Funeral in Berlin (1966)

Tweede deel uit de Harry Palmer reeks na The Ipcress File. Nu met Hamilton aan het roer die de wereld van 007 al eens verkend had met Goldfinger. Misschien daardoor ietwat fleuriger en luchtiger dan de eerste. Palmer is ook wat scherper van tong en het opent met een fraaie dramatic bucket snatch. Hier een typisch spionageplotje op vreemde bodem. Het zaakje stinkt natuurlijk aan alle kanten en het Berlijn van die jaren herbergt alle ingrediënten om een verdacht spel met meerdere partijen op touw te zetten. Veel meer heeft het niet om het lijf, maar Caine is cool.

Aardige film waarin een Britse spion de opdracht krijgt een Russische kolonel te helpen overlopen. Alhoewel de humor er soms wat dikker op ligt, is de toon nagenoeg hetzelfde vergeleken met het eerste deel. Een behoorlijk ingewikkeld plot dat me niet de hele tijd wist te boeien. Prima locatiewerk in het verdeelde Berlijn van midden jaren '60.

Heel wat onverwachte twists in deze spionagefilm. Soms net iets te ver gezocht maar wel leuk om te volgen en heus niet zo ingewikkeld als je er maar met je gedachten bij blijft. Een Britse agent, Harry Palmer, wordt naar Oost Berlijn gestuurd om een Russische generaal te helpen overlopen naar het westen, maar dan blijkt dat het hele zaakje eigenlijk om heel wat anders draait. Een jonge Caine speelt de gewiekste en sluwe spion. Wie houdt van kronkelige spionagefilms zal hier wel genoeg plezier aan beleven, zeker weten.

Klassiekerzondag bracht deze Funeral in Berlin met het karakter Harry Palmer reeds bekend door The Ipcress File en naar het schijnt nog lang niet de laatste film waar dit door Len Deighton bedachte karakter in voorkomt. The Ipcress File scoorde een meer dan behoorlijke voldoende, lang leve MovieMeter want eerlijk gezegd weet ik er geen reet meer van af, en was het natuurlijk de vraag hoe deze Funeral in Berlin ging vallen en dat bleek toch wel een stuk minder.

Harry wordt weinig subtiel voor het karretje gespannen dat het overlopen van een Russische officier heet en al snel zien we beelden van het na-oorlogse Berlijn met braakliggende stukken, frisse nieuwe gebouwen maar ook treurige grijze monsters van gebouwen die zwart zien van ellende. Uiteraard is niets wat het lijkt, is niemand te vertrouwen en lijkt de vooraf simpele opdracht toch heel wat haken en ogen te hebben. Caine is droog als altijd, Eva Renzi is natuurlijk leuk voor het uitzicht en Homolka schmierd er op los als de foute Russische Kolonel.

Toch is het allemaal net niet met deze Funeral in Berlin die eigenlijk gewoon te traag is, zeg maar tempoloos, ontbreekt regelmatig de spanning en zijn de plotwendingen erg ad hoc en op het ongeloofwaardige af. Oftewel echt aankomen deed het bij mij allemaal niet. Een aardig tijdsbeeld en typische Britse humor bevat de film nog wel dus wat mij betreft geen onvoldoende maar een steady drie sterren.

Behoorlijk.

Michael Caine is uitstekend als gortdroge edoch flamboyante spion. Regisseur Guy Hamilton maakt er een behoorlijk sfeervolle prent van, maar het is eigen aan het genre dat het plot uiteindelijk toch de overhand neemt en dat is best spijtig. Scènes waarin gedoublecrosst wordt, en dan nog eens; ik kan er niet zoveel mee. Zo kan je een film nodeloos laten aanslepen en het is niet dat de boel er spannender door wordt. Gelukkig duurt het allemaal ook niet te lang en al bij al valt het allemaal goed te volgen.

3

Ik had helemaal niet in de gaten dat dit om hetzelfde personage draaide als die uit The Ipcress File. Enfin, een soort Bond dus, maar dan met meer grauwheid en minder flair. Echt heel boeiend wordt het niet, maar degelijk gemaakt is het wel en toch leuk om gezien te hebben, ook qua sfeer. Hamilton wist hier wel raad mee, alsook Caine met zijn tongue in cheek humor.