Hook, Line and Sinker (1969)

Jerry Lewis is in deze film wat volwassener geworden. Hij staat niet de hele tijd te schreeuwen en gekke bekken te trekken, maar maakt eerder gebruik van situatie-humor en subtiele kleine grapjes. Dit maakt zijn rol geloofwaardiger en raakt je als kijker meer dan als hij de onnozele aap uithangt. Niet dat daar altijd iets mis mee is, maar soms is teveel gewoon teveel. Denk maar aan andere komieken zoals Jim Carrey, de ene keer is hij hilarisch en andere keren werkt hij sterk op de zenuwen. Mogelijks was Lewis tegen deze tijd zijn gekke rollen een beetje beu, of dacht hij dat het publiek hem zat was, en dus probeerde hij hier iets nieuw.

De film begint redelijk goed met het afbeelden van het saaie gezinsleventje van Peter Ingersoll (Lewis) in de suburbs. Er zitten enkele erg grappige scenes in dit gedeelte, zoals de scène met zijn kinderen en de hond in de badkamer, de strijd tussen Peter en een goffer (wangzakrat) in de tuin en zijn poging om in de keuken een gootsteen te repareren.

Als Peter van zijn dokter en vriend Scott (Peter Lawford) te horen krijgt dat hij slechts een paar weken meer te leven heeft, raadt zijn vrouw hem aan om een boottocht van Acapulco naar Jamaica te maken. Voorheen was ze niet ingenomen met zijn interesse in boten, maar nu ineens mag het wel. Hier valt de film een beetje stil en zijn de grappige momenten erg zeldzaam. Lewis grijpt nu en dan eens terug naar zijn visuele humor van weleer, zoals de scène in de bar met de coctail shaker en de sigaret.

Eens aangekomen in het hotel in Portugal wordt de film weer beter, zeker als Peter zijn wraakplannetje begint uit te werken. Deze onevenwichtige opbouw van de film met nu en dan slapstick-momenten en dan weer de uitwerking van het toch wel duistere verhaal (zowel zijn vriend als zijn vrouw bedriegen hem)., maakt dat deze film een beetje 'vlees noch vis' aanvoelt. De film is zeker genietbaar en was voor mij totaal onbekend, dus leuk om hem eens gezien te hebben.

Ik vind het idee achter deze film wel interessant en er zou wat mij betreft gerust een remake mogen gemaakt worden, bijvoorbeeld met Jim Carrey in de hoofdrol (hoewel hij daar nu vast al te oud voor is geworden).

Nancy: "Pete, do you mind if I take the children to the market with me?"
Peter: "Sure, take 'em out. Take 'em with you... See you later... Sell 'em!"