Deck the Halls (2006)

Matige kerstfilm en een onnozel script. Her en der een grap maar veel te weinig om de film 90 min boeiend te houden. Ook het acteerwerk is niet al te best. Wel fijne kerstsfeer.

Geen hoogvlieger en ook behoorlijk cliché maar al met al keek hij zich wel nog lekker weg (mede ook dankzij de dames). De rol van Danny DeVito was best leuk en hij was soms ook best grappig maar ook geregeld irritant. De rol van Matthew Broderick was waardeloos en hij speelde als een hork. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Deze film moet je overigens alleen rond de kerstdagen kijken want anders vind je hem al snel waardeloos.

Brave kerstflm die geheel volgens het boekje is. De cast is best aardig, zeker DeVito is altijd wel leuk, maar het verhaal is te voorspelbaar en braaf om een beetje te kunnen boeien. Het voorspelbare einde past ook dan ook goed bij.

Best uit te zitten deze film, vooral in het eerste uur zijn er wel een aantal vermakelijke scenes en zit er een aardig tempo in. Dat dit niet de ultieme kerstfilm is mag duidelijk zijn, maar tenenkrommend slecht is het ook niet.
Het einde is wat je kan verwachten, vol clichés en met een dikke plakkerige zoete rand.

2,5*

Dit is een kerstfilm waarvan ik me nog goed herinner dat ik er al interesse in had toen ik net op MovieMeter kwam. In die dagen (rond de leeftijd van 10 jaar) keek ik met name veel komedies. Om de een of andere reden heeft het tot kerst 2014 geduurd eer ik de film daadwerkelijk gezien heb.

En dan valt 'ie ook nog tegen. Al snel werd me duidelijk dat we hier met een Amerikaanse film met hoofdletter 'a' te maken hebben. Ik zal maar even beginnen met het meest positieve aan de film en dat is ook hetgeen waar mijn score nog aan te danken is: de aanwezige kerstsfeer. Kitsch, jawel, maar al die lampjes en uitbundige versieringen in combinatie met sneeuw leveren een aantal gezellige plaatjes op die het goed doen tijdens de dagen. Maar wat heb ik aan mooie beelden als de film op elk ander vlak, en met name op komisch vlak, teleurstelt?

Danny DeVito zag ik toevallig van de maand nog in Matilda. Het blijft een goede acteur, maar hier kon ik niets met zijn rol. Ik werd er niet warm of koud van. Matthew Broderick vind ik dan al sowieso niet de meest geweldige acteur en die was hier bij vlagen dan ook aan de irritante kant. Hetgeen de twee acteurs nog eens extra in hun prestaties beperkt is het matige script. Een soortgelijk verhaal, waarbij buren strijd voeren, is natuurlijk al tig maal eerder uitgewerkt. Deze bood wat dat concept betreft weinig nieuws.

Deck the Halls is als kerstfilm redelijk, maar als komedie absoluut onvoldoende. Met name doordat er zo weinig te lachen viel, zit de vaart er niet bepaald in. Eén (langdurige) leuke scène aan het begin en de eerder genoemde sfeerbeelden halen de boel een beetje omhoog. Desondanks slaat de humor meestal niet aan doordat het té kinderachtig of té goedkoop is. Hierdoor is het tevens geen kerstfilm geworden die ieder jaar door mij gedraaid zal worden. Een film waar eenzelfde soort sfeer heerst, maar waar de humor wel effectief is, is Christmas Vacation. Ondanks dat het verhaal iets anders in elkaar zit, moest ik hier meermaals aan denken tijdens deze film.

2*

Deck the Halls

Het werd weer eens tijd voor een Kerstfilm. Dit keer stond Deck the Halls op het programma. Ik heb persoonlijk deze film al een zeer lange tijd op het oog, leek me altijd een erg leuke film dus ik verheugde me erop om deze te kunnen zien. Ook wou mijn moeder graag een film kijken dus ik dacht: waarom ook niet? Gelijk even Deck the Halls aangezet, en ik moet zeggen.. Hij was prima te doen .

Nee, Deck the Halls is zeker niet een jeugdsentimentele film voor mij zoals Home Alone maar, de film heeft mij prima doen vermaken, altijd goed! Deck the Halls kent zeker zo zijn grappen, al had ik me de film totaal anders voorgesteld, hij was leuk. De film deed me af en toe iets denken aan Christmas Vacation (1989), qua versieringen dan!

Hoewel Deck the Halls gewoon zichzelf is gebleven voegde de film eigenlijk niet echt iets vernieuwends aan, bij de Kerstcollectie aan films op de wereld. Ja oké, de film had zo echt een ‘uniek’ concept (eigenlijk durf ik het niet uniek te noemen) maar, het was niet zoals vele kerstfilms, reizen naar de kerstman op de noordpool o.i.d. nee, het was nu ook echt puur gericht op verlichtingen.

Het verhaal was leuk. Steve doet jaarlijks een traditie met zijn familie, dit is de totale kerstviering. Wanneer Buddy komt wonen lopen de gemoederen soms iets op met de twee. Wanneer de dochters van Buddy erachter komen dat hun huis niet op een Google Earth variant staat. Buddy is van plan zijn huis herkenbaar te maken en wil zijn huis zoveel licht laten afgeven dat ze het vanuit de ruimte kunnen zien.

Steve is daar fel op tegen. Hij was altijd de ‘Christmas Guy’ maar, nu Buddy dat word, word Steven een beetje jaloers. Hij zet alles op alles om het huis kerstlicht-vrij te maken al gaat dat niet altijd even goed. Zo heeft Buddy altijd wel iets om het werkend te krijgen. Wanneer het uit de hand dreigt te lopen gaan de vrouwen van beiden heren weg, ze zetten alles op alles om de vrouwen terug te krijgen en zorgen er zo voor dat het huis te zien is in de ruimte.

Het is allemaal wel wat simpel maar, ook wel weer erg leuk. Ook de kleine stukjes zoals het in de fik laten gaan van alle kerstbomen van Steve dankzij Buddy enz. is leuk bedacht, kleine grapjes voor kleine gegrinnik.

Deck the Halls was een prima kerstfilm en ik heb me prima vermaakt. Ondanks het verhaal/concept wat hier en daar van zich af liet weten was de film verder leuk. Zeker het kijken waard rond de kerstdagen!

3.0*

Ik was altijd in de veronderstelling dat het nooit genoeg kon zijn, de kerstverlichting. Deze film heeft het tegendeel bewezen . Nu is dat natuurlijk de hele intentie van deze film, maar ook de film zelf is iets teveel van het goede. Nergens wordt het goed of zelfs interessant en sluit mij dan ook bij eerste recensies aan, deze film moet het van de kerstsfeer hebben. Ook de enige reden waarom ik nog op 2* ben gekomen, verder is het allemaal gewoon matig tot slecht.

Kerstsfeer is goed vertegenwoordigd in deze film en het is zo nu en dan ook best grappig. Verwacht geen hoogvlieger dan valt het allemaal best mee.

Gemiste kans om een mooie kerstfilm te maken en dat ligt naar mijn mening aan de Vito en Broderick, zij halen niet alles uit de kast om de film tot een goede kerstfilm te laten worden want alle verdere ingrediënten zijn wel aanwezig. De film moet het hebben van een paar leuke scene's maar daarvan zijn er te weinig om de film te redden.

Jammer had meer ingezeten.

Erg magere comedy.

Het helpt sowieso niet dat zowel Broderic als DeVito hier redelijk onuitstaanbaar zijn. Beiden zijn erg vervelend in hun rol, hun vete kon me ook compleet gestolen worden. Qua setup gewoon helemaal niet geslaagd, veel meer is er natuurlijk ook niet in dit soort filmpjes.

Verder ook wat irritante bijrollen, maar je kan niet alles op de acteurs steken. De humor is ook redelijk vervelend. Het is een beetje alsof je naar Home Alone in de '00s zit te kijken, maar dan met alleen maar volwassenen. Geen idee wie dat een leuk idee vond.

De regisseur leek het zich verder allemaal niet zo aan te trekken. Functionele regie en daar houdt het ook mee op. Een erg matige comedy, die zich met wat kerstversiering probeert te vermommen als kerstfilm. Geen film die ik ooit nog hoop opnieuw te kijken.

1.5*

Deck The Halls is een typisch Amerikaanse kerstfilm die bol staat van de clichés.

Matthew Broderick speelt het hoofd van een truttig burgerlijk gezin met een verveelde dochter, een depressief zoontje en een overenthousiaste vrouw (gespeeld door de immer vrolijke Kristin Davis). Broderick lijkt er weinig zin in te hebben en komt net zo saai over als het personage wat hij speelt. Als kijker kun je hier weinig sympathie voor opbouwen. Dan is Danny DeVito een stuk geslaagder, maar ook hem hebben we al eens in betere doen gezien. De actrices Davis en Chenoweth lopen er maar voor de sier bij.

Zoals menig kerstfilm is alles mierzoet en op-en-top voorspelbaar. Geen enkele verassing in deze film en weinig memorabel is ze ook niet geworden. De film had een betrekkelijk groot budget (51 miljoen dollar, geen idee waarvoor?), maar was voor studio 20th Century Fox een kapitale flop, aangezien ze niet eens haar budget wist terug te verdienen.

Vermakelijke onzin.

Op z'n tijd zijn films als Deck the Halls de films die je nodig hebt om een zware dag door te komen. Erg onschuldige cinema die alleen gemaakt is om te vermaken en een goed gevoel over te brengen. Niet dat het als film daarom ook briljant is, maar ik vond het een gezellige, soms warme film waar ik me goed mee vermaakt heb.

Zowel Broderick als DeVito zetten rollen neer die ik best kan waarderen. Ze passen allebei heel goed in hun personages, vooral DeVito schmiert erop los. De bijpersonages zijn wat saaier maar zijn voor het moraal van het verhaal noodzakelijk. De inhoud is flinterdun. Het is een explosieve weergave van een burenruzie en niet veel meer, maar dat wordt vermakelijk uitgewerkt.

De grappen zelf slaan de plank iets te vaak mis om echt geslaagd te zijn, maar gelukkig kan de film wat kracht uit andere stukken halen. Zo vind ik de versiering geweldig met de lichtjes op het huis. Daar zullen vast miljoenen naartoe zijn gegaan. Tevens kon de vrolijke finale me smaken. Niet briljant of geweldig innovatief, maar het zorgt voor het juiste feelgood-gevoel.

Misschien dat het soms iets frisser gemonteerd gekund, want de regie laat het verhaal zelf het woord doen. Whitesell lijkt als regisseur niet zoveel toe te voegen, Broderick en DeVito hebben de film zelf ingevuld. Het resultaat is een gezellige film die zich goed kan aansluiten bij de andere kerstfilms. Niet briljant, maar ik zette de film met een glimlach af en daar lijkt het om te gaan. Jammer dat ik alleen geglimlacht heb en niet heb gelachen.

Rewatch !

12 geleden gezien en ondertussen nu ook heel wat meer kerstfilms gezien dan daarvoor. En dat is ook de reden dat ik deze film ook een hogere waardering ga geven dan toen. Want deze luchtige kerstfilm is toch wel leuk in zijn eenvoud en vooral al wat met Kerstmis te maken heeft, komt hier uitvoerig naar voren. Familiefeest, vriendschap, cadeaus, kerstversieringen, sneeuw, kerstdiner, heel veel kerstlichtjes, enz. Het verhaaltje is leuk om te volgen tussen twee buren waarvan de nieuwe buur Buddy zijn droom wil waar maken dat zijn verlicht huis te zien is vanuit de ruimte. Uiteraard is dat niet naar de zin van Steve die er een stokje gaat voor steken. Hilariteit alom met grappige situaties. Broderick en DeVito spelen goed op elkaar in en zijn leuk in hun rollen. Kristin Davis kennen we van de serie Sex and the City en Kristin Chenoweth mag naast DeVito haar sensualiteit uitspelen. Als je deze film dan vergelijkt met de meeste kerstfilms dan verdient deze toch wel een score boven het gemiddelde. Dus 7/10.

Matige film over een gezinsman die helemaal klaar is voor de kerst, totdat hij een nieuwe overbuurman krijgt. Clichematige personages waarbij de cast er nog het meeste weet uit te halen. Alhoewel deze film over een burenruzie redelijk vermakelijk is, had het allemaal best wat scherper mogen zijn (ook al is het een kerstfilm).

Deze film even meegepikt tijdens kerst en het is best een leuke kerstfilm! Danny DeVito is natuurlijk altijd leuk om naar te kijken, dus dat was eigenlijk mijn motivatie om te gaan kijken. Het concept is bekend en het verhaal verloopt allemaal zoals je zou verwachten, maar het is onderhoudend en leuk om naar te kijken. De situaties worden steeds bizarder en eist uiteindelijk zijn tol. Zowel komedie als drama zijn mooi afgewisseld.

Leuk voor de feestdagen, maar zeker niet de beste kerstfilm ooit.

Danny DeVito met heel veel kerstlichtjes op een huis? Doet mij een heel klein beetje denken aan Christmas Vacation met Chevy Chase Maar goed deze is wel grappig door Danny voor de rest is het niet veel soeps laat ik het daar maar bij houden.