Im Schloß der Blutigen Begierde (1968)

Eerste recensie en nog maar drie stemmen

Belooft meestal al niet veel goeds...

Nochtans spreekt het verhaal wel aan en wordt het verhaal na een saai begin ( feestje waar de personages elkaar ontmoeten ) mysterieuzer en leuk qua opzet. In de chalet komt de boosaardige kant van de baron(Michel Lemoine) helemaal naar boven wanneer hij met Elena (Elvira Berndorff) helemaal alleen is. Naderhand komen de anderen er ook bij ( niet met de auto , maar met paarden ??) . Op een bepaald moment vlucht Elena in alle hysterie weg en belandt uiteindelijk in het kasteel van Saxon (Howard Vernon). De zus van Vera (Janine Reynaud), de vriend van Elena en de baron zelf gaan haar achter na. Marion en George sluiten nadien ook nog aan. Het kasteel vormt een perfecte locatie voor de tragedie die gaat volgen die een herhaling lijkt uit het verleden. Helaas verzandt het verhaal echter in rare kronkels van de regisseur waarbij de verschillende personages een bepaalde outfit krijgen voor het avonddiner dat ook nog lange saaie scène krijgt, de baron die zijn auto gaat halen en een beer tegen komt ( lachwekkende scène), de voortdurende terugkerende operatietafel en de uitgebreide scène uit het verleden. Deze scènes in korten of zelfs weglaten had een beter idee geweest. Het verhaal had voldoende potentieel gezien de schurkachtige blik van de baron, de verleidelijke zussen waarbij Vera ook niet zuiver is, de locatie en natuurlijk het gegeven rond de dochter van Saxon. Dit had een betere uitwerking verdiend. Claudia Butenuth speelt een dubbelrol : Marion v. Kassell en Katharina Saxon. Er is ook wat naakt te zien en de bewaker van het kasteel (Alecos) speelt wel een leuke rol. 4/10

Ik vraag me af wie de plotomschrijving heeft bedacht. Baron Brack is jong, knap en onbezonnen. Alleen dat laatste klopt. In de film wordt er op een moment gezegd dat hij toch vrij oud is en de grootste horror is eigenlijk de snuit van voornoemde baron als hij kwijlend naar een vrouw staart of in shock is. Hij heeft op een moment een gevecht met een beer, correctie een man in berenpak... Voor de rest als je meer wil weten, lees de recensie van Noodless die nog vrij mild is in zijn eindoordeel. Het is dat er af en toe wat blote borsten zijn anders had ik hier een minimumscore gegeven.

OMG , wat was dit nu weer? Hoewel het eigenlijk gaat over een man die zijn dochter probeert te redden van de definitieve dood. Gebeuren er hier zoveel andere maffe dingen. Zo volgt de film veel vaker de seks-gekke Baron Brach Dat begint op een cocktailparty met boobies, waarna de cast van Necronomicon - Geträumte Sünden (1968) naar een jacht-hut besluit te gaan, Elena (Elvira Berndorff) en de baron komen vroeg aan, wat het ideale moment was om haar even te verkrachten, om hierna elkaar wat lokale legendes te vertellen over een moordzuchtige beer.

Enfin uiteindelijk belanden ze dus in het griezelige kasteel van de graaf van Saxon en krijg je een kasteel vol houten en wassenbeelden en eindeloze echte (en onaangename) beelden van openhartoperaties of nog walgelijker een verleidingscene met een kippenpootje en filosofisch geneuzel over het leven, de liefde en de dood aan de etenstafel. Tot zover is het misschien nog gewoon de zoveelste Euro-horror-Trash onzinnigheid met af-en-toe pogingen tot schok en enige regelmaat ontblote vrouwenboezems.

Maar dan...oempf gaat men op... de intellectuelere toer; en is daar een droomscene waarin een bijna naakte Vera, het meisje uit de legende ziet worden verkracht en vermoord terwijl zij het van bovenaf aanschouwt en haar blote borsten streelt en een voice-over passages uit Shakespeare'King Lear (over vergeving van overspel) voordraagt. En later citeert de dochter ook nog uit Ophelia. Tja naar verluidt was het een verhaalidee van Jess Franco..dat verklaard natuurlijk iets meer! Shakespeare combineren met Euro-Trash is inderdaad nogal vreemd maar het leverde helaas geen al te goede film op!

Op een party bij Baron Brack vlucht de jonge Elena naar het donkere Schloss van Graaf Saxon omdat de baron haar probeerde te verkrachten. Alle vrienden volgen haar en komen terecht in het afgelegen kasteel waar Graaf Saxon – een krankzinnige chirurg – probeert zijn drie dagen geleden vermoorde en gemartelde dochter Katharina levend te maken door het hart van een jonge vrouw te stelen. Wanneer de doodgewaande Katharina werkelijk opstaat, wordt Baron Brack geconfronteerd met zijn wangedrag.

Adrian Hovens “Im Schloß der Blutigen Begierde“ is een typisch Duitse horror-exploitationfilm met een bizar rommelig plot. De beeldkwaliteit is net zoals het verhaal ongelijk. Howard Vernon speelt de graaf met een angstaanjagende intensiteit, terwijl de setting in het gotische Schloss met zijn mistige gangen wel bijdraagt aan de griezelige sfeer. De personages blijven echter vrij oppervlakkig. De film is soms wat te veel gericht op shockwaarde in het tweede deel dan op coherentie, waardoor hij voor mij enigszins ontgoochelend overkomt. 2/5

(Ik heb de Engelse versie gezien, die schijnt korter te zijn dan de Duitse)