The Poor Little Rich Girl (1917)

De energieke en enthousiaste Mary Pickford zoals het publiek haar kent. Hoewel de film tegenwoordig moeilijk verkrijgbaar is, is het een van haar bekendste films uit haar complete carrière, van maar liefst 248 films.

Toch moet ik toegeven dat Pickford in betere films heeft gespeeld. Het echte "Poor Little Rich Girl" was niet echt te merken, daarvoor was de film een té grote vehikel voor de actrice. Dit betekende dat er veel scènes waren waarin de actrice alleen maar wordt aangeprezen. Toch is de film leuk voor het kleine uurtje dat het duurt en ben ik blij dat ik toch de beruchte Pickford film heb mogen aanschouwen.

Herziening. En dat moet ik ook nog met wat andere films doen met deze actrice.

Een beetje flauw filmpje dat wel snel en soepel door zijn speelduur loopt. Maar het verhaal kent een te gedramatiseerde karakter. Het begin met een paar sketches wat het kleine meisje allemaal verkeerd deed. De film kent zo zijn leuke scene's met bijvoorbeeld dat stukje in de badkamer. Alles heeft zo zijn charmes, maar daar wilt het ook net niet mee redden. Pickford draagt de film. Ze speelt hier een meisje van 10/11 jaar. Wel grappig, toen was ze 25 jaar.

2,5.

Deze silent wist me op verschillende gebieden te verrassen in de positieve zin. Om te beginnen de kennismaking met actrice Mary Pickford die eventjes 245 films achter haar naam heeft staan. Pickford had ook maar een lengte van 1,54 m wat ideaal was om deze rol te kunnen spelen. Ze was 25 jaar toen ze deze rol van een 11 jarig meisje speelde. De film weet nergens te vervelen omdat het allemaal luchtig en vlot wordt gebracht. De boodschap van de film heeft een fijn gegeven zowel naar kinderen als ouders toe. Geniet van het leven en denk niet teveel na over wat er uiteindelijk toch niet toe doet. Zo is de zeer rijke vader constant bezig om nog meer geld te verdienen en de moeder geeft haar volledige aandacht naar de society. Dit wordt heel duidelijk in het fragment wanneer Gwendolyn haar verjaardag viert. Er zitten ook heel wat leuke scènes in de film die duidelijk maken wat Gwendolyn eigenlijk gewoon wilt doen dan al die hokjes die je volgens de rijke ouders en de society moet volgen. De scènes met de straatmuzikant, het moddergevecht, de toestanden in de badkamer en droomsequenties typeren dit. Die droomsequenties worden ook gebruikt wanneer ze heel erg ziek wordt waarbij de kijker een beeld krijgt van haar gedachten , keuzes en beslissingen die het verhaal een positief einde weet te geven. Een leuk filmpje gezien de periode dat de film gemaakt is, ondertussen 103 jaar geleden.

Achter de camera stond naast Lucien Andriot, de in 1895 in Rotterdam geboren John van den Broek. Op 29 juni 1918 was hij bezig met het filmen van hoge golven vanaf een klif in Maine, toen hij plotseling gegrepen werd door een serie golven en werd meegesleurd in de open zee. Zijn lichaam is nooit gevonden.