Voyage to the Bottom of the Sea (1961)

Erg fijne film heeft een mooie look en een goede cast (Peter Lorre komt ook nog even om het hoekje kijken). Spannend filmpje met leuke momenten (bijvoorbeeld rond de verwaande Italiaanse Dr. Zucco). Verder nog spanning rond een saboteur, gigantische zeemonsters en de mysterieuze Mr. Alvarez, deze film is action-packed!

Admiraal Nelson (what's in a name) heeft overigens de mooiste quote: 'I don't listen to the UN, I only listen to the President of the USA!' George W. zag dat het goed was...

3,5*.

Mooie oude klassieke Science Fiction met een gave sfeer. Spanning is gewoon goed. ik zelf heb me in ieder geval niet echt verveeld. Deze Science-Fiction/avonturen film uit de jaren 60 krijgt van mij een 3,5.

Onderhoudende nonsens over conflicten aan boord van een atoomonderzeeër als een Van-Allengordel de Aarde bedreigd. Nadat we samen met de personages een rondleiding op de onderzeeër hebben gekregen, gaan ze op weg. En net als je denk dat het een zoveelste 20,000 Leagues Under the Sea gaat worden, gebeurd er iets onverwachts. Heel diep gaat het niet maar de combinatie van actievolle scenes en de stress van de gedoomde ondergang van wereld zoals die beleeft werd in de kleine ruimtes, was erg fijn om naar de kijken. Soms leken de scenes in de onderzeeër ook wel een beetje alsof ze zich afspeelde in een ruimteschip. De vormgeving van de Seaview (de onderzeeër) was prachtig; en de zowel boven als onder water beelden waren erg goed. Doordat er de gehele tijd wel iets gebeurde was deze rampen- film een genot om naar te kijken.

Vannacht was dit de "late, late, late night movie" voor mij.

Een film die me tot in de vroege uurtjes met gemak ervan wist te weerhouden om in bed te duiken ( ?) moet wel voldoende amusementswaarde hebben.

Ik heb me geen minuut verveeld met dit avontuur onder water.

Al loopt de film over van de onjuistheden op allerlei gebied, toch neem je dat in koop door de manier waarop regisseur en cast, en de special effects afdeling niet te vergeten, dit op het witte doek wisten te krijgen.

Na de erg leuke titelsong gezongen door Frankie Avalon (die ik liefst aan het eind van de film nog eens had willen horen) volgt het eerste "wauw" moment al meteen bij het opduiken van de Seaview.

Die ziet er indrukwekkend en schitterend uit, zowel van buiten als van binnen.

De cast acteert overtuigend, maar dat mag geen wonder heten met acteurs en actrices als Pidgeon, Lorre, Sterling, Fontaine en Eden.

Avalon was een tieneridool, en dook destijds steeds vaker in allerlei films op als publiekstrekker voor zijn jeugdige fans.

Hij kreeg zelfs de gelegenheid om buiten zijn vocale en acteerprestaties zijn talent op trompet te demonstreren (en dat was niet gering)

Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat het dansje dat de lieflijke Barbara Eden daarbij ten beste gaf mijn aandacht voor de trompetsolo wel minimaliseerde.

Het was sowieso genieten van haar aanwezigheid.

Off-screen genoot een van de acteurs in de cast, Michael Ansara, meer dan waarschijnlijk nog veel meer van haar aanwezigheid, want dat was haar echtgenoot destijds (de mazzelaar)

De gebeurtenissen in het verhaal verlopen vlot en hielden mijn aandacht continu vast

Meer moet dat niet zijn voor een aangename kijkbeurt.

(De fraaie Blu-ray van Koch Media zal zeker nog wel vaker in mijn B-r speler terecht komen)

Te lage score naar mijn mening hier op MM