ad
  • 141.905 films
  • 6.881 series
  • 20.945 seizoenen
  • 471.228 acteurs
  • 285.420 gebruikers
  • 8.185.579 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Pace That Kills (1935)

Drama | 68 minuten
1,30 5 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 68 minuten

Alternatieve titels: Cocaine Fiends / Cocaine the Thrill That Kills

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: William A. O'Connor

Met onder meer: Lois January, Noel Madison en Sheila Bromley

IMDb beoordeling: 3,6 (587)

Oorspronkelijke taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over The Pace That Kills

"Crime! Suicide! Prostitution!"

Nick (Noel Madison) is een drugsdealer die op de vlucht is voor de politie. In een klein stadje ontmoet hij een goedhartig jong meisje, Jane Bradford (Lois January), die hij vraagt om een schuilplaats. Jane, die met hem mee gaat, wordt al snel zijn volgende drugsslachtoffer, omdat hij haar stiekem verdovende middelen toedient.

image

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Jane Bradford

Nick - The Pusher

Eddie Bradford

Dorothy Farley

Dan - the Detective - Dorothy's Boyfriend

Manager of Dead Rat Club

Madame / Henchwoman

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van alexspyforever

alexspyforever

  • 19374 berichten
  • 2160 stemmen

In tegenstelling to Reefer Madness en aanverwante anti drugs campagne films tegen het gebruik van marihuana, gaat het hier om een andere drug, cocaïne. Deze keer krijgen we op een geschreven waarschuwing die aan de film voorafgaat geen belerend vingertje of moraaltjes van hoe slecht het gebruik van drugs wel is. Er wordt hier eigenlijk wel behoorlijk goed geacteerd. De film heeft een vlot tempo maar het verloop van de verhaallijnen is nogal rommelig. Het helpt natuurlijk niet als overgangen soms brutaal zijn, duidelijk dingen zijn weggeknipt en men soms abrupt overschakelt naar andere karakters waarbij ik plots moet nadenken hoe zat dat nu weer met die persoon. Er zijn ook 2 blonde dames die behoorlijk op elkaar lijken. Het gebruik van de drug zelf komt nooit expliciet in beeld enkel dat ze zich na de inname (opsnuiven) als herboren voelen. Eigenlijk miste ik hier ook een beetje de zotte toestanden, zoals in Reefer Madness. Het is toch iets te braaf allemaal.


avatar van mrklm

mrklm

  • 3588 berichten
  • 5843 stemmen

Waar "Reefer Madness" dusdanig over-the-top was dat je er bij vlagen hard om kon lachen, is deze sneue soortgenoot weliswaar belachelijk, maar nauwelijks lachwekkend. Een jonge vrouw met hoofdpijn krijgt van haar kersverse (maar criminele) vriendje 'hoofdpijnpoeder' en uiteraard is dat het begin van een enorme berg ellende. Maar Eddies verhaal is zowaar nog tragischer (en idioter) in deze vertoning die valt onder de categorie dat bekend staat onder het understatement 'een beetje jammer'. Dat geldt wellicht nog meer voor de extreem sneue muzikale intermezzo's die de looptijd van een uur vol maken. Vermijden, dit prutswerkje.


avatar van otherfool

otherfool

  • 18263 berichten
  • 3380 stemmen

Rommelig is het juiste woord en ook ik had moeite de twee blondines uit elkaar te houden. Veel te lachen valt er niet: de zotte toestanden van een Reefer Madness blijven achterwege en er wordt slechts de kick en navolgende ellende getoond van het drugsgebruik. De focus verandert tijdens de film van Jane op enkele andere karakters, waaronder haar broer. Dat maakt het er niet overzichtelijker op en de slotscène valt zelfs werkelijk compleet uit de toon.

Verder wordt er aardig gespeeld, met uitzondering van de onzalige één-tweetjes tussen de moeder en de postbode, wat dan toch nog tot enige hilariteit in huize otherfool zorgde.