Gone Baby Gone (2007)

‘’ Bitches love the cheddar. ‘’

Artistiek. Authentiek. Grimmig. Fascinerend. Wie had dat kunnen denken van Ben Affleck? Het is tenslotte een acteur die zijn meeste ‘succesrollen’ mag danken aan zijn uiterlijk en niet aan zijn knappe acteerprestaties. Bij deze film blijkt dat Mr. Affleck zich prima weet te redden aan de andere kant van de camera.

Vanaf de openingsscène voelt de film natuurlijk aan. Natuurlijk denken de meeste mensen aan de zaak Madeleine McCann, maar op het feit na dat het een jong en blond meisje is, zijn er weinig overeenkomsten. Wat niet wegneemt dat het natuurlijk een verschrikkelijk iets is, de ontvoering van een kind. Er zijn weinig mensen die niet meeleven met een situatie als deze.

Toch is een goed verhaal niet genoeg om de aandacht vast te houden. Het mooie en krachtige spel van de acteurs is het grootste pluspunt van deze film. De jonge Affleck heeft bewezen niet onder te hoeven doen voor klasse acteurs als Morgan Freeman en Ed Harris. Casey is niet zomaar ‘het jongere broertje van’, maar stiekem mag je hem ook ‘het betere broertje van’ noemen. Nu maar hopen dat hij een minder wisselvallige carrière krijgt dan Ben. Ook het overtuigende acteerwerk van Amy Ryan mag niet vergeten worden. Ze zet een geloofwaardige rol neer als ordinaire en sletterige moeder van het verdwenen meisje. Zij steelt de show. Hoop nog meer van deze vrouw te mogen zien in de toekomst. Michelle Monaghan is de enige die me niet wist te raken. Ze had wat meer ‘’ballen’’ mogen hebben, in plaats van er als een geitenwollensokken type er maar wat achter aan te slenteren. Pas op het einde van de film laat ze enigszins zien wat voor een toegevoegde waarde ze nou had.

Het verhaal roept bij de geboeide kijker flink wat emoties op. Je hoopt mee dat het meisje levend gevonden wordt, je gaat door een wirwar van gevoelens betreft de moeder en je voelt de woede in je lijf als je alleen maar denkt aan de klootzak(ken) die zoiets doen. Dat je zo meeleeft en meedenkt is natuurlijk prachtig, maar deze film weet zich te onderscheiden. Gone Baby Gone is geen moralistische tranentrekker geworden vol met vlug bedachte plottwistjes. Het is een interessant misdaaddrama. Je krijgt prachtige beelden te zien van de ongure en gevaarlijke wijk Dorchester, die het gevoel dat het ‘echt’ is alleen maar versterken. Smerige appartementen, donkere steegjes, vieze clubs en café’s.. En natuurlijk de grote diversiteit van de Amerikaanse bevolking.

Drugs, corruptie, criminaliteit en pedofilie. Het zijn natuurlijk niet de lichtste thema’s om te verfilmen. Na een uur wordt de verrassende en spannende toon van de film pas echt gezet . Als je nog niet verpletterd was, werd je het hier wel. Een beetje filmliefhebber moet de creativiteit en de onvoorspelbaarheid van deze film zeker kunnen waarderen. Ik in ieder geval wel.

Goede film. Er zitten wel enkele plotwendingen in, maar desondanks gaat het niet vervelen. Het morele dilemma waarmee de hoofdpersoon op het eind wordt geconfronteerd, geeft wel stof tot nadenken en maakt de film. De weg er naartoe is niet altijd even geweldig. Bij herziening gaat er waarschijnlijk wel een half puntje af.

Magere 4*

Ik weet niet hoe vaak ik het hier gezegd heb, maar ik heb nooit echt een hoge pet van Ben Affleck opgehad.
En ik weet niet hoe vaak ik het heb gezegd, maar elke keer weer moest ik achteraf concluderen dat het allemaal wel meeviel. Of dat het echt wel beter was dan verwacht. Alhoewel mijn perceptie altijd hetzelfde bleef, moet ik toch maar eens toegeven dat Ben Affleck zo slecht niet is. Ik ga wel een nieuwe zondebok zoeken. Labeouf ofzo, al was het maar omdat zn naam zo lastig is.
Anyway, aangezien de rollen van Affleck vooral worden getypeerd door coolness rather than acteerprestaties, was het toch wel een lichte verrassing dat hij koos om een film te regisseren. Gone Baby Gone is daarmee zijn regiedebuut, en afgaande op het aantal sterren (als je nog niet hebt gekeken doe je dat nu dus onbewust), een zeer geslaagd debuut.
Affleck kiest voor een ‘vertrouwde’ omgeving door Boston te kiezen. Door middel van extreem veel sfeer shots van de omgeving (vooral in het begin heeft vrijwel elke scene 2 of meerdere korte shots van de omgeving) probeert Affleck de film een (voornamelijk) grauwe sfeer mee te geven. Ik vind persoonlijk dat hij daar in geslaagd is. Boston komt echt over als een soort (sub)urban jungle, wat ook het uitgangspunt van Affleck moet zijn geweest. Verder komt de film totaal niet opdringerig over, en is het gewoon prettig om naar te kijken. Wie had dat gedacht.
De cast is sterk ingevuld. Alhoewel de rol van broeder Casey natuurlijk neight naar nepotisme, is het de Afflecks vergeven aangezien Casey hier echt heel goed speelt. Dat kan helaas niet gezegd worden van Monaghan, die geen toegevoegde waarde heeft en van mijn part compleet had mogen worden weggelaten. Eenzame detectives doen het toch beter. Freeman valt ook tegen, maar ik kan die man dan ook niet uitstaan. Altijd hetzelfde trucje.

Het verhaal is echter het grootste pluspunt van de film. Na verloop van tijd kreeg ik het gevoel dat het gebeuren nogal ongeloofwaardig was, of zelfs cliché (het stuk waar ze de woning van die pedofiel binnenvallen bv…). Juist op het moment waar ik dacht, ah dit kan bijna niet, bleek niet de film de schuldige, maar had ik het zelf bij het verkeerde eind! Deze dubbele plottwist is erg vernuftig en onderscheid de film toch wel van andere oppervlakkige thrillers. Dat de film wat worstelt met verschillende thema's is eigenlijk geen probleem. Moet zeggen dat het einde wel iets overtrokken is, maar ik kan de keuze hier ook wel waarderen.

Al met al is Gone Baby Gone niet alleen een hele sterke film, maar als debuut iets om trots op te zijn.

Voelt aan als een Mystic River. Dezelfde locatie, Boston. Drama/Mystery en tevens een goede cast. Voelt dus ook niet echt aan als een vernieuwing. Toch wel een aardig debuut van Ben Affleck en gelukkig laat hij het werk voor de camera over aan zijn jongere broer Casey Affleck die ik toch veel beter vind.

Verhaal heeft wat wendingen etc. etc. maar weet je niet echt vast te pakken in mijn geval. Toch is het een solide film, met een goede sfeer. Net zoals een film die ik eerder vandaag zag lijkt ook deze wat op safe gespeeld te zijn. Het is echter nog steeds veel beter dan de meeste rommel die in de bioscopen terechtkomt vandaag.

Onderhoudende misdaadfilm met onbevredigend einde.

Waarom maakt Ben Affleck niet meer films, begin ik me af te vragen!

Na eerder het geweldige The Town gezien te hebben, was het de beurt aan het regiedebuut van Affleck. Gone Baby Gone is een goede film, die verder gaat dan de doorsnee film waarin er een verdwijning moet worden opgelost. Vooral de plotwendingen maakt dat deze film zich kan onderscheiden van veel films in het genre. Voeg bij het goede verhaal en de leuke plotwendingen een sterke cast; en je krijgt een stevige film zoals Gone Baby Gone wel degelijk is.

'k was eigenlijk wel aangenaam verrast door deze film. 'k had eigenlijk geen verwachtingen bij deze film, maar hij heeft me dus positief verrast.

'k vond het eigenlijk wel een interessant verhaal, met zelfs op het einde enkele verrassende wendingen. Bij het einde had 'k wel een bittere nasmaak. En de film doet me ook aan Mystic River denken. De cast kon me eigenlijk ook wel bekoren.

'k vond hem dus wel de moeite om te bekijken, maar een tweede kijkbeurt hoeft dan weer niet.

Ook na herziening staat deze film als een huis..

De film ademt sfeer. Zowel een dreigende als een mysterieuze. Door goed acteerwerk wordt dat de gehele film volgehouden waardoor je steeds nieuwsgieriger wordt naar wat er werkelijk nog staat te gebeuren, zelfs al heb je de film al een keer gezien.

Vond de cast briljant. Geen één die buiten de boot valt. Affleck en Harris sprongen er toch wel bovenuit, maar dat zegt meer over hen dan over alle anderen.
Het verhaal klopt ook gewoon en is boeiend. Ben meestal huiverig voor plotwendingen, maar bij deze film werken ze gewoon. Ook het einde is zeer goed, ook al was ik als kijker absoluut voor de mogelijkheid om het meisje niet naar haar moeder terug te laten gaan. De laatste scene zet je aan het denken en daarmee afsluiten was precies goed.

Een prima herziening, de score blijft staan zoals die was..

Flashbacks die het spul aan elkaar knopen zijn niet echt aan mij besteed, net als karakters die de tweestrijd en motivatie met een woordenstorm weergeven. De aanwezigheid (en deels ook afwezigheid) van Morgan Freeman als Jack Doyle is wat dat betreft ook niet echt de gelukkigste keuze.

En dan is er nog het tweede deel waarin er of te weinig tijd wordt genomen of te veel ontwikkelingen worden gebruikt om het op het juiste spoor te zetten. Desondanks vind ik het een flinke film. Misschien vanwege de verhaalkracht die het hoe dan ook heeft of het krediet dat het in het eerste deel opbouwt.

Wat in ieder geval zo is, is dat Boston en haar bonte verzameling paupers een soort hoofdrol op zich zijn. Casey Affleck imponeert als de enerzijds geharde en anderzijds naïeve privé detective met onder meer heerlijke scènes in een barretje en het hoofdkwartier van een lokaal drugsbaronnetje.

Ik kon daar wel om lachen, terwijl Amy Ryan het bloed onder de nagels vandaan haalt. Ook wel leuk om John Ashton nog eens te zien. Film krijgt het dus gaandeweg wat moeilijker, maar hoe het morele dilemma wordt uitgespeeld (ik neem aan tegen de sympathie van menig kijker), mag er zeker zijn.

Redelijk.

Degelijk en onderhoudend plot dat helaas wat vluchtig/rommelig is uitgewerkt. Vaak korte en snel wisselende shots, waardoor de film nogal onrustig wegkeek. Vind de filmstructuur niet geweldig werken.

Dialogen zijn vaak doorsnee en soms best sterk. Het acteerwerk zelf is degelijk, niet meer en niet minder.

Al met al een interessante eerste film van Affleck in de huid van regisseur. Zijn tweede 'the Town', heb ik nog niet gezien. Ben daar nu toch best benieuwd naar geworden. 6/10*

Wat een goeie film is dit toch, prachtige film in een rauwe trieste omgeving,

Prachtig en goed uitgewerkt plot. Ed harris in een bazenrol, Freeman degelijk als altijd en zelfs Casey affleck kan er mee door. enige minpuntje is Monaghans karakter die me mateloos irriteerd en de film niet ten goede doet , ze past gewoon niet in het geheel zonder haar had die van mij 4,5 ster gekregen maar alsnog 4 sterren

Opzich is het allemaal wel redelijk en degelijk, vind Casey en Harris sterk , dat meisje naast hem heel wat minder. Visueel ook wat minder, montage vond ik verder wel oke maar qua camerawerk niet al te opvallend. En qua verhaal werkt het wel vooral vanwege de interesse in het plot.

Kosten noch moeite worden gespaard om de kijker mee te krijgen in de morele dillema's. Zo zie je om de haverklap lelijke, uitgezakte, arme mensen, drugs- en alcoholreferenties bij de vleet. Het dillema zelf is een lachertje als je het mij vraagt mede door het wel erg ongeloofwaardige set-up verhaaltje, maar sowieso kan ik me niet voorstellen dat er mensen zijn die zonder enige toetsing denken te kunnen bepalen wat het beste is voor een kind en daar dan ook nog zonder twijfel van overtuigd lijken te zijn. En hoe denken ze nu nog jarenlang zo'n vermist meisje achter te houden (zonder school), dat gaat toch opvallen? De film is wel een stuk beter te behappen doordat de opvatting van de makers niet dwars door het scherm op je netvlies wordt gestampt, het wordt nog redelijk open gehouden, maar het had wat subtieler gemogen.

2.5*

een 'onverwacht' goede film. hij wordt hoog geschaald, maar ben normaal niet heel erg van de drama's. het mystery-deel is dan ook voldoende aanwezig. wat ik met name sterk vind is dat de film niet de gehele speelduur naar 1 doel lijkt te werken. nadat het Amanda-deel afgerond lijkt te zijn, zakt de film niet weg. het scenario is prima, het feit dat feitelijk iedereen het het beste met het kind voorheeft geeft het perfecte dramatische kersje en eigenlijk blijf je dan ook licht verwrongen achter.
ik had wel beetje moeite om erin te komen en ik weet precies waarom: twee prive-detectives met een sweater en trainingsjackje zijn misschien normaal in USA, maar ik vond het beetje lachwekkend. daarnaast is het aan me voorbij gegaan waarom de halve politiecorps op de zaak zit, maar zij met zijn vieren geisoleerd ineens de belangrijkste trail te pakken hebben.

eenmaal dat daargelaten, is het een film die je zeker pakt.
en ohja, wat een gruwelijk lelijke mensen hebben ze uitgekozen om de sfeersetting van Boston te maken...

Ondergewaardeerde film.

Sterke film met een aantal zeer sterke dialogen, vertolkt door acteurs die het beste van zichzelf geven.
Misschien ook omdat men gekozen heeft voor een beperkt groepje acteurs, en niet te veel bijrollen. Wat mij betreft mocht men ook de rol van Monnaghan schrappen, want die was vrij overbodig. (Maar niet slecht of irriterend).

Het verhaal is sterker dan ik eerst kon vermoeden. Misschien kan je hier en daar wel wat wendingen op voorhand zien aankomen, soms gebeuren er ook zaken waarvan je dacht: dit zag ik niet aankomen (Dat hij die man neer schoot bijvoorbeeld).

In de film worden de personages voortdurend voor morele keuzes geplaatst die je zelf wel eens aan het denken zetten. Doordat men in de film niet echt aan toont welke keuze in dat morele vraagstuk de juiste keuze is, blijft het allemaal ook ietsje langer nazinderen. Op die manier komt het op het einde ook mooi in mekaar gevallen.

Misschien toch wel enkele klein onnauwkeurigheden die me er van weerhouden dit als een echte topfilm te aanzien:

Soms waren er toch enkele zaken die me de wenkbrauwen doen fronzen. Wordt hij niet vervolgd voor het executeren van een ongewapende man?

Ik lees hier ook vaak: ‘De sfeer van Boston’.
We zien wel wat marginalen lopen, waardoor we kunnen concluderen dat Boston voor Amerika is wat Aalst voor Vlaanderen is. Maar misschien zou ik de film nog meer kunnen waarderen als men dat verpauperde sfeertje net iets meer had kunnen overbrengen naar de kijker.

Men kon bijvoorbeeld wat meer diepgang brengen in het personage van Kenzie. Hij zegt wel dat hij zich verbonden voelt met de mensen, omdat hij ertussen opgegroeid is, maar daar blijft het bij. In de hele film lijkt hij een hoog-boven-de-mensen-verheven snobje te zijn.


Maar die kleine minpuntjes wegen niet op tegenover de grote pluspunten die deze film rijk is. Dat hij van het begin tot het einde over je heen dendert zegt genoeg.

Daarom: Een dikke 4,0*

Waar Ben Affleck die hoge gemiddeldes telkens vandaan weet te toveren zou ik bij god niet weten, maar met Gone Baby Gone heb ik wederom een lichtelijk teleurstellend gevoel over gehouden na afloop van de film. Misschien heeft het iets te maken met de goede acteurs die wel weten te overtuigen in de film.

Het plot klinkt interessant en dat brengt de film vooral in het eerste half uur een mysterieuze lading mee. Dit soort detective zaken zijn altijd interessant en het whodunnit gedeelte is altijd iets wat mij erg bevalt. De opening van Gone Baby Gone is dan ook erg sterk. Ook het rauwe van de straat weet Affleck goed over te brengen.

Helaas wordt dan al snel duidelijk dat het om een uit de hand gelopen drugsdeal gaat en dat daar consequenties bij horen. Ik zie hier toch liever een zaak met een mysterieuze kidnapper. Wat volgt is een film die behoorlijk ongeloofwaardig is en een moraal door je strot heen douwt. De wendingen volgen elkaar in rap tempo op, maar wij hadden hem hier op de bank al uitgevogeld tijdens de uitwisseling op de groeve. Het lag allemaal te erg voor de hand. De manier waarop de wendingen worden uitgelegd gaan net weer over de schreef en maken de film niet erg geloofwaardig. Het is zelfs lomp en alles behalve subtiel. Duidelijk een film dat gericht is op het grotere publiek.

Het is maar dat ze een blik met goede acteurs hebben open getrokken, want die helpen Affleck bij dit regiedebuut over de streep heen. Een sterk begin en wat een staaltje acteerwerk weer van Affleck, Monoghan en Harris. Jammer dat er met een flauwe, moralistische en lompe plot gewerkt moest worden.

Hele krappe 3,0*

Wel, dit was een serieuze teleurstelling voor mij.
In het minste al niet omdat iedere acteur op de zelfde autopiloot aan het spelen is al Keanu Reeves.

Daarnaast komt ook nog eens dat ik het verhaal helemaal niet goed vind.
Dit wordt nog extra versterkt door het einde, dat zich op zich goed ontwikkelde maar ergens ook op het belachelijk afstevende zeker als die agent met z'n shotgun die pub binnenwalst, wrom deed die dat in godsnaam?
De finale afknapper vond ik wel het einde, dat toont hoe egoïstisch onze detective eigenlijk wel niet is en hij ook echt geen knijt geeft over het menselijke van de zaak. Alhoewel wat hier gaande is ethisch de bediscussiëren valt geeft hij wel compleet foute argumenten. Een knap voorbeeld wel van hoe het altijd goede doen u uiteindelijk tot een tiran kan omtoveren.

Eventjes voor de duidelijkheid: het is niet dat ik voorstander ben van het - lichtjes naïeve en vooral belachelijke idee om een meisje te ontvoeren en die dan op een of andere manier toch naar school te laten gaan. Geen idee hoe dat eigenlijk in z'n werk zou gaan. Wat ik wel wil zeggen is dat onze detective het goede helemaal niet voor het meisje doet (waar uiteindelijk heel de film om draait) maar gewoon voor zichzelf.

En als laatste nog dit: waarom zit die vrouw (Angela is haar naam blijkbaar) eigenlijk in die film? Naast het feit da ze gigantisch bagger speelt, doet ze ook niets behalve schermvulling zijn.
Ik bedoel: knip alle scènes uit de film waar zij iets doet/zegt en er veranderd niets aan het ganse plot noch wordt er diepgang verloren.

Gone Baby Gone vind ik een aardige film.

Ik vond dit een redelijke spannende thriller. Deze film heeft een paar verassende wendingen en is daardoor niet voorspelbaar. Beetje bij beetje vallen de puzzelstukjes bij elkaar over de verdwijning van Amanda. Het is interessant om dit te zien. Ik vond dat de film wel wat meer vaart had mogen hebben. De dialogen in deze film zijn soms wat saai en duren te lang.

Het acteerwerk in deze film is wisselend.Michelle Monaghan , Morgan Freeman maar vooral Ed Harris zetten in deze film een goede acteerprestatie neer. Maar Casey Affleck als Patrick Kenzie vond ik bedroevend slecht acteren. Hij dreunt een beetje zijn tekst op, kijkt tegelijkertijd een beetje stoer. Maar acteren is het niet te noemen. Ik stoorde mij erg aan Casey zijn slechte acteerwerk.

De film schotelt de kijker aan het eind een moeilijke dilemma voor. Moet Patrick de politie bellen en er zo voor zorgen dat Amanda terug komt bij haar moeder of moet hij zwijgen ? Het is overduidelijk dat Amanda een beter leven had gehad bij Jack Doyle. Die Helene is een enorm slechte moeder en dat kind heeft het niet goed bij haar. De keuze van Patrick om de wet te handhaven vind ik in dit geval een verkeerde keuze. Hij heeft Amanda een beter leven ontnomen. Het is natuurlijk een ontzettend moeilijk dilemma wat Patrick voorgeschoteld krijgt en het is zeker voer voor discussie. Wat had je zelf gedaan in Patrick zijn situatie ? Door het dilemma vond ik het einde van de film best sterk.

Het verhaal mag dan wel interessant zijn en redelijk spannend. Geloofwaardig is het natuurlijk niet dat een groep politie mannen zo complot smeden. Als het kind het slecht had bij haar moeder, dan waren er ook legale middelen om wat aan die situatie te doen. Het is niet logisch dat een stel ervaren politiemannen besluiten een kind te ontvoeren als ze het slecht heeft bij zijn moeder. Er bestaat toch ook iets als kinderbescherming ???? Ik snap niet waarom de politie mannen niet naar de kinderbescherming zijn gegaan.


Al met al vond ik dit een aardige thriller. Deze film is ook weer niet heel erg goed, maar wel het kijken waard.

3 sterren voor deze film.

Op de aardige dialoog tussen Afleck en Freeman na, matig acteerwerk. Voor mij zijn bovenstaande lovende recensies zeer onterecht. Een film waar, met name in het begin, moeilijk door heen te komen is. Uiteindelijk erg voorspelbaar voor wie meerdere soortgelijke films heeft gezien.

Justice(?)

Toegegeven, ik had tijd nodig om in de film te komen. Maar met elke minuut nam de kracht en intensiteit toe. Als psychologische thriller is hij al behoorlijk geslaagd, maar als drama is de film van ongelofelijk hoog niveau. Een moreel dilemma die onbeantwoord blijft.

*4,5

De Afflecks.

Doe mij toch maar Casey. Goed acteur, eigen airtje, apart stemgeluid. Ziet er vaak wat jong uit voor z'n rol, zo ook hier wel, maar na verloop van tijd speelt hij dat makkelijk weg. Het helpt ook wel een beetje dat z'n rol in deze film nét een jong-ogend iemand nodig heeft.

Eerste uur was best strak, daarna gaat het langzaam bergaf met deze film. Da's meestal het nadeel van dit soort verhaaltjes ... als kijker wéét je gewoon dat de film na een uur nog niet afgelopen is, waardoor de sprong naar de tweede zaak niet zo verwarrend is als zo moeten/kunnen. Dat er daarna nog een twist of twee bijkomen doet de film ook niet heel veel goed, maar tegen die tijd lag dat al binnen het verwachtingspatroon.

Grootste probleem is dat het morele dilemma dat duidelijk naar voren geschoven wordt op het einde van de film niet echt pakt. Affleck's personage komt met té weinig solide argumenten vond ik, zeker ook dankzij de laatste scene krijg je extra het gevoel dat z'n bijna autistische gevoel voor rechtvaardigheid niemand helpt. Vond ik best jammer, aangezien je hierrond een best interessante case kan bouwen.

Affleck is verder een wat droge regisseur. Niet dat het slecht is, maar wel enorm braaf en saai. Ik zie toch liever iets meer de hand van een regisseur met een duidelijke eigen stempel, Affleck regisseert een beetje zoals hij er zelf uitziet. Slick, afgeborsteld en saai.

Maar best aardig om een keertje te zien. Eerste uur is duidelijk beter dan de rest, daarna begint het wat te slepen, maar echt zwaar afglijden doet het niet. Daarvoor is broertje Casey ook gewoon iets te goed op dreef.

3.0*

Dat arme meisje! Opgroeien bij zo'n egocentrisch white trash moeder. Totaal ongeloofwaardig verhaal want je hebt natuurlijk de kinderbescherming ook nog.

Neemt niet weg dat de film wel boeiend blijft tot het einde en de achterstandsbuurt en hun bewoners zeer realistisch is neergezet.

Het vriendinnetje van Affleck had totaal geen meerwaarde in de film. Het is net zoiets als kiespijn...kon je missen in deze film.

Teleurstellend drama met zeer ongeloofwaardig en zwak verhaal. Acteerptestaties redelijk tot goed.

Onderhoudend, sfeer vol, leuk , verassend, maar ook veel plotjes en soms ongeloofwaardig

Zwakke rol vriendin Casey. Wat is het nut van haar, voegt het iets toe?

Nog maar een keer zien

Op het ietwat gekunstelde en voor mij niet helemaal logische (veel te omslachtig) plot na een ijzersterke film (ook bij de tweede kijkbeurt) en uitstekend regiedebuut van Ben Affleck.Die overigens ook de prima beslissing nam om zijn broer Casey de hoofdrol te laten spelen want hij bewijst in Gone baby gone duidelijk de betere acteur van de twee te zijn.

Acteerprestaties, muziek of sfeer hoeven niet altijd 100% perfect te zijn om van mij 5 sterren te krijgen. De volle score is te danken aan de enorme morele struggle die deze film bij de kijker neerlegt, en dat is knap.

Voor mij zou de keuze duidelijk als wat zijn: Patrick is een Christelijke eikel, die in zijn eigen arrogante geloof zijn eigen leven en dat van anderen vergooit. Ik ben er zowieso van overtuigd dat vele ouders geen enkel recht hebben op kinderen. En als je met de keuze ook nog eens je relatie weggooit ben je wat mij betreft geen knip voor de neus waard.

Desondanks kan ik me goed voorstellen dat er mensen zijn die het hier radicaal mee oneens zijn. Maar het is haast alsof Ben Affleck met deze film een middelvinger wil opsteken naar alle zogenaamde "brave burgers" in de Amerikaanse samenleving die hun eigen moraal telkens weer verkiezen boven de ethiek...... en daarmee verdient Ben hier 5*

Veel kwaliteiten. Zeer sterke acteurs, Knappe en realistische sfeerschepping. Begint als een ijzersterke thriller, maar de overgang naar drama met moreel dilemma gaat te snel, is onevenwichtig en vooral nogal erg vergezocht en bijzonder weinig geloofwaardig en dat terwijl de film die plottwists niet eens nodig had om, als het dan toch het doel is van de film, naar zo'n moreel dilemma toe te werken. Na een klein uur zat ik op minstens 4 sterren, aan het einde nog maar op 3.

3.0*

Ben Affleck verraste vriend en vijand met dit regie debuut. Als acteur wordt hij regelmatig tot de grond toe afgebrand, soms terecht en soms onterecht, maar op zijn regie heeft niemand wat aan te merken. En dat is aan de film af te zien. Een geweldig debuut. De Boston setting zie ik altijd graag. Het acteerwerk is van allen zeer gelooofwaardig met als uitschieters Affleck en Monaghan die het met verve doen. Het verhaal is en blijft over de gehele speelduur verassend. De muziek weet steeds de juiste snaren te raken en de cinematografie is prachtig. Erg goede film.

Deze film is een plaatje. Heerlijke setting met een spannend Boston sfeertje. Verhaal uitermate boeiend maar het einde had wat beter gemogen.

Mijn aandacht was wel gewekt: een narratief concept dat het vaak prima doet bij mij en een kwaliteitscast. Toch bleek Gone Baby Gone een film waar ik (helaas) maar niet in kwam. Geen deceptie, wel een fikse teleurstelling.

Vanaf het begin was het al zoeken naar een balans tussen het misdaad-element (inclusief onnodig grof taalgebruik) en het bijbehorende drama. Die balans kwam er nooit echt. De film bleef in mijn ogen maar laveren tussen de vertraagde, op het sentiment inspelende scènes en de hardere crime-elementen. De score van Gregson-Williams sloot eigenlijk alleen bij die eerste gedeelten aan, en dat wrong nogal. Hier en daar had ik bijna het gevoel naar twee films tegelijk te kijken.

Soit, dat is één ding, Gone Baby Gone wist verder helaas ook nergens echt te boeien. Het scenario (naar het boek van Dennis Lehane) is op zichzelf prima, maar heeft verder geen verrassingen in petto. De plottwists zijn er uiteraard wel, maar voelen na de opbouw van het eerste uur wat geforceerd aan. De cast vond ik ook matig. Affleck doet het nog wel redelijk, maar Monaghan is erg vervelend, terwijl Freeman weer te weinig screentime krijgt. Harris laat daarentegen weer te veel van zich horen, waardoor je een wisselwerking krijgt tussen vlakke characters die elkaar eerder af lijken te stoten dan dat ze geloofwaardig samengaan.

Gone Baby Gone wist maar nergens de aandacht te trekken, en gaat daardoor de herinnering in als een wat kleurloos filmpje. De sfeer ontbreekt en de balans tussen misdaad en drama is zoek. In combinatie met het gebrek aan een complementaire cast genereert dat een situatie waarbinnen de dilemma's die aan de orde worden gesteld nergens goed overkomen.

2*

Gone Baby Gone vind ik een vrij matige film van Ben Affleck. Een vierjarig meisje wordt vermist in nogal problematische wijk. Twee privédetectives zoeken naast de politie naar het meisje.

In een poging een realistisch beeld van misdaad neer te zetten verzamelde Affleck de meest lelijke mensen die hij kon vinden, zo lijkt het. Wat een troosteloze setting, geef mij maar de wat meer gestileerde misdaad-films met typetjes als Joe Pesci en Al Pacino.

De zoektocht naar het meisje wist af en toe best te boeien en uiteindelijk speelde de film ook een beetje met Katholieke waarden. Affleck is echter geen Scorsese en echt geslaagd was het niet. Het einde van de film was uiteindelijk een beetje vergezocht en het moraal was niet helemaal aan mij besteed. De discussie of een kind altijd het beste bij de eigen ouders is vind ik niet heel erg zinnig. Als je het mij vraagt had ze veel beter bij die politieman kunnen blijven.

Casey Affleck en Ed Harris speelden wel aardig maar dat kon de film niet echt redden.