The Dentist (1996)

Originele en goed gemaakte horrorfilm, met een prima rol voor Corbin Bernsen. Alleen jammer van de middelmatige muziek en de soms wat rommelig geacteerde bijrollen. Maar ondanks die minpuntjes is de film over de hele lijn bijzonder vermakelijk.

3.5 sterren

Leuke horrorfilm, die eens iets anders laat zien dan gemaskerde moordenaars die achter gillende blote tieners aanrennen (hoewel daar ook niks mis mee is ). Door de goeie sfeer kijkt de film wel plezierig en bevat een paar behoorlijk gruwelijke scenes. Desondanks nog steeds geen geweldige horror, overigens.

2,5 sterren.

Corbin Bernsen word nog vaak geassocieerd met zijn rol in de serie L.A. Law. In deze productie toon hij zich van een andere, donkere kant. De sequel, The Dentist II, die in '98 werd gedraaid, wordt beter geacht dan de eerste...

Briljant idee voor een horrorfilm natuurlijk; er zijn een stuk meer mensen bang voor de tandarts dan voor kleine monstertjes of een tot leven gewekte pop.

De uitvoering laat ietwat te wensen over (met name het einde was wat flauw) en Bernsen is een matig acteur. Wel leuk om een jonge Ruffalo hierin te zien.

2,5 sterretjes voor de man met de boor.

Ideale film om een horroravondje mee te starten.

Corbi Bernsen slaagt er met verve in een totaal gefreakte Dr. Feinstone neer te zetten; een tandarts die zo maniakaal bezig is met z'n beroep dat het wel fout móet lopen. Toch duurt het redelijk lang alvorens de hel losbarst en uiteindelijk is de climax dan ook wat ondermaats. Echter, de hilarische dialogen en oneliners maken relatief veel goed en ook de visuele flair die Brian Yuzna door deze film stuwt mag er best wezen.

Aanrader voor liefhebbers van sadistische horror .

Tja, er zijn horror fans, en dan zijn er horror fans.

Ik kan niet anders dan zwaar m'n wenkbrouwen fronsen als men het heeft over de "visuele flair" van Yuzna. De film ziet er butt uit, vreselijk camerawerk en een overdaad aan dat foute stretch/twirl effectje. Goedkoop tot in de kleinste details. De soundtrack is ook helemaal niks waard.

Bernsen is nog te pruimen op een B-achtige over-the-top manier, de rest van de cast zijn bij elkaar geraapte afdankers.

Enige goeie aan de film zijn eigenlijk de gore stukjes. Hoewel ze op zich niet al te goor zijn heb ik verder ook een niet al te best aandenken aan de tandarts en ze zijn best effectief.

Alles wat tussendoor komt (en dat is jammer genoeg nogal wat) is ondermaats en goedkoop.

1.5*

Wil dit niet echt een horror film noemen maar meer een thriller over een geflipte tandarts. De film is eigenlijk best aardig (ook soms best grof) en er zitten ook een aantal grappige momenten in. Leuk gespeeld door Corbin Bernsen.

Eerste half uur en laatste kwartier zijn heerlijke minuten horror. Er tussenin zwalkt het een beetje maar de voldoende leuke en soms inventieve scenes weten het toch tot een lekker geheel te maken. Yuzna komt met enkele zeer ernstige mondscenes in een lekkere foute horrorsfeer. The Dentist is een redelijk geslaagd slashertje.

Moet zeggen dat de film me nog reuze meeviel gezien het gemiddelde.

Vooral de hoofdrolspeler Bernsen is zeer overtuigend als doorgedraaide tandarts. Qua trekjes deed het me zelfs aan Patrick Bateman(Christian Bale, American Psycho) denken.

Dat is gelijk ook het allersterkste aan de film, op de ranzig zieke tandart en flip momentjes van Bernsen na kakt de film een beetje in. Er gebeurt te weinig en sommige gevechtjes zagen er knullig uit.

Al met al toch nog redelijk vermaakt dankzij de vermakelijke Bernsen.

2,5*

Origineel, goede horror film. De sadistische tandarts wordt goed neergezet door Corbin Bernsen. Er zaten wat aardige scene's in zoals wanneer een kind met tandarts apparatuur wordt geprikt. Het is nog best vies eigenlijk en het verhaaltje loopt lekker en is zeer vermakelijk. 3,5.

Erg zwak dit, en de smerige scenes vind ik ook wel meevallen. Maar ik heb uberhaupt nooit dat opgefokte gevoel als ik een beetje bloed en vlees zie. Het is allemaal maar de natuur.
1 scene die ik nooit meer vergeet is de schoonmaker die een tong vind tussen de bladeren, in het zwembad.
Vreemd ook dat de patienten het slachtoffer zijn van de affaire van Dr. Alan's vrouw
The Dentist... erg mager.

Zeer aardige originele horror film die je een bezoekje aan de tandarts doet uitstellen

Erg sterk neergezet door de hoofdpersoon.

Aantal mooie scenes en verhaal is goed.

3,5 ster

Een hartstikke leuk plot op papier, de tandarts ziet zijn vrouw vreemdgaan en reageert zich af op zijn patiënten, zijn vrouw en de man waarmee zij vreemd gaat.

Het kon alleen allemaal vaak wat beter uitgewerkt kunnen worden. De tandarts zelf overtuigt bijvoorbeeld totaal niet als geschifte tandarts, en het lukt de film ook niet een angst, of een nóg grotere angst natuurlijk, op te wekken bij de kijker voor de tandarts.

Maar aan de andere kant bevat de film wel een aantal erg leuke kills en wordt het tandarts gegeven wel goed gebruikt, en dit gegeven laat mij ook wel benieuwd zijn naar het vervolg.

Helaas half sterretje eraf voor de opera muziek in de auto, irritant.

Vrij aardig horrorfilmpje, deze De Tandarts. Bij vlagen enkele gore stukjes, bij vlagen enkele mindere stukjes. Enkele grote ergernissen, enkele heerlijke momentjes. Het zit er een beetje tussenin, maar écht slecht wordt het gelukkig nergens.

Bernsen blijkt dus ook tandarts te zijn. Een noodzakelijk kwaad en een instrument van perfectie en hygiëne. Klinkt heel wat. Met, hoe kan het ook anders, operamuziek erbij ligt het op koers voor zo'n fout filmpje uit het decennium voordat deze het licht zag. Het komt er niet helemaal van.

Als je met z'n sfeertje aan de haal gaat, kan je maar beter volle bak gaan en die overgave mist het al met al een beetje. Bernsen mag wel een paar keer aanzetten met z'n geratel over achteruitgang, vuiligheid en andere onzin die hem dwars zit, maar hij houdt toch iets teveel in.

Niet grotesk genoeg, terwijl Yuzna's visuele geklooi eerder potsierlijk is dan dat je er daadwerkelijk om kunt lachen. Het wordt leuk wanneer de boor er aan te pas komt, daar zit echt wel wat horrorlol, alhoewel hoe het uitpakt met het bebeugelde meisje een kleine sof is. Mij iets te tam.

The Dentist is nou zo'n film waar ik al vele jaren lang over heb gehoord door het onderwerp, maar die ik nooit heb gezien terwijl ik dit wel zou willen. Gelukkig was het dan zover dat ik ook deze van mijn lijstje kon strepen. Opvallend dat er eigenlijk zo weinig horrorfilms over tandartsen zijn. Het is een fobie die toch heel wat mensen hebben. Angst voor een gaatje, angst voor een tandarts die begint te boren in je kies. Gelukkig ben ik er zelf niet bang voor, maar het is natuurlijk wel een aardig onderwerp.

Jammer genoeg is de film zelf niet zo best. Het concept is leuk, de uitwerking had veel beter gekund, al kent de film wel een paar smerige scenes. Maar toch blijft het horror binnen de lijnen. Corbin Bernsen is best oké als psychotische tandarts, maar had nog veel verder kunnen gaan. Hij is wel lekker verknipt en schuwt het geweld niet. Het levert zo af en toe enig horrorvermaak op, maar meer dan een heel tof onderwerp is het eigenlijk niet geworden. Ben benieuwd of het vervolgdeel dit beter doet.

2,5*

Vanaf Return of the Living Dead 3 is alles (uiteraard) berg afwaarts voor Yuzna. Toch is deze Dentist een bijzonder leuk geval; niet alleen door de heerlijke rol van Bernsen, maar ook zeker de herkenbare regie van Yuzna en schrijfwerk van o.a Stuart Gordon en de even noemenswaardige Dennis Paoli. Geen gek rijtje namen en dat laat zich merken. Ik zie visueel (en ook zeker qua storytelling) veel vergelijkenissen met Gordon's ''King of the Ants''. Ondanks de stevige gore zal de aanpak van Yuzna weinig horrorfans (op zoek naar de gebruikelijke thrills) kunnen bekoren, en dat wordt beaamd door de score.

Absurd laag gemiddelde eigenlijk voor een film die toentertijd tijdens een horror-marathon in de bios een behoorlijke indruk op me heeft achtergelaten.
Het uitgangspunt is natuurlijk volstrekt onzinnig; ik bedoel, een tandarts zou zijn gedrag op een professionele manier moeten intomen en privé en werk gescheiden moeten houden. En dat is dus precies wat hier niet gebeurt! En gelukkig maar, anders had het een knap saai filmpje opgeleverd !

Corbin Bernsen doet het goed als geschifte tandarts en het is geweldig om te zien hoe hij in zijn rol opgaat.
De opbouw is best sterk en als dan eenmaal de remmen los gaan, dan gaan die ook goed los. En dit levert de ene na de andere, gruwelijke en op sommige momenten zelfs sadistische scene op (de scene waarin hij zich botviert en het gebit van zijn vrouw aan een 'grondig onderzoek' onderwerpt is vrij bruut).

Niet alleen slaagt deze film erin, om je oprecht angst voor de tandarts te bezorgen, maar het is ook gewoon een ontzettend vermakelijke horror-film die je nog lang zal bijblijven als je 'm eenmaal gezien hebt. En alleen daarom al een absolute aanrader!!

"Truth....or tooth?"

Aardige ideeën, Corbin Bernsen die met veel plezier door het lint gaat, een vroege rol voor Mark Ruffalo, en de psychiater uit de Terminator-reeks in een bijrol – allemaal veelbelovend, maar de televisiefilm-achtige korrel van het filmmateriaal geeft het geheel een air van low-budget-amateurisme, en doordat Yuzna ook geen echte gore toont maar alles oplost met goedkope effecten, afwijkende lenzen en handige montage wordt de film nergens serieuzer (en helaas vooral ook niet ènger) dan een Roger Corman-B-film. Qua waardering kom ik echt niet verder dan (zoals RuudC het zo treffend formuleert) twee rotte kiezen.

Zo twee dagen verspreid in één jaar moet men er aan geloven, de controle afspraak bij de tandarts.

Voor de meeste mensen een angstig of spannend moment en voor misschien wel een hele kleine doelgroep de normaalste zaak van de wereld. Met een hoop fantasie over de tandarts valt er eigenlijk wel een angstaanjagende film van te maken. En laat regisseur Brain Yunza daar nou eens een grote fantasie voor over te hebben.

In 1997 werd zijn fantasie werkelijkheid met de release van de horror/slasher The Dentist. Tot op heden is dit nog steeds de enige horror film over een tandarts en dat houdt het vrijwel erg origineel.

Met onder andere Stuart Gordon (Re-Animator) Dennis Paoli en Charles Finch werd het oorspronkelijke idee van Mark Amin (Trimark Prictures) op papier gebracht. Na een lange aanpassingstijd aan het script werd de film vervolgens in maar liefst 18 dagen tot stand gebracht. Met een beperkt budget en grote ideeën moest er doorgezet worden. Ondanks dat heeft Yunza er toch aardig werk van weten te maken.

Dr. Alan Feinstone (Corbin Bernsen) heeft een hoop liefde over voor zijn speciale tandartspraktijk en vind dat de patiënt zich uiterst op zijn gemak moet voelen in zijn praktijk. Om dit gevoel waar te maken heeft Dr. Feinstone zijn ruimtes ingericht zoals een huiskamer, vakantiebestemming en operazaal. Helaas lijkt zijn eigen leven niet zo goed te gaan als zijn tandartspraktijk en dat zorgt voor de nodige ergernissen en waanbeelden. Vooral de relatie tussen zijn vrouw en zichzelf ziet er niett rooskleurig uit en vraagt opgeven moment zelfs om wraak! Hoe meer Dr. Feinstone zijn consetratie niet kan houden op zijn werk lijkt het er een beetje op dat hij gek aan het worden is. Elke patiënt heeft in zijn ogen een onverzorgd tot slecht gebit en daar moet volgens hem wat aangedaan worden! Alleen lijkt het erop dat de tandarts hier iets te ver in gaat en zijn patiënten tot bloedens toe weer laat vertrekken, althans niet allemaal overleven ze het.

De casting en rollen verdeling is goed gedaan. Acteur Corbin Bernsen zet hier een sterke rol neer en speelde al eerder een tandarts in de horror Beyond Suspicion. Het lijkt erop dat hij aardig geknipt is voor deze rol en de het gestoorde tot psychische gekte goed weet neer te zetten. De overige cast speelt trouwens ook goed en heeft zo zijn eigen hoogtepunt in de film. Sarah (Virginya Keehne) heeft een beugel die er uit mag, April Reign (Christa Sauls) heeft een te mooi gebit om waard te zijn en Jody (Brian McLaughlin) gaat voor het eerst naar de tandarts. Als tweede verhaallijn zijn er twee hoofdagenten (Tony Noakes, Ken Foree) aan toegevoegd die het verhaal goed aanvullen tot de climax.

Het verhaal neemt zijn tijd en bouwt daarmee erg langzaam op. In de eerste driekwartiers maakt de kijker kennis met de hoofdpersonage en zijn psychische gedachten. Langzaam treedt het tweede verhaallijn in waar de agenten in enkele scenes voorkomen. Daarna neemt de hoofdverhaallijn de overhand en begint er na vijfenveertig minuten wat meer spanning op te bouwen in de moorden.

Vervolgens wordt de kijker dan ook wel wat meer vermaakt en wordt het totaal genomen wat interessanter. De moorden en martelingen gebeuren allemaal in de mond van het slachtoffer, de specialeffects hiervan zijn vrijwel goed in beeld gebracht. Voor de mond werd er één groot prototype gebruikt en op de ouderwetse (jaren 70/80) manier daar op gefilmd. Hier werkte onder andere Anthony C. Ferrante, aan mee als make-up effecten supervisor, waar Ferrante nu zijn doelen richt bij de Sharknado films.

Uiteindelijk is The Dentist dan nog steeds origineel en uniek als het om de uitvoering gaat. Vermaken doet deze film ook zeker en heeft als hoogtepunten wat bloederige scenes in de film. Om te zien waar Dr. Feinstone eindigt is er twee jaar later nog een vervolg gemaakt voor Yuzna en met daarin ook Bernsen (als Dr. Feinstone) Beide heren lijken ook nog bereid te zijn voor een derde film, maar dat lijkt nog even op zich te wachten.

3,0*

Een veel voorkomende fobie is Dentofobie oftewel angst voor de tandarts. En ja misschien ook wel begrijpelijk want het is toch een kwestie van vertrouwen en de bedoeling dat je je veilig voelt, maar bij deze film dus uiteindelijk wel wegvalt! Regisseur Brian Yuzna of eigenlijk Stuart Gordon (de schrijver van het script) speelt uitermate goed in op deze angst! Het verhaal van de film is niet bijster sterk; een tandarts die na de ontrouw van zijn vrouw compleet doordraait. Zwaar op de hand zijn de makers nooit, het draait allemaal om, de martelscènes, en die zijn gelukkig sterk in beeld gebracht. Al is het ‘gore-gehalte’ niet zo uitbundig als in sommige andere films van Yuzna. Maar met een tandartspraktijk als decor voor een horror doe je al veel goed en is bovendien ook een keer wat anders. Open wide..!

Dr. Feinstein is een tandarts die een samenhang ziet tussen een verwaarloosd gebit en de oprukkende verdorvenheid in de samenleving. Dr. Feinstein staat kritisch in het leven. Met een maatschappijkritische houding is niets mis, maar wel met de manier waarop dr. Feinstein die uitdraagt. Dat Feinstein een groot deel van de film in het bijzijn van zijn clièntele verwoede monologen houdt over de verrotting van de samenleving is tamelijk ongewoon. Feinstein lijkt een beetje de weg kwijt te zijn. Het valt ook niet mee om de hele dag in opengesperde monden naar verrotte tanden en kiezen te staren, terwijl je vrouw overspelig is en de belastingdienst van die vervelende aanmaningen stuurt. Redenen genoeg om door te slaan.

Al vroeg in de film wordt duidelijk dat The Dentist geen pretenties heeft om een serieuze horrorfilm te zijn. Vanaf het begin zijn de komische intenties herkenbaar. Het gedrag van Feinstein is overdreven excentriek. De overige personages zijn overdreven aangezette clichés. Het doen en laten in de praktijk waar de ene na de andere rare patiënt binnenloopt, heeft wel iets van de handelingen in een sitcom. Hoe zit het dan met de horror? De horror komt natuurlijk uit de tandartspraktijk. Boren, spuiten en mondklemmen zijn heerlijke apparaten om expliciete bloedige dingen mee te doen. En dat gebeurt ook. De speciale effecten zijn handmade en overtuigend.

Het werkt tot een bepaald moment allemaal vermakelijk. Op den duur is het echter gewoon op. Gebeurtenissen gaan op elkaar lijken. De zwarte humor begint flauwe vormen aan te nemen. De bodycount valt tegen. Het tempo raakt uit de film. De inspiratie is weg. Wat rest is een slepende herhaling van zetten met af en toe een splatterachtige opleving. Uiteindelijk brengt The Dentist te weinig om op een vermakelijke manier anderhalf uur mee te vullen.

"I am an instrument of perfection and hygiene, the enemy of decay and corruption. A dentist. And I have a lot of work to do.”

Grappig, dat je bij het kijken van een film als dit gelijk pijn krijgt aan je eigen tanden, zoals dat meestal gebeurt. Ik moest daar eigenlijk wel om lachen, de film weet toch op één of andere manier binnen te dringen in je gedachten, of alleen al bij het idee; je krijgt zelf pijn. Dentofobie of odontofobie is blijkbaar een ding, als ik Wikipedia moet geloven is tachtig procent van de Nederlandse bevolking wel eens bang geweest voor de tandarts. Ikzelf kan mijzelf daar niet inschalen, en ik heb heel wat nare ervaringen gehad bij de tandarts, bang ben ik er niet voor. Toch denk ik wel dat bij bepaalde mensen een film als dit toch wel de nodige kriebels gaat opleveren, en dat is ook wel de bedoeling natuurlijk. Dat maakt deze film toch ook wel weer leuk op veel momenten, het geluid van die boor is natuurlijk wel een core-memorie van een nare omgeving, waar je, je liever toch niet altijd wil begeven, want ik denk dat niemand voor zijn of haar plezier naar de tandarts gaat, of het moet echt een opluchting zijn na de ingreep.

Ik had wel zin in deze film, leek me een leuke cult-film. Toch viel de film me misschien wel lichtelijk tegen. Dat komt misschien toch wel omdat de film erg lang er over doet om een keer in beweging te komen, en ook leuk te worden. Oftewel; het duurt gewoon even voordat er echt iets gebeurt in de film en dat vind ik echt zonde. Want wanneer Dr. Alan Feinstone eenmaal is begonnen met moorden, is het echt wel een heel vermakelijk filmpje aan het worden, het mocht dan niet baten dat, dat in de laatste dertig tot veertig minuten gebeurt, en dat vond ik dus jammer. Want je zit eigenlijk een uur te turen naar een film die moeilijk vooruitkwam.

Dr. Alan Feinstone die gespeeld wordt door Corbin Bernsen is toch wel waanzinnig gaaf. Deze psychopathische tandarts weet je toch mee te nemen in zijn waanzin gedachten, en dat deed hij heel leuk. Yuzna werkt zijn mentale aandoening af met een bepaald schizofrenie idee. Waarbij Feinstone bijvoorbeeld ook veel rotte tanden ziet in de monden die hij aan het behandelen is. Bijvoorbeeld bij het jochie (waar het mee begon) of de laatste meid met de beugel. Heerlijk gespeeld en waanzinnig leuk gedaan, die waanzin.

Qua gore zit je niet echt aan het juiste adres, want dat had misschien wel een tikkeltje beter gemogen. Althans, het leek me leuker alsof ik een echte slasher-style film kreeg maar, dan met een tandartsen thema. Yunza maakt het zichzelf zelfs wat lastiger daarmee, en moet origineler uit de kast komen, dat leukt hem dus aardig door van Feinstone eigenlijk één grote gek te maken. Had ik misschien iets meer van willen zien trouwens. Echter wanneer er gore in voor kwam, was het ook wel goed. Zeker bij zijn vrouw.

Dus dat maakt The Dentist toch gewoon een leuke horrorfilm, die als er iets meer uit gehaald werd toch nog veel vermakelijker was geweest. Prima avond zit, duurt niet te lang en kijkt toch nog vlot weg. Een verassing zeker maar, eentje die de verwachtingen niet waar kon maken.

90's pulp van Yuzna die wel erg leuk begint met een tandarts die doordraait als hij ziet dat z'n vrouw vreemdgaat met de poolboy. Maar ondanks dat leuke begin kakt het eigenlijk gaande weg alleen maar meer in, terwijl dat juist het gedeelte is dat de horror scènes wel starten.

Maar die horror scènes wisten me dus niet zo te grijpen. Niet heel gory, niet heel sterk opgebouwd. Nogal run of the mill eerlijk gezegd.

Wel leuke vertolkingen door Corbin Bernsen en Ken Foree.

Deze film was me aangeraden door een Italiaanse vriend die erg gek is op de films van Brian Yuzna. Hij is er zo gek op dat hij zijn band er naar genoemd heeft: Yuzna. Van de regisseur had ik eerder al Re-Animator gezien dus ik wist al ergens waar de lat zou liggen. Het horror & comedy gehalte van The Dentist verraste me dus niet in dat opzicht. Het is lekker over the top uitgewerkt. A great sick movie, zoals ik mijn Italiaanse vriend liet weten. Corbin Bernsen schittert als de geesteszieke tandarts. De gore is van die aard dat het toch wel dicht in de buurt komt van onze eigen wereld omdat we allemaal wel ervaringen hebben met tandartsen (maar gelukkig niet met het type in deze film).

Dit alles zorgt voor een hele vlotte nineties movie waar het allemaal met een knipoog wordt uitgesmeerd. Het idee om de tandarts te laten excelleren op de muziek van Puccini is mogelijks geïnspireerd op wat Kubrick deed met Beethoven in A Clockwork Orange.