The Dead Girl (2006)

In de V.S. maken ze hun cinema graag in hapklare brokjes sentiment: mogelijkheid tot een traantje hier, lachmomentje daar, even een beetje spanning erbij en wat pief-paf-poef om het vetcool te houden. Gelukkig zijn er ook nog Amerikaanse filmmakers met de moed om wars te blijven van deze makkelijke manier om de massa te bespelen. Laat deze film een voorbeeld zijn voor hoe het ook kan.

The Dead Girl is geenszins toegankelijke cinema voor wie er niet voor open wil staan. Het draait allemaal om de gruwelijke dood van een jonge vrouw en vier andere vrouwen die - indirect door deze gebeurtenis - geconfronteerd worden met een moeilijke keuze in hun leven. Zij kunnen het goede kiezen of het slechte, maar zij hebben nog een keuze voorhanden in het leven. Tot we bij The Dead Girl uit de titel komen, haar leven is over en haar fouten zijn niet meer in te halen. Deze wrange manier van vertellen voelt onafgemaakt pijnlijk en soms zelfs vervelend, maar het voelt juist daarin heel realistisch en menselijk. Ook de verhoudingen tussen de karakters is zo ontzettend menselijk: tederheid gaat net zo goed gepaard met wreedheid en exploitatie.

Elk segment wordt vertolkt door een actrice van naam, en ik kan niet anders zeggen dan dat er de sterren van de hemel wordt gespeeld. Zelfs de twee actrices die ik bijna fysiek haat - Marcia Gay Hayden en Brittany Murphy - zetten toch een indrukwekkende rol neer. Het mooiste is hoe zowel camerawerk als make-up grauw en realistisch is gehouden, zodat dat de dames er dus ook niet uitzien als grote sterren uit Hollywood. Zij zien er uit als de beschadigde mensen die je in de werkelijkheid ook tegen zou komen.

Erg mooi gemaakte film. De grauwe sfeer past bij de ongelukkige personen. Acteerwerk is ook goed, waarbij ik Murphy toch nog wel de minst overtuigende vond.

The Dead Girl laat me wel met een leeg gevoel achter. Ik ken nu de trieste verhalen van alle depressieve personen die in de film voorkomen (en dat zijn er nogal wat), maar that's it.

Er komen teveel mensen in een te korte tijd aan bod, teveel om echt hun problemen te leren kennen en onder de indruk te zijn. Op het moment dat ik geïnteresseerd raakte in de eerste vrouw, kwam de volgende alweer, zonder terug te komen op de eerste, en dat ging zo maar door. De vrouw van de moordenaar sprak me dan nog het meest aan.

Er zat verder ook geen angstige samenloop in. Als pas aan het eind duidelijk zou worden wie de moordenaar was, had er nog een soort afronding aan gezeten. Het is wel geen whodunit film, maar ik vond de film nu helaas als een kaars uitgaan.

Niet slecht, dat was helemaal niet slecht !

Het eerste half uur is cinema van de bovenste plank, de verwrongen relatie tussen Arden - een vrouw van ergens midden de 40 - en haar bedlegerige moeder wordt erg knap in beeld gebracht.

Daarna gaat het over in een Thriller-Drama dat over de hele lijn interessant blijft. Niet elk hoofdstuk is even sterk maar algemeen genomen is dit een onderhoudende film geworden.

Wat me meteen opviel was de soundtrack.

Hier géén orchestrale muziek maar rustige en sfeervolle soundscapes met weemoedig echoënde gitaarflarden er doorheen geweven, een beetje New-Age als je begrijpt wat ik bedoel, héél knap

7/10.

Buiten hier en daar een dipje vond ik het een erg geslaagd Thriller-Drama dat nergens verveelt of langdradig overkomt

Uitstekende film! De verscheidene verhaallijnen prachtig in beeld gebracht, met uitstekend acteerwerk en zoals eerder gemeld door Near Dark, met uiterst passende muziek. Nee, geen verrassend of schokkend eind maar een subtiele weg naar hoe het zover is gekomen. Maar dat einde boeit dan ook niet echt zo. Het gaat natuurlijk voornamelijk over welke, hoe en waarom uiteenlopende personages in dit drama verstrengeld zijn en hoe daar mee omgegaan wordt.

Een vreemde creatie. Het was me een beetje onduidelijk wat er allemaal gebeurde dus ik had de achterkant van het dvd-hoesje even geraadpleegd en daarop zag ik dat het om een aantal verschillende verhaallijnen ging. Als je dat dus niet weet van tevoren kan het best verwarrend uitpakken. Eenmaal gewend aan deze structuur, kon het me helaas nóg niet echt overtuigen. Het is natuurlijk al vaker gedaan, die mix van diverse plots, maar vaak is de relatie onderling tussen de personages wat sterker dan hier. We switchten nu steeds van het naar het andere om er vervolgens niet meer op terug te komen waardoor ik nauwelijks het gevoel had naar één dezelfde opzet te zitten kijken. Jammer, want de meeste van deze scenario's waren toch redelijk boeiend.

Enigszins apart, maar het blijft een samengeraapte toestand die het moet hebben van losse scènes (die gelukkig sterk genoeg waren) in plaats van een heldere rode draad.

De vondst van het lijk van een jonge vrouw vormt de rode draad van deze film. Het is een goede, harde, dramathriller die het verhaal vertelt van de personen die op een of andere manier een verband houden met het dode meisje.

De film heeft een indeling dat meer aan een boek doet denken dan aan een film, in opeenvolgende hoofdstukken wordt telkens gekeken naar één van de betrokken personen. Naarmate we vorderen in de film komen we steeds meer te weten over wat er kan zijn gebeurd.

Alle personages leven in moeilijke, soms deprimerende, omstandigheden die deze film goed weet neer te zetten. In deze zin deed het me ook denken aan het eveneens goede en ook harde dramathriller Winter's Bone (2010) , al is dat een totaal verschillende script.

Al met al 3,5 a 4 sterren.

Dit is een goede drama/thriller over 4 vrouwen (de vrouw die het dode meisje vindt, de vrouw die haar lijkschouwster is,de vrouw van de man die de dood van het meisje op zijn geweten heeft en haar moeder)die allemaal verbonden zijn met 1 dood meisje.

De 4 verhalen onderling zijn wel helaas wel van verschillende klasse.

Verhaal 1 en verhaal 3 zijn erg sterk, met name verhaal 4 met een geweldige Harden en een bijna evengoeie Kerry Washington is steengoed.

Verhaal 2 is het minst van de 5 en duurt voor je gevoel ook veels te lang.

Omdat de lijkschouwster-scene weinige spannende momenten plus omdat; dat verhaal wat minder grimmiger van toon is dan de andere 4 verhalen.

Verhaal 5 is (het dode meisje zelf) is wat slordig maar heeft wel weer een sterk einde.

De verhalen bij elkaar maken een goede realtische film ervan, elke vrouw toont haar eigen "gevoel" voor het dode meisje.

Een goede thriller/drama/mysterie film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Zou maar nooit vreemde lifter mee...

Prima achtergrond geluid en

muziek...

Bekende acteur Giovanni Ribisi...

Redelijke film over vijf vrouwen die allemaal iets te maken hebben met een dood meisje dat gevonden is. De verschillende verhalen zijn licht met elkaar verbonden, en worden één voor één verteld. Wel wat traag en de film heeft ook een vrij donkere sfeer. Verder nog een prima cast. Net geen 3.5 sterren.

Hm, vond hem in het begin nogal traag en het eerste verhaal was niet zo interessant, maar gelukkig werd de film wel beter. Vooral het stuk over de vrouw en het laatste deel zijn wel het interessantst.

De cast deed het gelukkig wel goed en leuk om Brittany Murphy nog eens aan het werk te zien.

Uiteindelijk toch geen zo'n lange film en wel de moeite om gezien te hebben, maar een beetje jammer van de trage start.