Het gaat bergafwaarts met een grote Egyptische familie. Iedereen wacht op de terug keer van de verloren zoon, die al twaalf jaar in de gevangenis zit vanwege zijn politieke overtuiging. Wanneer de vader sterft wordt hij vrijgelaten. Maar het gevangenis leven heeft een oud en gebroken mens van hem gemaakt.
Zonder het vooraf te weten de ideale zondagmiddag-film: een musical in Bollywood-stijl. Groots opgezet familiedrama dat springt van hot naar her, soms zonder enige logica. In beschrijvende stukken op het web wordt gerept over een mix van Minnelli (vanwege die musical- en danselementen) en Visconti (vanwege de familieperikelen in een sociaal-politieke context). Ik zou er Xavier Dolan aan toevoegen (die kenden ze ten tijde van het schrijven van het stukje waaruit ik mijn info heb nog niet ) vanwege de overdrijving, alle scènes onder spanning, dubbelzinnige karakters en totaal uit-de-bol/over-the-top reacties. En toch meeslepend en vaak zijn doel dienend.
Mensen die niets hebben met zonsondergangen in combinatie met van wanhopigheid huilende mannen kunnen dit werk beter links laten liggen (iets dat iedereen tot nu toe ook gedaan heeft). Voor diegenen die het Duits (of Frans) machtig zijn om de subs te lezen: de Chahine-box met deze film (en Cairo Station en The Sparrow) erin doe ik van de hand...
Hij spreekt mij niet zo aan, maar zag wel dat er laatst ook Engelse fansubs zijn verschenen. Duitse of Franse subs zijn ook wel te doen, maar de box kan beter gaan naar iemand die er meer zin in heeft.