menu

Flannel Pajamas (2006)

mijn stem
3,50 (1)
1 stem

Verenigde Staten
Romantiek
124 minuten

geregisseerd door Jeff Lipsky
met Justin Kirk, Julianne Nicholson en Rebecca Schull

Stuart en Nicole ontmoeten elkaar tijdens een blinde date in Manhattan en besluiten om te gaan trouwen en een gezin te stichten. Maar het loopt niet al te soepel als zijn vrienden en familie er mee bemoeien. Bovendien komen ze erachter dat ze eigenlijk wel heel erg verschillend zijn en eigenlijk helemaal niet bij elkaar passen. Ze hebben verschillende opvattingen over een carriére en bovenop al deze problemen hebben ze ook nog een van elkaar afwijkende religie.

zoeken in:
3,5
Soort 'portret van een relatie'. Bij vlagen indrukwekkend, maar ook met een hoog 'mannen komen van mars en vrouwen komen van venus' gehalte. We zien een man (Justin Kirk) en een vrouw (prachtige rol van Julianne Nicholson), die tijdens een etentje met vrienden voor elkaar vallen. Al gauw besluiten ze te gaan samenwonen en daarna krijgt de film een hoog huisje-boompje-beestje gehalte op z'n Amerikaans. En daar moet je maar van houden. Ze vieren kerst bij haar ouders, vinden een flat, gaan trouwen (met een bruiloft die ietwat ielig oogt) en dan volgen er nog wat van die gebeurtenisjes. Ik zit daar niet zo op te wachten. Kreeg een beetje visioen van 'Rachel getting married' met Anne Hathaway, maar die film zit geraffineerder in elkaar.

De beschrijving van hierboven klopt ook niet helemaal. Het is niet zijn familie die zich met hun relatie bemoeid, maar eerder haar vriendin en haar moeder die niet met Stuart overweg kunnen. De confrontatie tussen Stuart en zijn schoonmoeder op het moment dat Nicole in het ziekenhuis beland waarin ze zegt dat ze joden niet vertrouwd, is indrukwekkend. Die Lipsky (regisseur en tekstschrijver) moet dat zeker zelf hebben meegemaakt.

Het is ook de vraag of ze zich wel realiseren dat ze zo verschillend zijn en niet bij elkaar passen, zoals hierboven staat. Wat klopt is dat ze gaandeweg uit elkaar groeien. Maar waar dat nou precies door komt? Het is voor henzelf niet helemaal duidelijk, en voor ons als kijker ook niet. En dat is misschien wel de boodschap van deze film. Dat je het nooit helemaal weet waardoor het fout loopt. Oké, ze wil een kind en hij wil nog twee jaar wachten. Daarna wil ze een hondje. Dat wil hij ook niet. Maar dat is vermoedelijk niet de echte reden als ze hem na een zakenreis vertelt de volgende dag te zullen vertrekken, omdat ze niet meer van hem houdt. Het is een bloedstollend moment. Je hebt het aan zien komen, en hij misschien ook, maar het voelt toch als een klap in het gezicht.

Een film die dat bewerkstelligt krijgt altijd een puntje meer. De titel slaat op de geruite pyama die ze ooit van haar vader heeft gekregen en die Stuart aantrekt om zich met haar verbonden te voelen. De film heeft trouwens meer mooie scènes, die niet iedere regisseur zou aandurven. Bijvoorbeeld als Nicole in de badkuip zit te plassen en zich betrapt weet. Julianne Nicholson is gelukkig niet preuts en heeft er geen probleem mee zich full frontal te laten zien. En zo hoort het natuurlijk ook als je als kijker bent uitgenodigd in die flat. Toch nog een minpunt. Aan het eind leren we hoe het Stuart vergaat na de scheiding, en dat is niet best. Maar hoe het Nicole vergaat komen we niet te weten.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:39 uur

geplaatst: vandaag om 15:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.