Lifeforce (1985)

Ik had wat Hooper betreft de hoop eigenlijk al opgegeven, mede door het belachelijke slechte werk wat hij de laatste jaren af heeft geleverd. Maar gelukkig blijkt Lifeforce, één van zijn iets oudere producties, toch nog mee te vallen en was tot mijn verbazing best wel vermakelijk. De film is nergens echt bijzonder, bevat genoeg cliche's om een mooie warme trui voor de winterdagen van te breien en weet ook zeker nergens echt in uit te blinken. Maar desalniettemin doet Lifeforce het zeker niet verkeerd als simpel, onschuldig science-fiction/horrortje. Het acteerwerk is prima in orde (leuk om een jongere Railsback te zien spelen), met goede rollen van Stewart en Firth. Verder zien de make-up effecten en special effects er ook verrassend goed uit (een enkele lelijke scène daargelaten) en is het plot goed genoeg voor dik anderhalf uur vermaak.

3 sterren; Niets bijzonders, maar amusant des te meer.

Ontzettend jammer. Lifeforce is een film die heel wat meer had kunnen zijn. Het rommelige scenario, de gedeeltelijke casting, de onnodig lange lengte en de erg slechte soundtrack zorgen ervoor dat het erg leuke uitgangspunt, aantal erg sterke scenes en op momenten erg coole sfx nergens de film naar een voldoende kunnen brengen.

Dit is in ieder geval nog wel beter dan Hooper's werk van de laatste jaren.

2,5*

erg leuke jaren 80 filmpje en helemaal nog niet zo slecht.

Naar het einde vond ik het beter als begin.

Acteerwerk was ok.

3,5 ster

Lifeforce had zoveel meer kunnen zijn. De effecten zijn er, Tobe Hooper is aardig op dreef en in Mathilde May hebben ze een behoorlijk eye-catcher. Toch mis ik wat.

Een behoorlijk rommelig verhaal kan mij die dat WOW gevoel geven, maar de 80's sfeer zorgt er ook niet voor dat ik dit niet goed vind.

Een kleine 3,5*

Nooit van gehoord en dus ook nooit gezien maar toevallig zal ik deze gisteren bij MGM. Ondanks dat de film uit 1985 komt vond ik hem niet zo gedateerd. Het verhaal was best aardig en er zit ook best veel actie en ook wel horror in deze film. De hoofdrolspeelster (Mathilda May) van deze film zag er best aardig uit en ze was ook regelmatig bloot (mooie rondingen) te zien

Vooral het begin en het einde van de film zijn best goed en er wordt ook verdienstelijk (niet hoogstaand) in gespeeld door de diverse acteurs. Bij de hoofdrolspelers staat hierboven vermeld Patrick Stewart, maar die speelt eigenlijk maar een kleine en ook niet lange rol in deze film. I.p.v. hem kunnen ze daar beter Mathilda May zetten want die speelt echt een hoofdrol. Maar ja Patrick Stewart vermelden klinkt natuurlijk beter dan Mathilda May omdat hij een bekend acteur is.

Ik vond het best een leuke film met een leuk verhaal en hij wist me ook nog eens te boeien van begin tot einde.

Een heerlijke eightees foute film weer.

Verhaal is erg rommelig, en wil net even te veel voordoen dan dat het is, een zombie vampieren film. Wel leuk geschreven door de gesteelijke vader van Alien. Het geheel blijft ondanks zijn lange speelduur erg onderhoudend, er zit dan ook geen saai moment in de film. De make-up effecten zien er erg goed uit, en ook de visual effects van John Dykstra zien er voor die tijd erg goed uit. Leuk acteerwerk ook, Leuke kruising tussen verschilende genres en settings. Erg leuke film dus die mij geen moment verveeld heeft. De muziek vond ik wel weer een stuk minder.

Nee, hij doet het niet meer. Deze tweede kijkbeurt is me niet echt bevallen. Verouderde FX, teveel herhalende dialoog en overall een verhaal die weinig om het lijf heeft. Op het einde neigde alles ook teveel naar de zombie-film wat ik hier een minpunt vond.. En zeggen dat dit Cannon's duurste productie was. Het is gewoon een erg matige en voorbijgestreefde film. Allee, 2* plus een extraatje voor Mathilda's tetten.

Verrassend spannende film die jammer genoeg op het eind ontspoort en zo de zorgvuldig opgebouwde spanning teniet doet. De effecten ogen voor die tijd redelijk vooruitstrevend wat de film erg ten goede komt. Dit samen met het interessante verhaal en de goede acteurs/bijrollen maakt dit tot een redelijke goed geheel.

Zoals gezegd, jammer van het einde.

3*

Tegenvallende film.

Ik wist niet zo goed wat ik ervan kon verwachten. Het begin is een soort van Alien kloon, maar dan veel minder. Opbouw kent deze fase van de film niet en het ziet er ook redelijk slecht uit allemaal.

Als de film bij een Alien kloon was gebleven had ik de film meer kunnen waarderen, want wat er allemaal gebeurt wanneer ze terug komen op aarde gaat mijn petje te boven. Ik denk niet dat Hooper zelf ook wist wat hij allemaal aan het maken was.

Het verhaal is een gigantische warboel en uiteindelijk ontspoort de film helemaal in een pulp achtig gebeuren. Ook vreemd is het verschil tussen het haastige gebeuren in de ruimte en het slome gedoe op aarde veel te groot. Na een uur was de interesse helemaal weg, wat resulteerde in een lange zit daarna.

1,5*

Een puinhoop.

Hooper wil inderdaad van véél te veel walletjes eten. Nu moet ik ook wel toegeven dat ik eigenlijk op een gewone ruimte-scifi film gehoopt had, maar buiten het korte begin in de ruimte is dit eigenlijk gewoon een horrortje dat zich volledig op Aarde afspeelt.

Deed me nog het meeste denken aan Scanners van Cronenberg, maar dan met wat vampier en zombie invloeden, een apocalypse-achtig sfeertje op het einde en nog een hoop B-film nonsens als opvulling. Het resultaat is bijna onnavolgbaar, en toch weet Hooper het nog saai te maken.

De film duurt vooral veel te lang, steunt op een vreselijke cast (die dialogen) en weet enkel in een paar scenes te pieken. Het begin viel nog best mee, de gaafste scene in ongetwijfeld het eerste leeggezogen slachtoffer dat terug tot leven komt op de operatietafel. Maar deze momenten zijn redelijk zelfzaam, daartussen is het eigenlijk huilen met de pet op.

1.5*

Tegenvallende film waarin de bemanning van een ruimteschip drie lichamen mee terug nemen naar aarde. Een werkelijk ongelooflijk verhaal dat eigenlijk te bizar voor woorden is. En de film neemt zichzelf ook nog eens te serieus. De combinatie van zo'n beetje alle verschillende horror-genres maakt het geheel rommelig.

"Here I go."

Goede Cannon-film. Gerigiseerd door Poltergeist-regisseur Tobe Hooper, die wel koning van de Thrillers genoemd mag worden. Gebaseerd op het boek The Space Vampires van Colin Wilson. Ik moet zeggen dat ik de naam van de film vele malen origineler vind dan die van het boek.

In vele opzichten een beetje gelijk aan die andere schitterende Cannon-film Highlander. Vooral het breken van glas is een beetje gelijk aan Highlander. De effecten die verzorgd zijn door John Dykstra en John Gant van George Lucas' ILM zien er schitterend uit. De film is grafisch erg goed. De kwaliteit van de Blue-ray versie is echt erg goed.

De muziek van de grote Henry Mancini is werkelijk schitterend en erg episch.

Ik moet bekennen dat ik toen mensen mij deze film tipte niet had verwacht dat dit zo'n foute film zou zijn. Ik zie voor het verhaal ook geen enkele noodzaak voor al het bloot enz.. Nauw ja, goddank ging het grootste deel over die meid en niet over die twee gasten .

Verder heeft de film, vooral aan het einde wel een soort onorginaliteid. Het hele idee van een Zombie-apocolyps is altijd niet zo erg goed al moet ik zeggen dat deze film er nog niet zo zeer onder lijd. Ook zie ik persoonlijk liever de ouderwetse vampiers die doodmiddel van hun tanden bloed zuigen. Al met al toch een goed verhaaltje. Al begint het vrij abrupt en eindigt het vrij abrupt. Ik moet zeggen dat er ook niet echt een duidelijke hoofdpersoon is.

Erg leuk dat Patrick Stewart nog even om de hoek kwam kijken als Dr. Armstrong. Frank Finlay vond ik ook erg sterk als Dr. Hans Fallada. De andere acteurs waren ook wel goed en het acteerwerk word nergens echt nep.

Ik moet zeggen dat de begintitel en de eindtitels een beetje b-film-achtig ogen dat hadden ze iets professioneler mogen aanpakken.

Al met al een goede Golan-Globus productie!

Eindelijk de lange versie bekeken, een kleine 25 jaar nadat ik op video destijds de geknipte versie heb gezien. Die kortere versie was zo gek nog niet, besef ik nu. Ik was toen al niet bepaald onder de indruk van de film, akteerwerk en special effects schoten in 1985 reeds tekort, maar nu valt pas echt goed op wat een knullig in elkaar gezet rommeltje dit is. De film probeert van verschillende walletjes te eten, elementen uit allerlei SF- en horrorgenres komen langs, maar vrijwel nergens maakt de film enige indruk. Er valt daarentegen flink wat te grinniken aangaande de belabberde dialogen en het dik aangezette serieuze akteerwerk, dat haaks staat op de potsierlijke gebeurtenissen. Als komedie is de film inmiddels goed te genieten, dat is zeker.

Zonder Spielberg.

Na een spannend begin begin waarbij een groep astronauten in de ruimte stuit op buitenaards leven, verandert de film op aarde in een ietwat rommelige horrorfilm. Tobe Hooper leverde aan de hand van Steven Spielberg het betere Poltergeist af, maar Lifeforce kent toch wat leuke effecten en is voldoende fout om te kunnen onderhouden.

Redelijk.

In de herziening!
En dan concluderen we maar even: 80's-hoogtepunt!!!
Space-horror komt naar de Aarde en dan zit zo'n beetje de alles er wel in (vampieren, zombies, shapeshifters, body horror).
Misschien zien voor de jongere kijkertjes niet alle FX er even overtuigend uit, maar zo mooi zijn we ze de afgelopen 25 jaar niet meer tegengekomen.
Ik krijg spontaan zin in een jaren tachtig-film-weekje!

Vrij bizarre film die werkelijk alles combineert, zowel qua genres (horror, SF, erotiek, drama) als qua horrortaferelen (zombie's, vampieren, body snatchers). Dit levert een bijzondere film op die uniek in zijn soort is en bovendien erg vermakelijk is. Mooie filmposter ook.

De film begint erg sterk met mooie sets en leuke effecten. Helaas ontspoort het plot nogal en veranderd de film van horror naar rampenfilm. Dat laatste gedeelte was simpelweg te veel onzin en daar verliest de film zn spanning. Ik was blijer geweest als ze het plot hadden beperkt tot een intiemere setting en niet opeens heel londen erbij betrokken.

Goed begin. Mysterieus en spannend. De film is bij aanvang klein. Slechts een enkele setting. Slechts enkele personages. Slechts een simpele maar intrigerende verhaallijn. Slecht een bescheiden gebruik van graphics, die er trouwens heel behoorlijke uitzien en heel effectief worden ingezet. Al die zaken leveren een grote hoeveelheid aan onderhuidse spanning op. Ingetogen is het woord.

Het minimalistische begin verandert gaandeweg de film. De hoeveelheid personages neemt toe. De grafische effecten worden grootser en zijn minder overtuigend. De begeleidende geluidseffecten worden venijniger en explosiever. De muziek sluit aan met obligate avontuurlijke klanken. De intensiteit ervan loopt synchroon met de opgepompte spanning. De platte actiescènes nemen toe. Elementen uit andere horrorgenres worden toegevoegd. Het geheel wordt epidemischer en pandemonischer.

En aldus verandert het karakter van de film. Het oogt rommelig en de toon is meer sensatiebelust geworden. Het visuele overschaduwt het verhaal, dat meteen niet bijster intrigerend meer is. De spanning voelt vanaf dat moment opgeklopt en gedirigeerd aan. De enige inspiratiebron waaruit wordt geput, lijkt op dat moment gemakzucht te zijn. Nee, al die bombastische effecten en al die hectische panic-in-the-street-scènes wekken bepaald geen spanning op. De film slaat er door op hol.

Het acteerwerk is matig. B-niveau. Het vampirische en vrouwelijke hoofdpersonage voldoet daarbij wel perfect aan de functie eisen zoals die bijna zonder uitzondering aan vrouwelijke personages uit een jaren 80 film worden gesteld. Geen acteertalent, maar anatomisch in orde en veelal bloot in beeld. En ja, dat klinkt ook heel gemakzuchtig, maar in dit geval is het een gemakzuchtig aspect waar wèl goed mee valt te leven.

Wat begint als een suspensevolle SF-thriller loopt uit op een waanzinnige, spectaculair spektakel met special effects die de tand des tijds redelijk hebben doorstaan en ervoor zorgen dat dit nooit verveelt. Het verhaal over een groep ruimtevampieren (onder leiding van een naakte dame) dat de aarde over wil nemen is dan ook ondergeschikt aan de actie en dat is geen bezwaar. Het maakt het wel lastig om je identificeren met de hoofdpersonen, ook al omdat er geen grootste acteerprestatie valt te ontwaren, maar voor de liefhebbers van visueel spektakel valt hier meer dan voldoende te genieten.

Dit is bovenverwachting een zeer goede film met behoorlijk goede speciale effecten. Een sexy sciencefiction-avontuur uit 1985 van Tobe Hooper. Gebaseerd op de roman The Space Vampires (1976) van Colin Wilson. Door de openings-voice-over en de aanwezigheid van Patrick Stewart was er een knipoog naar Star Trek. Maar de meeste aandacht gaat naar de naaktscènes van de debuterende Franse actrice Matilda May. De opvallende combinatie van horror en Science-fiction elementen in het scenario werd mede geschreven door Dan O’Bannon (Yep, van Alien en Total Recall) en Don Jakoby (Arachnophobia) Er zijn zombies, aliens, vampieren, reuze-vleermuizen, een behoorlijke hoeveelheid bloed en had ik al de mooie Mathilda May genoemd? In Amerika werd er flink in de film geknipt (11minuten minder) door het aanwezige naakt en zodoende is de film nooit een succes geweest. Uiteindelijk is 'Lifeforce' een zeer vermakelijke film die zichzelf gelukkig nooit te serieus neemt. Hoofdattractie zijn de prima speciale effecten en de mooie naakte ruimte-vampier chick in deze over-de-top 80's Sci-Fi horrorfilm.

Duurste Cannon film productie en terecht geflopt, want het is een behoorlijk zootje. Het verhaal zwabbert allerlei kanten op en heeft geen logica. De casting is qua hoofdrollen matig, en hoewel de effecten best goed zijn en vooral het begin veel belooft, zijn belichting en camerawerk weinig bijzonder en is het merendeel van de prent saai om te kijken, met uitzondering van de buitenaards mooie Mathilda May, die zowat de hele film in haar blote kont rondbanjert. Een heel fraaie kont ook, maar een gebrek aan tempo helpt de film verder om zeep. Later kwam een variant op dit b-film vehikel in de vorm van het ook vrij beroerde Species.

Je kunt gewoon bedenken hoe zo'n film ontstaan is tijdens een partij zuipen en snuiven van de makers.

"Mannen, ideetje! Er komt een alien op aarde!"

-"Ja, tof man!"

"En die ziet er uit als een superlekker wijf!"

-"Yes, ga door!"

"Enne, die loopt de hele tijd naakt rond jongen! "

-"Zo dan! Dit klinkt goed!"

"En ze wil alsmaar van bil!estein!"

-"Geniaal! hier moeten we een film van maken! Bel onze producent! Bewaar ik een lijntje voor je! Zullen we hierna naar de hoeren gaan?"

Wat een origineel, bizar filmpje ! Het is niet zomaar een alien die even naar de aarde komt want de film heeft heel wat meer te bieden dan dat. Als je weet dat er vampieren , zombies , immense vleermuizen, hallucinaties, lichtflitsen en heel wat bloederige taferelen en verwisseling van personages in het verhaal voorkomen , besef je dat het een aparte beleving wordt waar je van alles kan gaan verwachten. De eerste helft is mysterieus en biedt meer spanning dan de totale gekte die in de tweede helft toeneemt. Net zoals de protagonisten wordt de kijker lange tijd op het verkeerde spoor gebracht. Toegegeven, het wordt soms echt crazy en campy met de nodige kitsch voorgesteld, maar het wordt wel goed en vol fun gebracht. Heerlijke nonsens! Daarbij heeft de film nog een grote troefkaart namelijk de knappe sexy Mathilda May. De scène wanneer ze ontsnapt en naakt door de gangen wandelt met haar geweldige mooie boezem is een snoepertje , een nieuw woord in de filmwereld. Wat een mooie vrouw 7,5/10

Rommel.

Wel erg dure rommel, tot mijn grote verbazing. Denk dat Hooper na diverse horrorsuccessen gewoon te arrogant is geworden en minder aandacht ging besteden aan zijn producties. Ergens zit er nog wel een lijn in en het eerste uur bewaart het overzicht, maar vervolgens komt er een uur aan waar geen touw meer aan vast te knopen is.

Toch vond ik de opening best aardig en de film kijkt voor enige tijd best lekker weg. Preuts kan je de film niet noemen, want veel van de dreigingen dragen geen kleren. Of dat nou nodig was weet ik niet, maar het zal altijd publiek trekken. Ben er zelf geen fan van, maar ik zag het hier maar even door de vingers. Toch vond ik de film uiteindelijk erg slecht.

Vooral omdat de finale zeer rommelig te noemen is waar de problemen elkaar in noodvaart aanvullen. Om te beginnen is het acteerwerk ver ondermaats, overtuigen de effecten niet, neemt de dwaasheid in ideeën de film helemaal over en worden er zoveel concepten in de film gemixt dat ik niet meer wist wat ik er precies van moest denken. Het zag er in ieder geval niet uit.

De productie wil erg graag groots zijn, de tweede helft is in ieder geval aardig spectaculair, maar de iets kleinere eerste helft krijgt mijn voorkeur. Vooral omdat Hooper de controle over zijn wat grotere gedeeltes totaal verloren leek te zijn. Nog altijd bewijs dat niet elke regisseur meerdere uiteenlopende gegevens met elkaar kan combineren. Ik vond het in ieder geval nergens op lijken, maar wel leuk dat de film zijn eigen fanbase heeft.

Had tot mijn verrassing hier nog niks neergepend.

Curieuze en nogal rommelige film. Maar wel zeer vermakelijk. Zonder twijfel windt deze film een prijs voor de knapste alien, maar mogelijk ook voor idiootste script. Aliens, vampieren, sf, occultisme en geweldige special effects. Althans als je van old school 80’s camp houdt.

Ik zou de film nu al niet meer kunnen navertellen maar heb me er wederom prima mee vermaakt.

4*

Sommige films uit deze periode staan nu, zo’n kleine 40 jaar later nog steeds als een huis. Deze is daar niet een van. Het concept is toch wel eens beter uitgewerkt, de cast en crew zijn maar wat matigjes bezig, en het beeld is het ook allemaal net niet - niet goed genoeg om overeind te blijven, en niet slecht genoeg om cult te zijn. Nouja, behalve dan natuurlijk Mathilda May en haar Space Girl. Maar voor die paar korte minuutjes dat ze in beeld is is de film toch wel wat teveel werk.

Een film die me wat deed denken aan Under the Skin (Film, 2013) met ScarJo. Soortgelijk met een bloedmooie alien, hier dan ook met de bijzonder knappe Mathilda May, een weerspiegeling van het ideaalbeeld van een vrouw van één van de personages Tom Carlson). De man had alvast smaak.

Voor de rest inderdaad een nogal rommelige film met een zeer matig tussenstuk dat ik zelfs als saai ervoer. Hier en daar wel een aantal leuke scènes zoals de ontsnapping van May en de verdwaasde (mannelijke) blikken dat ze een naakten vrouw moesten tegenhouden.

Leuk ook de scènes waarbij de levenskracht uit de slachtoffers werd gezogen. Leuke effecten en best vermakelijk. Daarna wordt het een zootje met een mix aan horrorfiguren (zombies, vampieren, reuzevleermuizen...) en lichtspektakel.

Voor de 100e titel deze horrorchallenge doen we natuurlijk iets speciaals; sorry Tobe, dan doel ik niet op jou... Maar op het adembenemende brunetje dat ik bij IH88 al voorbij zag komen. Niet normaal. Eigenlijk had ik Lifeforce vorig jaar al op de planning, vermoedelijk door de tot de verbeelding sprekende (of moet ik zeggen weinig aan de verbeelding overlatende?) 2022 registratie van Number23, maar toen is het er niet van gekomen. Volgens mij had ik al een andere Hooptober qualifying film gezien, en deze daarom maar doorgeschoven naar dit jaar.

Lifeforce mag wendyvortex tot zijn grote bewonderaars rekenen, en ook joolstein, theunissen en noodless zijn behoorlijk positief. Shadowed en Alexspy zijn dat stukken minder. Collins en Woland zitten daar wat tussenin, en ik denk dat ik me ook in dat kamp bevind. Er is een hoop aardigs en vermakelijks, al voelt het geen moment alsof de karakters zelf geloven dat het echt zou kunnen. Daarmee blijft Lifeforce toch wat aan de kant van vermakelijke camp, zonder echt spannend of aangrijpend te worden. Stewart is bovendien altijd een meerwaarde, al duurt het even voor hij op komt draven.

Het schijnt dat jaren nadat de film was uitgebracht, en Tobe Hooper gevraagd werd wat het eerste was dat in hem opkwam als iemand hem naar 'Lifeforce' vroeg, hij weinig meer dan “Mathilda May" wist uit te brengen.

Geef de man eens ongelijk.

3,1*

Mwa mijn derde hooper film maar dit kon me toch niet zo bekoren. De eerste chainsaw was fantastisch, de rest wat ik heb gezien vond ik beduidend minder. Het verhaal was oke, de acteurs ook, maar voor mijn gevoel werd het nergens spannend en vond ik alles maar langdradig.

Toby Hooper’s Space Vampiers van Canon Group.

Na jaren herzien op de 116min international cut van Arrow met Dolby Vision & Atmos. Zowel het beeld als geluid is fantastisch.

Verhaal begint met de bemanning van het ruimteschip Churchill onder leiding van Commander Carlsen (Railsback). Hun missie is onderzoek naar de komeet Halley (vernoemd naar de beroemde astronoom en wiskundige Edmond Halley). Voor de oplettende kijker kan je ook een schilderij van Halley zien hangen in de Churchill. Eenmaal daar aangekomen zien ze een nevelige wolk groen gas om de kern van de komeet. Vier leden van de crew vliegen via ruimtewandeling naar binnen en ontdekken een enorm lang ruimteschip wat lijkt op een slokdarm en na een tijdje vliegen zien ze reusachtige vleermuizen hangen. Ondertussen krijgt de crew via radio door dat buiten het ruimteschip zich een soort enorme paraplu ontvouwd. Wat gebeurt er toch allemaal? Terug naar de crewleden die nóg verder naar binnen vliegen en drie naakte lichamen aantreffen in kristallen kubussen, 1 vrouw en 2 mannen. Ze besluiten deze mee te nemen voor onderzoek. Great Britain verliest het contact met Churchill en sturen een ander ruimteschip genaamd de Columbia om uit te zoeken wat er gebeurt is. Er heeft een enorme brand plaatsgevonden en alle crew zijn verkoold. De drie kubussen zijn nog helemaal intact. Eenmaal in het Londen Research lab wordt een wetenschapper slachtoffer van de vrouwelijke vampier, die niet zijn bloed maar zijn levenskracht opzuigt en hem in een zombie verandert. Kort daarna ontsnapt ze uit het complex..

Eerste half uur is werkelijk fantastisch, had zo een goede aflevering van StarTrek kennen wezen. Eenmaal op aarde wordt het helaas allemaal iets minder, nog steeds vermakelijk, maar wel rommelig. Film eindigt daarentegen weer goed. Film begint als een S.F horror, maar eindigt als een apocalyptische zombie horror. Grootste pluspunt is natuurlijk de Franse Mathilda May in haar debuutrol. Wat een geile slet als ze naakt door het complex loopt, had ik vroeger al een crush voor. Verder een kleine rol van Patrick Steward als directeur van het psychiatrisch ziekenhuis. De scenes in de helikopter zijn ook gaaf, sterke body horror.

Special effects werden voorzien door John Dykstra, één van de eerste werknemers van Industrial Light &Magic, de afdeling van Lucasfilm.

Filmposter blijft ook super!

Het is bijna jammer dat sommige personages terug op aarde komen. 'Lifeforce' (1985) piekt namelijk met een surrealistisch sfeertje waarin enkele astronauten een ruimteschip onderzoeken in de komeet van Haley. Het is hallucinante cinema met prachtige sets en een mysterueuze opbouw naar die eerste ontmoeting met een buitenaardse beschaving. Zoals de etherische Mathilda May ook de kijker lokt met haar zinnelijke perfectie. Eenmaal terug op aarde, komt 'Lifeforce' (1985) op wat bekender terrein: schimmige overheidsdiensten moeten zich wapenen tegen een buitenaardse dreiging. En juist dan laat de film wel erg veel steken vallen met een rommelig plot vol onlogische wendingen. Om dan alsnog explosief te eindigen met een bizarre pay-off waarin alle registers worden opgetrokken met apocalyptische taferelen. Heerlijk cheesy wel.