Toto le Héros (1991)

Dit is een van mijn alltime favourite films.

Is al een paar jaar oud, maar nog steeds het zien waard.

Bij dit soort films verbaas ik me er altijd over hoe ze die kinderen zo naturel kunnen laten spelen. In Nederlandse films lijkt het altijd zo ingestudeerd.

Misschien omdat je niet perfect Frans spreekt? Dan lijkt het beter, maar misschien denken de fransen er wel anders over.

Hoe weet je dat ik geen perfect Frans spreek?

Maar okay; misschien heb je een point.

Ik kan me by the way wel een interview herinneren met de makers van de film waarin ze uit de doeken deden hoe ze kinderen zo naturel lieten spelen. Dus ik denk niet dat ik de enige ben die verbaasd was over het goede spel van deze kinderen.

Weet iemand waar hier een dvd van te krijgen is en of ie Engels danwel Nederlands ondertiteld is?

Deze is bij elke fatsoenlijke platenzaak te bestellen, waarschijnlijk ook wel fia bol.com ofzo.

Ik heb genoten van een film waarin voor mijn gevoel iets bizars (wat het leven is) op een nostalgische wijze wordt terug gebracht naar je jeugd. In 4 woorden Heimwee naar een mogelijkheid

Absoluut een van de beste Belgische films ooit gemaakt. Weergaloos acteerwerk, schitterende regie!

De Special Edition DVD biedt ook mooi inzicht in de denkpatronen en manier van werken van Van Dormael.

Met Le Huitieme Jour en Toto Le Heros maakt Van Dormael twee briljante films en toen werd het stil rond hem.. Volgens bronnen zou na jaren van stilte een nieuwe film gepland zijn in 2008 (Mr Nobody).

4*

Trouwens wackyboy: over de acterende kinderen kom je op de DVD te weten dat Van Dormael puur "mechanisch" te werk gaat (de kinderen hadden geen flauw benul met wat ze bezig waren met andere woorden). Kijk zo, beweeg zo, loop naar daar, ... was de manier van regisseren.

De film ziet erg geweldig uit. Art direction, montage en camerawerk zijn erg goed.
Het begin is heel sterk. De introductie van karakters gaat een beetje als in Amélie. Zou me niets verbazen als Jeunet deze film gezien heeft. De beeldtaal heeft ook wel wat weg van die van Jeunet.
Het laatste half uur vind ik de film enorm inzakken. Het verhaal zakt enorm in en de film krijgt een erg onbevredigend einde. Vanaf het moment dat zijn relatie stukloopt met de vrouw die op z'n zus lijkt, lijkt het wel alsof de inspiratie op is.
De verhaallijn van de verbitterde oude man die wraak neemt is erg simplistisch uitgewerkt. Minst interessante deel van de film, en jammer dat de film daar mee afsluit.

Zeer degelijke film, en in tegenstelling met Kappeuter vind ik het wel een goed einde, toch onverwacht Alleen niet echt duidelijk waarom Thomas het nu net doet

Telkens bij de "Boum"-scenes had ik ook het gevoel: "hmm, Jeunet haalde hier een beetje mosterd".

Het is een goede film, met leuke verbeeldingen van Tomas ook.

Uitermate vermakelijke en snelle film, waar Jeunet z'n mosterd ongetwijfeld een beetje vandaan heeft gehaald.

Feel-good, lekkere sfeer, heerlijke verhaal-lijn, mooie muziek, goede ideeen + uitwerking.

Een parel van een film, ware het niet dat het mis gaat in de laatste minuten waarin Thomas' as wordt verstrooid uit een vliegtuig en we de voice-over horen gillen van het lachen etcetera... Pijnlijk. Daarom 'slechts' 4 sterren. Aanrader.

Heel sterk verhaal, jammer dat de uitvoering er af en toe een beetje aan schort. Desalniettemin zeer genoten.

3,5*

De uitvoering vond ik dan weer zeer sfeervol.

Het is eigenlijk jammer dat er na ongeveer 1 uur iets teveel op het verhaal gefocust wordt en dat de gebeurtenissen allemaal wat minder speels en minder surreëel worden. Daarbij vond ik de vele korte scènes waarin de oude Thomas aan het werk is, vooral in het begin weinig waarde hebben. De voice - over was juist zo goed op dreef, waarom moest hij dan telkens even in beeld komen en de leuke voice over wat onderuit halen? Op het begin was dat nog leuk met zijn quote over zijn mede - oudjes. Maar daarna voegde het allemaal wat minder toe.

De film begint wat grimmig en daarna schakelt hij over naar een vertelstijl waardoor Jeunet vast wel geïnspireerd is. Dat Boum liedje kwam onverwachts, leuk gedaan. Telkens als ze dat nummertje weer opzetten dan kreeg de film zo `n feel good sfeertje over zich, iets waar de inhoud zich nou niet 1,2 voor leenden. Ik lees hier dat veel mensen moeite hadden met het einde maar dat vond ik dan wel weer leuk. Vooral grappig en mooi gefilmd. 4*

Ik heb hem onlangs gezien en ik kan me er niet veel meer van herinneren behalve dan dat het een voorloper leek van amelie. En wel iets beter dan. Dan denk ik aan een irritante (zat dat in deze film?) voice over en gekke magisch realistiche gebeurtenisjes die snel aan elkaar z'n gemonteeerd. Niet echt mijn ding maar wel sympathiek. 3

Heel mooie film! Misschien een beetje onevenwichtig soms, bepaalde scenes (vooral halverwege) zijn minder overtuigend, maar het jongetje en de oude man zijn dan weer echt goed. En wat een leuke sfeer hangt er rond deze film, ik ga Jeunet maar niet meer noemen (pech, nu heb ik het toch gedaan...), maar het punt is duidelijk . Het is zo'n film die zich nergens iets van aantrekt en gewoon zijn zin doet, en daarbij ook nog eens de hele tijd weet te boeien, amuseren en ontroeren.

Een uitstekende, vrolijke film met inhoud, mooi in beeld gebracht en goed opgebouwd, chapeau! En het einde is wondermooi :j

Boum-boum!

Absolute aanrader! Film begint zeer sterk, zoals Kappeuter al terecht opmerkte, maar ik vind het verhaal zeker niet inzakken. In het middenstuk gaat de vaart er een beetje uit, maar het slot is gewoonweg weer fantastisch.

Films over oude mensen die terugkijken op hun leven doen het bij mij altijd wel goed, zeker als de focus ligt op de kindertijd. Wat dat betreft zijn er raakvlakken met Bergman's Wild Strawberries, al lag daar de nadruk op gebeurtenissen uit de adolescentie. Een beter voorbeeld daarom vind ik Amiel's The Singing Detective, waar ook sprake was van een onverwerkt jeugdtrauma. Deze miniserie staat niet voor niets al jaren vast in mijn top 10.

Hoewel Amelie hier vaak genoemd wordt als zijnde geïnspireerd op deze film, zie ik toch weinig meer overeenkomsten dan de Franse taal. De beeldtaal is een tikkeltje surrealistisch en vertoont in die zin gelijkenissen met Amelie, maar dat is gewoon het kenmerk van die stijlvorm. Lynch-films bedienen zich ook van surrealisme als beeldtaal, maar dan hoeven er verder nog geen overeenkomsten te zijn.

Een ander groot verschil met Amelie is het consequente gebruik van de flash-back verteltechniek, terwijl Amelie voornamelijk uit flash-forwards bestaat. En tenslotte is ook de thematiek niet vergelijkbaar: Amelie is een jonge vrouw die haar lot in eigen hand neemt, terwijl Thomas een oude man is die niets anders kan doen dan terugkijken op zijn verleden.

Ook wat betreft de verteltechniek en het gebruik van surrealisme als beeldtaal zijn de overeenkomsten met The Singing Detective veel groter. Zo verschijnen in beide films orkestjes 'uit het niets', delen beide een fictieve-verhaallijn over een detective en is er in beide films sprake van rivaliteit en overspel. Als Jeunet de mosterd dus bij van Dormael heeft gehaald, dan is deze laatste zeker langs geweest bij Amiel!

Dit brengt me vervolgens bij het grote verschil met dit werk van Amiel, namelijk de sfeer. Toto le Héros is veel luchtiger van opzet, eigenlijk wat te luchtig naar mijn smaak. De dramatische momenten hadden wel wat zwaarder mogen worden aangezet. Hoewel 'Boum!' van Charles Trenet prachtig is, hadden ze ook wel de wat ingetogener liedjes uit zijn repertoire mogen draaien op de wat serieuzere momenten. Ook het kleurgebruik/belichting had hier wat grauwer gekund.

Dit is voor mij dan ook het enige manco en het verschil tussen een hoog cijfer en een persoonlijke top 10 notering: Het drama had nog iets indringender gemoeten. Buiten dat heb ik verder weinig serieuze kritiek: het acteerwerk is prima, zeker van de kinderen. Visueel en audiovisueel is het perfect, alleen soms wat te overdadig zoals eerder opgemerkt. En tot slot is ook de symboliek mooi: de verwelkte bloem, het gele jurkje, de zuurtjes, het Mariabeeld; ze blijven terugkomen, maar het wordt nooit kitscherig.

Het komt niet vaak voor, maar Toto le Héros komt bij mij gelijk op 4,5*.

Geestige film volgens het KISS-principe. Goed hoe ze de kind- en volwassen acteurs hebben gecast; ze lijken ècht op elkaar!!! Hoe vaak zie je in films niet personages die als kind met bruine ogen door het leven gaan, maar die dan later in de film als volwassene ineens bláuwe ogen hebben??? Er verandert veel aan een mens in de puberteit, maar niet de kleur van zijn/haar ogen, hoor!

De film doet me wel sterk denken aan ‘The Singing Detective’ (die betere versie met Michael Gambon als Philip Marlowe!)*, waarschijnlijk door de oubollige liedjes….

Maar overall geinig en blijft tot het einde boeien.

*Ik zie net dat ik niet de enige was die deze link legde.....

De kleur van je haar kan met de jaren veranderen. Het verandert zelfs per half jaar door de hoeveelheid zon. (Ik heb het niet over kleurspoeling of vergrijzing)

De film kon mij niet erg boeien. Het was een redelijke film met een mager verhaal dat alleen een kleine voldoende scoort door de wisselwerking van de hoofdrolspeler in tijd.

Mooie film.. die in anderhalf uur een heel levens verhaal op het scherm heeft weten te brengen..
De kijker kan heel goed mee voelen met de hoofdrolspeler.. hij heeft misschien een verdraaid beeld van de werkelijkheid.. maar dat is met zijn verleden zo gek ook niet..
Zeer goed geacteerd! en de gebeurtenissen in de film maakte indruk(op mij tenminste wel)
Hoogtepunt: Zijn zusje.. de film maakt al wel duidelijk dat ze later dood zou zijn.. maar het moment blijft toch erg indrukwekkend..
En natuurlijk Die vrouw die erg veel lijkt op zijn zus.. misschien was het stiekem zijn zus wel? maar dat denk ik niet.. wel erg mooi verzonnen!
Het einde was daar in tegen van een lager niveau.. en wist minder indruk te maken (best wel jammer)
Daarom geen 4.. maar 3,5 sterren.. maar onlangs dat blijft het zeker te weten een aanrader !

Ha mooi. Jacco had het over de ogen Frank.

Ingenieus, in beeld gebracht drama met een knappe montage van beelden en voice-overs gecombineerd met een schitterende, surrealistische soundtrack en dito beelden. Dat is wat deze film in één zin is. Het verhaal had een vlot tempo doordat er nogal snel van gebeurtenis naar gebeurtenis gesprongen werd, zo krijg je de verschillende fases in het leven van Thomas te zien en de drama's die zich daarin afspelen. Zeer goede casting ook van de acteurs, zo leken de acteurs die de jonge, volwassene en oude fase speelden van een personage ook effectief op elkaar. Ook knap van Jaco van Dormael is het gebruik van fantasiën en surrealistische verhaalelementen wat trouwens ook de kracht van deze film vormt, zo krijg je als kijker zaken te zien die in meerdere fases van het leven van Thomas voorkomen zoals die witte roos. Hetzelfde kan trouwens over de muziek gezegd worden en dan bedoel ik dat vrolijk Frans liedje dat meerdere keren terugkomt. Wat me ook nog opviel aan het einde was de scène met die plastic zak, weet je meteen waar American Beauty de inspiratie vandaan haalde.

Aanrader!

4.5 sterren

Schitterende film, vol héérlijke scènes, een fantastisch verhaal, absurde, bijna surrealistische situaties en humor, maar ook enorm veel tragiek. De acteurs zijn allemaal fantastisch, de kinderen acteren uitzonderlijk naturel (dat las ik hierboven ook al ergens, in de meeste films spelen kindacteurs echt gemaakt, maar deze vormt samen met Stand by Me een uitzondering) en Van Dormael maakt van de film een waar meesterwerk. Prachtig uitgewerkt, véél kleur, levendige, volkse, nostalgische situaties, ... Als we in België één regisseur van wereldklasse hebben, dan is het Van Dormael toch wel. Van Looy en Coninx verbleken in feite tegen zijn talent. Ik wacht dan ook vol ongeduld op Mr. Nobody, Van Dormaels volgende film die in januari uitkomt.
Voorts is de muziek ook weer zeer knap gedaan (door Van Dormaels broer overigens) en dat liedje van Trenet past hier echt héél goed bij. Ook zag ik een paar raakvlakken met Le Huitième Jour: het tehuis voor mentaal gehandicapten is bijvoorbeeld hetzelfde in beide films.
Nog iets dat me opviel en wat hierboven ook al genoemd werd: Jeunet en Sam Mendes spelen schaamteloos leentjebuur met deze film. Bepaalde absurde situaties en gedachtesprongen in Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain komen duidelijk hieruit, en ook het befaamde plastic zakje uit American Beauty vindt zijn oorsprong gin dit meesterwerkje.
Overigens vond ik, in tegenstelling tot vele anderen, het einde wel enorm goed. Heel zijn leven zat Thomas eigenlijk vast: hij mocht niet mee vliegen, zat later vast aan een saaie kantoorjob, ... En op het einde is hij eindelijk vrij, eindelijk losgelaten. Dat vind ik nu eens pure poëzie.
De op één na beste Belgische film (Le Huitième Jour vond ik nog net een klein beetje beter) verdient veel meer dan de schamele erkenning die hij nu maar krijgt. Een meesterwerkje, een parel van een film die meer mensen zouden moeten zien.

Heerlijke film. Deed qua stijl af en toe denken aan een Jeunet film.

Het verhaal is mooi, aandoenlijke en wordt lekker vlot verteld. Af en toe ook lekker absurd. De regisseur herinnert ons er aan dat het lot een wreed iets is. De film is erg Nihilistisch, grappig, soms erg tragisch. Het verhaal gaat over een volwassene die nooit echt volwassen is geworden, en wraak wil nemen voor alles wat hem in zijn leven is ontnomen. Dit wordt op een erg leuke manier aan ons verteld. Sterke visuele ideeën volgen elkaar in een rap tempo op en het blijft erg leuk om te volgen. Ondanks de soms wat absurde dingen blijft het geheel erg feel-good. Jammer dat het naar het einde toe wat mis gaat en het speelse er wat af is en ineens wel heel serieus wordt. Jammerlijke keuze, maar het overgrote deel van de film compenseert dat.

Toto le Héros is een viering van het absurde. Erg fijne film

4*

Deze film moest het van mij helemaal hebben van dat gedeelte dat zich in de jaren vijftig afspeelde. De nostalgie die deze film over de kinderjaren van Thomas uitstraalde en voor mij oh zo herkenbaar waren werd nog eens extra verhoogd door dit liedje van Charles Trenet;

Boum!

L'astre du jour fait boum

Tout avec lui dit boum

Quand notre coeur fait boum-boum

Prachtig.

Voor mij had deze film helemaal in de jaren vijftig mogen afspelen, want dat gedeelte van Thomas als 31 jarige die er voor mij uitzag als een slome duikelaar die nog nooit verkering gehad heeft vond ik nu niet bepaald bijzonder. En Thomas als oude man vond ik ook maar niks.

3,0* dankzij het jaren 50 gedeelte en Boum Boum.

Geweldige film. Hoewel Toto le Hero's wel enige bekendheid geniet, vind ik het toch ook een beetje een vergeten film. Vind het aantal stemmen en berichten erg laag. Verder hoor je er zelden iemand over en hij komt in filmboeken bijvoorbeeld ook nooit voor. Ik vind dit namelijk net zoveel aandacht verdienen als Jeunet. Wat grappig dat hij hier zo vaak genoemd wordt, hoewel de vergelijking w.m.b. evident zijn.

De genre-aanduiding hier is trouwens wat misleidend. Dit is een warm en kleurrijk sprookje en vooral de komische elementen komen zeer sterk uit de verf. Ik denk aan het musical liedje Boum (dat ook nog een aantal keer terugkomt). Heerlijk! Ik denk aan het bedreigen van Maria. Zo hoor je het geloof voor je te laten werken! Ik denk aan de laatste scene met de uitgestrooide as. Ik denk aan de lift bij de vrachtwagenchauffeur (en de wagen die inhaalt die het jeugdsentiment etaleert). Ik denk aan de film noir fantasiescènes. En dan vergeet ik nog ongetwijfeld het een en ander.

Zoals eerder opgemerkt zijn de scenes uit de jeugd van Thomas het best. Geniaal zelfs! Ook de andere segmenten zijn prima, maar deze steken er echt boven uit. Het idee is ook gewoon prima uitgewerkt. Het laat op ironische wijze de volstrekte willekeur van het leven zien. Echt ook zo'n film waar ik eigenlijk gewoon niets op heb aan te merken.

De Belgische cinema blijft me verrassen. Hebben meerdere ijzersterke films afgeleverd. En ik heb nogal wat op stapel staan, dus ik ben benieuwd. 4 dikke sterren. De grootste positieve verrassing in tijden.

Bizarre drama-komedie.

Franse humor en drama op zijn ouderwets. Harde romantiek, waaruit blijkt dat relaties niet de tijd kan overwinnen en dat alles als een kind veel onschuldiger en minder pijnlijk is. Visueel is deze film prachtig. Voor een of andere reden vond ik die scène waarbij Thomas in Alfred's tuin liep echt zeer goed gedaan, de kleuren althans

Ook de acteurs deden het goed, en ook de kinderen. Evelyn is ook een creepy bitch Met haar pyromanie. Ook heb ik meestal medelijden met oudere mensen in films, maar naar mate Thomas ouder wordt in de film wordt hij alleen maar nog meer een klootzak.

Een klein meesterwerk

Jaco van Dormael houdt van verhaaltjes vertellen.

Gelukkig doet meneer dat op een leuke manier. Het is echter jammer dat het surreële tintje er na een tijdje vanaf gaat. De kindertijd is dan ook veruit het leukst, de rest is niet zo bijzonder. Vond het einde daarnaast ook niet best.

3*

Alweer op tv5 daar hebben we niks aan!

Een mooie romantische film. Verhaal is leuk, humorvol, dramatisch.

De kindertijd is idd het leukste gedeelte, de beelden van het Belgisch/Franse dorpje en de jaren 50 sfeer zijn mooi, vrolijk en kleurrijk. De volwassen Thomas was wat minder, de bejaarde Thomas weer goed.
De gefantaseerde delen lopen mooi over in de werkelijkheid zodat je goed het verhaal vanuit het perspectief van Thomas blijft volgen. tot zelfs na zijn dood

Het einde is mooi en inventief.

Een sfeerrijk, melancholische film. Heb genoten.