Voyage of Time: Life’s Journey (2016)

Erg jammer als deze niet meer te zien zou gaan zijn hier.

Ik heb de langere versie ruim een maand geleden van een Russische site gedownload en een paar dagen geleden pas gekeken . Documentaire- / archiefbeelden ( à la Chris Marker ) van verschillende culturen over de gehele wereld vind ik erg interessant en zijn mij het meest bijgebleven , de CGI natuurbeelden zijn daarentegen echt verschrikkelijk .

De film is een vervlechting / collage van 4 ( vier ) delen :

a) antropologische archiefbeelden

b) CGI natuurbeelden

c) authentieke natuurbeelden + stedelijke architectuur shots

d) geënsceneerde fictieve ' oermens in de wildernis ' en ' modern geciviliseerd mens ( jonge meisjes ) in de stad ' scènes .

*** / *****

Deze constructie ( ' docu vs. fictie ' COLLAGE ) heb ik bij GODard ( postmodern tijdperk ) veel eerder en vooral VEEL beter gezien ( hyperediting van GODard blijft ongeëvenaard ) . Denk aan films als Notre musique (2004) en Film socialisme (2010) . GODard maakt echter geen gebruik van lelijke CGI / animatie !

Definitief gecancelled!

Hmmm. Toch niet zo'n onzinbericht dan, afgelopen januari?

Maar ik kan niet zeggen dat ik compleet verrast ben, ik had er stiekem al niet echt meer op gerekend.

Jammer. Had deze graag op groot scherm gezien. Is er kans op previously unreleased?

Ja, heel bizar. Sorry?

Nee, dat is helaas geen optie. De programmeur van de PU haat Malick. Ik ga na Venetië eens checken wat de mogelijkheden zijn.

maargoed, dat zat eraan te komen.

Een toch wel teleurstellende opsomming van de laatste serie films van Malick (The Tree of Life tot en met Song to Song), alles wat hij met deze films heeft willen vertellen verteld hij nu nog eens dunnetjes over. Nadat de voice-over voor de twintigste keer met hese stem Mother! heeft geroepen en alweer iets zegt met 'love will bind us together', dan weet je het zo ongeveer wel. Ingezoomde antropoligische archiefbeelden wisselen de uitgezoomde kosmische plaatjes af voor de context, maar dit stoort vooral vanwege de slechte videokwaliteit en afwijkend beeldformaat. Wat de bij elkaar geraapte boel overeind houdt zijn een aantal zeer mooie natuurbeelden, macro opnames van mengende vloeistoffen en animaties van de kosmos (ook een hele lelijke trouwens waarin tijd en ruimte zogezegd met elkaar samensmelten).

Eigenlijk is dit qua thematiek en boodschap gewoon de documentaireversie van The Tree of Life, helemaal niks nieuws onder de zon. Hoogste tijd voor Terrence om ons wat nieuws te gaan vertellen met Radegund.

WTF! Distributeur Lumière gaat alsnog Voyage of Time uitbrengen dit jaar. De aanhouder wint zullen we maar zeggen. [Zie opeens allemaal schuimbekkende programmeurs voor me!]

Op blu/dvd of in de bios?

Edit: Inmiddels in Duitsland te preorderen op blu.

Eerst in de filmhuizen dus bestel jij maar lekker de Duitse, Japanse of Franse BR.

Leg die datum maar vast

Hmmm! Misschien moet ik toch maar wachten dan met kijken...??

Deze visueel oogverblindende maar erg zweverige en vooral vage documentaire is typisch Malick: een pretentieuze, zinloze prietpraat spuiende voiceover (Cate Blanchett) over betoverende, bijzonder fraai geschoten plaatjes. Het resultaat is nogal onevenwichtig, alhoewel bij vlagen behoorlijk indrukwekkend. Waarschijnlijk beter te pruimen als je het geluid uitzet en je favoriete muziek als soundtrack gebruikt.

John Denver - The Flower That Shattered the Stone

Vanaf 5 juli in de bioscoop (Cinemien)

EDIT: release vervroegd naar 28 juni

Aanstaande zaterdag draait deze film om 2 uur in het Filmtheather in Hilversum.

Als documentaire is dit niet helemaal geslaagd, maar als bioscoop ervaring was dit uniek. Adembenemende beelden wisselen elkaar in hoog tempo af, maar worden helaas aangevuld met videos van verschillende culturen in slechte kwaliteit. De zweverige voice-over van Cate voegt overigens weinig toe en haalde mij eerder uit de film, maar hierdoor krijgt de film wel een eigen persoonlijkheid. Jammer dat we ook van het Stenen Tijdperk direct naar het heden gaan, maar voor de rest was elke periode indrukwekkend in beeld gebracht.

Het geen goed teken als ik na 10 minuten al op mijn horloge kijk om vast te stellen hoe lang ik dit nog aan moet zien. De beelden zijn absoluut fraai, al valt het veelal niet mee om authentieke beelden en CGI van elkaar te onderscheiden en dat is niet als compliment bedoeld. De film voltrekt zich in een slakkengang, evenals het pretentieuze pseudo-poëtische geprevel van Cate Blanchett. Hoe vaker ze het had over 'mother', hoe meer ik (louter spreekwoordelijk) wilde roepen om mijn moeder. Als ik de moeite had genomen om vooraf te kijken wie de regisseur was, was ik er waarschijnlijk beter tegen bestand geweest. Sommige mensen vinden het werk van Terrence Malick geweldig, anderen kunnen 't niet uitstaan. Ik behoor duidelijk tot de laatste categorie, al zal dat mij er niet van weerhouden om Rosegund te aanschouwen.

Parels voor de zwijnen.

Radegund.

Edit: hoop em zondag te zien. Is heel wat de release toch is doorgezet.

Rooooose....Buuuuuuuud.....

De film doet hetzelfde als wat Malick altijd doet maar ditmaal zo uitdrukkelijk en over the top dat Malick zich met deze film ietwat vergaloppeert: de beelden en poëzie zijn kitsch geworden en z’n mystieke boodschap een gimmick. Toch blijft er nog wel wat authentiek en effectief in deze film die opnieuw het wonder van het leven (of van het zijn überhaupt) tot uitdrukking wil brengen en daarvoor beelden à la een BBC-natuurdocumentaire combineert met mystieke poëzie.

Voor zover Malick slaagt om dat wonder over te brengen brengt hij je als het ware terug naar hoe je bv. als kind met water en zand speelde en je zo het wonder en de kracht van de elementen water en aarde ontdekte of hoe spannend het was toen je het wonder en de kracht van vuur ontdekte (zodat je je kunt voorstellen dat men zich in de 6de eeuw voor Christus afvroeg of alles is ontstaan uit water of uit vuur). Of Malick laat je de sterrenhemel en een supernova zien opdat je je opnieuw bewust wordt hoe eindeloos uitgestrekt het omspansel en onvoorstelbaar machtig de kosmische krachten zijn en dus hoe nietig wij zijn. Alles is een wonder als je je erop concentreert, van een waterdruppel tot een zonnestraal, en Malick wil dat ons laten zien. Eenzelfde mystieke ervaring kunnen overigens psychedelische drugs zeer direct en zeer intens geven zodat er extase ontstaat en bv. de hele wereld en jezelf verdwijnen in die ene waterdruppel waar je naar kijkt (en je bv. urenlang in extase een boom kunt knuffelen).

Deze film is gestructureerd als een ode aan ‘Moeder’, de eeuwige Schepper (‘birth giver’) van alles, maar Malick lijkt hiermee niet te verwijzen naar de transcendente en persoonlijke God van de monotheïstische religies maar naar Moeder Natuur, Brahman uit het hindoeïsme of Schopenhauers Oerwil.

Wat ik er precies van vond boeit mijzelf eigenlijk niet zo heel veel. De film dwingt me m'n oordeel op te schorten, maar de bioscoopervaring was het zeker waard.

Ik kan me volledig vinden in de recensie van de filosoof, tot en met de uiteindelijke waardering aan toe.

Wellicht met de toevoeging dat dat cijfer wat bizar tot stand komt. Visueel is het prachtig en op papier trok deze film me enorm. Maar de voice-over van Blanchett irriteerde me mateloos, met de (voor mijn gevoel) quasi-filosofische overpeinzingen. Had ik niet verwacht. Als ik hem thuis had gezien, weet ik niet of ik er compleet doorheen was gekomen in de eerste viewing. De voldoende is in die zin ook krap, en naar boven afgerond.

Terug naar narratieve cinema, Malick. Laat Radegund deze smaak snel wegspoelen...

Vaak op het uurwerk gekeken. Lang, veelal saai, maar jongens, er zaten toch ook pareltjes van beelden tussen.

Malick doet Planet Earth. Bij vlagen prachtig, maar de voice over is rete irritant.

2,5je

Tenenkrommend! Artyfarty, amateuristisch bijna, onsamenhangend, slap geklets v Cate Blanchett, voegde niks toe, hooguit wat irritatie, waar uitleg nodig was, ontbrak deze

Mooie beelden (maar de meeste eerder gezien in docu's) van National Geographic voorzien van het zweverige gezwets dat Malick sinds The Tree of Life in hoog tempo aan het exploiteren is. Irritant en indrukwekkend. Malick begint een persiflage op zichzelf te worden.

2,5*

Jammer dat dat onaantastbare oeuvre van Malick de laatste jaren om zeep is geholpen.