30 Days of Night (2007)

Aardige film, maar verder geen hoogvlieger. Films als deze moeten het voor mij vooral hebben van een grimmige, naargeestige sfeer, en in dat opzicht viel er het nodige te halen. De duisternis wordt na verloop van tijd aardig beklemmend en zeker aan het begin, wanneer de vampiers zich nog niet in vol ornaat hebben laten zien, gaat er een prettig aanvoelende dreiging uit van de onverkaarbare gebeurtenissen in het dorp. Ook zijn de beelden erg fraai, extra venijnig door vaak een hoog contrast en mooi spaarzaam kleurgebruik. Het hier al vaker genoemde 'helicopter-shot' van de gevechten is werkelijk adembenemend.

Het is jammer dat er dan toch weer op een geforceerde manier inhoud aan een film als deze moet worden gegeven, in de vorm van een slap verhaaltje met hier en daar wat romance, heldenmoed en razendvlugge rouwverwerking (na een brute afslachting even wat traantjes, "it's okay" zeggen tegen elkaar, en klaar is kees). Als je dan toch een verhaaltje verzint wat op de achterkant van je hand past, laat het dan maar gewoon helemaal zitten en ga nietsontziend voor de sfeer, het tempo, de bloederigheid en de geweldig mooie shots.

Josh Hartnett, nee. Toen hij de telefoon aanpakte om zijn ex te woord te staan (die bij hem wegging, wat hij niet begrijpt, wat nog altijd niet is uitgepraat, yada yada yada) leek hij de te tonen emotie bijna van een autocue af te lezen: "nu wegkijken", "nu een diepe, maar niet té diepe zucht", "nu nét even te lang wachten met antwoorden". Zijn dik aangezette rol van 'onverschrokken held met emotie' (check die traantjes in de ogen!) was vanaf dat moment al niet meer te redden en bleef me irriteren. Het leverde me teveel momenten op waar ik me doorheen moest worstelen, en die de vaart van de film in de weg zaten.

Zoals wel vaker is de vijand vele malen griezeliger wanneer hij een schim is die overal kan opduiken. Op het moment dat de vampiers een gezicht kregen, en zelfs menselijk bleken te zijn met een eigen taal, waren ze niet langer eng. Wel erg mooi, dat zal ik meteen toegeven. Maar ook hierdoor ging een gedeelte van de sfeer, die bij het begin van de film nog aanwezig was, verloren.

Blijft over: 2,5*. Mooie beelden, geweldige geluiden, een aantal sterke en oprecht griezelige scènes, maar verder teveel ballast.

Vampieren met het zombie-effect van bijten-en-besmetten, zoiets.

Redelijke horror met een goed begin en een aantal erg geslaagde actie- en gore-scenes, vooral als er een bijl bij betrokken is. De score vind ik lekker opzwepend en dreigend, en de vampieren zijn snel en wreed maar jammergenoeg ook dom (30 dagen de tijd...) en soms lachwekkend.

Veel meer kan ik er eigenlijk niet van maken. Het is maar een afstandelijk sfeertje met die digitaal-achtige omgeving, te gelikt en afgeborsteld en niet beklemmend wat je zou verwachten met zo'n setting. Hopeloos liefdesverhaaltje is er ook doorheen geweven met de bijbehorende melodramatiek.

En Slade vindt zichzelf wel weer erg cool om net als in Hard Candy van die achterlijk snel geëdite beelden er doorheen te jagen wanneer je juist wil genieten van de actie.

Fijne vampierfilm.

Het verhaaltje is niet zoveel waard, een structuur zoals duizenden zombie/vampier of whatever horrorsurvivalfilmpje. De acteurs zijn ook allemaal niet bepaald best, maar gelukkig komt de film verder ruim boven de middelmaat uit. Visueel is het soms erg mooi, al zitten er ook wat minpuntjes in, de sneeuw bijvoorbeeld ziet er wat fake uit. De soundtrack en sounddesign is vaak ook erg sterk, blijft het ritmisch toch wel de moeite waard.

Het is ook allemaal best spannend, en die vampiers zien er toch wel erg cool uit. Geloofwaardig, maar toch creepy genoeg. Vooral hun leider heeft een goeie uitstraling.

Ietwat aan de lange kant, en zeker niet perfect, maar absoluut vermakelijk en spannend genoeg.

3.5*

De novelisatie van Tim Lebbon wist me te verrassen en erg veel plezier te bezorgen, maar de film zelf valt me nogal tegen.

Alle punten die me in het boek konden bekoren, zijn hier vakkundig om zeep geholpen. De nadruk ligt meer op een aantal gore momenten dan op de onderhuidse spanning, waar zoveel meer uit te halen viel. Vooral uit de scènes op de zolder viel zo veel meer te halen. Nu jaagt men een aantal gebeurtenissen er snel doorheen, maar er had wat mij betreft veel meer aan de verbeelding overgelaten mogen worden. Hier en daar is het wel spannend, maar het is vooral nogal repetitief allemaal. Erg teleurstellend.

De setting is wel heel aardig en het hele concept spreekt me aan, maar de vampieren zijn met hun gekrijs en bijzondere taaltje op den duur eerder irritant dan eng. Het einde is weer lekker gedramatiseerd en stelt teleur en past daarmee - helaas - prima in de lijn van de film.

Nee, liefhebbers van dit soort verhalen raad ik absoluut de novelisatie aan. Het boek bevat bovendien een aantal extra scènes, staat langer bij de gebeurtenissen stil, is minder gericht op de gore-factor en is véél spannender. De film heeft een aardig idee, is hier en daar nog wel te pruimen, maar slaat met regelmaat de plank mis.

* *

Redelijke spannende film met mooie shots en voldoende gore, maar helaas te lang doorgaat om als geheel spannend te zijn.

Het begint behoorlijk sterk met mooie beelden en een onheilspellende sfeer. Het gegeven van 30 dagen duisternis is voor sommigen zonder de vampieren al beangstigend, waardoor toch een goede basis voor een ijzersterke horror zou moeten zijn.

De film heeft z'n momenten en weet bij vlagen nog wel overtuigend en creepy over te zijn. Alleen erg jammer dat het acteerwerk (van met name de bijrollen) nogal bedroevend is en dit niet ten goede komt aan de spanning. Wanneer de film zoals gezegd al aan de te lange kant is en het einde een cliché van de bovenste plank is, dan zijn dat gemiste kansen.

Uiteindelijk een redelijke vermakelijke film die zoveel meer had kunnen zijn.

3*

Deze nu toch eens bekeken en 'k vond hem toch goed. De film is spannend en bevat redelijk wat bloederige taferelen. Het einde had 'k niet direct verwacht, maar had zeker wel iets.

Voor de rest wist de film me wel te boeien en is het wel een puike film.

Nee, deze was niet voor mij weggelegd. Hij begon best prima, maar al snel kostte het me echt ontzettend veel moeite om deze film uit te kijken. Het werd enorm voorspelbaar (niet op een goede manier) en best wel saai om naar te kijken.
De 'twist' met het licht dat ervoor zorgt dat de vampieren dood gaan was wel een welkome verandering, maar daar werd dan verder ook niets meer mee gedaan, dus had net zo goed weggelaten kunnen worden.
De met bloed besmeurde vampieren met hun lange nagels hadden best voor prima vijanden kunnen zorgen, als ze zichzelf niet zo belachelijk zouden maken met dat rare taaltje en dat gekrijs.
Acteerwerk was verder helemaal niet slecht. Goed gecast en eigenlijk niets over te klagen.
Er zaten verder ook wel aardige kills tussen.

Best wel jammer over het algemeen, want het concept 'een stadje dat 30 dagen zonder licht zit' klonk me wel goed in de oren. De uitwerking is echter langdradig en saai.
*1.5

Redelijke horrorfilm waarin een klein, afgezonderd stadje in Alaska belaagd wordt door een groep vampieren. Qua opzet en opbouw vrij standaard. Maar het geheel is vrij sfeervol neergezet vanwege de sneeuw, kou en de 30 dagen durende duisternis. Het ziet er verder allemaal ook wel goed uit, alleen is de film wel wat aan de lange kant.

Goede horrorfilm. Mooi vanwege de bijzondere locatie, het idee van 30 dagen nacht, de gave vampiers en de geslaagde special effects. Op de Nederlandse blu-ray staan veel extra's waaruit onder andere blijkt dat het bloed geen CGI is (zoals hierboven ergens werd opgemerkt). Er zijn wel groene schermen/CGI gebruikt om de gefilmde gore aan het lichaam van de acteur te koppelen, maar dat valt bij het zien van de film niet op.

Vampierenfilm uit de Jupiler-league. Mên, wat een suffe handelingen voeren de vampieren uit, het groepje overlevenden handelt ook even dom met sheriff Hartnett voorop. Deze man kan ik maar niet serieus nemen. De ellende is dat zo'n horrorfilm vrij vroeg los gaat en dat de rest van de film maar doorettert met telkens hetzelfde gedoe: vampieren die de helden van het verhaal het leven zuur maken. Hoe dan ook, dit was niet best.

Mede dankzij Sam Raimi en Rob Tapert als producenten (Evil Dead), werd 30 Days Of Night een succes voor alle horror fans.

Bijna iedereen in Barrow maakt zich klaar om de winter ergens anders door te brengen.

Het stadje zal namelijk voor 30 dagen lang in een volledige duisternis gehuld zijn.

Stella heeft haar relatie met sheriff Eben verbroken, en staat op het punt om haar vliegtuig te halen.

Wanneer ze deze echter mist, zit er voor haar niets anders op dan in Barrow te blijven.

Voor een grote groep vampiers is deze duisternis het ideale moment om op zoek te gaan naar zoveel mogelijk bloed.

Helemaal geïsoleerd zonder een telefoonverbinding, moeten enkele inwoners (waaronder Eben en Stella) 30 dagen lang zien te overleven.

De film bevat genoeg ingrediënten voor een spannende horror avond.

3,0 *

Bij herziening toch iets minder dat de eerste keer. Vampiers zijn nou niet meteen de interessantste wezens in horrorland en dan is het jammer dat er helemaal geen aandacht aan het verhaal wordt gegeven. De boel is enorm oppervlakkig en het drama-geneuzel wat er in is gepropt vertraagd de boel behoorlijk. Want ondanks dat er best wat actie in zit, weet de film bij vlagen saai uit de hoek te komen.

Waar ik wel zeer over te spreken ben is de opmaak van de vampiers, en de guts en gore in het algemeen. De vampiers zien er echt duivels uit, als bloeddorstige roofdieren met een eigen taal. Geen twee plastic hoektanden maar een bek vol vlijmscherpe messen. Bloederig is de film zeker, waarbij wonden realistisch blijven en sommige kills heerlijk hard in beeld komen. Knappe special effects.

Niet alleen de speelduur maken de film te langdradig, ook de oninteressante plot maakt het een te lange zit. De vampiers zijn erg goed gecast, en Ben Foster acteert ook weer op zijn sterkst. Maar zo'n Hartnett en George is gewoon drie keer niks.

30 Days of Night

Ik begon aan 30 Days of Night omdat de licentie bijna is verlopen op Netflix, tot 14 apr. (stinissen, hier heb ik er al 1 ). Ik had er niet veel verwachtingen bij dus ik ging lekker clean de film in, ondanks dat ik er drie keer over gedaan heb, omdat ik hem vanochtend pas af kon kijken heb ik spijt dat ik alweer een goeie film heb gezien. Ik heb erg genoten van 30 Days of Night, niet alleen dat de vampieren hier eens een keer niet slecht uit zien en best wel realistisch, vond ik het ook goed dat ze het taaltje wat die gasten spraken gewoon ondertitelde. Zodat je niet blanko zat te kijken en geen idee had waar het allemaal over ging. Nee, het is een heerlijk, bloederige film met best wel spanning erin verwerkt. 30 Days of Night vond ik vernieuwend, heb het nog niet eerder gezien. Wel natuurlijk eerder eens van die vampier films, maar niet zoals deze! Erg genoten dus.

Josh Hartnett speelde een hele mooie rol, Melissa George knappe meid en deed het leuk, Danny Huston onze vampier. Vond ik ook een hele mooie rol trouwens.

Het verhaal was leuk om te volgen en ik vond dat er mooie uitschietende stukken in zaten. Het concept is naar mijn inzicht vernieuwend dus ik zat vannacht om half 2, normaal dood op, nog op het puntje van onze bank en volop te genieten. Afgezien dat ik een paar keer goed schok door de onverwachte momenten waar hard geluid bij kijken kwam. Dus dat gebeurde om half 2 ook en toen bedacht ik me "Ik moet ook eens naar bed." Ik had namelijk niet verwacht dat het zo laat was ! Gelukkig riep mijn moeder nog niet "Wesley! GA EENS SLAPEN!"

4.0*

Leuk!

Deze keer niet de standaard vampier film. Lekker benauwend, ik vroeg me af wat ik in zo'n situatie zou doen. Bij vlagen gruwelijk en bijna eng. Ik ben al heel lang niet meer angstig te krijgen, helaas, maar deze film kwam er best nog wel in de buurt.

En Josh Hartnett..... tja, die zou ik nog met plezier in een Smurfenfilm bekijken

Een vampierenfilm met een origineel concept. Tijdens de 30 dagen durende poolnacht wordt een gemeenschap in Alaska geterroriseerd door vampieren. De vampieren lijken een soort mix van de Nosferatu vampier en de moderne ADHD-zombies.

De film is toch wel erg mooi opgenomen. Erg mooie beelden van Alaska, prima cinematografie en ook fijne kleuren en ouderwets-achtige filmkorrel. De muziek was echter niet heel bijzonder, eigenlijk alleen wat geluidseffecten en suspence-geluiden. De gore was wel prima voor moderne horror, al waren de kills voor mijn doen te snel ge-edit. Opvallend is trouwens dat veel personages opvallend witte tanden heeft (zal wel door de kleurfilter komen)

De film wordt uiteindelijk ook vrij standaard. Een groepje mensen blijft over en moet zien te overleven ect. Waar de vampieren nou precies vandaag komen wordt niet duidelijk en de dialogen die ze in eigen taal spreken zijn niet heel bijzonder.

Al met al een vermakelijke en redelijk spannende film. Heb liever de sfeervolle vampier, maar voor de verandering is dit wel geinig. De film had beter gekund, maar het resultaat is zeker niet onaardig. In ieder geval veel beter dan Twilight (waar de regisseur ook nog aan gewerkt heeft).

In Alaska duren dagen blijkbaar uren. Het leek of de gehele film zich in 1 nacht afspeelde. Nergens kreeg ik de indruk dat ze 30 nachten/dagen moesten overleven tot ik ineens "Day 27" in beeld zag verschijnen. Vreemd ook dat de vampiers er zo bijzonder lang over doen om het laatste restje burgers op te sporen.

De vampiers zien er creepy genoeg uit, sfeervolle setting, goed in beeld gebracht, weinig mis mee verder. Wel mis ik enige spanning en originaliteit in het script, dat nogal vlak geschreven is en niet bijster intelligent in elkaar steekt. Daarbij zijn alle acteurs inwisselbaar, al is het ook geen gemakkelijke taak om zo'n rol die Jos Hartnett krijgt aangereikt te laten stijgen boven de middelmaat.

Al met al een aardig tussendoortje. 3*

De vampiers zagen er goed uit en de premisse doet van ver een beetje aan The Thing denken. Afgesloten van de buitenwereld en geen ontsnapping mogelijk. Toch heb je hier nergens het gevoel dat dit 30 dagen duurt. Ze zien er niet uitgehongerd uit en je krijgt amper een idee van wat ze doen tijdens het schuilen.

Wat ik ook bijzonder jammer vond is dat Manu Bennett zo weinig rol krijgt. En hoe zijn rol uiteindelijk uitspeelt, kom zeg. Ik was heel de tijd aan het wachten tot hij er weer in zou komen en dan komt hij er terug in en steken ze hem in de meest belachelijke rol die ik hem heb zien spelen.

Voor de rest zitten er weinig echt goeie scènes in. Een hoop domme beslissingen van mensen dat dan weer wel, dat je denkt van wauw sukkelaars. Om wat positief af te sluiten vond ik de gore wel goed en dat vreemde taaltje van de vampiers mocht er ook wel zijn.

Opnieuw van deze film genoten, blijft een van de betere in het genre.

De waardering voor deze film is voor mij een beetje een twijfel geval. Het schommelt een beetje tussen de 2,5 en 3 * in. Enerzijds waren er in deze op de duistere comic van Steve Niles met dezelfde naam gebaseerde film, best een aantal pluspunten. Qua sfeer deed het een beetje denken aan Carpenter's klassieker The Thing (1982). De vampieren waren cool. Regisseur Slade heeft de aloude Nosferatu een make-over gegeven waardoor ze er enger en bloeddorstiger uitzien. Niet te overdreven theatraal, maar gewoon Mens Meets Bloedzuiger. Ze hebben, speciaal voor de film bedachte, eigen onverstaanbare taal. Kortom koelbloedige wezens die een lastige vijand zijn en die de inwoners, onder leiding van sheriff Eben (Josh Hartnett), moeten mijden of verslaan willen ze er levend vanaf komen. Ook was het op sommige momenten een heerlijk bloedfestijn!

Echter anderzijds zijn de personages in de film maar weinig intrigerend en zit er maar weinig diepgang in hun karakters waardoor het je als kijker niets kan schelen wat er met wie gebeurt. Ook het magere liefdesverhaaltje rondom Sheriff Eben en zijn vriendin/vrouw Stella komt niet overtuigend over. Hierbij speelde denk ik ook de tijdsduur een rol want doordat die nogal aan de forse kant is zijn er stukken die best saai te noemen zijn. En dan zijn er nog de schrikeffecten, die zijn van het verschrikkelijk moderne soort! De simplistische harde knal. En de film barst van dit zogenaamde schrikmomenten. Vaak rond ik een waardering bij twijfel naar boven af, echter bij deze film overheerst meer het tegenvallende gevoel. Nee, het is het allemaal net niet!

De setting van de film is fantastisch. Een suf stadje in het Noorden van Alaska aan het einde van de wereld. Bedekt met sneeuw en gedurende 30 dagen verstoken van zonlicht. Je vraagt je af waarom er überhaupt mensen wonen. Het antwoord komt al in een vroeg stadium van de sherrif en tevens het belangrijkste personage in de film: „We live here for a reason: Because nobody else can“. Ok, duidelijk.

De film gaat over isolement, over een belegering, over een uitzichtloos gevecht. Een gevecht tussen goed en kwaad. En dat allemaal in dat naargeestige stadje, waar met het laatste zonlicht ook alle vreugde lijkt te zijn verdwenen. De beelden van het stadje waarin kou en duisternis de hoofdrol spelen, spreken boekdelen. De camera vangt de troosteloze sfeer goed.

Ondertussen en langzamerhand leren we de belangrijkste personages kennen. De sherrif, zijn love interest en nog wat geharde bewoners. De kennismaking duurt niet al te lang en geeft net genoeg informatie om voorzichtig met de personages mee te kunnen leven. Intensievere hechting is in een actievolle vampierfilm immers niet nodig. Het spel kan beginnen.

Het verhaal is gebaseerd op een strip. De belagende vampiers voldoen derhalve niet aan het authentieke en gotische beeld van de vampier. De vampiers zijn meedogenloos, houden zich enkel met het vergaren voedsel bezig en zien er zeer onverzorgd en onappetijtelijk uit. Het zijn kille roofdieren waarmee geen vorm van bonding mogelijk is. Niet als kijker. Niet als belaagde. En dat terwijl de vampiers blijkbaar wel een vorm van beschaving hebben ontwikkeld. Dat moet ook wel als je eeuwig leeft, lijkt me. In dat opzicht is het feit dat de vampiers in een eigen taal communiceren nog wel een leuk detail.

De voorwaarden voor een goede en spannende film liggen er. Het komt er echter niet uit. Na een sterke opening met hoopgevende aanzetten in de vorm van mysterieuze verdwijningen en enkele bloederige confrontaties, glijdt de film langzaam af naar een middelmatig niveau. De voornaamste oorzaak is een voortdurend patstelling tussen het goed en het kwaad. Er gebeurt gewoon niet veel.

Om de film bijna twee uur boeiend te houden zonder veel actie, is psychologisch fundament nodig. Meer inkijk in de personages en hun persoonlijke geworstel. Meer achtergrond bij de monsters. Die moeite wordt niet genomen. En ja, dan is het kijken naar geworstel gewoon niet heel boeiend.

Dit begint allemaal meer dan uitstekend : een low-key opbouw, een extreem sfeervolle setting, fraai camerawerk, en warempel prima werk van Josh Hartnett (bepaald niet mijn favoriete acteur). Maar vanaf het moment dat de vampiers het stadje overnemen verzandt de film in een traditioneel tien-kleine-negertjes-plot dat zich op bijna voorspelbare wijze ontrolt, zodat zelfs de kleine twist dat Hartnett zich opoffert geen indruk meer maakt. Eigenlijk niet meer dan 1* waard, maar toch drie halve sterretjes erbij vanwege de uitstekende fotografie, de indrukwekkende hoeveelheid gore die toch nooit karikaturaal wordt, en de opmerkelijk ontroerende slotscène.

Herzien.

Het beviel me zelfs een stukje beter in vergelijking met de eerste keer, terwijl die pas 2 jaar geleden was. Dit was destijds toch wel een erg toffe film waarvan de setting helemaal in mijn straatje viel. Nu is dat nog steeds zo, alleen kon ik er zelfs nog ietsje meer van genieten. Wat mij betreft de magnum opus van Slade tot dusver.

Slade haalt hier visueel echt geweldig uit. Dat hele stadje is erg sfeervol ingericht en de look overtuigt keer op keer. De nachtelijke beelden met sneeuwachtige huisjes zien er op een gekke manier dreigend uit. Subtiel wordt het overigens niet gebracht, want er is toch wel sprake van een hoop bombast, maar ook daar trapt Slade op de juiste momenten de rem in.

Acteerwerk is ook zeker naar behoren. Hartnett doet het aardig in de hoofdrol, de rest loopt er wat naast maar is zeker niet vervelend. Toch zijn Foster en Huston, die iets beperkter in beeld komen, de showstealers. Huston doet het echt geweldig als villain, en speelt behoorlijk apart. Toch wel weer wat anders dan dat ik normaal zie qua schurkenaanbod.

Verder veel actie en bombast, maar nooit op de manier dat het vervelend wordt. Slade houdt zijn soundtrack perfect aan het lijntje, en laat de beelden zelf voornamelijk het werk doen. Camerawerk is erg passend en de cinematografie van hoog niveau. Daar ook nog wat sterke gore in verwerkt en you're good to go.

Soms wordt er net niet genoeg uitgehaald met scenes waar je grootse dingen mee kan doen. Die slachtpartij met de boormachine bijvoorbeeld, dat had toch iets langer mogen duren. Misschien kon de gore daarnaast wat explicieter in beeld komen, maar toch is er weinig te klagen over deze film. Passend einde, gave actie en veel wat gewoon werkt. En dat met een film die zichzelf toch aardig serieus neemt. Ik heb genoten, en verhoog mijn cijfer met een halfje.

Fijne herziening.

Een filmpje dat zich langzaam aan het aarden is als genre klassieker. Niet zozeer vanwege de originele vampieren of de uitzonderlijke regie, wel vanwege de geweldige setting en de sfeer die Slade daaruit weet te puren. Een ideale film om op een koude winteravond op te zetten, gesteld dat je binnen lekker warm op je bank kan kruipen.

't Is zeker een simpelere film dan Hard Candy, maar wie op zoek is naar puur horror werk zal zich hiermee meer dan vermaken. Ik ben zelf geen al te grote vampierenfan, maar Slade weet er toch iets leuks van te maken. Ze deden mij meer denken aan verre familie van Boyle's 28 Days Later zombies dan de klassieke Gothische vampieren die je doorgaans te zien krijgt.

De acteurs doen het goed (vooral Huston laat een positieve indruk na), het beetje gore is best effectief en de sfeer zit er van begin tot eind goed in. 't Is zeker geen film die verrast, al helemaal niet de tweede keer, maar dat is bij dit soort films ook niet echt de bedoeling. Sterk genrewerk van Slade.

4.0* en een uitgebreide review

Niet lang na uitkomst, zo rond 2007, al eens geprobeerd en toen waren we na afloop toch wat teleurgesteld in dit geheel. Waarom weet ik niet meer precies, het tegen komen van de film bij de kringloop was dan ook wel de grootste aanzet voor een herkijk, waarvan akte gisteravond.

Goh...hoe zou dat zijn? Zoveel dagen zonder zon. En daarmee is natuurlijk het belangrijkste element van de film reeds benoemd en de reden van alle ellende. Gebaseerd op een strip naar het schijnt is het donker toch wel het geen waar de film het meeste van moet hebben in combinatie met de setting. En dat levert toch wel een aantal keren prachtige plaatjes op met de sneeuw, verlaten huizen en dreigende luchten. Het sfeertje mag er bij tijd en wijlen ook zeer zeker zijn, en dat zelfde sfeertje wordt soms tot het onplezierige doorgevoerd. Dan is er Ben Foster die in dat stadium nog niet heel bekend was maar wel laat zien veel in zijn mars te hebben.

Veel pluspunten zou je zeggen, en dat toch mankeert er iets aan de film. Is het toch het gebrek aan een goede leading man? Hartnet is aardig als sheriff maar kan niet echt iets toevoegen. Of is het het totale gebrek aan diepte qua karakters? Zoals gezegd weet Foster wel iets toe tevoegen maar de rest niet echt. Dan is er tenslotte het tijdsverloop van de film, want het is erg onduidelijk hoe lang men op een gegeven moment in die situatie zit tot Eben opeens een opmerking maakt dat zonsopkomst een kwestie van uren is. Wellicht dat hier met een reden voor gekozen is ivm de verwarring en uitzichtloosheid die zoveel dagen donker brengt, toch werkt het niet helemaal en zijn ze plots al heel veel dagen onderweg. Daarnaast ziet men er ondanks het gebrek aan wassen, douchen en scheren er nog redelijk proper uit. Aardig is daarentegen nog wel het jonge vampiertje en enkele andere momenten van actie en horror. Mogelijk dat het geheel wat subtiliteit mist zoals een aantal andere leden ook al stellen.

En zo is 30 days of night toch weer een beetje een teleurstelling in de zin, dat het geen topfilm is. Aardig voor een keer is de film zeker en na afloop toch weer die twijfel, heb ik het nu weer gemist of is toch gewoon een gemiste kans? Ik vermoed het laatste.

Toch wel een vrij stevige vampierenfilm waarbij vampiers bij nacht een klein stadje in Alaska aanvallen. Best spannend en de vampieren zagen er geweldig uit. Gevaarlijk ook, want ze bezaten een aantal kwaliteiten in snelheid en daadkracht. Moeilijk om uit te schakelen dus.

Dat zwerven in het dorp van vampieren en overlevenden was sterk gedaan. Misschien wel ergens voorspelbaar, maar toch, ik vond hem ook best spannend. Redelijk wat actie ook, kan dus perfect gecatalogeerd worden onder het genre action horror.

De transformatie op het einde vond ik maar simpel, maar voor de rest had ik eigenlijk weinig op te merken. Het absolute einde met de zonsopgang maakte in dat opzicht wel wat goed. Met de dagen sprong men wel vrij onzorgvuldig om. Het ging op een bepaald moment wel heel snel. Hartnett doet het niet slecht, maar mist toch wat charisma of body.

Ik ben en blijf fan van deze film die ik al zeker een keer of vijf gezien heb. Het verhaalgegeven spreekt me aan: dorpje in Alaska zit 30 dagen in duisternis, voordat de zon weer doorbreekt en moet zich aanpassen aan duisternis, koude en extreem weer. Zodra de lange nacht valt, betreedt een bloeddorstige groep vampiers onder aanvoering van hun leider Marlow het dorp. Ze zullen er alles aan doen, hun bloeddorst te stilllen...

De resterende bewoners in het dorp proberen te overleven en de strijd aan te binden met de vampiers.

Atmosferisch dik in orde, gedoseerd wat gore en heel spannend!