Light Sleeper (1992)

Prachtige film, waarvan ik me afvraag waarom hij zo onbekend gebleven is.

Wat mij aansprak is dat er voor de verandering eens een mens in de rol van drugdealer wordt gestopt in plaats van een overdreven machogangster of een karikaturale junk. Niet dat ik het beroep goedkeur, dat doet deze film ook niet, maar de karakters hier komen echt over. Dit maakt ze ook sympathiek.

Het is sowieso niet moeilijk om sympathie te krijgen voor Dafoe in deze film, die hiermee gelukkig de nare nasmaak van zijn rol in The Boondock Saints wegspoelt. Dit vind ik de beste rol die ik tot nu toe van de man zag en dat zegt toch best wel wat. Zijn personage is een man waarvan je merkt dat hij erg lang de tijd heeft genomen van zijn periode van onbezorgende jeugd en daar nu door in de problemen zit. Zijn zoektocht naar een bestaan buiten de drughandel wordt ingetogen en realistisch getoond en wint zo aan kracht. Ik weet dan ook niet of ik het thrillerplotje dat na meer dan een uur nog wordt geïntroduceert wel nodig vond. Het liep ook wel lekker zonder. Anderzijds levert het wel een uitstekende eindscène op die op een verrassende wijze toepasselijk lijkt.

Dafoe's sterke rol, waar de film het echt van moet hebben, wordt mooi ondersteund door de andere elementen in de film. Sarandon heb ik ook nog nooit beter gezien en de kleine bijrollen zijn allemaal sterk of vermakelijk. Delaney deed me echter wat minder dan waarschijnlijk de bedoeling was, maar Dafoe weet zijn liefde voor haar zeer goed over te brengen, waardoor ik er toch in mee ging. Verder een fijne sfeer, en ik vond de muziek eigenlijk heel sterk, in tegenstelling tot anderen hier.

Paul Schrader kende ik tot nu toe vooral als scriptschrijver van enkele Scorsesefilms, met name Taxi Driver natuurlijk. De vergelijking met die film is, of je het nu leuk vind of niet, onvermijdelijk, omdat beide films gedeeltelijk dezelfde thema's hebben. Scorsese's film maakt net iets meer indruk, waarschijnlijk omdat die film nog duisterder en hopelozer is dan Light Sleeper. Maar dat mag nauwelijks als kritiek gelden, want nogmaals: Light Sleeper is een prachtige film die echt meer naam verdient.

4*, ik ben ook wel benieuwd naar ander werk van Schrader.

Goeie film over een drugdealer in New York met een vaste clientèle. Het eenzame, nachtelijke leven is sfeervol in beeld gebracht met ook een goed bijpassende soundtrack. Als karakterschets zeker geslaagd, mede door de uitstekende rol van Willem Dafoe. Het plot wat langzaam geïntroduceerd wordt is net iets minder geslaagd.

Eem drugsdealer met een midlifecrisis. De dame met wie hij samenwerkt gaat er zelfs mee stoppen. En Latour wordt geconfronteerd met wat hij nou eigenlijk heeft uitgespookt. Wat was hij nou helemaal en wat moet hij doen met de rest van zijn leven. Als hij een oude liefde tegenkomt wakkert dat het verlangen naar verlossing aan. Maar het lot heeft andere plannen. Onwillekeurig denk je aan Taxi Driver bij deze film, hoewel de psychologie nogal anders is. Zoals Poisonthewell zeer terecht opmerkt een zeer sterke kant van de film de verhouding van Dafoe tot zijn omgeving waarbij de urban decay in het New York va de jaren '70 vervangen is door urban renewal dat zich vaak uit in hoekige onpersoonlijke plekken. Minpunt is de soundtrack. Schrader wilde Dylan met een paar specifieke nummers maar Dylan gaf hem andere en die wilde Schrader niet. Hij kwam terecht bij ene Michael Been. En die klinkt helaas als de Aldi-versie van Bruce Springsteen.

Dafoe, Sarandon en Delaney waren heel sterk.