The Omega Man (1971)

Zogenaamd een verfilming van het (fantastische) boek van Richard Matheson, maar op het uitgangspunt na blijft er helemaal niks van het oorspronkelijke verhaal over. Er werden zelfs een aantal bijzonder misplaatste wijzigingen gemaakt, niet in het minst door de vampieren uit het boek te vervangen door een ... tja, een soort vage commune van lichtschuwe mutanten. Die nog foute zonnebrillen dragen ook!

Van de oorsprongelijke vampierendreiging blijft dus ook helemaal niks over, en ook het personage van Robert Neville, die in het boek een norse, verbeten surivor was, werd veranderd in een narcistische, op status (en vrouwen) belustte exentriekeling, die zich liever tussen zijn bezittingen opsluit dan de monsters te lijf te gaan. Van de legendarische overlevingsdrang van Neville (het boek heet dan ook 'I Am Legend') is niks meer te bespeuren. Een gemiste kans.

En het wordt alleen maar erger gemaakt door een vreselijke acteerprestatie van Charlton Heston, die te pas en te onpas zijn liefde voor wapens tentoonspreidt. Ook de afschuwelijke muziek draagt niet bij tot de algehele genietbaarheid, en op de goede openingsscène (in een volledige verlaten Los Angeles!) en een spannende scène in een kledingwinkel na, is dit echt een aanfluiting voor het briljante boek van Matheson.

1,5 sterren.

Een leuk sfeertje, al blijft het jammer dat de mutanten hier bestaan uit een groep fanatiek religieuze albino's, in plaats van echte monsters. Heston doet het in ieder geval goed als over the top acterende pistoolmaniak en mag met recht de Bruce Willis van de sixtees en seventees genoemd worden. Jammer dat zijn performance wat ondersneeuwd door de afgrijselijk kitscherige soundtrack.

Het verhaal zelf is in de tussentijd niet origineel meer, maar blijft interessant en sfeervol uitgebeeld. Helemaal in de openingsscenes waar Heston door de lege straten rijdt zien we prachtig geschoten beelden. Soms is er zelfs een moment van echte spanning te vinden, hoewel men dit op enkele momenten ook vakkundig om zeep helpt, zoals de introductie van de mutanten.

Niet heel erg goed, maar toch zeker de moeite waard.

Overdag een jager, 's nachts een prooi. Dat zou samen met een psychologisch tintje toch iets interessants moeten kunnen opleveren, maar de laatste man op aarde heeft nog het meest last van het plot. Film start prima met beelden van de verlaten stad. Neville's bioscoopbezoekje mag er zeker zijn en het wordt een beetje huiverig als de telefoons afgaan, maar al vrij snel wordt die suggestie volledig om zeep geholpen.

En dat vanaf het moment dat The Family geïntroduceerd wordt. Een koddig clubje dat nog wel aardige ideeën heeft, maar hun sektarisch gedrag werkt op de lachspieren. Een opleving in het stadion, daarna weet Sagal het nog zelden echt boeiend of nerveus te maken.

Hele slechte muziekkeuzes en een ontdekking die een nogal voorspelbaar vervolg krijgt. Naderhand blijven vooral de beginscènes bij, de rest is veelal te gammel om nog iets te bewerkstelligen.

Helemaal niet zo verouderd deze film. Zou niet weten in welk opzicht. Vooral ook beter dan het recente "I Am Legend'. Die film maakte er een zooitje van met lelijke cgi en overdreven sentiment. Er mankeert best wel wat aan the Omega Man, maar de film heeft ook zeker zijn kwaliteiten.

Begin is vrij sterk, er dient zich zelfs een intelligent drama aan. Daarna gaat de film langzaam over naar een vreemde cult film. Na een half uur hangt de film constant tussen een dure A-Film en een foute B-film. Die albino sekte was op zich vrij interessant, maar ook nogal belachelijk. De actiescenes zijn talrijk en opvallend bloederig. Er valt dan ook genoeg te beleven. Het einde is vrij sterk, hoewel de overduidelijke Jezus referenties wat overdreven waren.

Ik vind dat de reacties hier zo kritisch zijn dat ik hem het voordeel van de twijfel geef en een mooie 4 sterren uitdeel.

Oh ja, als je een stuntman op een motor zet, is het wellicht handig dat ie enigszins op de hoofdrolspeler lijkt.

Apocalyptische Albino's

Heston blijkt een van de weinige overlevenden in een postapocalyptische wereld, in deze aardige SF-film die meer dan drie decennia later een succesvolle remake kreeg met I Am Legend. Het latere boegbeeld van de NRA kon zich flink uitleven met zijn arsenaal aan mitrailleurs, als held die schoon schip maakt onder de door een virus bevatte bevolking. Geen zombies of vampiers, maar albino's zijn de griezels in dit origineel. Het verhaal heeft echter een beetje last van tempowisselingen en de actie komt soms wat gekunsteld over. Toch is deze klassieker nog steeds de moeite waard.

Goed.

Een paar dagen geleden op tv gezien.

Ik dacht al dat ik het verhaal al eerder gezien had.

"I am legend" met will smith was al niet zo'n beste film.

Maar deze voorganger is een stuk slechter.

Op de helft heb ik weg gezapt.

Al houd ik best wel van oude films, dit is toch echt te slecht.

De beste van de 'Legend-films'. Nog steeds is The Omega Man niet briljant maar het authentieke 70's sfeertje mag er wezen en ook het tempo is best aardig. Hoogtepunt zijn echter de sekte-albino's, die in sommige scènes best angstaanjagend kunnen overkomen. Ook is Heston weer gewoon erg goed.

3,5*

Was wel verbijsterd door deze after-apocalypsefilm. Charlton Hestons niet zo'n goede acteerskills worden extra benadrukt als ie moederziel alleen zichzelf moet vermaken in een uitgestorven Los Angeles. Mên, dat sloeg echt nergens op. Een Will Smith maakt van zo'n rol toch iets interessanter. Al gauw komt ie aanraking met The Family, een groep lijkbleke vampier-wannabes en toch ook nog een groep normale mensen. Het was allemaal maar een flauwe boel.

Het meest verbazingwekkende is de muziekkeuze. De ene keer denk je in een door Morricone georkestreerde spaghetti-western verzeild te zijn, de andere keer wordt er op de meest vreemde momenten van die foute campy muziek ingezet. Nee, The Omega Man is echt onthutsend zwak en de remake (al is die ook niet geniaal) stukken beter.

Opzicht wel geinig om te zien dat deze film de voorloper was van blockbuster "I Am Legend" uit 2007. Zowel qua verhaal als de uitvoering verschillen deze films nauwelijks van elkaar.

Het verhaal zit goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de opbouw ervan. Ook weet de film te boeien maar echt spannend wordt het helaas nergens. Dat kwam vooral omdat ik de sekte (een soort van paters met zonnebrillen op) van Matthias (wel aardig gespeeld door Anthony Zerbe) een aanfluiting vond en ik vond ze ook eerder lachwekkend dan eng. Dat heeft natuurlijk ook te maken dat deze film stamt uit 1971 (goed bouwjaar trouwens ) en er toen nog geen sprake was van specialeffecten. Men moest het toen doen met decors, kleding en make-up. Maar in het algemeen ziet het er wel allemaal fraai uit en dan vooral natuurlijk het uitgestorven Los Angeles i.p.v. New York, welke de locatie was in de film "I Am Legend". Van deze film vond ik overigens wel het einde beter en sterker dan van "I Am Legend".

De cast deed het overigens wel aardig en dan vooral natuurlijk Charlton Heston. Geweldig als hij lacht en je dan zijn hele bek vol met tanden (lijkt meer en grotere tanden te hebben dan een ander persoon) ziet. Ook de rol van Rosalind Cash (liep rond met een enorm grote kroeskop haar, wat echt typisch beginjaren 70 was) was verdienstelijk en in een paar scenes was ze zelfs topless te zien. Zowel zij (veel te jong) als Charlton Heston zijn inmiddels overleden.

Al met al heb ik me goed vermaakt met deze klassieker (eigenlijk raar dat ik deze vroeger nooit heb gezien), en omdat de vaart best hoog is, er veel gebeurt en de film niet al te lang duurt, kijkt hij lekker weg ondanks dat hij inmiddels behoorlijk gedateerd is.

Heston is natuurlijk ongeveer 500 keer cooler dan Will Smith in al zijn films bij elkaar opgeteld, maar qua film vond ik het origineel niet zo best. Maar eigenlijk vond ik de remake ook gewoon slecht trouwens. Erg lullige "badguys" met die albinozombies, en verder ziet het er ondanks het aardige sfeertje behoorlijk knullig uit allemaal. Vooral toen er sprake was van enige actie erg verouderd. 2.0*

Redelijke film over een man die zo'n beetje als enige een biologische oorlog heeft overleefd. Een post-apocalyptische film met een toch wel eigenaardig sfeertje, waardoor het wel gemakkelijk wegkijkt (ook omdat er aardig wat actie is). Verre van spannend, vooral omdat de de slechteriken nogal knullig overkomen (maar ook dat heeft wel z'n charme).