Madadayo (1993)

Hele sympathieke film.

Zoals Kurosawa al aangeeft over mensen met 'warme harten'. Dat maakt het al een plezier om naar te kijken.

De professor is meesterlijk. Eigenlijk zijn zijn grappen nog niet eens zo spectaculair, maar het is de manier waarop hij ze brengt: droogkomisch en met een uniek stemgeluid. en met een sterk gevoel voor timing. Als een goed komiek laat hij de pauzes op de juiste momenten vallen.

Het eerste uur van de film vind ik het best. De al genoemde scene met het paard, de inbrekersroute en de manier waarop hij met zijn studenten communiceert; prachtig!

Daarna weet de film me wat minder te boeien. De scenes rond de zoektocht naar de kat duren wel erg lang en daarna vind ik het verhaal niet zo bijzonder meer.

De film had met andere woorden wel wat korter gemogen van mij.

Desalniettemin een dikke 3,5 sterren.

Na jaren van al dan niet bewust oponthoud komt Japans meest bekende cineast, Akira Kurosawa, de revue eindelijk passeren (lang vervlogen kijkbeurten van ‘Kagemusha’ en ‘Ran’ niet meegerekend). En dat in de vorm van diens laatste prent ‘Madadayo’ die, gezien de meditatieve thematiek omtrent waardig en respectvol ouder worden, een ironische bijklank krijgt. Hoe dan ook, ‘Madadayo’ is te wisselvallig in enerzijds zijn burleske en anderzijds zijn intieme toon, én bovendien onevenwichtig in zijn tijdsbesteding. Zodoende ondervindt de kijker moeite om werkelijk indruk te krijgen van het respect en de waardering jegens de professor. Het veelvuldige gebruik van de telelens getuigt ten slotte van een opvallende oppervlakkigheid inzake beeldtaal en weerhoudt Kurosawa ervan om zijn kenmerkende oog voor visuele diepte, staging en mise-en-scène tentoon te spreiden.

2.5*

De laatste dus van Murakami. En niet bijster interessant. Traag, soms zelfs wat saai en ook visueel valt er weinig echt te genieten. Enkel zo over de helft als de tijd wat voortgaat en de jaren 50 en 60 breken aan en hier duidelijk verwezen wordt naar de films van Ozu qua camerawerk en interieurshots wordt het iets boeiender op dat vlak. Maar verder een enorm makke film die weliswaar oké is met redelijk acteerwerk maar ook elke keer weer verslapt. Het eerste uur is steeds een herhaling van zetten en het tweede uur is dan wel beter maar werkt niet meer na dat eerste uur. En dan zijn die 130+ minuten er echt te veel. 2,0*.