Madadayo (1993)

Meesterlijk !!!

Deze laatste film van Kurosawa kan dan misschien niet tippen aan het gros van zijn oudere werk, het is en blijft toch een hartverwarmend en zeer genietbaar filmpje. Licht dramatisch en vooral zeer komisch vertelt Kurosawa hier eigenlijk zijn stille sterftewens; geliefd zijn en gerespecteerd worden om wat ie als mens heeft gedaan in zijn leven. De professor wordt zeer innemend gespeeld, de beelden zijn mooi en de Japanse humor is treffend. Het paard bij de slager, de tekst op het pismuurtje, de inbrekersingang....het is allemaal heel leuk gevonden. Een paar scene's zijn in mijn ogen een beetje te klef en te langdradig, het verhaal heeft misschien niet heel veel om 't lijf, maar Madadayo is toch een hele goede Kurosawaflick. De eindscene is mooi, ontroerend en melancholisch. Ik geef 4,5 sterren

Ook weer zo'n film waar ik nog steeds niet de juiste woorden voor gevonden heb.

Die sfeer die Kurosawa treft duidt echt op hemzelf, met de nodige zelfspot en zo mooi gedaan. De gezelligheid met de meetings doet me aan mijn jeugd denken toen we samen met andere families op vakantie gingen .... Zelden een film gezien die deze emotie kan vatten.

interview met Kurosawa

Leuke link Kapp!

Bedankt Kapp

There is something very precious, which has been all but forgotten. The enviable world of warm hearts. I hope that all the people who have seen this moon picture will leave the theatre feeling refreshed with broad smiles on their faces

Erg mooie woorden van een groot meester.

I suppose one of my long life ambitions is to make a film on the life of painter Vincent Van Gogh. Perhaps, I may work on this project in my remaining years, if it's meant to be.

Jammer dat 'ie daar niet meer aan toegekomen is. Madadayo was de laatste film die hij regisseerde.

Niet helemaal waar, heeft een klein beetje iets gedaan met van Gogh in Yume.

Yume was voor Madadayo. Hij heeft het hier duidelijk over een film over Van Gogh.

Leuk film inderdaad, alleen jammer dat ze met sommige dingen steeds maar mee door gingen zoals het telkens doorgaan met "Madadayo" te roepen, ook al is dit de titel van de film, toch begon het mij een beetje de strot uit te hangen na 20 keer het gehoord te hebben. Voor de rest echt wel een aanrader hoor deze film!!

En dat Kurosawa al drieëntachtig was zeg toen hij deze film maakte, onvoorstelbaar. Maar dat zijn de echte regisseurs.

Weet iemand of er een betere kwaliteit DVD op de markt is gekomen ?

De Japanse Deluxe edition is verreweg de beste, maar deze heeft geen Engelse ondertiteling.

Hele sympathieke film.

Zoals Kurosawa al aangeeft over mensen met 'warme harten'. Dat maakt het al een plezier om naar te kijken.

De professor is meesterlijk. Eigenlijk zijn zijn grappen nog niet eens zo spectaculair, maar het is de manier waarop hij ze brengt: droogkomisch en met een uniek stemgeluid. en met een sterk gevoel voor timing. Als een goed komiek laat hij de pauzes op de juiste momenten vallen.

Het eerste uur van de film vind ik het best. De al genoemde scene met het paard, de inbrekersroute en de manier waarop hij met zijn studenten communiceert; prachtig!

Daarna weet de film me wat minder te boeien. De scenes rond de zoektocht naar de kat duren wel erg lang en daarna vind ik het verhaal niet zo bijzonder meer.

De film had met andere woorden wel wat korter gemogen van mij.

Desalniettemin een dikke 3,5 sterren.

Ik ben het zo ongeveer helemaal met kappeuter eens. Het verhaal van de kat duurde in mijn ogen inderdaad wat te lang en daardoor werd het tempo van de film gebroken en verslapte mijn aandacht. Het einde is dan wel weer heel mooi. ***½

Is deze film in 1999 uitgebracht? Na de dood van Kurosawa?

Release dates for

Madadayo (1993)

Country Date

Japan 17 April 1993

Canada 12 September 1993 (Toronto Film Festival)

Germany 7 April 1994

France 27 December 1995

Argentina 8 August 1996

Portugal 6 June 1997

USA 20 March 1998

USA 1 September 2000 (re-release)

Hij is waarschijnlijk nooit in Nederland uitgebracht. (kon geen info vinden)

Volgens Play komt deze film eindelijk op een regio 2 DVD uit. 24 september pas, maar toch. Geen idee wie de film gaat uitbrengen, maar laten we hopen op een nette release.

Yume Pictures. Het komt niet vaak voor, maar ik kan echt geen enkele dvdrecensie op het net vinden van deze release. Ik wil deze zoooo graag in mijn collectie, maar durf de gok niet te wagen voor 20 Euro. Verbazend dat recensie-sites als DVDBeaver en DVDTimes nog steeds geen vergelijking hebben geplaatst, zeker omdat de dvd al een maand verkrijgbaar is. Eerste Engels(Europees)-vriendelijke dvdrelease van Kurosawa's laatste film en geen mens lijkt zich er druk om te maken. Verder bestond er een zeer matige Regio 1 release (OOP volgens mij) en zelf heb ik een Aziatische dvd in bezit met de meest clumsy eng subs ever plus matige beeldkwaliteit.

De dvd van Yume Pictures heeft geen geweldige beeldkwaliteit, maar wel véél beter dan de twee vorige releases. Ik zal eens kijken of ik een still kan maken.

Goed nieuws!

Ik heb geprobeerd dezelfde stills te maken als DVD Beaver heeft van de andere 2 dvd's, zodat het goed te vergelijken is. Deze zijn dus van de dvd van Yume Pictures:

http://img259.imageshack.us/img259/4629/cap011jq3.png

http://img528.imageshack.us/img528/5714/cap003ut3.png

http://img230.imageshack.us/img230/9034/cap012ht2.png

http://img155.imageshack.us/img155/7865/cap013ev3.png

http://img247.imageshack.us/img247/912/cap014hj6.png

http://img155.imageshack.us/img155/7458/cap010az8.png

Ik zal ze ook eens mailen naar dvd beaver. Misschien zetten ze ze er wel bij.

Waarom veranderen de img-tags automatisch in url-tags?

Omdat het alleen in het forum mogelijk is om berichten op te maken met plaatjes. Dit om de filmdiscussie pagina's schoon te houden van ladingen fotomateriaal.

Is al jaren zo overigens.

Voor mijn gevoel een "Kurosawa doet (probeert) Ozu"-film. Ten dele geslaagd door de vederlichtheid (slotscene - typisch Kurosawa), maar grotendeels niet geslaagd, omdat Kurosawa (toch in mijn ogen nog altijd een van de minste van de Japanse regisseurs) verhalend weinig brengt en vooral zich niet weet te beheersen in de lengte, wat een oneindig uitgesponnen veelal nietszeggende film oplevert, waarbij het einde als een verlichting komt (en niet ontroert, zoals Ozu wel zou hebben gedaan)in de slechte betekenis (eindelijk afgelopen). Er is geen enkele reden om dit 134 minuten te laten duren, met name het oneindige gezever over een poes e.d. De scene met de maan (ook weer typisch Kurosawa) is dan weer wel geslaagd. Zo is het een beetje op/af en vriezen/dooien met deze film.

Cultuurverschillen, men wordt zich pas bewust van hun bestaan bij het zien van een film als 'Madadayo'. Extase alom, en dat bij bizarre dialogen waarbij je je haast schuldig gaat voelen dat je de pret van de personages niet deelt. Hysterie om kleine dingen, die je haast kleinburgerlijk toeschijnt: "deze kat was deel van het gezin", zijn dat de wijsheden des levens waar we een knieval voor moeten doen? Dat alles binnen een afzichtelijk kleurenpalet (à la 'Mooi en Meedogenloos'), waar smaakvolle muziek de pijn gelukkig heel eventjes komt verzachten.

Geef mij ofwel echt grappige, ofwel echt leerrijke cinema, maar geen film die beide pretendeert en geen van beide effectief is. Kurosawa smaakt meer naar een gevechtsepos, dat weet ik nu wel zeker.

1,75*

Maar geloof jij dat die oude man zo gehecht was aan zijn kat? Daar gaat het toch om? Je lijkt de film nu te veroordelen omdat jij als mens andere dingen belangrijk vindt dan het personage of omdat een cultuur afwijkt van je eigen cultuur. Wat kan de film daar aan doen?

Ik heb een hekel aan katten......

Een cultuur die katten als volwaardige gezinsleden beschouwt, is per definite een cultuur waar geen films over zouden moeten gemaakt worden, tenzij binnen deze films het gegeven "katten zijn volwaardige gezinsleden" genuanceerd wordt uitgediept.

Om kort te gaan: als ik 'Madadayo' niet slecht mag vinden omdat ik de cultuur waarover de film handelt niet interessant vindt via de film, dan leggen we inderdaad verschillende klemtonen.

Klinkt mooi, maar ik snap totaal niet wat je daar mee bedoelt.

Het hele kattenverhaal is toch slechts een onderdeel van de film? De man hecht veel waarde aan zijn kat, beschouwt 'm als een gezinslid zoals zo veel mensen overal ter wereld hun huisdier als gezinslid beschouwen. Wat moet daar aan genuanceerd worden? En het is nog niet eens cultuurgebonden ook.

Schijnbaar kun je er niets mee omdat je je niet voor kan stellen dat mensen ZO veel waarde hechten aan een kat. Begin je ook nog met termen als kleinburgerlijk te smijten? Hoeveel (eenzame) mensen zoeken oprecht troost in zo'n dier? Ik probeer me in zo'n personage in te leven al heb ik zelf niets met dieren. Ik voel me niet geroepen om uitgerekend deze film van Kurosawa te verdedigen (vind 'm ook wat sentimenteel), maar vind je argument echt raar.

Zoiets van: het hoofdpersonage luistert naar Take That en ik vind dat klotemuziek.

Je hebt helemaal gelijk als je me erop wijst dat ik de hele film niet kan afkraken op basis van het feit dat de man zijn kat graag ziet.

Het ging mij, in het bericht dat aan de basis ligt van jouw reactie, echter om het soort wijsheden dat de professor verkondigt en waar zijn leerlingen dan blijkbaar een groot ontzag voor kunnen opbrengen. Het voorbeeld van de kat is één van verscheidene (andere concrete voorbeelden ontschieten mij nu al ), die mij de vraag doen stellen hoe "competent" deze professor waarlijk is.

Ik kraak 'Madadayo' niet af omdat het hoofdpersonage zijn kat graag ziet, maar omdat de kleine samenleving rond deze figuur hem verafgoodt, grappig vindt en ophemelt, terwijl ik geen universele wijsheid (of algemener: menselijkheid) in de man kan onderkennen. Waarmee ik, denk ik, wel degelijk een sterk argument heb om deze film helemaal niet goed te vinden.