Kyôfu Kikei Ningen: Edogawa Ranpo Zenshû (1969)

Bizar Freaks-achtig filmpje.
Eerste helft begint nog wel redelijk gewoontjes met hoofdpersoon die de plaats inneemt van zijn omgekomen dubbelganger, maar als we op het eiland Panorama komen wordt het meteen allemaal wel heel bizar, niet alleen qua verhaal ook qua kleurgebruik.
Stevige dosis sadisme (niet zozeer qua gore en bloed) en behoorlijk wat blote dames (topless that is).
Al met al zelfs naar Japanse cult-cinema-standaard nogal weird allemaal, maar zeker ook bovengemiddeld.
Kan haast niet anders of de regisseur van The Human Centipede heeft deze film ook gezien.

Pas mijn tweede Ishii, maar voelt al erg herkenbaar. Toch vind ik deze, mede door de hier boven aangegeven punten, júist minder. Dat laatste half uur is alleen door te komen omdat Ishii geweldig creatief bezig blijft. Niet altijd even fraai, maar heb wel een zwak voor die gekke kleurenfilters en z'n low angle shots zijn ook om te smullen. Dat verhaal kan me echt gestolen worden, hoewel erg solide (en tot in de detail uit de doeken gedaan). Vond hem vooral het eerste uur dus z'n kwaliteiten benutten, waarbij de hele freakshow slechts een leuke bijkomstigheid was.

Toen ik de inhoud van het verhaal las dacht ik met een film te maken zou krijgen die het vooral moest hebben van het gore. Dat viel achteraf gelukkig mee. Datgene wat zich op het eiland afspeelde bevatte trouwens enkele zeer mooie scènes. Vooral die scène met dat boottochtje met die vergulde dame en de onder water zwemmende naakte dames sprong er bovenuit. Het verklaren van die plotontwikkelingen in het laatste half uur had voor mij niet gehoeven. Het verhaal was voor mij in deze film van ondergeschikt belang. Het ging bij mij in deze film vooral om het visuele en dat was dik O.K..

3.5*

Typische Teruo Ishii.

Ik heb eigenlijk enkel z'n nieuwe werk gezien, maar dat maakt eigenlijk niet zoveel uit. Ook z'n recentere films komen erg gedateerd over, en dat vermoedelijk ook met een beperkter budget. Herkenbaar dus, maar dan iets serieuzer en degelijker neergezet.

Als de naam Rampo verschijnt dan wekt dat meestal wel de interesse. Zijn verhalen vormen vaak toch een goeie basis voor een film. Niet echt volop horror, maar meestal wel duister en luguber. Dat mag je dan ook van deze film verwachten. Echt shockerend of smerig is het niet, wel weird and freaky.

De film wordt goed opgebouwd, het laatste half uur is alleen heel wat uitleggeriger. Ishii lost dat op door wat met kleurfiltertjes te spelen en ervoor te zorgen dat het er visueel mooi blijft uitzien, maar net als de meesten hier zat ook ik niet te wachten op een gedetailleerde uitleg van het mysterie.

Voor de gewone horror fan valt hier allicht niet zoveel te rapen, maar wie graag wat weirdere Japanese cinema kijkt valt er genoeg te genieten. Ishii zal nooit echt een favoriet worden, maar z'n films hebben vaak toch wel iets interessants.

3.0*

Mijn eerste Ishii, en een aangename verrassing, vooral dan het eerste stuk. Het verhaal is uiteindelijk behoorlijk maf -dat kan ook bijna niet anders met zo'n titel- maar begint nochtans als een sfeervol Lynchiaans mysterie over identiteit, herinneringen en persoonsverwisseling. De protagonist loopt dan weer met een baard rond, dan weer met een ooglapje, er is een onopgeloste moord- het intrigeerde en ook als hij even later de identiteit aanneemt van een overleden erfgenaam is dat veelbelovend.

Maar ergens halverwege wordt het eiland uit de titel aangedaan en wordt het een stuk bizarder. Geregeld ook best grappig, ik moest af en toe wel grinniken om al die vaagheid, maar het niveau van het eerste deel wordt niet meer gehaald. De freaks vallen overigens nogal mee, ze zien er meestal uit alsof ze een beetje zijn uitgeschoten met het badschuim. Jammer genoeg komt er op een gegeven moment een politieman op de proppen die in een paar minuten alle mysterie de nek omdraait, en dan worden we daarna ook nog vergast op een niet bijster geloofwaardige jammerklacht. Ontzettend jammer dat er kennelijk van alles moest worden uitgelegd. Het eindigt dan wel weer in stijl met een vuurwerk van ledematen.