Elizabeth: The Golden Age (2007)

Het blijft een moeizame relatie, ik en kostuumdrama's. Een écht kostuumdrama is dit niet, maar het zijn neefjes van elkaar. Technisch gezien ziet het er allemaal wel mooi uit en Blanchett is bij vlagen fenomenaal, maar echt boeien weet de film nergens. Het blijft allemaal wat traag voortkabbelen, van sterke vrouw, naar verliefd meisje om opnieuw in een sterke vrouw te transformeren. Het klopt allemaal wel, maar het werkt gewoon niet. Te afstandelijk en te traag; een beetje van beide denk ik. Technisch gezien uitstekend, inhoudelijk en emotioneel minder beklijvend.

2,5*

Film die het vooral moet hebben van het uitstekende acteerwerk. Ik was met name onder de indruk van die Jordi Mollà: wat een heerlijk angstaanjagend psychopatische rol zet hij neer als Filips II (dat loopje!).

Helaas is de film qua verhaal een tegenvaller. Daarnaast viel mij het kamerawerk negatief op: erg rare standpunten hield Kapur er soms op na.

2,5*

Kapur naast zijn voeten

De naam Cate Blanchett gaat niet alleen gepaard met een natuurlijke schone, maar bovenal met een onbegrensd talent. En dat bewijst ze andermaal in 'Elizabeth: The Golden Age', met een hoogst imposante vertolking van de 'Virgin Queen', een rol die ze eerder al vertolkte in Kapurs eerste uitstap binnen het gegeven van deze vrouwelijke gigant.

Centraal in deze opvolger staat de queeste van een koningin met een radicaal protestantse geloofsovertuiging. Een koningin die, naast politieke en wereldlijke standvastigheid, vooral op zoek is naar liefde, naar zichzelf, naar een 'nieuwe wereld' en bijgevolg naar persoonlijke standvastigheid. Daaruit volgend stoot ze op de tegenstand van het Spaanse koningshuis en zijn gevreesde inquisitie, wat op zijn beurt zal leiden tot de inzet van diens Spaanse Armada. Verraad komt bovendien van alle kanten, al zal dat uiteindelijk het figuur en het karakter van Elizabeth eens te meer bepalen en gaandeweg kenmerken: I, too, can command the wind, sir! I have a hurricane in me that will strip Spain bare when you dare to try me!, zei ze tenslotte.

Dit alles kan leiden tot een fascinerend, indringend en verrijkend portret van een eenzame koningin, die eens wat meer wenste te zien dan de hoeken van haar hoogsteigen kamers. Maar Kapur staat naast zijn voeten en verliest zich maar al te vaak in een weliswaar weelderige, maar niettemin veraderlijke tornado van visuele en muzikale bombast. Op die manier verplaatst hij het verhaal, ongewild of niet, naar de achtergrond. De camera krijgt beduidend meer aandacht dan de personages, getuige de ontelbare travellings en perfect symmetrische shots. Haast onbegrijpelijk hoe Kapur zelfs dan, onder een dergelijke houding en met zoveel oog voor verpakking, alsnog fout kadreert en zijn personages figuurlijk de schedel opensnijdt.

Een barokke mise-en-scène met een subliem gevoel voor verstilling, dat is wat 'Elizabeth: The Golden Age' ontbeert, dat is waar zijn voorganger op zou teren, en dat is de reden waarom laatstgenoemde wellicht mijn voorkeur zal dragen.

2.5*

Wat een film! Wat een vrouw! Wat een acteergeweld! Cate Blanchett hoort ongetwijfeld tot de beste actrices van de laatste tijd. Als Cate speelt dan mag de rest van de film klote zijn, ik geniet van elk woord dat uit haar mond komt.

Deze film is allesbehalve klote, dat de Engelsen hier met de eer van Michiel de Ruyter strijken vind ik voor een keertje niet erg, het past wel in de film.

Ik was niet alleen onder de indruk van Cate Blanchett, de overige cast deed het ook niet onverdienstelijk.

Geoffrey Rush, en die Spanjool met dat gekke baardje en die krankzinnige ogen, erg goed.

De soundtrack was, vooral aan het einde, nogal bombastisch en aanwezig, maar het droeg bij aan de spanning en bovendien was het zeer mooie muziek.

Ik heb echt genoten van de film, en van mij had hij nog zeker een uur langer mogen duren. Ik kan niet wachten om vanavond de versie uit 1998 te kijken, want lucky me: Die heb ik nog niet gezien!

Bij vlagen tenekrommend en onevenwichtig vervolg. Zelfs de acteerprestaties schommelen. De film is redelijk onderhoudend maar weet weinig te overtuigen. Naast de mooie plaatjes blijft er niet veel over. Gemiddeld.

Elizabeth: The Golden Age, is het vervolg op het meer dan grote succes dat de film Elizabeth was. Beide films zijn geregisseerd door Shekar Kapur, maar het lijkt wel alsof Kapur overmoedig is geworden door het succes van Elizabeth. Natuurlijk was het ook enigszins naïef te verwachten dat het vervolg in grootsheid kon tippen aan de befaamde voorganger. Na tien lange jaren is dan eindelijk het vervolg gekomen en wat blijkt: de film valt een beetje tegen.

In Elizabeth: The Golden Age is Elizabeth inmiddels de befaamde Virgin Queen. De economie floreert als nooit tevoren en het Britse rijk reikt verder dan het ooit heeft gedaan. Echter Elizabeth heeft nog altijd politieke vijanden, niet zozeer de binnenlandse als wel de buitenlandse vijanden. Filips II van Spanje vormde het grootste gevaar, Filips II was heilig overtuigd van een goddelijk recht om te heersen. Daarom wilde hij ook heel zijn politiek consequent in overeenstemming laten zijn met de principes van de katholieke leer. Met een protestantse koningin op de Engelse troon, terwijl Engeland enkel sterker werd, had Filips II een principieel probleem; hij wilde immers dat heel Europa het ‘ware’ geloof aan zou hangen. Eerst trachtte hij Elizabeth te huwen, maar net als alle andere huwelijksvoorstellen werd ook de zijne beantwoord met een afwijzing.

Nadat Elizabeths raadgever sir Francis Walsingham de Schotse koningin Queen Mary Stuart een kopje kleiner had laten maken – zij maakte aanspraak op de Engelse troon – bleek dat Queen Mary in haar testament haar aanspraak op de troon aan Filips II van Spanje had gegeven. Nu had Filips II ook een excuus om Engeland binnen te vallen, hij had immers aanspraak op de Engelse troon verkregen dankzij het overlijden van Mary Stuart. Filips II liet de beruchte Spaanse Armada bouwen. De Armada was een grote vloot van gevechtschepen welke de aanval op Engeland moesten openen, Fillips II liet er speciaal hele bossen voor kappen. De spionnen van sir Francis Walsingham wisten de Engelse kroon al op tijd te verwittigen van de dreigende aanval. Door slim en strategisch te plannen werd de Spaanse Armada van Filips II genadeloos in de pan gehakt. Na die nederlaag was de Spaanse schatkist leeg. Elizabeth zegeviert en Filips II liet Spanje berooid achter.

Het verhaal is mooi, maar is het een vervolg? Elizabeth: The Golden Age wordt als zodanig gepresenteerd. Maar het enige wat zo ongeveer gelijk is gebleven, is de koningin: Elizabeth! In deze film zien we veel minder van het Engelse hof, er zijn nauwelijks karakters overgebleven uit de ‘vorige’ film. De graaf van Leicester Robert Dudley zien we niet meer terug in deze film, terwijl hij nogal een grote rol heeft gespeeld in het leven van Elizabeth. We zien een verwarde en wat onzekere sir Francis Walsingham, gespeeld door Geoffrey Rush. En we zien nu ook heel andere kameniersters en gezelschapdames. De woonvertrekken van Elizabeth zijn totaal anders dan voorheen, zou de koningin misschien zijn verhuisd of heeft ze de hele boel laten renoveren? De chemie tussen de karakters Elizabeth en sir Francis Walsingham is weg en ineens gaat Elizabeth wel heel erg veel om met een zeerover. Deze film voelt bij mij niet aan als een vervolg, het is een mooi verhaal en ook weer op fenomenale wijze verfilmd, met prenten van geweldige kwaliteit, maar het is géén vervolg! Het is gewoon een ander verhaal over Koningin Elizabeth, zoals er vast nog wel meer te vertellen zijn.

Wat eigenlijk nog wel het allerergste is, is dat de film lang niet zo accuraat is als zijn voorganger! Heel wat historische gegevens zijn genegeerd, terwijl deze film toch als zijnde historisch correct wordt beschouwd. De aanval van de Spaanse Armada heeft in werkelijkheid weken geduurd, in de film lijkt het alsof het geheel zich in slechts een dag heeft afgespeeld. Ook werd niet de hele Armada in de pan gehakt door de Engelsen, maar vluchtten de Spanjaarden door het kanaal en voeren zij rond om Groot-Brittannië en Ierland, alwaar vele schippers – die niet gewend waren aan de woeste zee – met hun schepen op de klippen zijn gelopen. Sowieso waren de Spanjaarden al enorm verzwakt door de povere organisatie van de Armada en het bijzonder trage tempo van de vloot.

Wat overigens nog wel het meeste opviel was het gegeven dat deze film zo’n enorm groot deel van Elizabeths leven behandelde. In de film zien we onder andere dat sir Francis Walsingham komt te overlijden. Het overlijden van Walsingham is een handig ijkpunt; in de geschiedenisboeken staat namelijk dat hij overleed op 6 april 1590. En Elizabeth is geboren op 7 september 1533, op het moment van Walsinghams overlijden was zij dus 56 jaar oud. In de film ziet Elizabeth er niet uit als een 56 jarige vrouw, ze ziet er uit als een frisse jonge vrouw en dat is ook meteen het probleem; immers, ook koninginnen worden ouder en gaan aftakelen! Elizabeth op die leeftijd afschilderen als een jonge frisse dame is historisch incorrect. Dit is dan waarschijnlijk ook één van die puntjes die Kapur heeft verwaarloosd. Elizabeth schijnt in werkelijkheid helemaal niet zo’n mooie vrouw meer te zijn geweest op hogere leeftijd en het is bekend dat zij nogal binnensmonds sprak om haar verrotte tanden te verbergen; dat is wel even een ander beeld dan de mooie Elizabeth die Cate Blanchett neerzet.

De eindconclusie is dat de film historisch incorrect is, terwijl het wordt gebracht als een biografische film. Tegelijkertijd is de film zeker geen volwaardig vervolg op zijn voorganger: ‘Elizabeth‘. En er ontbreken te veel elementen in de film die er wel in hadden mogen zitten!

Is Elizabeth: The Golden Age, dan enkel kommer en kwel!? Zeker niet! Het is een film met prachtig licht- en camerawerk en opnieuw een geweldige soundtrack, ook de acteurs Cate Blanchett en Geoffrey Rush doen weer hun best om iets moois te maken van de film. De kostuums zijn adembenemend en op zoveel details is gelet, alleen daarvoor is de film het al weer wél waard om bekeken te worden.

In dit deel vervolgt Shekar Kapur zijn verhaal over de koningin die machteloos staat tegenover ontwikkelingen in haar leven maar toch kranig weerstand biedt. Cate Blanchett is wederom verschrikkelijk sterk gecast. Ze weet zo goed de ogenschijnlijke onaanraakbare kenau te spelen waarbij het innerlijk borrelt van twijfels, angsten en onzekerheden. Meer nog dan bij deel 1 zijn ze volstrekt over-the-top gegaan met schitterende kostuums en oogverblindend mooie sets. Maar juist daar zit hem mijn kritiek, want door die pracht en praal lijkt het alsof het verhaal ondergesneeuwd is geraakt aan de inhoud. De verhaallijn zelf is namelijk te overdadig in zijn vele zijsprongetjes en daarom warrig en weinig diepgaand. Niks lijkt echt uit de verf te komen, niet de relatie met Mary Stuart, niet hoe Elisabeth's geliefde door haar harnas heenbreekt. Nee, de film is een toonbeeld geworden van verschrikkelijk veel potentie in een wat karige uitwerking.

Na The Other Boleyn Girl deze eens bekeken en het was geen misse film. De film duurde een tweetal uurtjes, maar kon me wel boeien tot het einde.

Cate Blanchett speelde overtuigend the Virgin Queen (het leek wel of ze tijdens de speech bij de veldslag wat problemen had met haar paard ), al deed de rest van de cast het eigenlijk ook goed.

Dit is het vervolg op Elizabeth (die heb 'k nog niet gezien), maar eigenlijk kon je wel goed volgen, dus was het niet echt nodig om deze eerst te bekijken.

The Other Boleyn Girl vond 'k wel beter, maar deze is toch ook eens het bekijken waard als hij op tv passeert.

"You never know who's on whose side... till the game ends"

Een prachtig kostuumdrama, het is genieten van de gehele styling, kostuums, make-up, zo ook van de locaties en decors. Mooie teksten en een prachtige score erbij, precies goed.
Acteren is intens en dramatisch en de sfeer is daarmee ook intens.
En erg romantisch, van het 'sehnsucht' soort.
Hier kijk ik graag naar. Het is voor mij ongeveer gelijkwaardig aan The Duchess.
De (actie) beelden tegen het eind, van de Armada en de oorlog + strategieën zijn ook erg mooi.

Visueel gezien een hele mooie film. Je krijgt allerlei prachtige beelden voorgeschoteld en het ziet er allemaal tot in de puntjes perfect uit. Je ziet een pracht en praal aan kostuums voorbij komen en ook de gehele omgeving is schitterend om te zien.

Het verhaal zelf vind ik soms wat minder. Op zich zit het verhaal wel goed in elkaar maar ik mis een beetje emotie. Ik kan het niet precies uitleggen waarom maar het dramatische gedeelte pakte mij niet altijd. De scène waarin ze erachter komt dat de man waarop ze verliefd is een kind krijgt met haar bediende is wel weer erg sterk. Hier zie je het verdriet dat Elizabeth op dat moment voelde. Ook de emoties die ze ondergaat als ze haar nicht ter dood heeft moeten veroordelen voor verraad was heel indrukwekkend om te zien.

Het acteerwerk vond ik ook ijzersterk. Wat geeft Blanchett hier een krachtige vrouw weer. Een echte koningin die zich met hand en tand verzet tegen degenen die haar willen afzetten. Heel erg goed gedaan. Ook al miste ik af en toe dat menselijke, toch heeft ze het heel erg goed gedaan. Wat mij betreft net zo goed als deel 1. Misschien nog wel nèt iets beter.

Wij moesten deze film bekijken voor school. Als je niet zoveel achtergrondkennis hebt, is deze film verschrikkelijk moeilijk te volgen. Maar al bij al is deze film mooi. De prachtige decors, adembenemende kostuums en goede acteurs maken veel goed! Het verhaal op zich is wat gecompliceerd, maar wel interessant. Het is niet saai omdat je veel moeite moet doen om de film te volgen. De acteurs die meespelen zijn stuk voor stuk 'toppertjes'! Deze film is zeker een aanrader voor 'Elizabethfans' en mensen die willen genieten van een prachtig staaltje acteer- en naaiwerk! Wij geven deze film een 3.4/5. Zeker het bekijken waard! Groetjes F,E,H,J&T Sint-Janscollege 2015.

Vorig jaar zijn voorganger gezien, nu dus de opvolger. En ik moet zeggen dat deze film niet veel moet onder doen betreft zijn voorganger. Integendeel. Hier zit toch wat meer vaart in en het verhaal is ondanks de verschillende verhaallijnen goed te volgen. De kostuums en decors zijn prachtig. Maar de troefkaart van deze film en ook bij zijn voorganger blijft de geweldige performance van Cate Blanchett.

7/10

Prachtige film die je kan blijven herbekijken.

Warm aanbevolen !!!

Essentiele recensie film Elizabeth: the golden age

De film vertelt het verhaal over de koningin van Engeland, Elizabeth I. De verhaallijn heeft 2 kanten, politiek maar ook op emotioneel vlak wordt haar leven getoond. Van haar liefdesleven, moordpoging op haar tot een verklaring van een oorlog. De film was naar onze mening eerder eentonig.

De zakelijke informatie:

De film werd geregisseerd door Shekar Kapur, hij is niet alleen een regisseur maar ook een acteur. Shekar Kapur werd geboren op 6 december 1945 te India. Hij staat bekend voor o.a. de film Elizabeth en Bandit Queen. Elizabeth: the golden age verscheen in 2007 in alle zalen. Het genre is historische drama, dat betekent dat het gebaseerd is op waargebeurde historische feiten. Er kunnen wel fictieve gebeurtenissen en personages toegevoegd worden aan het verhaal. De protagonist is Elizabeth I van Engeland, de rol werd gespeeld door Cate Blanchett. Zij won dankzij de rol een Oscar. Er zijn meerdere antagonisten, de eerste is de hofdame Bess. Zij komt goed overeen met koning Elizabeth, ze is haar steun en toeverlaat. Tot dat op een dag het uitkomt dat Bess zwanger is van Walter Raleigh. Die rol wordt gespeeld door Clive Owen. Walter Raleigh komt uit de Nieuwe Wereld, hij heeft nieuwe voorwerpen mee zoals aardappelen, tabak en goud. De vierde antagonist is Francis Walsingham, zijn rol wordt gespeeld door Geoffrey Rush. Hij is de Engelse ambassadeur in Frankrijk en hij is Elizabeth haar spionage.

Het verhaal:

Elizabeth I is dus de koningin van Engeland, ze is ongehuwd en werd ook wel de Virgin Queen genoemd. Zij is de moeder van het Engelse volk. Elizabeth zou graag huwen en een gezin stichten, daarom start ze de zoektocht naar een huwelijkspartner. Ze roept de hele wereld op om huwelijkskandidaten te sturen, allemaal prinsen en koningen. Er kwamen heel wat kandidaten maar er was geen enkele man dat ze zag staan. Tot koningin Elizabeth I plots Walter Raleigh zag, hij kwam juist terug uit de Nieuwe Wereld. Koningin Elizabeth I werd smoorverliefd op hem, ze sloeg hem zelfs tot ridder. Verder dan een kus kwam het niet tussen die twee, Walter werd namelijk verliefd op Bess (de hofdame van koningin Elizabeth I). Bess raakte zwanger van hem maar ze mocht de geslachtsdaad niet verrichten zonder koningin Elizabeth I haar toestemming dus Bess en Walter zaten dik in de problemen. Toen de zwangerschap uitkwam werd Elizabeth woest, ze wist namelijk niet eens dat Bess en Walter een relatie hadden. Bess moest onmiddellijk het kasteel verlaten en Walter werd de kerker in gegooid. Ondertussen was het niet enkel emotioneel zwaar voor Elizabeth maar ook politiek. Filips II de koning van Spanje en Mary Stuart de koningin van Schotland en eveneens ook de nicht van Koningin Elizabeth I wilden haar van de troon af. Ze gingen heel ver in hun acties, de Jezüiten smeden een complot om Koningin Elizabeth I te vermoorden. Die poging is mislukt en koningin Mary Stuart werd terechtgesteld voor poging tot moord op koningin Elizabeth I. Koningin Mary Stuart werd onthoofd, koningin Elizabeth I kon het niet aan om dat te gaan bezichtigen. Ze heeft het heel moeilijk met de grote druk die op haar wordt uitgevoerd, ze moet alles geven wat ze kan en ze mag zich niet laten doen. De Spaanse koningin Armanda verklaarde de oorlog aan Engeland. De Spanjaarden kwamen aan met hele grote schepen vol met buiskruit. Koningin Elizabeth I stond hun op te wachten bij de kliffen, ze had een ridderpak en een volledige wapenuitrusting aan. De wind speelde in het nadeel van de Spaanse troepen en de Engelsen staken de Spaanse schepen in brand waardoor de schepen ten onder gingen. Koningin Elizabeth I schreeuwde de overwinning uit, daarna bleef de politieke situatie in haar land stabiel. Op het einde van de film ligt haar raadsman Francis Walsingham en tevens ook haar steun en toeverlaat op zijn sterfbed. Koningin Elizabeth I heeft Walter Raleigh vrijgelaten, ondertussen is Bess bevallen van een zoontje en zijn ze getrouwd. Konining Elizabeth I heeft haar zegen gegeven aan de baby.

Extra informatie:

De film had een kostenplaatje van maar liefst $55 miljoen. Elizabeth: the golden age werd genomineerd voor maar liefst 21 prijzen en won er in totaal 15. De film is een vervolg op Elizabeth uit 1998 ook geregisseerd door Shekar Kapur.

Onze mening:

De film begon leuk, de spontane scene op de boot herinner ik me nog perfect. Het middenstuk was eerder saai en overbodig, alles van actie en spanning gebeurde de laatste 40 minuten terwijl de film bijna twee uur duurt. De romance tussen Walter Raleigh en Bess zorgde voor de nodige romantiek in de film. Kortom het was een mooie verhaallijn maar niet altijd even boeiend. Als we het langs de objectieve kant bekijken, dan zijn de pro’s van de film zijn dat je veel bijleert over de geschiedenis van de film en dat je de oude gewoontes, tradities en klederdracht leert kennen. De contra’s zijn dat de film bijna twee uur duurt en de dat uitwerking van het verhaal soms langdradig overkomt. Ik raad de film enkel aan voor mensen die houden van het genre historische drama en voor mensen die veel tijd over hebben. Wij hebben een eerder negatief beeld van de film.

Redelijk.

The Golden Age is een verdienstelijke opvolger, maar haalt nergens het niveau van z'n voorganger, of het moet zijn dat Cate Blanchett zichzelf waardig opvolgt. De donkere achterkamerpolitiek is hier helaas wat verdwenen. Enige subtiliteit inzake bondgenootschappen is niet te bespeuren en een liefdesdriehoek met weinig inhoud is hetgeen men in de plaats krijgt.

Niettemin is het allemaal nog wel interessant genoeg, zowel audiovisueel als een les in geschiedenis (al ben ik mij er goed van bewust dat dit een bondige les zal zijn). Blanchett en Geoffrey Rush zijn wederom op dreef en ik vind Abbie Cornish niet onderdoen. Clive Owen is dan weer de wat saaie Owen die hij wel vaker is. Het is niet alleen door hem, want z'n personage komt op geen enkel moment uit de verf. Spijtig.

3

Film die ik een kans gegeven heb vanwege de toch redelijke beoordelingen hier. Begrijp achteraf wel dat dit deel twee is.

Film valt vooral op vanwege zijn erg vlotte stijl, iets dat opzich niet helemaal past bij de gewoonten en etiquette van die tijd, maar overkomelijk is, mede door een altijd goede Blanchett en Rush. Een aantal prachtige scènes en opnames komen voorbij, het shot waar Blanchett op de klif staat met in de verte de brandend armada is adembenemend, net als een aantal locaties in hoog gewelvde gebouwen, kerken uiteraard, die ook fantastisch zijn. Mooie kleuren keuzes, kleuren filters overigens. Zelfs Owen valt niet uit de maat die in de vorm van charmante vrijbuiter Raleigh zowaar een rol gevonden heeft die hem redelijk past. Verder springt de aanslag eruit als een mooi opgebouwd en de rits aan machtswellustelingen met Mary Stuart als stuitende drama queen en Jordi Molla met een boeiend vertolking van Fillip.

Toch heeft de film moeite mij te boeien over de gehele lengte en vind ik de driehoeksverhouding tussen Elizabeth, Bess en Raleigh totaal niet interessant, zelfs nogal gezocht. Dan nog een puntje van kritiek over de gevoerde tactiek van Drake met de 'brandschepen', een middel die de Spaanse formatie uit elkaar dreef maar geen schepen tot zinken bracht. Iets dat wel min of meer in de film gesuggereerd wordt.

Elizabeth: The Golden Age valt dan ook vooral op als aardige film voor een keer met prachtige locaties, kostuums, de nodige drama en list en bedrog maar wel een ontbrekende x-factor. Eindoordeel is dan ook erg aardig voor een keer, maar niet meer dan dat.

Kijkt lekker weg, meer genietbaar dan ik had verwacht. Nog mooier gefilmd dan deel 1. En Elizabeth wordt interessanter omdat de emoties hoog oplopen en haar kwetsbaarheden meer in beeld komen. Een voortreffelijke Blanchett. Owen wordt wel vaker saai genoemd, maar ik vond hem zeker volstaan. En nu mag een figuur als dat van Owen verzonnen zijn het had een prima functie voor het verhaal. Je mag zelf oordelen of Elizabeth een monster was of een heilige. Het uitmoorden van katholieken wordt niet ontkend. Maar het plotten tegen haar in deel 1 kreeg ook duidelijk een vervolg. Een vrij listige ook.

Nu is de hoes wat misleidend, met Elizabeth die als een soort Jeanne D'Arc, in pantser en al (prachtig om te zien wel) de oorlog van dichtbij aanvoert. Die oorlog komt pas in het laatste kwart en wordt enkel op zee uitgevochten, met het weer als wel heel belangrijke bondgenoot.

De film heeft wat meer pathos, sommigen zullen het misschien als kitscherig ervaren. De muziek is lekker dramatisch net als het wederom dynamische camerawerk. Een bevredigend vervolg.

Heb al een aantal keer gemerkt dat films uit dit decennium productioneel niet heel goed opdrogen, vooral dit soort historisch ‘spektakel’.

Kitscherig gefilmd, rommelige vertelling, lelijke stilering, veel te nadrukkelijke muziek, etc. Daar kunnen de vaardige Blanchett en een cute jonge Cornish weinig aan veranderen.

Deel 2 over het leven van Elizabeth. Je kunt 'm wel als aparte film kijken, maar het heeft veel meerwaarde als je eerst deel 1 kijkt: Elizabeth (1998). Samen met het eerste deel is het eigenlijk een 4 uur durende miniserie over het leven van Koningin Elizabeth en de (belangrijke) rol die ze destijds voor Engeland heeft gespeeld. De film schetst een rauw beeld van deze harde tijd met lijfstraffen, samenzweringen en verraad. Af en toe neigt de film wel iets te gestileerd te worden qua camerawerk, muziek etc. maar voor mij blijft het voor het grootste deel keurig binnen de lijntjes. Wat mij betreft een waardig vervolg op deel 1 dat er ook niet voor onderdoet. Fijn dat de twee terugkerende hoofrolspelers Elizabeth en Sir Walsingham door dezelfde acteurs worden vertolkt. Dat geeft een aangename continuiteit in het verhaal en de manier van acteren.

Weinig op aan te merken verder. 4 sterren.