Frontière(s) (2007)

Na Inside, Haute Tension, Ils en Martyrs is Frontière(s) voorlopig even de laatste Franse shock horror die ik op mijn lijst had staan. Ik merk toch dat ik een voorkeur heb voor het bovennatuurlijke in horrorfilms en dat mis ik hier ook elke keer. Wat dat betreft ligt een film als Maléfique me beter. De Spaanse horror hype van de laatste jaren past daarom ook veel beter in mijn straatje.

Want deze Franse horror/thrillers doen niets anders dan hun Amerikaanse tegenhangers uit de jaren '70 en '80 kopiëren. En al doen de Fransen dat over het algemeen goed, een waar meesterwerk heb ik er niet tussen kunnen ontdekken. De camera- en montagetechnieken zijn aangepast aan de 21ste eeuw, waarbij standaard een grauw blauw kleurenfilter van stal wordt gehaald. Alsof je in elke keer in zo'n vliegenlamp bij een slagerij kijkt, terwijl een Parkinson patiënt de camera bedient. Ik zal blij zijn als we deze fase nou eindelijk eens een keer voorbij zijn.

Over Frontière(s) is verder al genoeg opgemerkt. Het hele verhaaltje blijft keurig binnen de Texas Chainsaw Massacre lijntjes, al had het allemaal wat korter gekund. Jammer dat de hoofdpersoon de hele familie mag afslachten; erg flauw en rekt onnodig tijd. Niettemin voldoet de film verder aan de verwachtingen en zal bij elke gorehound in de smaak vallen.

Over 20 jaar zijn we Frontière(s) volkomen vergeten; daar ben ik van overtuigd. En ongetwijfeld zal dan een toekomstige Onderhond ons gaan vertellen waarom we de Zimbabwaanse remake (want dat is dan hét alternatieve horrorfilm land) zo geweldig moeten vinden. Voor nu: 3,5*

Een vrij standaard slasher, met als enige verschil dat deze film van franse makelij afkomt.

Frontiere(s) was de laatste franse productie op mijn got 2 see list en helaas ook meteen de minste van allemaal.

Het verhaal hebben we al vele malen eerder (en beter) gezien, en over het verloop hiervan valt verder weinig te speculeren.

En dit was jammer; nergens wist de film je te verassen.

Ook qua gore viel het allemaal reuze mee ( zeker in vergelijking met À l'Intérieur) en wist het me niet te verassen of te shockeren.

Dit kan natuurlijk komen door dat men inmiddels wel wat gewend is geworden maar in mijn ogen deed de film er niet al te veel schepjes bovenop qua gore kijkende naar zijn Amerikaanse broertje TCM bijvoorbeeld.

Krachtig van de film was de opbouw naar de eerste kennismaking met de neo-nazi kannibalen toe.

Dit keer eens geen auto op een lange verlaten weg die het begeeft en strand bij een verlaten hotel maar een groepering criminelen die gezocht wordt door de politie en hun onderdak denken te vinden bij een hotel aan de kant van de weg op hun reis op weg naar Amsterdam. Helaas geeft de goede opbouw van de film geen garantie voor de kwaliteit van de rest van de film; cliche, na cliche volgt voor de doorgewinterde horror kijker.

Heb je geen ervaring met soortgelijke films zoals the Texas chainsaw massacre films, Wolfcreek of stormwarning?

Dan valt er nog best te genieten van frontiere(s). Meer ervaren kijkers kunnen ook genieten van deze franse productie maar zien niet iets wat ze niet al 100 keer eerder en beter gezien hebben. Weinig verheffend filmpje waardoor het net een schamele voldoende oplevert.

2,5 sterren.

Frontière(s) is een film die al langer op mijn lijstje stond. Na Haute Tension, À l'Intérieur en Martyrs was ik zeer geïnteresseerd in meer Franse horror(/thriller). Waar ik bij die drie films met open mond heb zitten kijken, was het bij Frontière(s) totaal niet het geval. Grootste punt is het ontbreken van spanning en sfeer. Dit komt mede doordat het allemaal vrij cliché is. Daarnaast deden de slachtoffers me vrijwel niks. Cinematografisch is het niet altijd even goed, alhoewel de gore en bloederige scenes wel lekker in beeld worden gebracht. Daar zijn ze in Frankrijk erg goed in moet ik zeggen.

2,5*

Kon hier vrij weinig mee. Een typische stokbroodhorror die simpelweg heel ver gaat in het geestelijk en fysiek zo veel mogelijk martelen van haar personages. Voor een film die gezien haar subgenre al snel de referentie met The Texas Chainsaw Massacre opzoekt vond ik dit een film met bijzonder weinig spanning. Veel verder dan hakken en snijden kwam het verhaal echt niet en bijster origineel was 't allemaal ook niet. De momenten van het echte slachten en van wraak vielen me ook best tegen waardoor 't ook als bloeddorstige slasher niet helemaal geslaagd is. Denk dat ik Frontiere(s) tot nu toe de minste stokbroodhorror vind.

Franse horrors zijn de laatste tijd toch tot mijn favoriete horrors zijn gaan behoren.

Begint goed met die Franse rellen en als de twee jongens dan in de herberg terecht komen, had ik wel een soort van Calvaire gevoel. Met die rare figuren.

Dan neemt de film een totaal andere wending als de jongens zich door de nauwe tunnel (erg mooi gefilmd trouwens) moeten wurmen en ze dus uiteindelijk bij die neo-nazi terecht komen. Ik moest in eerste instantie echt om die man lachen, maar hij doet het toch wel aardig.

Verder zit er ook de nodige gore in, zoals het knippen van de achillespees, hoe die ene jongen levend wordt gekookt.

Goed voor 3, 5 sterren.

Stereotypisch bloedfestijn.

Onderhoudende Franse horror, die door het introduceren van de vele onsympathieke helden-characters niet gelijk op empatisch vermogen bij de kijker hoeft te rekenen. Een en ander helpt niet mee wanneer de eerste helft van de film weinig spanning kent dankzij het veelvuldig uit de kast trekken van clichés en stereotypen. Met als dieptepunt, de nogal misplaatste en allesbehalve griezelige vader des familie.

Gelukkig herpakt de film zich in de tweede helft door een gezonde dosis gore aan het geheel toe te voegen. Het leentje-buur gaat gewoon door, maar het camerawerk is sterk en het verhaal pretendeert vanaf dat moment gelukkig niet veel meer te zijn dan een bloedfestijn, hetgeen de film beter past.

Redelijk.

Matige horrorthriller, die nochtans echt goed begon.
Vanaf het moment dat ze in de herberg aankomen, komt de film in een leuke stroomversnelling terecht. Je weet gewoon dat de uitbaters iets duisters hebben, maar dat ze zo ziek in hun hoofd waren had ik niet verwacht. Er waren ook enkele gruwelijke beelden die echt wel goed in beeld waren gebracht, dan denk ik bijvoorbeeld aan de dood van die halve spierbundel.

Een uur lang vond ik de film echt wel goed, maar dan komen toch de eerste barstjes. Op een cliché meer of minder werd duidelijk niet gekeken, dan denk ik aan de eerste plaats aan het meisje dat ontsnapte, maar dan een wagen tegenkomt waarin een man van de gestoorde famile zit . Dat zijn toch dingen die je tegenwoordig in elke horrorthriller tegenkomt, waardoor je gewoon op voorhand dingen kan voorspellen.
Verder vraag ik me eigenlijk af waarom het weer nazi-sympathisanten moesten zijn, ook iets wat ik al meermaals heb gezien in horrorthrillers (niet dat dat iets is dat de film slechter maakt hoor).

Er wordt wel goed geacteerd, vooral door de jongeren die ten prooi vallen aan de kannibalen. De kannibalen zelf vond ik niet echt memorabel, vooral de acteur die de vader vertolkte vond ik niet geweldig. Ook het camerawerk was wel in orde, niet alleen het in beeld brengen van de gore scenes vond ik geslaagd, maar ook in het algemeen werden er goede beelden gebruikt.

Jammer dat ik het einde niet echt geslaagd vond, maar al bij al nog best te pruimen.

Texas Chainsaw Massacre to the max. Na dit soort films kan ik altijd wel een sigaret gebruiken.

Erg sterke Franse shock horror. Qua montage niets minder dan briljant en de fotografie mag er ook wezen. Schokkend camerawerk was ook prima te verteren. Stelletje bank rovers gaan op de vlucht tijdens rellen in Frankrijk. Komen ze terecht bij een stelletje Nazistische kannibalen. Psychotisch en vervreemde scènes, vond de scène aan de eettafel nog sterker als in de originele Texas Chainsaw Massacre. Einde is ietwat ongeloofwaardig maar wel lekker gewelddadig.

4,5* en laat maar wat meer van dit soort shock horror komen.

De Franse horrorfilms hebben toch altijd dat iestje meer voor op de Amerikaanse soortgenoten. Zeker in dit genre durven de Fransen ver genoeg te gaan en komen zaken explicieter in beeld. De film heeft wel wat en drijft de razernij van de personages op. Het tempo ligt gelukkig ook vrij hoog. Wat ik wel mis is spanning en humor. De film is sterk in z'n genre (verwijzing met Calvaire is ook meermaals genoemd) maar ik ben niet echt een liefhebber van deze aanpak. Ik hou meer van wat meer spanning of zelfs drama.

De film begon nochants goed als de twee jongens in een tunnel vluchten uit de verlaten mijn en er plots iemand achter hen blijkt te zitten. Gaandeweg is het echter een freakshow met een verknipt gezin, waarbij de helft van de personages amper wordt uitgewerkt. Later komt het weer goed als Yasmine toch nog wraak neemt. Alleen dat traumatische geschok van haar was er teveel aan. Geef mij maar een meid die pist off is en haar razernij gebruikt om de familie uit te moorden. En niet uit overlevingsdrang zoals hier.

Een goeie film is het geworden, al is het zeker niet de topper die ik had verwacht. De verhaallijn van Texas Chainsaw Massacre is al meermaals gebruikt en ik heb me hier niet zo geamuseerd dan bij pakweg Wrong Turn of The Hills Have Eyes, die toch iets meer entertainment waren. Dit horrorgenre hoeft niet zo hard te zijn, gewoon erover gaan of meer spanning in brengen.

Alleraardigste Franse versie van The Texas Chainsaw Massacre, die er vooral qua sfeer en stijl uitspringt. Het is allemaal lekker grauw, donker en smerig en dat zorgt al vrij snel voor een goed ongemakkelijk sfeertje. Voordeel is ook dat de film er wat minder gelikt uitziet dan veel Amerikaanse genregenoten en dat onplezierige toontje werkt goed. Verder een paar sterke, vrij brute, momenten en alles is, gelukkig, vrij over the top. Toch wist Frontière(s) nergens echt ijzersterk te worden, het bleef continu net boven de middenlijn zweven. Af en toe was er sprake van een kleine uitschieter (als een sfeervol plaatje of een kort en effectief moment als die vrouw aan een haak plotseling haar ogen opent), maar over het algemeen blijft het vooral steken bij een aardige horror. Inhoudelijk alles behalve bijzonder, visueel behoorlijk interessant.

3,5 sterren.

Niet heel erg bijzondere horrorfilm van Franse bodem. Ze hebben ze beter gemaakt in Frankrijk.

Ik zag eerder van Franse bodem de horrorfilms Martyrs (4,5*) en Haute Tension (4,5*) welke worden gezien als de absolute top onder de Franse horror. Daarnaast wordt vaak A l'Interieur (nog niet gezien) en Ils (2*) genoemd. Die laatste vond ik niet echt naast de eerste 2 passen, een film van véél mindere kwaliteit in mijn ogen. Daarnaast wordt vaak deze Frontières genoemd, helaas past deze er helaas ook niet echt tussen.

Als ik een Franse horror kijk trek ik al gauw de vergelijking met Martyrs en Haute Tension, wat vrijwel altijd in het tegendeel werkt van de film die ik kijk. Zo ook bij deze Frontières, want eigenlijk vanaf minuut 1 behaalt de film de sfeer van eerder genoemde niet.

Gelukkig is Frontières dan ook weer geen écht slechte horrorfilm, zoals verwacht is de gore fantastisch en de setting ook meestal erg goed. De film is goed geregisseerd maar mist spanning en (vooral) sfeer.

Frontières wordt zoals gezegd nergens echt spannend, wat toch wel een dooddoener is voor deze film. Daarnaast bevat de film een aantal behoorlijke clichés, is de film behoorlijk voorspelbaar. Gelukkig is het acteerwerk dan wel weer prima en zijn de karakters allemaal ook niet slecht (alhoewel ook af en toe vrij standaard).

Herziening met succes. Blijft overeind staan als een oer typische moderne horrorfilm met oude trekjes.

'In de voetsporen van Texas Chainsaw Massacre en consorten is dit een betere moderne update van de welbekende formule dan de Amerikaanse remake en prequel dat zijn. Waar die alle valkuilen omhelzen, is Xavier Gens slim genoeg om op de juiste momenten net dat beetje gas erbij te geven. Dit ontaard uiteindelijk in een pijnlijk harde finale die soms uit de bocht vliegt, maar misschien juist daarom zo goed werkt.'

Review

Min of meer het Franse antwoord op de Amerikaanse "The Texas Chainsaw Massacre" films, maar dan veel beter en ook veel harder. Zo hadden de "The Texas Chainsaw Massacre" films eigenlijk ook moeten zijn. Het begin van deze film is nog relatief mild (eigenlijk ook slecht) maar zodra men in de herberg terecht komt breekt toch echt de pleuris uit en krijg je een keiharde (tot het einde toe) en een smerige film te zien. De bruutheid vliegt je van alle kanten om de oren (ook vrij expliciet) en houdt aan tot het einde wat best aardig was. Zowel de uitvoering als de onbekende cast doen het goed en overtuigend. Ondanks dat de film behoorlijk ziek is, zou het zomaar gebeurd kunnen zijn want het oogt allemaal vrij realistisch (op het einde misschien na).

Ik moet zeggen dat de Fransen goed instaat zijn om keiharde films te maken. Ook films als Martyrs (2008), À l'Intérieur (2007) en Irréversible (2002) zijn me uitstekend bevallen (met name de laatste twee).

Na de teleurstelling van Martyrs was ik vooraf nog wat huiverig om een andere Franse horrorfilm die bijna overal bewierookt wordt aan te zetten, maar hier ben ik toch erg blij dat ik het wel heb gedaan. Frontière(s) is in ieder opzicht een nare film, die me toch gefascineerd heeft laten kijken terwijl ik dit bij vlagen eigenlijk niet wilde. En toch ook weer wel. De film richt zich dan ook meer op effectieve gore en een zieke sfeer dan op seksuele vernedering of pseudofilosofische uitspattingen die weinig intrigerend zijn.

De cast, ondanks dat de personages buiten Yasmine weinig sympathie opwekken, doet het uitstekend in de vreemde situaties waarin ze zich moeten handhaven. Vooral Jean-Pierre Jorris is fantastisch als fascistische familietiran, zelden heb ik zo gebiologeerd naar een vader in een horrorfilm gekeken. Waar TTCM, waar deze film overduidelijk de mosterd vandaan heeft gehaald, bij vlagen nog lijdt onder een kneuterig boerensfeertje, heeft Gens ervoor gezorgd dat dit in geen enkel opzicht naar voren komt. De gore wordt overigens niet teveel gebruikt, er zitten dan wel een paar gruwelijke scenes in, maar het komt nooit compleet exploitatief of te overdreven over, daarvoor is het allemaal dan ook weer net te ingetogen, maar daardoor wel extra effectief als het in beeld komt.

Er had met bepaalde dingen wel iets meer gedaan mogen worden, zoals Eva's kinderen die ik toch graag goed in beeld had willen zien of meer uitleg over hoe de familie zichzelf al die jaren handhaaft, maar dit zijn kleine smetjes op een verder erg sterke film.

Ook ik maak een wandeling door de Franse horrorfilms. Waar bij Martyrs met stip op nummer 1 staat. De kracht van deze film zit voor mij met name in de psychologische uitwerking. Daar is keurig de tijd voor genomen en zorgt voor de nodige extra dimensie. 3,5

Frontiére(s) is een hele aardige Franse horror, die niks nieuws of origineels bied, maar wel erg leuk is uitgewerkt.

De gelijkenissen met Texas Chainsaw Massacre zijn inderdaad treffend, al heeft die film wel een wat grauwer en realistischer sfeertje. Deze film gaat vaak vooral lekker over-the-top. Alles in de film is lekker goor in beeld gebracht, niet alleen qua geweld en bloederigheid, maar eigenlijk zo'n beetje de hele look van de film is zo. De gore toiletten, de varkensstallen, het modderworstelen, en zo waren er nog wel meer ranzige details.

Visueel steekt de film ook best goed in elkaar. Die blauwe kleurenfilters buiten en de geel-achtige binnen zorgen wel voor een bepaald sfeertje en ook de editing was erg strak. Toch zijn er wel zat betere Franse horrorfilms. Vond die hele familie bijvoorbeeld maar weinig aan, met als dieptepunt die nazi-opa, die trouwens bewijst dat Fransen naast Engels ook totaal geen Duits kunnen. Wel een erg leuke slachtfilm en toch wel 3,5*.

Aardige horrorfilm. Het verhaal is iets wat we vaker hebben gezien en redelijk gejat van The Texas Chainsaw Massacre. Het tempo is goed, de acteurs aardig en de gore is voldoende aanwezig. Helaas vliegt de film aan het eind behoorlijk uit de bocht. De film haalt het niet bij Martyrs, met welke hij regelmatig in 1 adem wordt genoemd. 3.0

Frontière(s)

Een leuke film maar, het was me wel een beetje tegengevallen. De film werd door velen erg goed aangeraden maar ik miste toch wel een paar elementen. Het feit dat de film lekker spannend was mankeerde het niet aan, ik miste wat meer setting over de Nazi's. Veelal, op elke muur waar het kan een Nazi-Vlag, zoals Hitler dat bijna ook had, hakenkruisen op de mensen getatoeëerd etc. Dat miste ik , misschien ligt dat aan mijn eigen voorkeur maar dat is iets voor mij. Horror gerelateerd gezien is deze film erg gaaf en bevat heerlijke Gore.

Het verhaal was prima. Een groep had de bank overvallen en wouden vluchten naar Nederland. Ze kiezen er voor om richting een herberg te rijden en daar wat uit te rusten en elkaar weer te ontmoeten (zijn inmiddels door tweeën gesplitst.). De eerste jongens konden ontsnappen, maar uiteindelijk wanneer een ze een tunnel verlieten zo goed als dood gingen. Toen de tweede auto aankwam ging het mis en begon het echte werk. Agillispezen die door geknipt werden, varkensstront en veel bloed, maar dan ook veel bloed.Een neo-nazi die op de zaagtafel gesmeten werd en ga zo maar door.

Deze heerlijke Franse kannibalistische horror film brengt een prima zweer over. Waar ik toch veelal punten op de setting miste was hij prima te doen. Leuk om de middag door te komen en de horror challenge mee te vervolgen. Iets meer van verwacht maar dat betekend nog niet dat Frontiers een saaie film is. Lekker bloederig en een hoofdpersoon die maar niet de doden valt. Ja, dat is dan ook wel weer een beetje jammer, als je alle kogels mist!

3.5*

Mooie aansluiter met de "Extreme french periods"

Van deze periode heb ik er maar slechts 3 gezien, dit was de vierde. De andere waren Haute Tension À l'Intérieur en Martyrs . Bij Martyrs moest ik na afloop echt naar adem happen, geweldige film! De andere 2 waren goed voor de gore, en tja, deze voegt niet meer toe.

Het begin was sterk, met de rellen, dat vond ik erg goed in beeld gebracht. Daarna zwakte het enorm af, met die opa die mega langzaam praat, ik begon me eigenlijk te vervelen. Hans was een leuk personage. Het acteerwerk is niet even sterk op elk moment, maar te doen.

Het laatste deel was wel heel leuk, met veel brute moorden, leuke afsluiter. Jammer dat het andere deel niet interessant genoeg was ondanks brute scenes knippen van achillespees, gezicht eraf gebrand.

Als iemand nog weet wat die wezentjes in de tunnel zijn, want dat stukje heb ik gemist

Het is wonderlijk hoeveel kunstgrepen het script uithaalt om maar zoveel mogelijk brute smerigheid in de film te kunnen proppen. Het is wonderlijk hoelang de personages worden opgejaagd en afgrijselijk gemutileerd, waarna ze weer weten te ontkomen om uiteindelijk op een overtreffende brute manier alsnog een bloedige dood te vinden. Het is wonderlijk dat ik me er nog enigszins mee vermaakt heb ook.

Met een opeenhoping van bloederige hak- en mutilatiescènes is het horrorlabel wel gegarandeerd. Een heuse splatterfilm met een rijkelijke hoeveelheid gore. Het gaat flink tekeer. Het schokkende effect van al die niet aflatende bruutheid neemt na verloop van tijd trouwens wel iets af. De lol en het enthousiasme die in eerste instantie bij het bekijken van gruwelijke marteling en kastijding de kop op steken, verminderen door de niet aflatende stroom die over de kijker wordt uitgestort. Je raakt er murw door.

Aangezien de verhaallijn dun is en geen bijzonder opmerkelijke verrassingen inhoudt, is het lastig om de aandacht te verplaatsen naar iets dat de film boeiend houdt. Veel meer dan bruut geweld biedt de film immers niet.

Toch lukt het af en toe. De amusementswaarde blijft redelijk op peil door de aanwezigheid van een aantal waanzinnige en krankzinnige personages, waaronder veel gedegenereerd spul. Zoals daar zijn: een kolossale vetzak met hersenschade, een buikig kindvrouwtje, een halfdode grootmoeder en een oud SS-er, die opvallend slecht Duits spreekt. Dergelijke uitwassen van het menselijk ras spelen een hilarische rol en houden de film onderhoudend.

Ja, af en toe was het wel leuk.

Heerlijk ranzig filmpje, dat hoog in m'n lade ligt. Ook wel serieuze liefhebber vd Franse horror en Thrillerfilm vd laatste 15j (srry, kan ook wat langer zijn). Is zo'n film die ik sinds m'n eerste kijkbeurt, wel redelijk zot heb gespeeld en die me steeds instant happyness gevoel geeft. Maar waarom zijn die neonazi's toch steeds de monsters Film heeft zeker al in m'n persoonlijke top10 gestaan, nu wel al enige tijd eruit, mr een top10 is gewoon aartsmoeilijk voor mij Paar teleurgestelde commentaren hier die me toch enigszins verbazen, mr dat houd het ook boeiend, nietwaar?

Na vele jaren nog eens weer bekeken, nu ik bezig ben met het opnieuw bekijken van de betere slasher horrors van deze eeuw en dan hoort dit niet al te bekende filmpje voor de massa uit Frankrijk er ook zeker bij. Begin van de eeuw waren wel absolute topjaren met Franse horrorfilms, waarbij À l'Intérieur en Martyrs wel de meest bekende titels waren. Maar er waren er meer, waaronder deze.

Eigenlijk is dit een soort Franse versie van The Texas Chainsaw Massacre, maar dan in een moderner jasje. Na een wat lange aanloop gaat het goed los in hun martelcomplex. Qua gore zit je wel goed bij deze film. Zeker de afgeknipte achillespezen zijn nasty, maar de scène die me echt altijd bij is gebleven is iemand levend koken in die stoomcabine. Echt een stuk waar ik nu opnieuw ongemakkelijk naar kijken. Het doet me denken aan de zonnebankscène in Final Destination 3. Ik denk dat ik gewoon wat onrustig word van het idee dat je levend gegrild kan worden
Qua sfeer voelt het ook wel lekker deprimerend aan. Vieze gore complexen, vol smerigheid en smurrie. Het is een beetje of je op een jongerencamping op vakantie bent.

Maar ondanks een positief verhaalt geef ik geen topcijfer. Daarvoor is er ook voldoende niet sterk aan de film. Dat hele neo-nazi gedoe met die gekke Nazi pa die zijn familie wil verversen is niet boeiend en voelt ook overbodig geforceerd. Gewoon een familie met gestoorden was al wel genoeg geweest. En de film duurt te lang om tot het einde toe te boeien, daar had wel een minuut of 20 uitgesneden mogen worden.

Voor nu gewoon een dikke voldoende, sowieso een aanrader voor horrorfans.

3,5* (was 4*)

Teleurstellend.
Door de setting in het begin leek het een andere kant op te gaan, soort La Haine maar dan op de horror-toer, maar eenmaal op het platteland blijkt Frontiere(s) niet veel meer dan een standaard horrorfilm met een nerveuze editing en meer nadruk op smerigheid dan horror. De aardige en soms wel brute stukjes worden helaas teniet gedaan door de cartooneske familie. Met name die opa was een wandelende parodie op een oude nazi, maar die hele familie was niet serieus te nemen, en dat neemt eigenlijk alle spanning wel weg. Voor een New French Extremity film ook verrassend tam, het deed me meer aan Hostel denken dan aan bv Martyrs, dat wel een paar klassen beter is. Enig lichtpuntje was de bevallige Karina Testa, maar die begon tegen het eind ook meer trekjes van een zombie te vertonen dan van een getraumatiseerd meisje uit de banlieus.

PS aangezien opa een echte nazi was, kun je dan nog wel spreken van neo-nazis?

Herziening !

Blijft een lekkere ranzige Franse horrorfilm met enerverende flitsende en grauwe beelden. Eigenlijk na al die jaren wist ik er niet veel meer van en kon de film mij weer volledig boeien. Qua gore uitstekend, al moet ik toegeven dat die cartooneske familie ( zoals in heel veel horrorfilms ) niet irriteerde, maar die opa was wel wat vergezocht en ook de link met de bloedlijn verder zetten, was niet zo interessant gegeven. Daarentegen viel Karina Testa (Yasmine) me wel meer op in de positieve zin van acteren. 8/10

Herziening 11 jaar na dato en een halfje erbij voor deze monsterlijk goede horrorfilm.

Frontieres is één van de pareltjes die we voorgeschoteld kregen in de Franse horror boom van de jaren '00. Een boom die helaas te kort duurde. Want kwaliteit leverde de Fransen absoluut.

Frontieres is er dus een van. Overduidelijk geïnspireerd door The Texas Chainsaw Massacre, maar onder andere met een eigen Nazi twist en meer dan genoeg markante karakters en gruwelijke vondsten.

Naarmate de slachtingen beginnen wordt het een bruut festijn met spanning, een aantal creatieve expliciete kills, brute martelingen en gore. En bovenal Karina Testa met een waanzinnige acteerprestatie. Ze moet diep gaan. Door varkens stront en modder kruipen, het haar kort gewiekt, in bloederige protheses bijten. Ondanks dat de film qua uitgangspunt eerder over the top is dan realistisch laat Testa's performance je echt geloven dat ze dit allemaal echt meemaakt. Bizar goed geacteerd.

Heeft Frontieres dan ook minpunten? Jazeker. Na de dinner scène ontspoort het voor mijn smaak iets teveel qua gun violence. Dat is me iets te over the top( het uiteindelijke einde met het meisje die haar kinderen niet wil achterlaten en huilend alleen achterblijft vond ik dan wel weer erg sterk). En de Day for Night scènes zijn (zoals in iedere film) godsgruwelijk lelijk. Ik dacht dat we in 2007 inmiddels toch wel wisten dat dat er niet uitziet.

Maar dat neemt niet weg dat Frontieres een heerlijke horrorfilm is met alles erop en eraan.