Le Dernier Combat (1983)

Voor de kikker-liefhebbers van Magnolia: hier zijn het vissen....

Maar toch niet in dezelfde context gebruikt, mag ik aannemen.....

Eh Wouter.

Dat woord mag bij Magnolia al niet zonder spoilertags gebruikt worden.

voila

Wat een bull. Er bestaat een poster met kikkers....

*kuch*

Maar we hebben ooit een discussie hier over gevoerd en toen is blijkbaar besloten dat het wel als spoiler werd gezien.

Maar ja, blijkbaar nu niet meer.

Ik ben iig blij dat ik t niet wist voordat ik de film zag.

Het stond zelfs in alle recensies van de dagbladen...

Heb jij destijds die discussie dan niet gevolgd?

Ik in elk geval wel, maar volgens mij eindigde het erin dat er nog altijd evenveel voor- als tegenstand was. We raken offtopic, trouwens.

Dat deze film zwart-wit is stoort me niet, in begin lijkt het een beetje Mad Max achtig. Maar vissen die uit de lucht vallen als regen? .. eerder komisch dan SF-achtig. Dat ze met mekaar niet meer kunnen spreken stoorde me meer, maar ja sommige gebaren lossen dat wel op! In 1983 was ik 11 jaar .. tja vonden de filmkenners hem toe zo goed? .. tzal wel zeker maar nu kan hij me niet boeien. Nochtans Luc Bessons andere films mogen er best wezen!

Mooie Amerikaanse poster voor de liefhebbers

Zo'n ideale plot, poetische madmax?

waar kan je die film vinden?

Regio 1.

Bij Play. R2 voor 12EUR.

Ik heb hem een paar dagen terug besteld bij de FRS. Is dat eigenlijk dezelfde versie als die bij Play?

Aha, mooi zeg. Zo cool hoe de personnages zo snel vorm krijgen enkel dankzij beelden. zwart-wit en gebrek aan dialogen maakten het alleen maar sterker, bijna heel de film is gebaseerd op fotografie en regie (camera en acteurs). erg mooie beelden, heel sterke scenes, coole outfits, enkel muziek was een beetje awkward, serra heeft al beter gedaan...

die kerel met z'n bril en gasfles is toch de oom in le grand bleu hé?

Kreeg 'm vandaag binnen. Ben benieuwd...

Ow, ik heb 'm ook al een tijd, mooie film!

Zéér vreemde film die toch blijft boeien en het is altijd leuk om Jean Reno te zien spelen.

Ook een leuk weetje is dat Fritz Wepper er in speelt, de sidekick van Derrick uit de gelijknamige en legendarische serie Derrick!

Ga 'm steeds leuker vinden.

Een film waarin de weinige overgebleven personages ronddwalen op zoek naar eten, drinken en sex.......Aan dat laatste is buitengewoon moeilijk te komen aangezien er niet veel vrouwen voorhanden lijken te zijn. Best wel minimalistisch gefilmd allemaal, voortkomend uit een laag budget, maar Besson roeit met de riemen die hij heeft waardoor er wat aardige creatieve vondsten in de film zitten. De scene waarin er vissen uit de lucht vallen en waarin de hoofdpersoon zijn flat verlaat, niet via de trap maar via een zelfgebouwd vliegtuigje en zo de vrijheid tegemoet vliegt zijn hier goede voorbeelden van.

Soms verslapte mijn aandacht tussendoor even omdat de film zich lang focust op een bepaalde handeling van een persoon die zich echter niet zo gemakkelijk laat uitvoeren door een samenspanning van wat andere personen. Wat soms komisch is maar soms net wat te repeterend. De zwart - wit beelden konden mijn aandacht ook niet altijd vast houden door een gebrek aan contrast af en toe.

De muziek van Eric Serra vond ik niet zo sterk als in Le Grand Bleu. Vanwege een apart en boeiend concept, wat leuke vondsten en geweldig acteerwerk van o.m. Jean Reno toch een 3,5*

Plot : We bevinden ons in een verlaten, Apocalyptische Wereld. Van enige vorm van beschaving valt er niet veel meer te bespeuren.

Een man heeft een onderkomen gevonden in een vervallen appartementsgebouw dat nog net boven het woestijnzand uitsteekt. Geregeld trekt hij erop uit op zoek naar voedsel en een autobatterij die nog werkt. Die heeft hij nodig om de motor van zijn zweefvliegtuigje te kunnen starten.

Nadat het hem is gelukt om met zijn vliegtuigje weg te geraken valt hij enkel uren later zonder benzine en stort neer in een vervallen, verlaten stad. Hier hervat hij zijn zoektocht naar voedsel en brandstof.

Door omstandigheden raakt hij bevriend met de bewoner van een verlaten maar zwaar beveiligd ziekenhuis. Het blijkt een bejaarde dokter te zijn die zijn wonden helpt verzorgen. Na een tijdje stelt deze man hem voor aan een zeldzaam vrouwelijk exemplaar die hij angstvallig gevangen houdt in een isoleercel. Ze wordt echter goed verzorgd.

De bejaarde dokter onderzoekt onze man van kop tot teen om er zeker van te zijn dat hij een goede kandidaat is om deze vrouw te bevruchten en zodoende een kind te verwekken in deze uitstervende Wereld, uitsluitend bevolkt door eenzame mannen die elkaar naar het leven staan voor de laatste restjes voedsel en water.

Ze besteden echter te weinig aandacht aan een woeste kerel die probeert om het gebouw binnen te geraken. Op een keer lukt hem dat en gaan de poppen aan het dansen, wie zal er aan het langste eind trekken in deze overlevingsstrijd...?

Als debuutfilm viel hij nog heel goed mee, het is er aan te zien dat Luc Besson een beloftevol regisseur was die het nog ver ging schoppen

In deze film wordt NIET gesproken, om onbekende redenen zijn de mensen hun stem kwijt, ze kunnen enkel nog wat gegrom voortbrengen, zeer vreemd

6/10.
Voor zo'n oude zwart-wit debuutfilm valt hij nog goed mee, spijtig dat het tempo aan de lage kant ligt en er zo goed als geen filmmuziek in voorkomt.

De moeite om eens te bekijken als je de kans krijgt, enkel voor cinefielen, maar dat had je al begrepen zeker

Sfeervol filmpje hoor! Deed me bij vlagen denken aan de game-reeks Fallout.

Combinatie van fusion jazz en apocalyptische straten in film heb ik overigens nog nooit eerder gehoord. Hulde daarvoor.

Mooie sets. Overtuigende emoties (en dat zonder spraak). Ik werd helemaal erin gezogen. Jean Reno speelde super de rol van de naamloze slechterik. geweldig hoe hij vocht tegen de hoofdrolspeler en wat hij aanhad maakte het helemaal af!

Realistisch en meeslepend? Ja. Enige minpunt vond ik de vissen. Het raakte me niet echt. Geen lach of traan. De vrouw was wel mooi neergezet, ik kreeg er zelfs een beetje kriebels in mijn buik van. Was echt een heel mooi stuk in de film.

Zover ik kan beoordelen is dit (na Stalker) wel het fraaiste Post-Apocalyptische filmavontuur dat ik tot nu toe heb gezien.

*4,5

Kijk vooral ook eens Blade Runner...

Door Le Dernier Combat geheel in stemmig zwart/wit doch mooi 2.35.1 te filmen en zijn karakters de mogelijkheid om te spreken te ontnemen, creëert Besson een fijn post-apocalyptisch sfeertje. Bovendien heeft hij ook helemaal geen dialogen nodig: zijn verhaal van een man op zoek naar een vrouw in een wereld waarin deze schaars zijn, vertelt immers zichzelf.

De personages zijn, zoals we van Besson gewend zijn, weer lichtelijk overtrokken, de sets en effecten zijn meer dan prima voor een low budget debuut en al met al toont Besson dat we nog veel van hem kunnen verwachten (een belofte die hij met bijvoorbeeld Leon weer aflost).

Jammer genoeg weet de film echter niet volledig te beklijven en vormt met name de muziek van Serra een grote stoorzender voor de desolate sfeer. Hoe aandoenlijk de hoofdpersoon ook, uiteindelijk is er geen emotionele verbondenheid om de film te behoeden voor saaiheid. En dat is jammer, want voor de rest is het een lekker experimenteel projectje.

Bijna dertig jaar na dato de debuutfilm van Luc Besson dan eindelijk gezien. Viel me niet tegen, al is de boel door het karige verhaaltje en het ontbreken van dialogen wel aan de saaie kant. Verrassend genoeg is de vrij experimentele film amper gedateerd. Het tijdloze aspect van de vormgeving, gekoppeld aan de fraaie zwartwit fotografie en de desolate decors dragen hier flink aan bij. De klasse van Besson blijkt hier reeds uit de mooie, zelfverzekerde cameravoering. En het is natuurlijk top om Fritz Wepper (Harry Klein uit Derrick) te zien in een lekker vage bijrol!

Debuutfilm van Luc Besson.

Ik hou wel van sommige van zijn films, maar ik had me van zijn debuut toch veel meer voorgesteld.

Dat de film in zwart-wit is, is voor mij gene probleem, maar het concept, dat er geen enkele dialoog is in de film sprak me helemaal niet aan.

De film is bij momenten zeer saai.

Gelukkig is er nog Jean Reno, die in elke film wel opvalt door zijn goede vertolking, zo ook hier weer.

Fans van "Derrick" zullen ook de sidekick, Harry Klein, van inspecteur Derrick herkennen, namelijk acteur Fritz Wepper.

Geen idee waarom op de achterkant staat dat de gesproken taal Frans is en dat de film Nederlands ondertiteld is. Als de film kut was geweest, had ik mijn geld teruggevraagd, haha. Er wordt geen woord gesproken in deze prent die ergens ligt tussen Mad Max en The Quiet Earth. Le Dernier Combat is een interessant overlevingsverhaal in woestijnachtige verlaten wereld. Enerzijds is er het gevaar van gangs en eenzame passanten, anderzijds is er die vreemde vrijheid. Het zwartwit past hier precies. Dialogen hadden hier wel wat toe kunnen voegen, maar echt gemist heb ik ze niet. Het maakt de film wel heel minimalistisch, maar in de negentig minuten die deze prent in beslag neemt, heb ik me ook niet verveeld. Het is best interessant om het doen en laten te volgen van een persoon in een (voor 99%) compleet verwoeste wereld te volgen. Wat dat betreft is het openingsshot ook goed gekozen. Heel degelijk resultaat, maar inhoudelijk had er wel meer in mogen zitten.

Gevonden op Blu-ray voor maar 5 Euro. Ik ga 'm zo meteen kopen.

B&W, sci-fi, geen dialogen, Luc Besson ... een echte no-brainer, als je het mij vraagt.