neer. Hij zou echt geen kwaad kunnen doen.

Erg mooi om te zien hoe Lars met de pop omgaat en zich geen ene moment bedenkt dat het maar een pop is, maar gewoon een echt mens waarmee hij naar feestjes gaat en Bianca krijgt uiteindelijk zelfs een baan en doet vrijwilligerswerk.

Zodra Bianca werd opgenomen zag je het eigenlijk wel een beetje aankomen, de frustraties tussen Lars en haar. Wat dus resulteert in haar 'dood'. Wat overigens wel erg overdreven is gedaan met een ambulance en een kerkdienst, maar goed.

Kleine 4,0 sterren.

Leuk!

Lars and the Real Girl is een aardig vormgegeven case study van een emotioneel beschadigde jongeman en zijn eigenhandig voortgestuwde verwerking van zijn trauma.

Een trauma dat gelukkig niet tot hapklare brokken ontleed wordt gedurende de film. Onder andere de sessies met de huisarts (annex psycholoog) geven een oppervlakkig beeld van wat er aan de hand moet zijn, en dat is genoeg. Hij heeft emotionele problemen, dit is zijn manier om daar de aandacht op te vestigen en het te verwerken.

Een zachtst gezegd markante wijze, en zelfs tijdens de film vraag je je af hoe de film binnen de grenzen van het geloofwaardige weet te blijven. Toegegeven: de manier waarop het hele dorp meegaat in Lars' waanvoorstelling, alsmede de warmte waarmee Bianca wordt opgenomen, is makkelijke prooi voor sceptici.

Daar staat Gosling tegenover; binnen een paar seconden zet hij met minimale middelen een heel karakter neer. Vanaf zijn bloedserieuze introductie van Bianca balanceert hij op het droogkomische, maar behoudt altijd een ontwapenende en geloofwaardige kwetsbaarheid, dat maakt dat je er als kijker maar graag in meegaat. Echt heel erg knap.

Audiovisueel weerspiegelt de film de ultieme grijsheid van de heersende dorpssfeer, en af en toe lijkt het geheel er nét iets te veel in ondergedompeld te worden. Dan wordt het soms bijna iets te gezapig, maar doorgaans herpakt de film zich tijdig.

Erg sympathiek filmpje, met een ontstellend goede Gosling. 3,5*

Thank God for Ryan Gosling! Wat kan die man acteren. Waar ik me nogal irriteerde aan de andere personages (de levende wel te verstaan) in de film vond ik Lars geniaal en briljant neergezet. De film kijkt verder lekker weg en ondanks dat het allemaal vrij bizar is vond ik het nooit zodanig ongeloofwaardig dat het ten koste ging van de film.

3,5*

Best een apart en zeker ook origineel drama met hier en daar wat zwarte humor. Hoewel het eigenlijk best een tragisch drama is zou het me niet verbazen als er werkelijk zo'n soort figuren rondlopen op deze wereld (wellicht niet zo geflipt als in deze film maar er zullen heus wel een aantal mafketels zijn die een real doll in huis hebben en die behandelen als een echte vrouw). Het verhaal zat best aardig in elkaar (inclusief een maf, bel 112 , maar ook best een aandoenlijk einde) en ook de cast deed het leuk. Met name dan Ryan Gosling, Emily Mortimer (leuke vrouw overigens), Patricia Clarkson en Kelli Garner. De scene waarbij Lars zijn vriendin voorstelt aan zijn broer en de vrouw van zijn broer was geweldig en hetzelfde geldt voor de kerkdienst voor Bianca

P.S. omdat deze film niet werd uitgezonden heb ik gewoon de pot pindakaas erbij gehaald (tenminste ook zonder die zeik reclame onderbrekingen).

Onderhoudend.

Het leukste aan deze film is wellicht het uitgangspunt. De uitwerking ervan vind ik al een stuk minder. De keuze om de omgeving in Lars' toestand te laten meegaan zonder strubbelingen is te mak. Interessante situaties blijven zo uit en feitelijk wordt er niet meer gedaan dan braafjes naar het happy end toewerken

Grootste sterkte is de cast, waar enkel Paul Schneider wat uit de toon de valt wegens te weinig talent. Ryan Gosling - uiterlijk totaal anders door een snor, vettig haar en een kilo of 10 extra - zet zijn rol sterk neer. Des te spijtiger het is om hem in een recente film als Gangster Squad een ongeïnspireerde rol te zien neerzetten. Het contrast met de volwassen manier van acteren die hij hier laat zien kan niet groter zijn.
Emily Mortimer en de dokter (Patricia Clarkson, neem ik aan?) zijn eveneens uitstekend op dreef.

Audiovisueel valt hier niet zo veel te beleven, daar had men wat meer uit de pijp mogen komen. Vooral muzikaal valt het tegen - heel de film lang hoor je niks anders dan druilerig gejengel en pianogetikkel.

3

Vreselijke film met een nog belachelijker onderwerp. Dit is toch te krankjorum voor woorden of ben ik gek geworden? Geen onderwerp lijkt meer te vreemd tegenwoordig als je de tijd maar weet te vullen. Film was niet grappig en ook niet verdrietig. Goede cast maar ze moeten zich hier niet voor willen lenen. Snel vergeten deze waanzin.

Ryan Gosling speelt Lars Lindstrom, een vereenzaamde jongeman die zijn heil zoekt bij een levensechte pop genaamd Bianca. Het hele dorp accepteert de afwijking van Lars en de film weet deze wat ongemakkelijke situatie overtuigend neer te zetten.

Mooi einde ook.

tenenkrommend slechte film,werkelijk waar,maar wat is dit erg.

na drive ben ik gosling zeker gaan waarderen, maar waar was hij met zijn hoofd toen hij dit script las.

vals sentimenteel,bijna geen verhaal.

echt niet goed.

Perfect gemaakte film waar ik niets mee kan. Lars and the Real Girl balanceert telkens op het randje van totale belachelijkheid en enorm vals sentiment. Het goede nieuws is dat het nooit aan de verkeerde kant van die balans valt, een enorme prestatie als je naar dit verhaal kijkt. Het slechte nieuws is dat het verder allemaal niet zo veel waard is. Hoe je het ook went of keert, het is allemaal te ongeloofwaardig om er iets waardevols van te maken, wat toch duidelijk geprobeerd wordt.

Ik ben niet de enige heb ik gemerkt, dus voeg mij bij de groep die het moeilijk te slikken vond dat het hele dorp meeging in Lars' fantasie. Niemand zegt er ooit iets verkeerds over als hij in de buurt is. Zijn broer confronteert hem eenmaal door te zeggen dat Bianca niet echt is, maar toevallig luistert Lars dan niet. Lekker makkelijk. En daar hebben we de reden waarom de film niet werkt. Het is allemaal lekker makkelijk. Gillespie durft niet de werkelijke complicaties die hier zouden optreden op te zoeken en in plaats daarvan maakt hij er een complete idylle van. Dus iedereen doet braaf mee met Lars, terwijl de scenariste al vrij snel een oplossing voor het probleem aankondigt in de vorm van zo'n typisch indie-film love-interest, die kennelijk niets anders om handen heeft tot het wachten tot de hoofdfiguur in haar armen belandt. Gelukkig weten we dit meteen, want stel je voor dat de kijker de gedachte krijgt dat Lars in zijn situatie zou blijven hangen.

Op een gegeven moment dreigt een duister randje, zodra Lars' fantasie donkere vormen aanneemt en hij woedend wordt op zijn pop. En wat doet meneer de regisseur: hij laat de woede alleen van extreem veraf zien of zich in een andere kamer afspelen. Typisch, deze film: alles wat naar of ongemakkelijk is ver op afstand houden, zodat we toch vooral gefocust kunnen blijven op hoe goed deze mensen zijn en wat de wereld toch fijn is. Een serieuze geestesziekte wordt hier in feite genegeerd en slechts ingezet voor wat onverdiende feel-good. Zo'n begrafenisscène kan echt niet en al helemaal niet dat Lars daar meteen aanpapt met zijn vrouwelijke collega.

Al deze nare trekken van de film vallen echter nauwelijks op, omdat de makers een zeker talent hebben om alles redelijk te schrijven en omdat ze acteurs hebben die het enigszins weten te verkopen. Misschien hebben Watson, Schneider en Clarkson nog wel de moeilijkere rollen, omdat ze bovenmenselijk geduld moeten spelen. Ze komen er meer dan mee weg en daardoor werkt de film nog enigszins. Meer gevoelsmatig dan in het hoofd, want de gedachte dat dit een enorme pak onzin is blijft hangen.

Wel opmerkelijk trouwens, dat zo'n ruwweg zes jaar geleden dit soort indies heel typisch waren en een soort minitrend vormden en nu eigenlijk zo goed als verdwenen zijn.
2,5*

Deze was op tv en toch ook eens meegepikt. Natuurlijk een erg bijzonder verhaal en je moest er toch wel wat in komen, maar eenmaal dit gebeurd was, vond 'k het zeker geen slechte film.

De cast deed het ook prima en kwam overtuigend over.

Zeker geen alledaags drama, maar al bij al toch eens het bekijken waard.

Dit was een van de grootste verrassingen voor mij van de laatste tijd. In geen tijden zo een leuke film gezien. Ronduit hilarisch en toch ook diepgang en ontroering, en dat met toch een vrij simpel concept. Gosling is inmiddels een beetje mijn prinsje want wat ben ik toch elke keer als ik em in een film zie stralen weer weer stapelverliefd!