menu

De Prijs van Overleven (2003)

Alternatieve titel: The Price of Survival

mijn stem
3,62 (8)
8 stemmen

Nederland
Documentaire
56 minuten

geregisseerd door Louis van Gasteren

"De Prijs van Overleven" is een vervolg op "Begrijpt U Nu Waarom Ik Huil?" uit 1969, de registratie van een therapeutische LSD-sessie door hoogleraar Jan Bastiaans met een ex-concentratiekampgevangene. Wat is er daarna gebeurd in het gezin waarvan de vader met zijn post traumatisch stresssyndroom zijn kampsituatie overbracht op zijn vrouw en kinderen? Door middel van interviews met de weduwe en de jongste zoon en brieven aan de filmmaker van de overige twee kinderen wordt de opvoeding geschetst. Het fenomeen van de identificatie met het lijden gaat zo ver dat vrouw en kinderen nachtmerries hebben met kampervaringen die zij nooit hebben beleefd. Op trauma's en gevolgen wordt ook ingegaan door de directeur van de gedenkplaats Sachsenhausen, het kamp waarin de vader de grootste tijd van zijn gevangenschap doorbracht.

zoeken in:
avatar van Mug
4,0
Mug
Vervolg van deze spraakmakende documentaire. Het einde van die documentaire doet vermoeden dat de therapie zeer succesvol was, niets blijkt minder waar te zijn.

Joop, de vader, zat 4 jaar lang in concentratiekampen. Na de oorlog kreeg hij 3 kinderen. Het oudste kind werd helaas een meisje, de naam stond al vast, Rudi, genoemd naar 'zijn beste vriend uit het kamp', een juk dat zijn dochter met zich mee moest dragen. In het gezin werd alleen maar gepraat over de concentratiekampen, letterlijk alles werd daarmee geassocieerd.

Niet vreemd dat de twee oudsten rond hun twintigste hun ouders vaarwel hebben gezegd, de oudste zoon heeft zelfs z'n familienaam veranderd. De jongste zoon is de enige die contact onderhoudt met z'n ouders. Hij heeft samen met zijn vrouw besloten geen kinderen te nemen, puur uit angst. Bij hem is echter ook de maat vol wanneer zijn moeder het as van zijn vader wil uitstrooien over het landschap van een van de werkkampen.

"Ik ben emotioneel vermoord door mijn ouders", dat zegt genoeg.

Te veel praten is dus funest. Persoonlijk heb ik het tegenovergestelde meegemaakt. Over de oorlog werd niet gepraat in de familie. Het enige dat ik wist was dat m'n grootvader een familie van joden had ondergebracht in de boerderij. Dat was alles wat de kleinkinderen wisten; op zijn begrafenis tijdens de kerkdienst krijgen we dan te horen dat dat niet goed was afgelopen en hij ongeveer een jaar lang in een concentratiekamp de taak had gekregen gouden tanden uit de vergaste lijken te wrikken... De anders 'gezellige koffietafel' had een beladen sfeer. Compleet zwijgen is ook niet de beste optie, het heeft hem z'n hele leven dwars gezeten. Daarom was hij bang voor de tandarts (zelfs een kunstgebit was uit den boze) en heb ik hem m'n hele leven nooit met korte mouwen rond zien lopen. De menselijke psyche zit vreemd in elkaar.

avatar van Darbie
3,5
Het wrange van dit hele verhaal vind ik ( zoals zijn jongste zoon ook zei) dat Joop 4 jaar in verschillende Duitse concentratiekampen heeft gezeten en het overleeft hebbende, voor de rest van zijn leven een verwoest en gebroken man was,...alleen maar omdat hij in 1941 wat blaadjes had verspreid met de oproep tot de 'Februaristaking' .

Deel 1 van dit "tweeluik" -Begrijpt U Waarom Ik Huil ?- vind ik toch een stuk emotioneler en daarom sterker.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:14 uur

geplaatst: vandaag om 07:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.