Our Man Flint (1966)

Dit soort spionage-spoofs blijven prachtig. En van al die spoofs zijn de Flint films één van de interessantere.

In zijn eerste film als Derek Flint, moet James Coburn een groep wetenschappers stoppen die het weer kunnen controleren. Het vreemde is, dat deze wetenschappers er niet op uit zijn om de wereld over te nemen, maar eerder om wereldvrede te creëren.

James Coburn is perfect als geheim agent, een rol die hij nog twee keer zou spelen (naast het bioscoop vervolg In Like Flint, ook in een TV-film). Er is ruimte genoeg voor humor (een knipoog naar de bond-films is zeer leuk gevonden), vrouwelijk schoon en gadgets.

Ik ben dol op dit soort (over-the-top) spionagefilms, en Our Man Flint is te gek!

4*

Diabolical!

Had meer een (Amerikaanse) kopie van Bond verwacht maar het lijkt wel een parodie, zoveel ongein zit er in deze eerste Flint film. James Coburn speelt hierin een ont-zet-tend vervelende en arrogante geheim agent die met de nodige tegenzin de wereld moet zien te redden van een organisatie die er op uit is om, ehm... de aardkloot te ontdoen van kernwapens, ongelijkheid, armoede en racisme? 'That is not my kind of world!' roept de immer grijnzende yank uit als hij de strijd aangaat met deze notoire idealisten.

Ondertussen beleeft Flint ondeugende avontuurtjes met de nodige dames, kan hij aan de ingrediënten van een Franse soep herkennen waar de bad guys zich hebben begeven en stopt hij zo nu en dan zijn hart voor 3 uur om een beetje fit te blijven, een trucje dat natuurlijk erg van pas komt. Soms behoorlijk flauw maar na het wat trage begin (neem toch gewoon die opdracht aan) niet vervelend om naar te kijken.

2,5*.

Welke man zou het leven van Derek Flint niet willen? Hij is rijk, bezit zijn eigen harem en neemt enkel een job aan als hij daar zelf zin in heeft. Vooral de Japanse schone Helen Funai (die in hetzelfde jaar ook een rol had in A Funny Thing Happened on the Way to the Forum) is een aanwinst als je het mij vraagt. Een leuke film met James Coburn, die duidelijk geen kaas gegeten heeft van martial arts ondanks de lessen van Bruce Lee, maar zich blijkbaar wel thuis voelt in een spionnage spoof. Niet dat ik veel heb moeten lachen, hooguit af en toe eens glimlachen om de extravagante levensstijl van Flint. Spannend wordt het ook nergens en de film duurt voor mij wat te lang. Coburn past goed in de rol van ladykiller en spion met attitudes. Ook leuk is die Connery-lookalike in de rol van 0008, en het gesprekje over Spectre. Als kers op de taart krijgen we nog de briljante muzikale score van Jerry Goldsmith.

"Flint, your government needs you!"
"Yes well, it's good to be wanted sir."