He Was a Quiet Man (2007)

Vele wisselingen in kwaliteit kent deze film. Het geheel is behoorlijk vaag, maar dat staat vast voor de persoon - Bob Maconel - zelf, want die heeft alles ook niet meer op een rijtje. Zijn personage is eigenlijk in drie delen gesplitst in deze film. Het begin, waar ik me behoorlijk om hem kon ergeren. Echt iemand waar je dertig keer niks mee kan, maar dan is het middenstuk weer ijzersterk. Het moment dat hij het personage van Elisha Cuthbert - voor de tweede keer - weet te redden van haar leven doet een ommekeer veroorzaken. Erg mooi gedaan en dit weet een paar ontroerende scenes met zich mee te brengen. Het einde wanneer hij weer instort is weer minder en eigenlijk komen we dan weer op zijn persoon in het begin aan. De wisseling van kwaliteit in zijn personage was voor mij dus duidelijk aanwezig.

Het verhaal opzich is erg boeiend en mooi gedaan, maar kent teveel slordigheden wat mij betreft. Er word bijvoorbeeld te weinig aandacht besteed aan het feit hoe hij aan die revolver komt en alles om het gebeuren heen dat hij die vent heeft afgeschoten. Waarschijnlijk omdat dit alles helemaal nooit is gebeurd, maar dat blijft een beetje onduidelijk. Zit zelf wel te denken dat alles nooit gebeurd is en dat zijn collega niet iedereen heeft afgeschoten, maar dat dit allemaal in zijn hoofd afspeeld tot we het einde mogen aanschouwen. Het punt wanneer hij weer op het werk komt - op het eind - en dat hij zichzelf van het leven beroofd is het enige wat echt gebeurd is misschien? Waarschijnlijk wel en dan is het voorgaande niet eens zo belangrijk meer. Beetje vaag allemaal, maar als ik erachter ben - na herziening misschien - dan kan verhoging volgen.

De scenes tussen Slater en Cutbert zijn erg goed gedaan. Vooral de bloedmooie Cutbert steelt de show en zet een ijzersterke prestatie neer. Leuke film die je nog wel even aan het denken houd hoe alles nou precies zit.

* * *

Hele aardige film met subliem acteerwerk, visueel erg opvallend en interessant maar een vrij voorspelbaar einde. Had meer in kunnen zitten gezien het begin.

3,5*

Erg bijtende satire met enkele goede ideeën zoals die sprekende goudvissen doch niet mijn ding. De moraliteit van de film vond ik op het randje. Eigenlijk is er niets grappigs aan de hele situatie. Niet aan het feit dat Maconel zijn collega's wil omleggen en niet aan de tetraplegie van Vanessa Parks. De film liet me met een onaangenaam gevoel achter door zijn pessimisme.

Toch een beetje een tegenvallende film. Zoals het op Film één is aangeven is het meer een komedie/drama en dan zoals Nightbreed ook zegt een zwarte komedie. Ik ben niet echt fan van zulke films en dat wordt weer bewezen.

Het verhaal is oke maar niet echt bijzonder. De uitwerking is redelijk maar had voor mij anders gemogen. Er waren ook een paar dingen die niet helemaal klopte en dat is jammer.

Christian Slater speelt heel erg sterk, zeker een pluspunt voor hem. Als vage kerel met vreemde trekjes. Perfect gedaan. Tevens doen ook andere acteurs het zeker niet slecht.

Het camerawerk is op momenten irritant. Met name het beeld als hij uit de lift komt en je alleen zijn hoofd ziet. Daar stoorde ik me een beetje aan. Dat bleef ook alleen bij die scene, doe het dan helemaal niet.

De special effects zijn dramatisch maar natuurlijk ook zo bedoelt. Dat lijkt me heel erg duidelijk. Dat past ook gewoon bij deze film. De ontploffing willen ze laten zien als een gedachte en door die slechte special effects maakt dat het ook duidelijk. De pratende goudvissen zijn als een stem in een gek zijn hoofd, daarom vond ik dat wel leuk verzonnen.

De scene met Coleman en Maconel is vet en tegelijk grappig.

Al met al vond ik het een redelijke film die ik niet zo snel ga herzien. Het genre spreekt mij sowieso minder aan.

Erg goed neergezet door slater ook elisha doet het goed.

Voor de rest verhaal is aardig maar soms wat onduidelijk.

3,5 ster

Inderdaad de film begon goed (de eerste 20 minuten), helaas was de rest een drama.

Het uitgangspunt van He Was a Quiet Man is best grappig: een man die zijn leven niet meer ziet zitten wilt al zijn collega's ombrengen, maar in plaats van zijn collega's, brengt hij een man met precies dezelfde intenties om het leven. Een erg leuk en absurd idee; het is dan ook jammer dat de uitwerking bijzonder zwak is.

Het is duidelijk dat Capello aan zijn verhaaltje een bijzondere draai probeert te geven door een handvol aan vervreemdende effecten erin te gooien, maar zijn opzet faalt ongenadig in de handen van incapabele animators: de film ziet er lelijk en nep uit, en de bizar slechte CGI lijdt nu slechts de aandacht af van het verhaal. Een verhaal dat overigens sterk begint, steeds verder afzwakt en uiteindelijk met een compleet ongepaste en ongewenste plottwist onderuit gaat. He Was a Quiet Man had een uitstekende zwarte, cynische komedie kunnen zijn, maar weet helaas het niveau van een mislukt, min of meer pretentieus drama niet te ontstijgen.

1,5*

Normaal gezien ben ik wel te vinden voor zulke Indie-Filmpjes, maar deze viel wat mager uit. Iedereen heeft wel eens zo'n dag waarop hij denkt: 'Als ik nu een geweer in mijn handen had, dan ging die klootzak eraan !!'. Maar onze vriend Bob denkt dit alle dagen, en zijn goudvissen thuis doen hem er elke dag aan herinneren dat hij actie moet ondernemen!

Nu ik het toch over die pratende goudvissen heb, regisseur Frank weet overduidelijk hoe hij mooie plaatjes in elkaar moet knutselen. Met zijn visuele flair zou hij zich beter eens wagen aan een hyperkinetische Actiefilm in plaats van zo'n middelmatig Drama-niemendalletje

Versta me niet verkeerd hè, hij is helemaal niet slecht ! Maar buiten enkele grappige scènes en een handjevol gevoelige momenten vond ik het geen hoogvlieger.

6/10.
De moeite om eens mee te pikken als hij op TV speelt, maar één kijkbeurt volstaat ruimschoots voor mij.

Filmsite : He Was A Quiet Man - Home - hewasaquietman.com

Erg deprimerend, kan me er op veel vlakken mee identificeren. Niet begrepen/geaccepteerd worden, er buiten vallen etc. Zoiets bouwt zich op, en de tand des tijds zorgt er (moeten we er hier maar bij denken) dat het voor de hoofdpersoon ook allemaal niet meer uit maakt. Het leven werd even op zijn kop gezet door dat gigantische gebrek aan liefde en erkenning, dat er opeens leek te zijn, als een mirakel. Dan, wanneer de geest tot de conclussie komt dat iedereen tegen je is (wat erg zwart/wit is neergezet, want hufters waren het allemaal) is er niks meer te doen. Hulp kwam te laat. Dramatisch. Het geheel bleef interessant door de plottwists (Coleman, de liefde en de conclussie dat het allemaal toch niks was na zijn heldenstatus.)

Days are numbers, I'm out of time. It's still the same, nothing changed, . The shadow of a lonely man, is all that's left of me.

Mijn gevoel bij deze film. De voorbijflitsende auto's geven dat goed weer. Ijzersterke prent rond een depressieve man (en die vissen hinten naar een lichte psychose wellicht). Kan me ook wel vinden in de theorie dat alleen het einde 'echt' was, en de rest in zijn hoofd afgespeeld werd. Sommige taferelen (VIP Creative etc.) waren anders ook wat onrealistisch.

Een bizarre en bijzondere film. Een film met zwarte humor en absurde gebeurtenissen.
Precies iets voor mij dus

En goed gecaste en goed spelende hoofdrolspeler en tussen de overige kantoormensen zaten ook wat meer karikaturale types. Allerlei zaken passeren de revue, zoals manipulatie, pesten, onmacht, keuzes.

Verder is het een prachtige film over een man die volledig levensmoe is en die transformeert naar een man die liefde leert kennen. Romantisch en bijzonder om te zien. Ook wordt je als kijker wisselend emottioneel bewogen, al naar gelang de gemoedstoestand van de hoofdpersoon, knap verwezenlijkt. Later komt de waarheid rondom de hele film naar boven, welke ik een behoorlijke verrassing vond.

De uitvoering is goed en mooi, qua beeld en geluid.
Een bijzondere film, nogmaals.

Heerlijke film, redelijk deprimerend zoals meerdere hebben geschreven maar tegelijkertijd ook weer met de nodige zwarte humor.
Christian Slater speelt zijn rol met overtuiging maar ik was vooral helemaal weg van de bloedmooie Elisha Cuthbert, ze was letterlijk en figuurlijk geknipt voor haar rol.
De plottwist op het einde zag ik jammer genoeg wel aan komen, ik had al sterk het idee dat het niet helemaal de realiteit moest voorstellen wat er zich afspeelde maar tegelijkertijd heb ik me daar ook niet aan geërgerd.
Ik heb mij laten meevoeren door de droomwereld van Bob omdat ik al vrij snel door had dat dat de richting was waar de regisseur naar toe wou.

He Was a Quiet Man is dus misschien hier en daar een tikkeltje voorspelbaar, maar als je daar over heen kan kijken en kan zien hoe mooi de film in elkaar steekt kan je hier zeker van genieten en in mee leven.

Fijne film en zeker een hoger cijfer waard.
4*

Redelijke film waarin een schuchtere man de held op het werk wordt als hij een schutter neerschiet. De film heeft een nogal onvoorspelbaar verloop, wat uiteraard een pluspunt is. Hierdoor wellicht wel wat onevenwichtig soms. Christian Slater zet een goede rol neer als de eenling waarbij de rollen worden omgedraaid. Ondanks het wat tegenvallende einde toch nog 3.0 sterren.

Veel te dik aangezette satire. De kantoor-verhoudingen zullen bekend voorkomen en zijn het sterkste punt, maar Christian Slater is te veel een karikatuur van de kantoor-schlemiel.

William H. Macy is dan net weer zo'n acteur die zoiets naar grotere hoogte zou kunnen tillen, maar meer dan een bijrolletje is het niet.

Verder zijn grapjes over stoma's nooit leuk en al met al zakt de film na een sterke start langzaam maar zeker finaal door z'n enkels.

Christian Slater ziet er tof uit en doet zijn best, maar hij kan niet voorkomen dat deze zwarte komedie de plank behoorlijk mis slaat. Het vlakke script is de voornaamste boosdoener, tevens ziet alles er bijzonder lelijk en goedkoop uit. De aanwezigheid van de mooie Elisha Cuthbert maakt één en ander nog net draaglijk, maar het is flink doorbijten.

Slecht is 't absoluut niet, het is een bijzondere prent. Maar uiteindelijk ga je er na een uur de flauwheid van inzien en blijkt het een film te zijn die bar weinig te vertellen heeft. Daarnaast laat de uitwerking te wensen over. Bij momenten best leuke dingen gezien, maar als geheel toch niet overtuigend.

2,5*

Warrige film over een psychoot, die zijn wraakgevoelens in de war gestuurd ziet door een collega. Wat er vervolgens gebeurt, maakt de film er niet geloofwaardiger op. De acteerprestaties van Slater en Cuthbert kunnen net voorkomen dat de film een negatieve waardering krijgt.